Atos 27
ztp (ZTP) vs VC
1 Senꞌ mbyanꞌdiꞌs la xaꞌ sa telꞌ xaꞌ náꞌ lo bark par Italia, zyasa mxen xaꞌ Pab nde kon tipla xaꞌ jwanꞌ nge lizyiꞌb sa mdayaꞌ xaꞌ xaꞌ lo Julio, xaꞌ nyebeꞌ lo re sondad chanꞌ August.
1 Logo que foi determinado que embarcássemos para a Itália, Paulo foi entregue com outros presos a um centurião da coorte Augusta, chamado Júlio.
2 Nde ngwap náꞌ lo ti bark chanꞌ yez Adramitio, bark ya ndriꞌd reta yez jwanꞌ nzi ro nittoꞌ lo xyon Asia nde noga Aristarco ndano náꞌ, ti mbiꞌ yez Tesalónica lo xyon Macedon.
2 Embarcamos num navio de Adramito que devia costear as terras da Ásia, e levantamos âncora. Em nossa companhia estava Aristarco, macedônio de Tessalônica.
3 Tedib wiz mzin náꞌ ro nit yez Sidón, leꞌ Julio wen mbli xaꞌ lo Pab, mdaꞌ xaꞌ diꞌs ngwatwiꞌ Pab re men nsalꞌta Pab nde re xaꞌ ya mblasto xaꞌ Pab lo re jwanꞌ nakinꞌ Pab.
3 No dia seguinte, fazendo escala em Sidônia, Júlio, usando de bondade com Paulo, permitiu-lhe ir ver os seus amigos e prover-se do que havia de necessário.
4 Mbroꞌ náꞌ yez Sidón mxen náꞌ bark nda náꞌ, mbri'd ná' gax lo xyon Chipre ten' na'ngenta mbi ntow' lo ná'.
4 Dali, fazendo-nos ao mar, fomos navegando perto das costas de Chipre, por nos serem contrários os ventos.
5 Nde mbri'd náꞌ ngoꞌ lo xyon Cilisia nde lo xyon Panfilia, tya mzin náꞌ yez ndole Mira lo xyon Licia.
5 Tendo atravessado o mar da Cilícia e da Panfília, chegamos a Mira, cidade da Lícia.
6 Leꞌ xaꞌ nyebeꞌ lo sondad ngosiꞌb xaꞌ ti bark chanꞌ xa' yez Alejandri, jwanꞌ nda lo xyon Italia, nde mxap xaꞌ náꞌ lo bark ya.
6 O centurião encontrou ali um navio de Alexandria, que rumava para a Itália, e fez-nos passar para ele.
7 Nar wiz mdo náꞌ lo nit tak sowꞌ nda bark nde nen toz mzin náꞌ ngoꞌ lo yez Gnido, tak naꞌtaꞌda mbi diꞌs tye bark, zyasa mbyek náꞌ cho lo xyon Creta, ngoꞌ lo yez Salmón.
7 Por muitos dias navegamos lentamente e com dificuldade até diante de Cnido, onde o vento não nos permitiu aportar.
8 Nde ne toz nde náꞌ dib gax ro nit, zyara' mzin náꞌ yez ndole Wen Puert, gax cho yez Lasea.
8 Fomos então costeando ao sul da ilha de Creta, junto ao cabo Salmona. Navegando com dificuldade ao longo da costa, chegamos afinal a um lugar, a que chamam Bons Portos, perto do qual está a cidade de Lasaia.
9 Tak jwanꞌ tozla mbriꞌd beꞌ ndo náꞌ lo nit, nde ndyagaxla beꞌ nxyoꞌb mbi nde yi, nathoz nzo lo nit par tye bark, tak mbri'd la be' ndyon' xken men, jwanꞌ nasa mtoni Pab re xaꞌ,
9 Passara o tempo - já havia passado a época do jejum - e a navegação se tornava perigosa. Paulo advertiu-os:
10 nchab Pab lo xaꞌ:
10 Amigos, vejo que a navegação não se fará sem perigo e sem graves danos, não somente ao navio e à sua carga, mas ainda às nossas vidas.
11 Leꞌ xaꞌ nyebeꞌ lo sondad, naꞌngonta xaꞌ diꞌs ro Pab, cheꞌla mas mbin xa' xkiꞌs xaꞌ ta ntoteꞌ bark nde xaꞌ nak xwanꞌ bark.
11 O centurião, porém, dava mais crédito ao piloto e ao mestre do que ao que Paulo dizia.
12 Nde ro nit tenꞌ nzi xaꞌ naꞌwenta nak tya par yan' xa' dib be' nxyob yop, jwanꞌ nasa re xaꞌ mbli xgab ndablo ryoꞌ xaꞌ tya, sa nyenꞌ cho tli xaꞌ gan sin xaꞌ yez Fenice, ro nittoꞌ lo xyon Creta, tenꞌ ndlo' lad la nde ga'p nde tya rid xaꞌ beꞌ nxyoꞌb yop.
12 O porto era impróprio para passar o inverno, pelo que a maior parte deles foi de parecer que se retornasse ao mar, na esperança de chegar a Fenice, para passar ali o inverno, por ser esse um porto de Creta, abrigado dos ventos do sudeste e do nordeste.
13 Nde mbli xaꞌ xgab tli xaꞌ gan nda xaꞌ, tak anta naguꞌs nxyoꞌb mbi jwan' ndryo' lad la, zyasa mxap xaꞌ re yiꞌb jwanꞌ ndyenkeꞌ bark nde nda xaꞌ thita gax ro nittoꞌ dib ro xyon Creta.
13 Soprava então brandamente o vento sul. Julgavam poder executar os seus planos. Levantaram a âncora e foram costeando de perto a ilha de Creta.
14 Per ludla ndatey mbroꞌ ti mbi toz lad ga'p ndole Euroclidón mdina bark.
14 Mas, não muito depois, veio do lado da ilha um tufão chamado Euroaquilão.
15 Nde mdobte mchep mbi bark, yaja naꞌndlit náꞌ gan ngoneda, mdaꞌ náꞌ diꞌs mbe' mbi bark.
15 Sem poder resistir à ventania, o navio foi arrebatado e deixamo-nos arrastar.
16 Nde mbrid náꞌ axis ti izyo lud jwan' naxꞌ xtowꞌ nittoꞌ ndole Clauda tenꞌ ngentozta mbi, nde nen toz sa mbli náꞌ gan mxap náꞌ lo bark kano lud jwanꞌ ndlyaꞌ men.
16 Impelidos rapidamente para uma pequena ilha chamada Cauda, conseguimos, com muito esforço, recolher o batel.
17 Senꞌ mne mxap náꞌy lo bark, zyasa mbo xaꞌ dib cho bark sa ne naka nde noga mzyeb xaꞌ yotob bark lo yux tenꞌ ndole Sirte, zyasa mbla xaꞌ re lar jwanꞌ ndaꞌb lo bark sa mdaꞌ xaꞌ diꞌs mchep mbi bark.
17 Içaram-no e, depois, como meio de segurança, cingiram o navio com cabos. Então, temendo encalhar em Sirte, arriaram as velas e entregaram-se à mercê dos ventos.
18 Nde tedib wiz, masraꞌ mbryo mbi, yaja mdobte mblobi xaꞌ re jwanꞌ nzo lo bark.
18 No dia seguinte, sendo a tempestade ainda mais violenta, atiraram fora a carga.
19 Nde senꞌ ngok mbyon wiz, lega re náꞌ mblobi náꞌ re jwanꞌ ndli rsinꞌ bark.
19 No terceiro dia, atiramos para fora com as nossas próprias mãos os acessórios do navio.
20 Nde naꞌr wiz naꞌndlada be nekla ndloꞌ re mbel nzi lo beꞌ, nde mxyoꞌb toz mbi taja mdin mbi náꞌ, naꞌngebetra náꞌ lya' náꞌ.
20 Ora, não aparecendo por muitos dias nem sol nem estrelas e sendo batidos por forte tempestade, tínhamos por fim perdido toda a esperança de sermos salvos.
21 Naꞌrla wiz mbriꞌd teraꞌ wa náꞌ, zyasa mdoli Pab xtowꞌ re xaꞌ, nde nchab Pab:
21 Desde muito tempo ninguém havia comido nada. Paulo levantou-se no meio deles e disse: Amigos, deveras devíeis ter-me atendido e não ter saído de Creta, e assim evitar esse perigo e essas perdas.
22 Per naya, nin lo goꞌ, blo ne lazoꞌ goꞌ, tak nek thib naꞌ naꞌluxta, benꞌta bark lux.
22 Agora, porém, vos admoesto a que tenhais coragem, pois não perecerá nenhum de vós, mas somente o navio.
23 Tak yalꞌla mbroꞌto ti anj chanꞌ Dios lon, Dios ta nak xwan' na nde lo Xaꞌ ta ndlin sinꞌ,
23 Esta noite apareceu-me um anjo de Deus, a quem pertenço e a quem sirvo, o qual me disse:
24 anj ya ne lon: “Pab, naꞌzyebta lu tak nakinꞌka sin la lo César xaꞌ nyebeꞌ Rom, nde por lu sa lyaꞌ re xaꞌ ta nzo lo bark.”
24 Não temas, Paulo. É necessário que compareças diante de César. Deus deu-te todos os que navegam contigo.
25 Jwanꞌ nasa nin lo re goꞌ, blo ne lazoꞌ goꞌ, tak na, ndli lazoꞌn Dios, ta xa ne Xaꞌ lon ta aka.
25 Por isso, amigos, coragem! Eu confio em Deus que há de acontecer como me foi dito.
26 Per te'nyega, nakin'ka yan' na' ti ten' nax izyo biz xtow' nittoꞌ reꞌ.
26 Vamos dar a uma ilha.
27 Senꞌ ngoxoꞌb siꞌda yalꞌ ndochep mbi náꞌ lo nit, zya mzin náꞌ nittoꞌ tenꞌ ndole Adriático nde rolja yalꞌ re xaꞌ jwanꞌ ntoteꞌ bark mbli beꞌ xaꞌ gaxla nde izyo biz.
27 Já estávamos na décima quarta noite, pelo mar Adriático, quando, pela meia-noite, os marinheiros pressentiram que estavam perto de alguma terra.
28 Zyasa mchiꞌx xaꞌ nyenꞌ plopa naꞌs nit nde naꞌsa galbsiꞌ xop metr, zya mde bark tud nde bere mchiꞌx xaꞌy tedib gob nde tya naꞌs galbwaz metr.
28 Então, atirando a sonda, perceberam que a profundidade era de vinte braças. Depois, um pouco mais adiante, viram que era de quinze braças.
29 Zyasa mzyeb xaꞌ tak nzo ryes yodinꞌ xanꞌ bark xis ke, yaja xanꞌ bark mkenga xaꞌ thap yiꞌb jwanꞌ tyenkeꞌ bark nde taja ngen lazoꞌ xaꞌ tyuxni.
29 Temendo que déssemos em algum recife, lançaram quatro âncoras da popa, esperando ansiosos que amanhecesse o dia.
30 Zyasa re xaꞌ ta ntoteꞌ bark ncholaꞌs xaꞌ xonꞌ xaꞌ nde mxen xaꞌ kano jwanꞌ ndlyaꞌ men sa mxoꞌb xaꞌy lo nit, mbli xa' xaga ndli men ta keꞌnga re yiꞌb jwanꞌ ndyenkeꞌ bark.
30 Imediatamente, os marinheiros procuraram fugir e, sob o pretexto de largar as âncoras da proa, lançaram o bote ao mar.
31 Zyasa nchab Pab lo re sondad kon xaꞌ jwanꞌ nyebeꞌ lo xaꞌ:
31 Paulo disse ao centurião e aos soldados: Se estes homens não permanecerem no navio, não podereis salvar-vos.
32 Zyasa mchoꞌ sondad doꞌ jwanꞌ ndenkeꞌ kano lud ta lyaꞌ men nde mblaꞌ xaꞌy nday lo nit.
32 Os soldados cortaram, então, os cabos do bote e deixaram-no cair.
33 Senꞌ ndetuxni, zya mbrez Pab yek re xaꞌ sa wa xaꞌ, nde nchab Pab lo xaꞌ:
33 Enquanto ia amanhecendo, Paulo encorajou a todos que comessem alguma coisa, e disse: Já faz hoje catorze dias que estais em jejum, sem comer nada.
34 Jwanꞌ nasa, nyaꞌb na lo goꞌ, bda goꞌ lud sa nawe yo lazoꞌ goꞌ, tak nek thib yisyek goꞌ nde nek thib goꞌ naꞌluxta.
34 Rogo-vos que comais alguma coisa, no interesse de vossa vida, porque nem um cabelo da cabeça de alguém de vós perecerá.
35 Senꞌ ngolo mni Pab lo xaꞌ, zya mxen Pab pan, nzi wiꞌ re xaꞌ mdaꞌ Pab dyux lo Dios, mblirol Pab pan nde tolo mdobte mda Pab.
35 Tendo dito isso, tomou do pão, pronunciou uma bênção na presença de todos e, depois de parti-lo, começou a comer.
36 Zyasa reta xaꞌ ngone lazoꞌ xaꞌ nde tolo mda xaꞌ.
36 Com isso, todos cobraram ânimo e puseram-se igualmente a comer.
37 Lo reta náꞌ jwanꞌ nzo lo bark, nak náꞌ ti chop ayoꞌ nzo songal nzo sinꞌ thib men.
37 No navio éramos ao todo duzentas e setenta e seis pessoas.
38 Senꞌ ngolo mda re xaꞌ kebeꞌ mse xaꞌ, zya mblobi xaꞌ re trig lo nittoꞌ sa mxyax bark.
38 Depois de terem comido à vontade, aliviaram o navio, atirando o trigo ao mar.
39 Senꞌ mduxni, re xaꞌ ta ntoteꞌ bark naꞌngyolod xaꞌ tenꞌ nda xaꞌ, per ngoni lo xaꞌ ti tenꞌ nak ro nit lad lo yux, nde mchal xaꞌ mchep xaꞌ bark tya.
39 Afinal, clareou o dia. Os marinheiros não reconheceram a terra, mas viram uma enseada com uma praia, na qual tencionavam encalhar o navio, caso o pudessem.
40 Mchoꞌ xaꞌ re doꞌ chanꞌ yiꞌb jwanꞌ ndenkeꞌ bark nde mblaꞌ xaꞌy lenꞌ nittoꞌ, mtoleꞌ xaꞌ ya jwanꞌ nchoned bark, leꞌ lar jwanꞌ ndaꞌb lo bark mxap xaꞌy gap lo mbi nde mdobte nda bark ro yux.
40 Levantaram as âncoras e largaram ao mesmo tempo as amarras dos lemes. Desfraldaram ao vento a vela mestra e rumaram para a praia.
41 Per ngotu bark ti tenꞌ nchak chop lo nit nde tya mblatha'b bark cheꞌ ngwaꞌd xi bark lo yux nde ngenta cho kwina, leꞌ xanꞌ bark nyaga mdin bdey nde mdobte ndobila.
41 Mas deram numa língua de terra, e o navio encalhou aí. A proa, encalhada, permanecia imóvel, ao mesmo tempo que a popa se abria com a força do mar.
42 Leꞌ re sondad ncholaꞌs kuj xaꞌ re xaꞌ nak pres, sa naꞌxoꞌnta nek thib xaꞌ.
42 Os soldados tencionavam matar os presos, por temerem que algum deles fugisse a nado.
43 Leꞌ xaꞌ nyebeꞌ lo sondad, naꞌncholaꞌsta xaꞌ gaj Pab, yaja naꞌndad xaꞌ diꞌs nguj sondad re pres, nde mnabeꞌ xaꞌ xanya xaꞌ nij nit sa ner re xaꞌ ya yobi lo nit sa sin xaꞌ ro yux.
43 O centurião, porém, querendo salvar Paulo, impediu que o fizessem e ordenou que aqueles que pudessem nadar fossem os primeiros a lançar-se ao mar e alcançar a terra.
44 Nde re xaꞌ jwanꞌ naꞌakta nij nit mxen xaꞌ re ya tab nde mxen xa' re pedaz jwanꞌ lad bark, lo jwanꞌ na mxyoꞌb xaꞌ nde tamod ngotey, reta xaꞌ mblyaꞌ mzin xaꞌ izyo biz.
44 Os demais, uns atingiram a terra em tábuas, outros em cima dos destroços do navio. Desse modo, todos conseguiram chegar à terra, sãos e salvos.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Atos 27, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.