Atos 27

ztp (ZTP) vs NTLH

Sair da comparação
NTLH Nova Tradução na Linguagem de Hoje 2000
1 Senꞌ mbyanꞌdiꞌs la xaꞌ sa telꞌ xaꞌ náꞌ lo bark par Italia, zyasa mxen xaꞌ Pab nde kon tipla xaꞌ jwanꞌ nge lizyiꞌb sa mdayaꞌ xaꞌ xaꞌ lo Julio, xaꞌ nyebeꞌ lo re sondad chanꞌ August.
1 Ficou resolvido que devíamos embarcar para a Itália. Então entregaram Paulo e os outros presos a Júlio, um oficial romano que era do batalhão chamado “Batalhão do Imperador”.
2 Nde ngwap náꞌ lo ti bark chanꞌ yez Adramitio, bark ya ndriꞌd reta yez jwanꞌ nzi ro nittoꞌ lo xyon Asia nde noga Aristarco ndano náꞌ, ti mbiꞌ yez Tesalónica lo xyon Macedon.
2 Nós embarcamos num navio da cidade de Adramítio, que estava pronto para navegar para os portos da província da Ásia. E assim começamos a viagem. Aristarco, um macedônio da cidade de Tessalônica, estava conosco.
3 Tedib wiz mzin náꞌ ro nit yez Sidón, leꞌ Julio wen mbli xaꞌ lo Pab, mdaꞌ xaꞌ diꞌs ngwatwiꞌ Pab re men nsalꞌta Pab nde re xaꞌ ya mblasto xaꞌ Pab lo re jwanꞌ nakinꞌ Pab.
3 No dia seguinte chegamos ao porto de Sidom. Júlio tratava Paulo com bondade e lhe deu licença para ir ver os seus amigos e receber deles o que precisava.
4 Mbroꞌ náꞌ yez Sidón mxen náꞌ bark nda náꞌ, mbri'd ná' gax lo xyon Chipre ten' na'ngenta mbi ntow' lo ná'.
4 Depois de sairmos de Sidom, navegamos ao norte da ilha de Chipre a fim de evitar os ventos que estavam soprando contra nós.
5 Nde mbri'd náꞌ ngoꞌ lo xyon Cilisia nde lo xyon Panfilia, tya mzin náꞌ yez ndole Mira lo xyon Licia.
5 Atravessamos o mar em frente ao litoral da região da Cilícia e província da Panfília e chegamos a Mirra, uma cidade da província da Lícia.
6 Leꞌ xaꞌ nyebeꞌ lo sondad ngosiꞌb xaꞌ ti bark chanꞌ xa' yez Alejandri, jwanꞌ nda lo xyon Italia, nde mxap xaꞌ náꞌ lo bark ya.
6 Ali o oficial romano encontrou um navio da cidade de Alexandria, que ia para a Itália, e nos fez embarcar nele.
7 Nar wiz mdo náꞌ lo nit tak sowꞌ nda bark nde nen toz mzin náꞌ ngoꞌ lo yez Gnido, tak naꞌtaꞌda mbi diꞌs tye bark, zyasa mbyek náꞌ cho lo xyon Creta, ngoꞌ lo yez Salmón.
7 Navegamos bem devagar vários dias e com grande dificuldade chegamos em frente da cidade de Cnido. Como o vento não nos deixava continuar naquela direção, passamos pelo cabo Salmona da ilha de Creta e seguimos pelo lado sul daquela ilha, o qual é protegido dos ventos.
8 Nde ne toz nde náꞌ dib gax ro nit, zyara' mzin náꞌ yez ndole Wen Puert, gax cho yez Lasea.
8 Assim fomos navegando bem perto do litoral e, ainda com dificuldade, chegamos a um lugar chamado “Bons Portos”, perto da cidade de Laseia.
9 Tak jwanꞌ tozla mbriꞌd beꞌ ndo náꞌ lo nit, nde ndyagaxla beꞌ nxyoꞌb mbi nde yi, nathoz nzo lo nit par tye bark, tak mbri'd la be' ndyon' xken men, jwanꞌ nasa mtoni Pab re xaꞌ,
9 Ficamos ali muito tempo, e tornou-se perigoso continuar a viagem porque o inverno estava chegando . Então Paulo avisou:
10 nchab Pab lo xaꞌ:
10 — Homens, estou vendo que daqui para diante a nossa viagem será perigosa. Haverá grandes prejuízos não somente com o navio e com a sua carga, mas também haverá perda de vidas.
11 Leꞌ xaꞌ nyebeꞌ lo sondad, naꞌngonta xaꞌ diꞌs ro Pab, cheꞌla mas mbin xa' xkiꞌs xaꞌ ta ntoteꞌ bark nde xaꞌ nak xwanꞌ bark.
11 Mas o oficial romano tinha mais confiança no capitão e no dono do navio do que em Paulo.
12 Nde ro nit tenꞌ nzi xaꞌ naꞌwenta nak tya par yan' xa' dib be' nxyob yop, jwanꞌ nasa re xaꞌ mbli xgab ndablo ryoꞌ xaꞌ tya, sa nyenꞌ cho tli xaꞌ gan sin xaꞌ yez Fenice, ro nittoꞌ lo xyon Creta, tenꞌ ndlo' lad la nde ga'p nde tya rid xaꞌ beꞌ nxyoꞌb yop.
12 O porto não era bom para passar o inverno. Por isso a maioria achava que devíamos sair dali e tentar chegar a Fênix. Essa cidade é um porto de Creta que tem um lado para o sudoeste e o outro para o noroeste. E eles achavam que poderíamos passar o inverno ali.
13 Nde mbli xaꞌ xgab tli xaꞌ gan nda xaꞌ, tak anta naguꞌs nxyoꞌb mbi jwan' ndryo' lad la, zyasa mxap xaꞌ re yiꞌb jwanꞌ ndyenkeꞌ bark nde nda xaꞌ thita gax ro nittoꞌ dib ro xyon Creta.
13 Começou a soprar do sul um vento fraco, e por isso eles pensaram que podiam fazer o que tinham planejado. Levantamos âncora e fomos navegando o mais perto possível do litoral de Creta.
14 Per ludla ndatey mbroꞌ ti mbi toz lad ga'p ndole Euroclidón mdina bark.
14 Mas, de repente, um vento muito forte, chamado “Nordeste”, veio da ilha
15 Nde mdobte mchep mbi bark, yaja naꞌndlit náꞌ gan ngoneda, mdaꞌ náꞌ diꞌs mbe' mbi bark.
15 e arrastou o navio de tal maneira, que não pudemos fazer com que ele seguisse na direção certa. Por isso desistimos e deixamos que o vento nos levasse.
16 Nde mbrid náꞌ axis ti izyo lud jwan' naxꞌ xtowꞌ nittoꞌ ndole Clauda tenꞌ ngentozta mbi, nde nen toz sa mbli náꞌ gan mxap náꞌ lo bark kano lud jwanꞌ ndlyaꞌ men.
16 Para escaparmos do vento, passamos ao sul de uma pequena ilha chamada Cauda. Ali, com muita dificuldade, conseguimos recolher o bote do navio.
17 Senꞌ mne mxap náꞌy lo bark, zyasa mbo xaꞌ dib cho bark sa ne naka nde noga mzyeb xaꞌ yotob bark lo yux tenꞌ ndole Sirte, zyasa mbla xaꞌ re lar jwanꞌ ndaꞌb lo bark sa mdaꞌ xaꞌ diꞌs mchep mbi bark.
17 Os marinheiros levantaram o bote para dentro do navio e amarraram o casco do navio com cordas grossas. Estavam com medo de que o navio fosse arrastado para os bancos de areia que ficam perto do litoral da Líbia. Então desceram as velas e deixaram que o navio fosse levado pelo vento.
18 Nde tedib wiz, masraꞌ mbryo mbi, yaja mdobte mblobi xaꞌ re jwanꞌ nzo lo bark.
18 E a terrível tempestade continuou. No dia seguinte começaram a jogar a carga no mar.
19 Nde senꞌ ngok mbyon wiz, lega re náꞌ mblobi náꞌ re jwanꞌ ndli rsinꞌ bark.
19 E, no outro dia, os marinheiros, com as próprias mãos, jogaram no mar uma parte do equipamento do navio.
20 Nde naꞌr wiz naꞌndlada be nekla ndloꞌ re mbel nzi lo beꞌ, nde mxyoꞌb toz mbi taja mdin mbi náꞌ, naꞌngebetra náꞌ lya' náꞌ.
20 Durante muitos dias não pudemos ver o sol nem as estrelas, e o vento continuava soprando forte. Finalmente perdemos toda a esperança de nos salvarmos.
21 Naꞌrla wiz mbriꞌd teraꞌ wa náꞌ, zyasa mdoli Pab xtowꞌ re xaꞌ, nde nchab Pab:
21 Fazia muito tempo que eles não comiam nada. Então Paulo ficou de pé no meio deles e disse: — Homens, vocês deviam ter dado atenção ao que eu disse e ter ficado em Creta; e assim não teríamos tido toda esta perda e este prejuízo.
22 Per naya, nin lo goꞌ, blo ne lazoꞌ goꞌ, tak nek thib naꞌ naꞌluxta, benꞌta bark lux.
22 Mas agora peço que tenham coragem. Ninguém vai morrer; vamos perder somente o navio.
23 Tak yalꞌla mbroꞌto ti anj chanꞌ Dios lon, Dios ta nak xwan' na nde lo Xaꞌ ta ndlin sinꞌ,
23 Digo isso porque, na noite passada, um anjo do Deus a quem pertenço e sirvo apareceu a mim
24 anj ya ne lon: “Pab, naꞌzyebta lu tak nakinꞌka sin la lo César xaꞌ nyebeꞌ Rom, nde por lu sa lyaꞌ re xaꞌ ta nzo lo bark.”
24 e disse: “Paulo, não tenha medo! Você precisa ir até a presença do Imperador. E Deus, na sua bondade, já lhe deu a vida de todos os que estão viajando com você.”
25 Jwanꞌ nasa nin lo re goꞌ, blo ne lazoꞌ goꞌ, tak na, ndli lazoꞌn Dios, ta xa ne Xaꞌ lon ta aka.
25 Por isso, homens, tenham coragem! Eu confio em Deus e estou certo de que ele vai fazer o que me disse.
26 Per te'nyega, nakin'ka yan' na' ti ten' nax izyo biz xtow' nittoꞌ reꞌ.
26 Porém vamos ser arrastados para alguma ilha.
27 Senꞌ ngoxoꞌb siꞌda yalꞌ ndochep mbi náꞌ lo nit, zya mzin náꞌ nittoꞌ tenꞌ ndole Adriático nde rolja yalꞌ re xaꞌ jwanꞌ ntoteꞌ bark mbli beꞌ xaꞌ gaxla nde izyo biz.
27 Duas semanas depois, à noite, continuávamos sendo levados pela tempestade no mar Mediterrâneo. Mais ou menos à meia-noite, os marinheiros começaram a sentir que estávamos chegando perto de terra.
28 Zyasa mchiꞌx xaꞌ nyenꞌ plopa naꞌs nit nde naꞌsa galbsiꞌ xop metr, zya mde bark tud nde bere mchiꞌx xaꞌy tedib gob nde tya naꞌs galbwaz metr.
28 Então jogaram no mar uma corda com um peso na ponta e viram que a água ali tinha trinta e seis metros de fundura. Mais adiante tornaram a medir, e deu vinte e sete metros.
29 Zyasa mzyeb xaꞌ tak nzo ryes yodinꞌ xanꞌ bark xis ke, yaja xanꞌ bark mkenga xaꞌ thap yiꞌb jwanꞌ tyenkeꞌ bark nde taja ngen lazoꞌ xaꞌ tyuxni.
29 Eles ficaram com muito medo de que o navio fosse bater contra as rochas. Por isso jogaram quatro âncoras da parte de trás do navio e oraram para que amanhecesse logo.
30 Zyasa re xaꞌ ta ntoteꞌ bark ncholaꞌs xaꞌ xonꞌ xaꞌ nde mxen xaꞌ kano jwanꞌ ndlyaꞌ men sa mxoꞌb xaꞌy lo nit, mbli xa' xaga ndli men ta keꞌnga re yiꞌb jwanꞌ ndyenkeꞌ bark.
30 Aí os marinheiros tentaram escapar do navio. Baixaram o bote no mar, fingindo que iam jogar âncoras da parte da frente do navio.
31 Zyasa nchab Pab lo re sondad kon xaꞌ jwanꞌ nyebeꞌ lo xaꞌ:
31 Então Paulo disse ao oficial romano e aos soldados: — Se os marinheiros não ficarem no navio, vocês não poderão se salvar.
32 Zyasa mchoꞌ sondad doꞌ jwanꞌ ndenkeꞌ kano lud ta lyaꞌ men nde mblaꞌ xaꞌy nday lo nit.
32 Aí os soldados cortaram as cordas que prendiam o bote e o largaram no mar.
33 Senꞌ ndetuxni, zya mbrez Pab yek re xaꞌ sa wa xaꞌ, nde nchab Pab lo xaꞌ:
33 De madrugada Paulo pediu a todos que comessem alguma coisa e disse: — Já faz catorze dias que vocês estão esperando e durante este tempo não comeram nada.
34 Jwanꞌ nasa, nyaꞌb na lo goꞌ, bda goꞌ lud sa nawe yo lazoꞌ goꞌ, tak nek thib yisyek goꞌ nde nek thib goꞌ naꞌluxta.
34 Agora comam alguma coisa, por favor. Vocês precisam se alimentar para poder continuar vivendo. Pois ninguém vai perder nem mesmo um fio de cabelo.
35 Senꞌ ngolo mni Pab lo xaꞌ, zya mxen Pab pan, nzi wiꞌ re xaꞌ mdaꞌ Pab dyux lo Dios, mblirol Pab pan nde tolo mdobte mda Pab.
35 Em seguida Paulo pegou pão e deu graças a Deus diante de todos. Depois partiu o pão e começou a comer.
36 Zyasa reta xaꞌ ngone lazoꞌ xaꞌ nde tolo mda xaꞌ.
36 Então eles ficaram com mais coragem e também comeram.
37 Lo reta náꞌ jwanꞌ nzo lo bark, nak náꞌ ti chop ayoꞌ nzo songal nzo sinꞌ thib men.
37 No navio éramos ao todo duzentas e setenta e seis pessoas.
38 Senꞌ ngolo mda re xaꞌ kebeꞌ mse xaꞌ, zya mblobi xaꞌ re trig lo nittoꞌ sa mxyax bark.
38 Depois que todos comeram, jogaram o trigo no mar para que o navio ficasse mais leve.
39 Senꞌ mduxni, re xaꞌ ta ntoteꞌ bark naꞌngyolod xaꞌ tenꞌ nda xaꞌ, per ngoni lo xaꞌ ti tenꞌ nak ro nit lad lo yux, nde mchal xaꞌ mchep xaꞌ bark tya.
39 Quando amanheceu, os marinheiros não reconheceram a terra, mas viram uma baía onde havia uma praia. Então resolveram fazer o possível para encalhar o navio lá.
40 Mchoꞌ xaꞌ re doꞌ chanꞌ yiꞌb jwanꞌ ndenkeꞌ bark nde mblaꞌ xaꞌy lenꞌ nittoꞌ, mtoleꞌ xaꞌ ya jwanꞌ nchoned bark, leꞌ lar jwanꞌ ndaꞌb lo bark mxap xaꞌy gap lo mbi nde mdobte nda bark ro yux.
40 Eles cortaram as cordas das âncoras, e as largaram no mar, e desamarraram os lemes. Em seguida suspenderam a vela do lado dianteiro, para que pudessem seguir na direção da praia.
41 Per ngotu bark ti tenꞌ nchak chop lo nit nde tya mblatha'b bark cheꞌ ngwaꞌd xi bark lo yux nde ngenta cho kwina, leꞌ xanꞌ bark nyaga mdin bdey nde mdobte ndobila.
41 Mas o navio bateu num banco de areia e ficou encalhado. A parte da frente ficou presa, e a de trás começou a ser arrebentada pela força das ondas.
42 Leꞌ re sondad ncholaꞌs kuj xaꞌ re xaꞌ nak pres, sa naꞌxoꞌnta nek thib xaꞌ.
42 Os soldados combinaram matar todos os prisioneiros, para que nenhum pudesse chegar até a praia e fugir.
43 Leꞌ xaꞌ nyebeꞌ lo sondad, naꞌncholaꞌsta xaꞌ gaj Pab, yaja naꞌndad xaꞌ diꞌs nguj sondad re pres, nde mnabeꞌ xaꞌ xanya xaꞌ nij nit sa ner re xaꞌ ya yobi lo nit sa sin xaꞌ ro yux.
43 Mas o oficial romano queria salvar Paulo e não deixou que fizessem isso. Pelo contrário, mandou que todos os que soubessem nadar fossem os primeiros a se jogar na água e a nadar até a praia.
44 Nde re xaꞌ jwanꞌ naꞌakta nij nit mxen xaꞌ re ya tab nde mxen xa' re pedaz jwanꞌ lad bark, lo jwanꞌ na mxyoꞌb xaꞌ nde tamod ngotey, reta xaꞌ mblyaꞌ mzin xaꞌ izyo biz.
44 E mandou também que os outros se salvassem, segurando-se em tábuas ou em pedaços do navio. E foi assim que todos nós chegamos a terra sãos e salvos.

Ler em outra tradução

Comparar com outra

Estude este capítulo no WhatsApp

Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Atos 27, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.