Atos 27
ztp (ZTP) vs ARIB
1 Senꞌ mbyanꞌdiꞌs la xaꞌ sa telꞌ xaꞌ náꞌ lo bark par Italia, zyasa mxen xaꞌ Pab nde kon tipla xaꞌ jwanꞌ nge lizyiꞌb sa mdayaꞌ xaꞌ xaꞌ lo Julio, xaꞌ nyebeꞌ lo re sondad chanꞌ August.
1 E, como se determinou que navegássemos para a Itália, entregaram Paulo e alguns outros presos a um centurião por nome Júlio, da corte augusta.
2 Nde ngwap náꞌ lo ti bark chanꞌ yez Adramitio, bark ya ndriꞌd reta yez jwanꞌ nzi ro nittoꞌ lo xyon Asia nde noga Aristarco ndano náꞌ, ti mbiꞌ yez Tesalónica lo xyon Macedon.
2 E, embarcando em um navio de Adramítio, que estava prestes a navegar em demanda dos portos pela costa da Ásia, fizemo-nos ao mar, estando conosco Aristarco, macedônio de Tessalônica.
3 Tedib wiz mzin náꞌ ro nit yez Sidón, leꞌ Julio wen mbli xaꞌ lo Pab, mdaꞌ xaꞌ diꞌs ngwatwiꞌ Pab re men nsalꞌta Pab nde re xaꞌ ya mblasto xaꞌ Pab lo re jwanꞌ nakinꞌ Pab.
3 No dia seguinte chegamos a Sidom, e Júlio, tratando Paulo com bondade, permitiu-lhe ir ver os amigos e receber deles os cuidados necessários.
4 Mbroꞌ náꞌ yez Sidón mxen náꞌ bark nda náꞌ, mbri'd ná' gax lo xyon Chipre ten' na'ngenta mbi ntow' lo ná'.
4 Partindo dali, fomos navegando a sotavento de Chipre, porque os ventos eram contrários.
5 Nde mbri'd náꞌ ngoꞌ lo xyon Cilisia nde lo xyon Panfilia, tya mzin náꞌ yez ndole Mira lo xyon Licia.
5 Tendo atravessado o mar ao longo da Cilícia e Panfília, chegamos a Mirra, na Lícia.
6 Leꞌ xaꞌ nyebeꞌ lo sondad ngosiꞌb xaꞌ ti bark chanꞌ xa' yez Alejandri, jwanꞌ nda lo xyon Italia, nde mxap xaꞌ náꞌ lo bark ya.
6 Ali o centurião achou um navio de Alexandria que navegava para a Itália, e nos fez embarcar nele.
7 Nar wiz mdo náꞌ lo nit tak sowꞌ nda bark nde nen toz mzin náꞌ ngoꞌ lo yez Gnido, tak naꞌtaꞌda mbi diꞌs tye bark, zyasa mbyek náꞌ cho lo xyon Creta, ngoꞌ lo yez Salmón.
7 Navegando vagarosamente por muitos dias, e havendo chegado com dificuldade defronte de Cnido, não nos permitindo o vento ir mais adiante, navegamos a sotavento de Creta, à altura de Salmone;
8 Nde ne toz nde náꞌ dib gax ro nit, zyara' mzin náꞌ yez ndole Wen Puert, gax cho yez Lasea.
8 e, costeando-a com dificuldade, chegamos a um lugar chamado Bons Portos, perto do qual estava a cidade de Laséia.
9 Tak jwanꞌ tozla mbriꞌd beꞌ ndo náꞌ lo nit, nde ndyagaxla beꞌ nxyoꞌb mbi nde yi, nathoz nzo lo nit par tye bark, tak mbri'd la be' ndyon' xken men, jwanꞌ nasa mtoni Pab re xaꞌ,
9 Havendo decorrido muito tempo e tendo-se tornado perigosa a navegação, porque já havia passado o jejum, Paulo os advertia,
10 nchab Pab lo xaꞌ:
10 dizendo-lhes: Senhores, vejo que a viagem vai ser com avaria e muita perda não só para a carga e o navio, mas também para as nossas vidas.
11 Leꞌ xaꞌ nyebeꞌ lo sondad, naꞌngonta xaꞌ diꞌs ro Pab, cheꞌla mas mbin xa' xkiꞌs xaꞌ ta ntoteꞌ bark nde xaꞌ nak xwanꞌ bark.
11 Mas o centurião dava mais crédito ao piloto e ao dono do navio do que às coisas que Paulo dizia.
12 Nde ro nit tenꞌ nzi xaꞌ naꞌwenta nak tya par yan' xa' dib be' nxyob yop, jwanꞌ nasa re xaꞌ mbli xgab ndablo ryoꞌ xaꞌ tya, sa nyenꞌ cho tli xaꞌ gan sin xaꞌ yez Fenice, ro nittoꞌ lo xyon Creta, tenꞌ ndlo' lad la nde ga'p nde tya rid xaꞌ beꞌ nxyoꞌb yop.
12 E não sendo o porto muito próprio para invernar, os mais deles foram de parecer que daí se fizessem ao mar para ver se de algum modo podiam chegar a Fênice, um porto de Creta que olha para o nordeste e para o sueste, para ali invernar.
13 Nde mbli xaꞌ xgab tli xaꞌ gan nda xaꞌ, tak anta naguꞌs nxyoꞌb mbi jwan' ndryo' lad la, zyasa mxap xaꞌ re yiꞌb jwanꞌ ndyenkeꞌ bark nde nda xaꞌ thita gax ro nittoꞌ dib ro xyon Creta.
13 Soprando brandamente o vento sul, e supondo eles terem alcançado o que desejavam, levantaram ferro e iam costeando Creta bem de perto.
14 Per ludla ndatey mbroꞌ ti mbi toz lad ga'p ndole Euroclidón mdina bark.
14 Mas não muito depois desencadeou-se do lado da ilha um tufão de vento chamado euro-aquilão;
15 Nde mdobte mchep mbi bark, yaja naꞌndlit náꞌ gan ngoneda, mdaꞌ náꞌ diꞌs mbe' mbi bark.
15 e, sendo arrebatado o navio e não podendo navegar contra o vento, cedemos à sua força e nos deixávamos levar.
16 Nde mbrid náꞌ axis ti izyo lud jwan' naxꞌ xtowꞌ nittoꞌ ndole Clauda tenꞌ ngentozta mbi, nde nen toz sa mbli náꞌ gan mxap náꞌ lo bark kano lud jwanꞌ ndlyaꞌ men.
16 Correndo a sota-vento de uma pequena ilha chamada Clauda, somente a custo pudemos segurar o batel,
17 Senꞌ mne mxap náꞌy lo bark, zyasa mbo xaꞌ dib cho bark sa ne naka nde noga mzyeb xaꞌ yotob bark lo yux tenꞌ ndole Sirte, zyasa mbla xaꞌ re lar jwanꞌ ndaꞌb lo bark sa mdaꞌ xaꞌ diꞌs mchep mbi bark.
17 o qual recolheram, usando então os meios disponíveis para cingir o navio; e, temendo que fossem lançados na Sirte, arriaram os aparelhos e se deixavam levar.
18 Nde tedib wiz, masraꞌ mbryo mbi, yaja mdobte mblobi xaꞌ re jwanꞌ nzo lo bark.
18 Como fôssemos violentamente açoitados pela tempestade, no dia seguinte começaram a alijar a carga ao mar.
19 Nde senꞌ ngok mbyon wiz, lega re náꞌ mblobi náꞌ re jwanꞌ ndli rsinꞌ bark.
19 E ao terceiro dia, com as próprias mãos lançaram os aparelhos do navio.
20 Nde naꞌr wiz naꞌndlada be nekla ndloꞌ re mbel nzi lo beꞌ, nde mxyoꞌb toz mbi taja mdin mbi náꞌ, naꞌngebetra náꞌ lya' náꞌ.
20 Não aparecendo por muitos dia nem sol nem estrelas, e sendo nós ainda batidos por grande tempestade, fugiu-nos afinal toda a esperança de sermos salvos.
21 Naꞌrla wiz mbriꞌd teraꞌ wa náꞌ, zyasa mdoli Pab xtowꞌ re xaꞌ, nde nchab Pab:
21 Havendo eles estado muito tempo sem comer, Paulo, pondo-se em pé no meio deles, disse: Senhores, devíeis ter-me ouvido e não ter partido de Creta, para evitar esta avaria e perda.
22 Per naya, nin lo goꞌ, blo ne lazoꞌ goꞌ, tak nek thib naꞌ naꞌluxta, benꞌta bark lux.
22 E agora vos exorto a que tenhais bom ânimo, pois não se perderá vida alguma entre vós, mas somente o navio.
23 Tak yalꞌla mbroꞌto ti anj chanꞌ Dios lon, Dios ta nak xwan' na nde lo Xaꞌ ta ndlin sinꞌ,
23 Porque esta noite me apareceu um anjo do Deus de quem eu sou e a quem sirvo,
24 anj ya ne lon: “Pab, naꞌzyebta lu tak nakinꞌka sin la lo César xaꞌ nyebeꞌ Rom, nde por lu sa lyaꞌ re xaꞌ ta nzo lo bark.”
24 dizendo: Não temas, Paulo, importa que compareças perante César, e eis que Deus te deu todos os que navegam contigo.
25 Jwanꞌ nasa nin lo re goꞌ, blo ne lazoꞌ goꞌ, tak na, ndli lazoꞌn Dios, ta xa ne Xaꞌ lon ta aka.
25 Portanto, senhores, tende bom ânimo; pois creio em Deus que há de suceder assim como me foi dito.
26 Per te'nyega, nakin'ka yan' na' ti ten' nax izyo biz xtow' nittoꞌ reꞌ.
26 Contudo é necessário irmos dar em alguma ilha.
27 Senꞌ ngoxoꞌb siꞌda yalꞌ ndochep mbi náꞌ lo nit, zya mzin náꞌ nittoꞌ tenꞌ ndole Adriático nde rolja yalꞌ re xaꞌ jwanꞌ ntoteꞌ bark mbli beꞌ xaꞌ gaxla nde izyo biz.
27 Quando chegou a décima quarta noite, sendo nós ainda impelidos pela tempestade no mar de Ádria, pela meia-noite, suspeitaram os marinheiros a proximidade de terra;
28 Zyasa mchiꞌx xaꞌ nyenꞌ plopa naꞌs nit nde naꞌsa galbsiꞌ xop metr, zya mde bark tud nde bere mchiꞌx xaꞌy tedib gob nde tya naꞌs galbwaz metr.
28 e lançando a sonda, acharam vinte braças; passando um pouco mais adiante, e tornando a lançar a sonda, acharam quinze braças.
29 Zyasa mzyeb xaꞌ tak nzo ryes yodinꞌ xanꞌ bark xis ke, yaja xanꞌ bark mkenga xaꞌ thap yiꞌb jwanꞌ tyenkeꞌ bark nde taja ngen lazoꞌ xaꞌ tyuxni.
29 Ora, temendo irmos dar em rochedos, lançaram da popa quatro âncoras, e esperaram ansiosos que amanhecesse.
30 Zyasa re xaꞌ ta ntoteꞌ bark ncholaꞌs xaꞌ xonꞌ xaꞌ nde mxen xaꞌ kano jwanꞌ ndlyaꞌ men sa mxoꞌb xaꞌy lo nit, mbli xa' xaga ndli men ta keꞌnga re yiꞌb jwanꞌ ndyenkeꞌ bark.
30 Procurando, entrementes, os marinheiros fugir do navio, e tendo arriado o batel ao mar sob pretexto de irem lançar âncoras pela proa,
31 Zyasa nchab Pab lo re sondad kon xaꞌ jwanꞌ nyebeꞌ lo xaꞌ:
31 disse Paulo ao centurião e aos soldados: Se estes não ficarem no navio, não podereis salvar-vos.
32 Zyasa mchoꞌ sondad doꞌ jwanꞌ ndenkeꞌ kano lud ta lyaꞌ men nde mblaꞌ xaꞌy nday lo nit.
32 Então os soldados cortaram os cabos do batel e o deixaram cair.
33 Senꞌ ndetuxni, zya mbrez Pab yek re xaꞌ sa wa xaꞌ, nde nchab Pab lo xaꞌ:
33 Enquanto amanhecia, Paulo rogava a todos que comessem alguma coisa, dizendo: É já hoje o décimo quarto dia que esperais e permaneceis em jejum, não havendo provado coisa alguma.
34 Jwanꞌ nasa, nyaꞌb na lo goꞌ, bda goꞌ lud sa nawe yo lazoꞌ goꞌ, tak nek thib yisyek goꞌ nde nek thib goꞌ naꞌluxta.
34 Rogo-vos, portanto, que comais alguma coisa, porque disso depende a vossa segurança; porque nem um cabelo cairá da cabeça de qualquer de vós.
35 Senꞌ ngolo mni Pab lo xaꞌ, zya mxen Pab pan, nzi wiꞌ re xaꞌ mdaꞌ Pab dyux lo Dios, mblirol Pab pan nde tolo mdobte mda Pab.
35 E, havendo dito isto, tomou o pão, deu graças a Deus na presença de todos e, partindo-o começou a comer.
36 Zyasa reta xaꞌ ngone lazoꞌ xaꞌ nde tolo mda xaꞌ.
36 Então todos cobraram ânimo e se puseram também a comer.
37 Lo reta náꞌ jwanꞌ nzo lo bark, nak náꞌ ti chop ayoꞌ nzo songal nzo sinꞌ thib men.
37 Éramos ao todo no navio duzentas e setenta e seis almas.
38 Senꞌ ngolo mda re xaꞌ kebeꞌ mse xaꞌ, zya mblobi xaꞌ re trig lo nittoꞌ sa mxyax bark.
38 Depois de saciados com a comida, começaram a aliviar o navio, alijando o trigo no mar.
39 Senꞌ mduxni, re xaꞌ ta ntoteꞌ bark naꞌngyolod xaꞌ tenꞌ nda xaꞌ, per ngoni lo xaꞌ ti tenꞌ nak ro nit lad lo yux, nde mchal xaꞌ mchep xaꞌ bark tya.
39 Quando amanheceu, não reconheciam a terra; divisavam, porém, uma enseada com uma praia, e consultavam se poderiam nela encalhar o navio.
40 Mchoꞌ xaꞌ re doꞌ chanꞌ yiꞌb jwanꞌ ndenkeꞌ bark nde mblaꞌ xaꞌy lenꞌ nittoꞌ, mtoleꞌ xaꞌ ya jwanꞌ nchoned bark, leꞌ lar jwanꞌ ndaꞌb lo bark mxap xaꞌy gap lo mbi nde mdobte nda bark ro yux.
40 Soltando as âncoras, deixaram-nas no mar, largando ao mesmo tempo as amarras do leme; e, içando ao vento a vela da proa, dirigiram-se para a praia.
41 Per ngotu bark ti tenꞌ nchak chop lo nit nde tya mblatha'b bark cheꞌ ngwaꞌd xi bark lo yux nde ngenta cho kwina, leꞌ xanꞌ bark nyaga mdin bdey nde mdobte ndobila.
41 Dando, porém, num lugar onde duas correntes se encontravam, encalharam o navio; e a proa, encravando-se, ficou imóvel, mas a popa se desfazia com a força das ondas.
42 Leꞌ re sondad ncholaꞌs kuj xaꞌ re xaꞌ nak pres, sa naꞌxoꞌnta nek thib xaꞌ.
42 Então o parecer dos soldados era que matassem os presos para que nenhum deles fugisse, escapando a nado.
43 Leꞌ xaꞌ nyebeꞌ lo sondad, naꞌncholaꞌsta xaꞌ gaj Pab, yaja naꞌndad xaꞌ diꞌs nguj sondad re pres, nde mnabeꞌ xaꞌ xanya xaꞌ nij nit sa ner re xaꞌ ya yobi lo nit sa sin xaꞌ ro yux.
43 Mas o centurião, querendo salvar a Paulo, estorvou-lhes este intento; e mandou que os que pudessem nadar fossem os primeiros a lançar-se ao mar e alcançar a terra;
44 Nde re xaꞌ jwanꞌ naꞌakta nij nit mxen xaꞌ re ya tab nde mxen xa' re pedaz jwanꞌ lad bark, lo jwanꞌ na mxyoꞌb xaꞌ nde tamod ngotey, reta xaꞌ mblyaꞌ mzin xaꞌ izyo biz.
44 e que os demais se salvassem, uns em tábuas e outros em quaisquer destroços do navio. Assim chegaram todos à terra salvos.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Atos 27, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.