Atos 27
ztp (ZTP) vs NVT
1 Senꞌ mbyanꞌdiꞌs la xaꞌ sa telꞌ xaꞌ náꞌ lo bark par Italia, zyasa mxen xaꞌ Pab nde kon tipla xaꞌ jwanꞌ nge lizyiꞌb sa mdayaꞌ xaꞌ xaꞌ lo Julio, xaꞌ nyebeꞌ lo re sondad chanꞌ August.
1 Quando chegou a hora, zarpamos para a Itália. Paulo e muitos outros prisioneiros foram colocados sob a guarda de um oficial romano chamado Júlio, capitão do Regimento Imperial.
2 Nde ngwap náꞌ lo ti bark chanꞌ yez Adramitio, bark ya ndriꞌd reta yez jwanꞌ nzi ro nittoꞌ lo xyon Asia nde noga Aristarco ndano náꞌ, ti mbiꞌ yez Tesalónica lo xyon Macedon.
2 Aristarco, um macedônio de Tessalônica, nos acompanhou. Partimos num navio que tinha vindo do porto de Adramítio, no litoral noroeste da província da Ásia. Estavam previstas diversas paradas em portos ao longo da costa.
3 Tedib wiz mzin náꞌ ro nit yez Sidón, leꞌ Julio wen mbli xaꞌ lo Pab, mdaꞌ xaꞌ diꞌs ngwatwiꞌ Pab re men nsalꞌta Pab nde re xaꞌ ya mblasto xaꞌ Pab lo re jwanꞌ nakinꞌ Pab.
3 No dia seguinte, quando ancoramos em Sidom, Júlio demonstrou bondade a Paulo permitindo-lhe que desembarcasse para visitar amigos e receber ajuda material deles.
4 Mbroꞌ náꞌ yez Sidón mxen náꞌ bark nda náꞌ, mbri'd ná' gax lo xyon Chipre ten' na'ngenta mbi ntow' lo ná'.
4 Quando partimos de lá, fomos costeando a ilha de Chipre, devido aos ventos contrários que tornavam difícil manter o rumo.
5 Nde mbri'd náꞌ ngoꞌ lo xyon Cilisia nde lo xyon Panfilia, tya mzin náꞌ yez ndole Mira lo xyon Licia.
5 Prosseguindo por mar aberto, passamos pelo litoral da Cilícia e da Panfília, chegando a Mirra, na província de Lícia.
6 Leꞌ xaꞌ nyebeꞌ lo sondad ngosiꞌb xaꞌ ti bark chanꞌ xa' yez Alejandri, jwanꞌ nda lo xyon Italia, nde mxap xaꞌ náꞌ lo bark ya.
6 Ali, o oficial no comando encontrou um navio egípcio de Alexandria que estava de partida para a Itália e nos fez embarcar.
7 Nar wiz mdo náꞌ lo nit tak sowꞌ nda bark nde nen toz mzin náꞌ ngoꞌ lo yez Gnido, tak naꞌtaꞌda mbi diꞌs tye bark, zyasa mbyek náꞌ cho lo xyon Creta, ngoꞌ lo yez Salmón.
7 Navegamos vagarosamente por vários dias e, depois de muita dificuldade, nos aproximamos de Cnido. Por causa dos ventos contrários, atravessamos para Creta, acompanhando o litoral menos exposto da ilha, defronte ao cabo de Salmona.
8 Nde ne toz nde náꞌ dib gax ro nit, zyara' mzin náꞌ yez ndole Wen Puert, gax cho yez Lasea.
8 Costeamos a ilha com grande esforço, até que chegamos a Bons Portos, perto da cidade de Laseia.
9 Tak jwanꞌ tozla mbriꞌd beꞌ ndo náꞌ lo nit, nde ndyagaxla beꞌ nxyoꞌb mbi nde yi, nathoz nzo lo nit par tye bark, tak mbri'd la be' ndyon' xken men, jwanꞌ nasa mtoni Pab re xaꞌ,
9 Havíamos perdido muito tempo. As condições climáticas estavam se tornando perigosas para a navegação, pois se aproximava o fim do outono, e Paulo tratou dessa questão com os oficiais do navio.
10 nchab Pab lo xaꞌ:
10 Disse ele: “Senhores, se prosseguirmos, vejo que teremos problemas adiante. Haverá grande prejuízo para o navio e para a carga, e perigo para nossa vida”.
11 Leꞌ xaꞌ nyebeꞌ lo sondad, naꞌngonta xaꞌ diꞌs ro Pab, cheꞌla mas mbin xa' xkiꞌs xaꞌ ta ntoteꞌ bark nde xaꞌ nak xwanꞌ bark.
11 Mas o oficial encarregado dos prisioneiros deu mais ouvidos ao capitão e ao proprietário do navio que a Paulo.
12 Nde ro nit tenꞌ nzi xaꞌ naꞌwenta nak tya par yan' xa' dib be' nxyob yop, jwanꞌ nasa re xaꞌ mbli xgab ndablo ryoꞌ xaꞌ tya, sa nyenꞌ cho tli xaꞌ gan sin xaꞌ yez Fenice, ro nittoꞌ lo xyon Creta, tenꞌ ndlo' lad la nde ga'p nde tya rid xaꞌ beꞌ nxyoꞌb yop.
12 E, uma vez que Bons Portos era uma enseada aberta, um péssimo lugar para passar o inverno, a maioria da tripulação desejava ir a Fenice, que ficava mais adiante na costa de Creta, e passar o inverno ali. Fenice era um bom porto, com abertura apenas para o sudoeste e o noroeste.
13 Nde mbli xaꞌ xgab tli xaꞌ gan nda xaꞌ, tak anta naguꞌs nxyoꞌb mbi jwan' ndryo' lad la, zyasa mxap xaꞌ re yiꞌb jwanꞌ ndyenkeꞌ bark nde nda xaꞌ thita gax ro nittoꞌ dib ro xyon Creta.
13 Quando um vento leve começou a soprar do sul, os marinheiros pensaram que conseguiriam chegar lá a salvo. Por isso, levantaram âncora e foram costeando Creta.
14 Per ludla ndatey mbroꞌ ti mbi toz lad ga'p ndole Euroclidón mdina bark.
14 Mas o tempo mudou de repente, e um vento com força de furacão, chamado Nordeste, soprou sobre a ilha e nos empurrou para o mar aberto.
15 Nde mdobte mchep mbi bark, yaja naꞌndlit náꞌ gan ngoneda, mdaꞌ náꞌ diꞌs mbe' mbi bark.
15 Como os marinheiros não conseguiam manobrar o navio para ficar de frente para o vento, desistiram e deixaram que fosse levado pela tempestade.
16 Nde mbrid náꞌ axis ti izyo lud jwan' naxꞌ xtowꞌ nittoꞌ ndole Clauda tenꞌ ngentozta mbi, nde nen toz sa mbli náꞌ gan mxap náꞌ lo bark kano lud jwanꞌ ndlyaꞌ men.
16 Navegamos pelo lado menos exposto de uma pequena ilha chamada Cauda, onde, com muito custo, conseguimos içar para bordo o barco salva-vidas que viajava rebocado.
17 Senꞌ mne mxap náꞌy lo bark, zyasa mbo xaꞌ dib cho bark sa ne naka nde noga mzyeb xaꞌ yotob bark lo yux tenꞌ ndole Sirte, zyasa mbla xaꞌ re lar jwanꞌ ndaꞌb lo bark sa mdaꞌ xaꞌ diꞌs mchep mbi bark.
17 Então os marinheiros amarraram cordas em volta do casco do navio para reforçá-lo. Temiam ser arrastados para os bancos de areia de Sirte, diante do litoral africano, por isso baixaram a âncora flutuante para desacelerar o navio e deixaram que fosse levado pelo vento.
18 Nde tedib wiz, masraꞌ mbryo mbi, yaja mdobte mblobi xaꞌ re jwanꞌ nzo lo bark.
18 No dia seguinte, como ventos com força de vendaval continuavam a castigar o navio, a tripulação começou a lançar a carga ao mar.
19 Nde senꞌ ngok mbyon wiz, lega re náꞌ mblobi náꞌ re jwanꞌ ndli rsinꞌ bark.
19 No terceiro dia, removeram até mesmo parte do equipamento do navio e o jogaram fora.
20 Nde naꞌr wiz naꞌndlada be nekla ndloꞌ re mbel nzi lo beꞌ, nde mxyoꞌb toz mbi taja mdin mbi náꞌ, naꞌngebetra náꞌ lya' náꞌ.
20 A tempestade terrível prosseguiu por muitos dias, escondendo o sol e as estrelas, até que perdemos todas as esperanças.
21 Naꞌrla wiz mbriꞌd teraꞌ wa náꞌ, zyasa mdoli Pab xtowꞌ re xaꞌ, nde nchab Pab:
21 Fazia tempo que ninguém comia. Por fim, Paulo reuniu a tripulação e disse: “Os senhores deveriam ter me dado ouvidos no princípio e não ter deixado Bons Portos. Teriam evitado todo este prejuízo e esta perda.
22 Per naya, nin lo goꞌ, blo ne lazoꞌ goꞌ, tak nek thib naꞌ naꞌluxta, benꞌta bark lux.
22 Mas tenham bom ânimo! O navio afundará, mas nenhum de vocês perderá a vida.
23 Tak yalꞌla mbroꞌto ti anj chanꞌ Dios lon, Dios ta nak xwan' na nde lo Xaꞌ ta ndlin sinꞌ,
23 Pois, ontem à noite, um anjo do Deus a quem pertenço e sirvo se pôs ao meu lado
24 anj ya ne lon: “Pab, naꞌzyebta lu tak nakinꞌka sin la lo César xaꞌ nyebeꞌ Rom, nde por lu sa lyaꞌ re xaꞌ ta nzo lo bark.”
24 e disse: ‘Não tenha medo, Paulo! É preciso que você compareça diante de César. E Deus, em sua bondade, concedeu proteção a todos que navegam com você’.
25 Jwanꞌ nasa nin lo re goꞌ, blo ne lazoꞌ goꞌ, tak na, ndli lazoꞌn Dios, ta xa ne Xaꞌ lon ta aka.
25 Portanto, tenham bom ânimo! Creio em Deus; tudo ocorrerá exatamente como ele disse.
26 Per te'nyega, nakin'ka yan' na' ti ten' nax izyo biz xtow' nittoꞌ reꞌ.
26 É necessário, porém, que sejamos impulsionados para uma ilha”.
27 Senꞌ ngoxoꞌb siꞌda yalꞌ ndochep mbi náꞌ lo nit, zya mzin náꞌ nittoꞌ tenꞌ ndole Adriático nde rolja yalꞌ re xaꞌ jwanꞌ ntoteꞌ bark mbli beꞌ xaꞌ gaxla nde izyo biz.
27 Por volta da meia-noite, na décima quarta noite de tempestade, enquanto éramos levados de um lado para o outro no mar Adriático, os marinheiros perceberam que estávamos perto de terra firme.
28 Zyasa mchiꞌx xaꞌ nyenꞌ plopa naꞌs nit nde naꞌsa galbsiꞌ xop metr, zya mde bark tud nde bere mchiꞌx xaꞌy tedib gob nde tya naꞌs galbwaz metr.
28 Lançaram a sonda e verificaram que a água tinha 37 metros de profundidade. Um pouco depois, lançaram a sonda novamente e encontraram apenas 27 metros.
29 Zyasa mzyeb xaꞌ tak nzo ryes yodinꞌ xanꞌ bark xis ke, yaja xanꞌ bark mkenga xaꞌ thap yiꞌb jwanꞌ tyenkeꞌ bark nde taja ngen lazoꞌ xaꞌ tyuxni.
29 Temiam que, se continuássemos assim, seríamos atirados contra as rochas na praia. Por isso, lançaram quatro âncoras da parte de trás do navio e ansiavam para que o dia chegasse logo.
30 Zyasa re xaꞌ ta ntoteꞌ bark ncholaꞌs xaꞌ xonꞌ xaꞌ nde mxen xaꞌ kano jwanꞌ ndlyaꞌ men sa mxoꞌb xaꞌy lo nit, mbli xa' xaga ndli men ta keꞌnga re yiꞌb jwanꞌ ndyenkeꞌ bark.
30 Dando a entender que iriam lançar as âncoras da parte da frente, os marinheiros baixaram o barco salva-vidas, na tentativa de abandonar o navio.
31 Zyasa nchab Pab lo re sondad kon xaꞌ jwanꞌ nyebeꞌ lo xaꞌ:
31 Paulo, então, disse ao oficial no comando e aos soldados: “Se os marinheiros não permanecerem a bordo, vocês não conseguirão se salvar”.
32 Zyasa mchoꞌ sondad doꞌ jwanꞌ ndenkeꞌ kano lud ta lyaꞌ men nde mblaꞌ xaꞌy nday lo nit.
32 Então os soldados cortaram as cordas do barco salva-vidas e o deixaram à deriva.
33 Senꞌ ndetuxni, zya mbrez Pab yek re xaꞌ sa wa xaꞌ, nde nchab Pab lo xaꞌ:
33 Enquanto amanhecia, Paulo insistiu que todos comessem. “De tão preocupados, vocês não se alimentam há duas semanas”, disse ele.
34 Jwanꞌ nasa, nyaꞌb na lo goꞌ, bda goꞌ lud sa nawe yo lazoꞌ goꞌ, tak nek thib yisyek goꞌ nde nek thib goꞌ naꞌluxta.
34 “Por favor, comam alguma coisa agora, para seu próprio bem. Pois nem um fio de cabelo de sua cabeça se perderá.”
35 Senꞌ ngolo mni Pab lo xaꞌ, zya mxen Pab pan, nzi wiꞌ re xaꞌ mdaꞌ Pab dyux lo Dios, mblirol Pab pan nde tolo mdobte mda Pab.
35 Em seguida, tomou um pão, deu graças a Deus na presença de todos, partiu-o em pedaços e comeu.
36 Zyasa reta xaꞌ ngone lazoꞌ xaꞌ nde tolo mda xaꞌ.
36 Todos se animaram e começaram a comer.
37 Lo reta náꞌ jwanꞌ nzo lo bark, nak náꞌ ti chop ayoꞌ nzo songal nzo sinꞌ thib men.
37 Havia um total de 276 pessoas a bordo.
38 Senꞌ ngolo mda re xaꞌ kebeꞌ mse xaꞌ, zya mblobi xaꞌ re trig lo nittoꞌ sa mxyax bark.
38 Depois de se alimentar, a tripulação aliviou o peso do navio mais um pouco, atirando ao mar toda a carga de trigo.
39 Senꞌ mduxni, re xaꞌ ta ntoteꞌ bark naꞌngyolod xaꞌ tenꞌ nda xaꞌ, per ngoni lo xaꞌ ti tenꞌ nak ro nit lad lo yux, nde mchal xaꞌ mchep xaꞌ bark tya.
39 Ao amanhecer, não reconheceram a terra, mas viram uma enseada com uma praia e cogitaram se seria possível chegar ali e atracar o navio.
40 Mchoꞌ xaꞌ re doꞌ chanꞌ yiꞌb jwanꞌ ndenkeꞌ bark nde mblaꞌ xaꞌy lenꞌ nittoꞌ, mtoleꞌ xaꞌ ya jwanꞌ nchoned bark, leꞌ lar jwanꞌ ndaꞌb lo bark mxap xaꞌy gap lo mbi nde mdobte nda bark ro yux.
40 Então cortaram as âncoras e as deixaram no mar. Depois, afrouxaram as cordas que controlavam os lemes, levantaram a vela da frente e foram rumo à praia,
41 Per ngotu bark ti tenꞌ nchak chop lo nit nde tya mblatha'b bark cheꞌ ngwaꞌd xi bark lo yux nde ngenta cho kwina, leꞌ xanꞌ bark nyaga mdin bdey nde mdobte ndobila.
41 mas o navio foi apanhado entre duas correntezas contrárias e encalhou antes do esperado. A parte da frente se encravou e ficou imóvel, enquanto a parte de trás, atingida pela força das ondas, começou a se partir.
42 Leꞌ re sondad ncholaꞌs kuj xaꞌ re xaꞌ nak pres, sa naꞌxoꞌnta nek thib xaꞌ.
42 Os soldados queriam matar os prisioneiros para que não nadassem até a praia e depois fugissem.
43 Leꞌ xaꞌ nyebeꞌ lo sondad, naꞌncholaꞌsta xaꞌ gaj Pab, yaja naꞌndad xaꞌ diꞌs nguj sondad re pres, nde mnabeꞌ xaꞌ xanya xaꞌ nij nit sa ner re xaꞌ ya yobi lo nit sa sin xaꞌ ro yux.
43 O oficial no comando, porém, desejava poupar a vida de Paulo e não permitiu que executassem seu plano. Ordenou aos que sabiam nadar que saltassem ao mar primeiro e fossem em direção a terra.
44 Nde re xaꞌ jwanꞌ naꞌakta nij nit mxen xaꞌ re ya tab nde mxen xa' re pedaz jwanꞌ lad bark, lo jwanꞌ na mxyoꞌb xaꞌ nde tamod ngotey, reta xaꞌ mblyaꞌ mzin xaꞌ izyo biz.
44 Os outros se agarraram a tábuas ou pedaços do navio destruído. Assim, todos chegaram à praia em segurança.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Atos 27, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.