Atos 27

ztp (ZTP) vs NAA

Sair da comparação
NAA Nova Almeida Atualizada 2017
1 Senꞌ mbyanꞌdiꞌs la xaꞌ sa telꞌ xaꞌ náꞌ lo bark par Italia, zyasa mxen xaꞌ Pab nde kon tipla xaꞌ jwanꞌ nge lizyiꞌb sa mdayaꞌ xaꞌ xaꞌ lo Julio, xaꞌ nyebeꞌ lo re sondad chanꞌ August.
1 Quando foi decidido que devíamos navegar para a Itália, entregaram Paulo e alguns outros presos a um centurião chamado Júlio, do Batalhão Imperial.
2 Nde ngwap náꞌ lo ti bark chanꞌ yez Adramitio, bark ya ndriꞌd reta yez jwanꞌ nzi ro nittoꞌ lo xyon Asia nde noga Aristarco ndano náꞌ, ti mbiꞌ yez Tesalónica lo xyon Macedon.
2 Embarcando num navio de Adramítio, que estava de partida para costear a província da Ásia, fizemo-nos ao mar, indo conosco Aristarco, um macedônio de Tessalônica.
3 Tedib wiz mzin náꞌ ro nit yez Sidón, leꞌ Julio wen mbli xaꞌ lo Pab, mdaꞌ xaꞌ diꞌs ngwatwiꞌ Pab re men nsalꞌta Pab nde re xaꞌ ya mblasto xaꞌ Pab lo re jwanꞌ nakinꞌ Pab.
3 No dia seguinte, chegamos a Sidom. Júlio, tratando Paulo com humanidade, permitiu que ele fosse ver os amigos e obter assistência.
4 Mbroꞌ náꞌ yez Sidón mxen náꞌ bark nda náꞌ, mbri'd ná' gax lo xyon Chipre ten' na'ngenta mbi ntow' lo ná'.
4 Partindo dali, navegamos ao abrigo da ilha de Chipre, porque os ventos eram contrários.
5 Nde mbri'd náꞌ ngoꞌ lo xyon Cilisia nde lo xyon Panfilia, tya mzin náꞌ yez ndole Mira lo xyon Licia.
5 E, tendo atravessado o mar ao longo da Cilícia e Panfília, chegamos a Mirra, na Lícia.
6 Leꞌ xaꞌ nyebeꞌ lo sondad ngosiꞌb xaꞌ ti bark chanꞌ xa' yez Alejandri, jwanꞌ nda lo xyon Italia, nde mxap xaꞌ náꞌ lo bark ya.
6 Nesse porto, o centurião encontrou um navio de Alexandria, que estava de partida para a Itália, e nos fez embarcar nele.
7 Nar wiz mdo náꞌ lo nit tak sowꞌ nda bark nde nen toz mzin náꞌ ngoꞌ lo yez Gnido, tak naꞌtaꞌda mbi diꞌs tye bark, zyasa mbyek náꞌ cho lo xyon Creta, ngoꞌ lo yez Salmón.
7 Navegando vagarosamente muitos dias, foi com dificuldade que chegamos às imediações de Cnido. Não nos sendo permitido prosseguir, por causa do vento contrário, navegamos ao abrigo de Creta, na altura de Salmona.
8 Nde ne toz nde náꞌ dib gax ro nit, zyara' mzin náꞌ yez ndole Wen Puert, gax cho yez Lasea.
8 Costeando a ilha com dificuldade, chegamos a um lugar chamado Bons Portos, perto do qual estava a cidade de Laseia.
9 Tak jwanꞌ tozla mbriꞌd beꞌ ndo náꞌ lo nit, nde ndyagaxla beꞌ nxyoꞌb mbi nde yi, nathoz nzo lo nit par tye bark, tak mbri'd la be' ndyon' xken men, jwanꞌ nasa mtoni Pab re xaꞌ,
9 Depois de muito tempo, tendo-se tornado a navegação perigosa, e já passado o tempo do Dia do Jejum, Paulo os aconselhou,
10 nchab Pab lo xaꞌ:
10 dizendo: — Senhores, vejo que a viagem vai ser trabalhosa, com dano e muito prejuízo, não só da carga e do navio, mas também da nossa vida.
11 Leꞌ xaꞌ nyebeꞌ lo sondad, naꞌngonta xaꞌ diꞌs ro Pab, cheꞌla mas mbin xa' xkiꞌs xaꞌ ta ntoteꞌ bark nde xaꞌ nak xwanꞌ bark.
11 Porém o centurião dava mais crédito ao piloto e ao mestre do navio do que ao que Paulo dizia.
12 Nde ro nit tenꞌ nzi xaꞌ naꞌwenta nak tya par yan' xa' dib be' nxyob yop, jwanꞌ nasa re xaꞌ mbli xgab ndablo ryoꞌ xaꞌ tya, sa nyenꞌ cho tli xaꞌ gan sin xaꞌ yez Fenice, ro nittoꞌ lo xyon Creta, tenꞌ ndlo' lad la nde ga'p nde tya rid xaꞌ beꞌ nxyoꞌb yop.
12 Não sendo o porto próprio para invernar, a maioria deles era de opinião que deviam partir dali, para ver se podiam chegar a Fenice e aí passar o inverno, visto ser um porto de Creta, que olha para o noroeste e para o sudoeste.
13 Nde mbli xaꞌ xgab tli xaꞌ gan nda xaꞌ, tak anta naguꞌs nxyoꞌb mbi jwan' ndryo' lad la, zyasa mxap xaꞌ re yiꞌb jwanꞌ ndyenkeꞌ bark nde nda xaꞌ thita gax ro nittoꞌ dib ro xyon Creta.
13 Soprando brandamente o vento sul, e pensando eles ter alcançado o que desejavam, levantaram âncora e foram costeando mais de perto a ilha de Creta.
14 Per ludla ndatey mbroꞌ ti mbi toz lad ga'p ndole Euroclidón mdina bark.
14 Entretanto, não muito depois, desencadeou-se, do lado da ilha, um tufão de vento, chamado Euroaquilão.
15 Nde mdobte mchep mbi bark, yaja naꞌndlit náꞌ gan ngoneda, mdaꞌ náꞌ diꞌs mbe' mbi bark.
15 O navio foi arrastado com violência e, sem poder resistir ao vento, cessamos a manobra e nos fomos deixando levar.
16 Nde mbrid náꞌ axis ti izyo lud jwan' naxꞌ xtowꞌ nittoꞌ ndole Clauda tenꞌ ngentozta mbi, nde nen toz sa mbli náꞌ gan mxap náꞌ lo bark kano lud jwanꞌ ndlyaꞌ men.
16 Passando ao abrigo de uma ilhota chamada Cauda, com dificuldade conseguimos recolher o bote.
17 Senꞌ mne mxap náꞌy lo bark, zyasa mbo xaꞌ dib cho bark sa ne naka nde noga mzyeb xaꞌ yotob bark lo yux tenꞌ ndole Sirte, zyasa mbla xaꞌ re lar jwanꞌ ndaꞌb lo bark sa mdaꞌ xaꞌ diꞌs mchep mbi bark.
17 Tendo içado o bote, os marinheiros usaram de todos os meios para reforçar o navio com cabos de segurança. E, temendo que fossem encalhar nos bancos de areia de Sirte, desceram as velas e foram à deriva.
18 Nde tedib wiz, masraꞌ mbryo mbi, yaja mdobte mblobi xaꞌ re jwanꞌ nzo lo bark.
18 Açoitados severamente pela tormenta, no dia seguinte começaram a jogar a carga no mar.
19 Nde senꞌ ngok mbyon wiz, lega re náꞌ mblobi náꞌ re jwanꞌ ndli rsinꞌ bark.
19 E, no terceiro dia, nós mesmos, com as próprias mãos, lançamos ao mar a armação do navio.
20 Nde naꞌr wiz naꞌndlada be nekla ndloꞌ re mbel nzi lo beꞌ, nde mxyoꞌb toz mbi taja mdin mbi náꞌ, naꞌngebetra náꞌ lya' náꞌ.
20 E, não aparecendo, havia já alguns dias, nem sol nem estrelas, caindo sobre nós grande tempestade, dissipou-se, afinal, toda a esperança de salvamento.
21 Naꞌrla wiz mbriꞌd teraꞌ wa náꞌ, zyasa mdoli Pab xtowꞌ re xaꞌ, nde nchab Pab:
21 Havendo todos estado muito tempo sem comer, Paulo, pondo-se em pé no meio deles, disse: — Senhores, na verdade, era preciso terem-me atendido e não partir de Creta, para evitar este dano e perda.
22 Per naya, nin lo goꞌ, blo ne lazoꞌ goꞌ, tak nek thib naꞌ naꞌluxta, benꞌta bark lux.
22 Mas agora aconselho que tenham coragem, porque nenhuma vida se perderá, mas somente o navio.
23 Tak yalꞌla mbroꞌto ti anj chanꞌ Dios lon, Dios ta nak xwan' na nde lo Xaꞌ ta ndlin sinꞌ,
23 Porque, esta mesma noite, um anjo do Deus a quem pertenço e a quem sirvo, esteve comigo,
24 anj ya ne lon: “Pab, naꞌzyebta lu tak nakinꞌka sin la lo César xaꞌ nyebeꞌ Rom, nde por lu sa lyaꞌ re xaꞌ ta nzo lo bark.”
24 dizendo: “Paulo, não tenha medo! É preciso que você compareça diante de César, e eis que Deus, por sua graça, lhe deu todos os que navegam com você.”
25 Jwanꞌ nasa nin lo re goꞌ, blo ne lazoꞌ goꞌ, tak na, ndli lazoꞌn Dios, ta xa ne Xaꞌ lon ta aka.
25 Portanto, senhores, tenham coragem! Pois eu confio em Deus que tudo vai acontecer conforme me foi dito.
26 Per te'nyega, nakin'ka yan' na' ti ten' nax izyo biz xtow' nittoꞌ reꞌ.
26 Porém é necessário que sejamos arrastados para alguma ilha.
27 Senꞌ ngoxoꞌb siꞌda yalꞌ ndochep mbi náꞌ lo nit, zya mzin náꞌ nittoꞌ tenꞌ ndole Adriático nde rolja yalꞌ re xaꞌ jwanꞌ ntoteꞌ bark mbli beꞌ xaꞌ gaxla nde izyo biz.
27 Quando chegou a décima quarta noite, sendo nós batidos de um lado para outro no mar Adriático, por volta da meia-noite os marinheiros pressentiram que se aproximavam de alguma terra.
28 Zyasa mchiꞌx xaꞌ nyenꞌ plopa naꞌs nit nde naꞌsa galbsiꞌ xop metr, zya mde bark tud nde bere mchiꞌx xaꞌy tedib gob nde tya naꞌs galbwaz metr.
28 E, lançando a sonda, viram que a profundidade era de trinta e seis metros. Passando um pouco mais adiante, tornando a lançar a sonda, viram que a profundidade era de vinte e sete metros.
29 Zyasa mzyeb xaꞌ tak nzo ryes yodinꞌ xanꞌ bark xis ke, yaja xanꞌ bark mkenga xaꞌ thap yiꞌb jwanꞌ tyenkeꞌ bark nde taja ngen lazoꞌ xaꞌ tyuxni.
29 E, receosos de que fôssemos atirados contra lugares rochosos, lançaram da popa quatro âncoras e oravam para que rompesse o dia.
30 Zyasa re xaꞌ ta ntoteꞌ bark ncholaꞌs xaꞌ xonꞌ xaꞌ nde mxen xaꞌ kano jwanꞌ ndlyaꞌ men sa mxoꞌb xaꞌy lo nit, mbli xa' xaga ndli men ta keꞌnga re yiꞌb jwanꞌ ndyenkeꞌ bark.
30 Nisto os marinheiros tentaram escapar do navio. Arriaram o bote no mar, a pretexto de que iam largar âncoras da proa.
31 Zyasa nchab Pab lo re sondad kon xaꞌ jwanꞌ nyebeꞌ lo xaꞌ:
31 Paulo disse ao centurião e aos soldados: — Se estes não permanecerem a bordo, vocês não poderão se salvar.
32 Zyasa mchoꞌ sondad doꞌ jwanꞌ ndenkeꞌ kano lud ta lyaꞌ men nde mblaꞌ xaꞌy nday lo nit.
32 Então os soldados cortaram os cabos do bote e o deixaram afastar-se.
33 Senꞌ ndetuxni, zya mbrez Pab yek re xaꞌ sa wa xaꞌ, nde nchab Pab lo xaꞌ:
33 Enquanto amanhecia, Paulo rogava a todos que se alimentassem, dizendo: — Hoje é o décimo quarto dia em que, esperando, vocês estão sem comer, não tendo provado nada.
34 Jwanꞌ nasa, nyaꞌb na lo goꞌ, bda goꞌ lud sa nawe yo lazoꞌ goꞌ, tak nek thib yisyek goꞌ nde nek thib goꞌ naꞌluxta.
34 Por isso peço que comam alguma coisa, pois disto depende a sobrevivência de vocês. Porque nenhum de vocês perderá nem mesmo um fio de cabelo.
35 Senꞌ ngolo mni Pab lo xaꞌ, zya mxen Pab pan, nzi wiꞌ re xaꞌ mdaꞌ Pab dyux lo Dios, mblirol Pab pan nde tolo mdobte mda Pab.
35 Tendo dito isto, pegando um pão, deu graças a Deus na presença de todos e, depois de o partir, começou a comer.
36 Zyasa reta xaꞌ ngone lazoꞌ xaꞌ nde tolo mda xaꞌ.
36 Todos ficaram mais animados e se puseram também a comer.
37 Lo reta náꞌ jwanꞌ nzo lo bark, nak náꞌ ti chop ayoꞌ nzo songal nzo sinꞌ thib men.
37 Estávamos no navio duzentas e setenta e seis pessoas ao todo.
38 Senꞌ ngolo mda re xaꞌ kebeꞌ mse xaꞌ, zya mblobi xaꞌ re trig lo nittoꞌ sa mxyax bark.
38 Refeitos com a comida, aliviaram o navio, jogando o trigo no mar.
39 Senꞌ mduxni, re xaꞌ ta ntoteꞌ bark naꞌngyolod xaꞌ tenꞌ nda xaꞌ, per ngoni lo xaꞌ ti tenꞌ nak ro nit lad lo yux, nde mchal xaꞌ mchep xaꞌ bark tya.
39 Quando amanheceu, não reconheceram a terra, mas avistaram uma enseada, onde havia uma praia. Então consultaram entre si se não podiam encalhar ali o navio.
40 Mchoꞌ xaꞌ re doꞌ chanꞌ yiꞌb jwanꞌ ndenkeꞌ bark nde mblaꞌ xaꞌy lenꞌ nittoꞌ, mtoleꞌ xaꞌ ya jwanꞌ nchoned bark, leꞌ lar jwanꞌ ndaꞌb lo bark mxap xaꞌy gap lo mbi nde mdobte nda bark ro yux.
40 Cortando os cabos das âncoras, deixaram que ficassem no mar. Soltaram também as amarras do leme. E, alçando a vela de proa ao vento, dirigiram-se para a praia.
41 Per ngotu bark ti tenꞌ nchak chop lo nit nde tya mblatha'b bark cheꞌ ngwaꞌd xi bark lo yux nde ngenta cho kwina, leꞌ xanꞌ bark nyaga mdin bdey nde mdobte ndobila.
41 Dando, porém, num lugar onde duas correntes se encontravam, encalharam ali o navio; a proa encravou-se e ficou imóvel, mas a popa se despedaçava pela violência das ondas.
42 Leꞌ re sondad ncholaꞌs kuj xaꞌ re xaꞌ nak pres, sa naꞌxoꞌnta nek thib xaꞌ.
42 O parecer dos soldados era que os presos deviam ser mortos, para que nenhum deles fugisse nadando.
43 Leꞌ xaꞌ nyebeꞌ lo sondad, naꞌncholaꞌsta xaꞌ gaj Pab, yaja naꞌndad xaꞌ diꞌs nguj sondad re pres, nde mnabeꞌ xaꞌ xanya xaꞌ nij nit sa ner re xaꞌ ya yobi lo nit sa sin xaꞌ ro yux.
43 Mas o centurião, querendo salvar Paulo, impediu-os de fazer isso. Ordenou que os que soubessem nadar fossem os primeiros a lançar-se ao mar e alcançar a terra.
44 Nde re xaꞌ jwanꞌ naꞌakta nij nit mxen xaꞌ re ya tab nde mxen xa' re pedaz jwanꞌ lad bark, lo jwanꞌ na mxyoꞌb xaꞌ nde tamod ngotey, reta xaꞌ mblyaꞌ mzin xaꞌ izyo biz.
44 Quanto aos demais, que se salvassem, uns, em tábuas, e outros, em destroços do navio. E foi assim que todos se salvaram em terra.

Ler em outra tradução

Comparar com outra

Estude este capítulo no WhatsApp

Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Atos 27, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.