Atos 28
Loxicha Zapotec NT (ZTP_WBT) vs NVI
1 Senꞌ mblyaꞌla re náꞌ, zyaraꞌ sa mne náꞌ Malta ndole izyo ta nzi xtowꞌ nittoꞌ.
1 Uma vez em terra, descobrimos que a ilha se chamava Malta.
2 Nde re men nzo tya wen toz xaꞌ lo náꞌ, mtolꞌ xaꞌ ki nde mbrez xaꞌ náꞌ sa zyen náꞌ tak ndo yi nde jwanꞌ toz nal.
2 Os habitantes da ilha mostraram extraordinária bondade para conosco. Fizeram uma fogueira e receberam bem a todos nós, pois estava chovendo e fazia frio.
3 Zyasa mthop Pab lud xod ya bis ngego Pab lo ki nde xija mbroꞌ ti mbelꞌ ndaxonꞌ maꞌ lo xlye nde mkeꞌ maꞌy yaꞌ Pab.
3 Paulo ajuntou um monte de gravetos; quando os colocava no fogo, uma víbora, fugindo do calor, prendeu-se à sua mão.
4 Leꞌ re men nzo tya lo mne xaꞌ ngenga mbelꞌ yen yaꞌ Pab, zya nchab xaꞌ lo ta xaꞌ: —Nzo pa xaꞌ guj men xaꞌ ba, jwanꞌ nasa ne mblyaꞌ xaꞌ lo nittoꞌ, jwanꞌ nak galꞌ na'taꞌde diꞌs ban xaꞌ.
4 Quando os habitantes da ilha viram a cobra agarrada na mão de Paulo, disseram uns aos outros: "Certamente este homem é assassino, pois, tendo escapado do mar, a Justiça não lhe permite viver".
5 Zya msib Pab yaꞌ Pab lo bel, sa ngob mbelꞌ nde ngenta kwan ndak Pab.
5 Mas Paulo, sacudindo a cobra no fogo, não sofreu mal nenhum.
6 Reta men ngembed xaꞌ lya ki Pab o zyaga gaj Pab nde bro toz mkembed xaꞌ nyenꞌ kwan tyak Pab per ngen kwan jwanꞌ narax ndak Pab, yaja mzyeꞌ xgab re xaꞌ nde nchab xaꞌ ke dios nak Pab.
6 Eles, porém, esperavam que ele começasse a inchar ou que caísse morto de repente, mas, tendo esperado muito tempo e vendo que nada de estranho lhe sucedia, mudaram de idéia e passaram a dizer que ele era um deus.
7 Gax tya nax pla izyo chanꞌ ti xaꞌ ndole Publio xaꞌ ntak lo yez jwanꞌ nax xtowꞌ nittoꞌ, nabeꞌz toz mkayaꞌ xaꞌ náꞌ, mdaꞌ xaꞌ liz xaꞌ mbled náꞌ son wiz.
7 Próximo dali havia uma propriedade pertencente a Públio, o homem principal da ilha. Ele nos convidou a ficar em sua casa e, por três dias, bondosamente nos recebeu e nos hospedou.
8 Nde xud Publio nayiz, nax xaꞌ lo lon' nzo xlye xaꞌ nde ndyak xaꞌ chiꞌd ren; zya ngote Pab lenꞌ yo sa mbwiꞌ Pab xaꞌ, senꞌ mne mnaꞌb Pab lo Dios, mxoꞌb yaꞌ Pab yek xaꞌ nde mdyanꞌ xaꞌ.
8 Seu pai estava doente, acamado, sofrendo de febre e disenteria. Paulo entrou para vê-lo e, depois de orar, impôs-lhe as mãos e o curou.
9 Lo ta ngok jwanꞌna, masraꞌ re men nayiz, xaꞌ nzo tya mbyeꞌd xaꞌ lo Pab nde tagaꞌ mdyanꞌ xaꞌ.
9 Tendo acontecido isso, os outros doentes da ilha vieram e foram curados.
10 Nde jwanꞌ toz mdaꞌ xaꞌ dyux lo náꞌ; senꞌ ngwap náꞌ bark, mtelꞌ xa' re jwanꞌ mas nakinꞌ náꞌ ned.
10 Eles nos prestaram muitas honras e, quando estávamos para embarcar, forneceram-nos os suprimentos que necessitávamos.
11 Senꞌ ngoxoꞌb son mbeꞌ nzi náꞌ tya, ngwap náꞌ lo ti bark chanꞌ xaꞌ Alejandrí, tak no xaꞌ mbled tya dib beꞌ jwanꞌ mxyoꞌb yop; leꞌ lo bark nge chop mnab jwanꞌ ndole Cástor nde Pólux.
11 Passados três meses, embarcamos num navio que tinha passado o inverno na ilha; era um navio alexandrino, que tinha por emblema os deuses gêmeos Castor e Pólux.
12 Senꞌ mzin náꞌ yez Siracusa, tya mbled náꞌ son wiz.
12 Aportando em Siracusa, ficamos ali três dias.
13 Nde tya mbroꞌ náꞌ nda náꞌ thipta ro nit mzin náꞌ ti yez ndole Regio, nde tedib wiz mdobte mxyo'b mbi ned jwan' nde náꞌ, jwanꞌ nasa ngok mbrop wiz zyaraꞌ mzin náꞌ yez ndole Puteoli.
13 Dali partimos e chegamos a Régio. No dia seguinte, soprando o vento sul, prosseguimos, chegando a Potéoli no segundo dia.
14 Tya mzyal náꞌ pla wes nde mnaꞌb xaꞌ lo náꞌ yanꞌ náꞌ lo xaꞌ gaz wiz; xisa mbroꞌ náꞌ nda náꞌ yez Rom.
14 Ali encontramos alguns irmãos que nos convidaram a passar uma semana com eles. E depois fomos para Roma.
15 Senꞌ mbin re wes ke ndozin náꞌ, zya mbyeꞌdxiꞌned xaꞌ náꞌ axta lo xbi' ten' ndole Apio nde tenꞌ ndole Son Tabernas ten' mbed men. Senꞌ mbwiꞌ Pab re xaꞌ ya, mdaꞌ Pab dyux lo Dios nde ngo nale lazoꞌ Pab.
15 Os irmãos dali tinham ouvido falar que estávamos chegando e foram até a praça de Ápio e às Três Vendas para nos encontrar. Vendo-os, Paulo deu graças a Deus e sentiu-se encorajado.
16 Senꞌ mzin náꞌ Rom, leꞌ xaꞌ nyebeꞌ lo sondad mdayaꞌ xaꞌ re pres lo tib xa jwanꞌ nyebeꞌga lo reta sondad, leꞌ Pab, mdaꞌ xaꞌ diꞌs xaꞌta ngo Pab nde ti sondad mgenap.
16 Quando chegamos a Roma, Paulo recebeu permissão para morar por conta própria, sob a custódia de um soldado.
17 Senꞌ ngoxoꞌbla son wiz jwan' mzin náꞌ yez Rom, zya mbrez Pab re xaꞌ nyebeꞌ lo men judí nde senꞌ ngolo mdyop re xaꞌ, zya nchab Pab lo xaꞌ: —Wes na, ngen cho jwanꞌ narax mblin lo re mayez xaꞌ judí, nekla mblin narax kon re mod gox jwanꞌ mtanꞌ re xaꞌ gox lonꞌ mbre pola per mkeꞌ lizyiꞌb xaꞌ na yez Jerusalén nde naya ndetayaꞌ xaꞌ na lo men nak sinꞌ yez Rom.
17 Três dias depois, ele convocou os líderes dos judeus. Quando estes se reuniram, Paulo lhes disse: "Meus irmãos, embora eu não tenha feito nada contra o nosso povo nem contra os costumes dos nossos antepassados, fui preso em Jerusalém e entregue aos romanos.
18 Nde senꞌ mnaꞌb xaꞌ kwent lon, ngen cho yalke mzyal xaꞌ jwanꞌ nzalꞌ gaj na, jwanꞌ nasa ndonke xaꞌ ndlaꞌ xaꞌ na.
18 Eles me interrogaram e queriam me soltar, porque eu não era culpado de crime algum que merecesse pena de morte.
19 Per re xaꞌ judí naꞌncholaꞌsta xaꞌ laꞌ xaꞌ na, jwanꞌ nasa mnaꞌb na telꞌ xaꞌ na lo César,naꞌnakte tak ncholas na kenꞌ yalke yek re xaꞌ las na.
19 Todavia, tendo os judeus feito objeção, fui obrigado a apelar para César, não porém, por ter alguma acusação contra o meu próprio povo.
20 Jwanꞌ nasa, mbrez na re goꞌ sa wiꞌn goꞌ nde todiꞌsnon goꞌ; tak xke jwanꞌ nkembed re naꞌ ta nak men Israel, yalke ya sa nagon kon kaden reꞌ.
20 Por essa razão pedi para vê-los e conversar com vocês. Por causa da esperança de Israel é que estou preso com estas algemas".
21 Zyasa nchab re xaꞌ lo Pab: —Teraꞌ kayaꞌ náꞌ nek thib yeꞌs jwanꞌ mbroꞌ Judea jwanꞌ ndej kwent chanꞌ la nde nek thib wes jwanꞌ nkeꞌ yalke yek la o ni narax xis la teraꞌ yeꞌd xaꞌ ncheꞌ.
21 Eles responderam: "Não recebemos nenhuma carta da Judéia a seu respeito, e nenhum dos irmãos que vieram de lá relatou ou disse qualquer coisa de mal contra você.
22 Per ncholaꞌs náꞌ gon náꞌ kwan nak xgab la, tak kwan liy sa reta lad narax ni men xis jwanꞌ ta ngetetej la ba.
22 Todavia, queremos ouvir de sua parte o que você pensa, pois sabemos que por todo lugar há gente falando contra esta seita".
23 Zyasa mblí xaꞌ ti wiz dyop re xaꞌ, nde wiz ya bro toz men mdyop lo Pab, sa mdobte mdej Pab jwanꞌ nak yalnyebeꞌ chanꞌ Dios lo xaꞌ, xata mdobte Pab tilꞌ nde axta bzye. Mchal Pab li lazoꞌ xaꞌ Jesús sa mdej Pab lo xaꞌ jwanꞌ nak ley chanꞌ Moisés nde xkiꞌs re profet.
23 Assim combinaram encontrar-se com Paulo em dia determinado, indo em grupo ainda mais numeroso ao lugar onde ele estava. Desde a manhã até à tarde ele lhes deu explicações e lhes testemunhou do Reino de Deus, procurando convencê-los a respeito de Jesus, com base na Lei de Moisés e nos Profetas.
24 Nzo xaꞌ mbli lazonꞌ jwanꞌ mdej Pab nde nzo xaꞌ naꞌndlid lazoꞌne.
24 Alguns foram convencidos pelo que ele dizia, mas outros não creram.
25 Nde lo ta naꞌnzalꞌdiꞌsta xkiꞌs re xaꞌ zya mdobte ngo xaꞌ ned nde nchab Pab lo xaꞌ: —Jwanꞌ naga sa, por Mbi Nayon mni Profet Isaías lo re xaꞌ gox lonꞌ mbre pola, nchab xaꞌ:
25 Discordaram entre si mesmos e começaram a ir embora, depois de Paulo ter feito esta declaração final: "Bem que o Espírito Santo falou aos seus antepassados, por meio do profeta Isaías:
26 — ausente —
26 ‘Vá a este povo e diga: "Ainda que estejam sempre ouvindo, vocês nunca entenderão; ainda que estejam sempre vendo, jamais perceberão".
27 — ausente —
27 Pois o coração deste povo se tornou insensível; de má vontade ouviram com os seus ouvidos, e fecharam os seus olhos. Se assim não fosse, poderiam ver com os olhos, ouvir com os ouvidos, entender com o coração e converter-se, e eu os curaria’.
28 Nde naya ndablo nye goꞌ, leꞌ re xaꞌ naꞌnakta judí, xaꞌ ya kayaꞌ yaltolaꞌ chanꞌ Dios, nde re xaꞌ ya ton xkiꞌs na.
28 "Portanto, quero que saibam que esta salvação de Deus é enviada aos gentios; eles a ouvirão! "
29 Nde senꞌ ngolo ta nchab Pab lo xaꞌ, zya tolo ngo re xaꞌ judí ned nde taja ndaya xaꞌ di's.
29 Depois que ele disse isto, os judeus se retiraram, discutindo intensamente entre si.
30 Chop linꞌ dib ngo Pab ti yo tenꞌ mdi'x Pab nde tya mkayaꞌ Pab reta men jwanꞌ nda lo Pab,
30 Por dois anos inteiros Paulo permaneceu na casa que havia alugado, e recebia a todos os que iam vê-lo.
31 dibxlaꞌs ndej Pab yalnyebeꞌ chanꞌ Dios nde ndloꞌ Pab xkisꞌ Jesucrist lo re men, nde ngen cho xa' nka diꞌs lo Pab.
31 Pregava o Reino de Deus e ensinava a respeito do Senhor Jesus Cristo, abertamente e sem impedimento algum.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Atos 28, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.