Atos 22

ztp (ZTP) vs VC

Sair da comparação
VC Versão Católica
1 —Reta go' wes na nde xud na, ptonza goꞌ sa kab na lo goꞌ lo jwanꞌ ta ndlino goꞌ na.
1 Irmãos e pais, ouvi o que vos tenho a dizer em minha defesa.
2 Senꞌ lo mbin re men ke di's hebreo mni Pab lo xa', zya masraꞌ mbre xe re xaꞌ. Nde nchab Pab lo xaꞌ:
2 Quando ouviram que lhes falava em língua hebraica, escutaram-no com a maior atenção.
3 —Merpa' men judí nak na' nde yez Tarso ngol na, yez jwan' nax lo xyon Cilicia, per yez Jerusalén reꞌ mxyen na nde Gamaliel ngok xud te'd na, jwin' toz mblo' xa' lon jwan' xa nakpa ley chanꞌ re xaꞌ gox lonꞌ xaꞌ mbre pola. Thibla' nchal na nxobyek na Dios dib nzo lazo'n, ta xa ndliga re goꞌ ba naya.
3 Continuou ele: Eu sou judeu, nasci em Tarso da Cilícia, mas criei-me nesta cidade, instruí-me aos pés de Gamaliel, em toda a observância da lei de nossos pais, partidário entusiasta da causa de Deus como todos vós também o sois no dia de hoje.
4 Pola mchublan re men nzo lo Xned Jesucrist axta mbij na xaꞌ, mbiꞌ nde ngol mxen na xaꞌ nde mdayan xaꞌ sa ya xaꞌ lizyiꞌb.
4 Eu persegui de morte essa doutrina, prendendo e metendo em cárceres homens e mulheres.
5 Mbol ngwleyꞌ ro nde re xaꞌ nak sinꞌ lo men judí mne xaꞌ jwanꞌ reꞌ, tak xaꞌ mdaꞌ yeꞌs lon senꞌ nakla di's yan yez Damásco yaxen na re men nzo tya, re men jwan' ndli lazonꞌ Jesucrist nde ye'dnon xaꞌ yez Jerusalén reꞌ sa kin men xaꞌ.
5 O sumo sacerdote e todo o conselho dos anciãos me são testemunhas. E foi deles que também recebi cartas para os irmãos de Damasco, para onde me dirigi, com o fim de prender os que lá se achassem e trazê-los a Jerusalém, para que fossem castigados.
6 Jwanꞌ reꞌ ngotey laja ndon ned, ndozinla gax yez Damasco awizta ba xajta mbroꞌ ti xni toz lo beꞌ mblay dib tenꞌ ndon.
6 Ora, estando eu a caminho, e aproximando-me de Damasco, pelo meio-dia, de repente me cercou uma forte luz do céu.
7 Nde ngob na izyo, na mbin na mni ti Xaꞌ lon, ne Xaꞌ: “Saulo, Saulo, ¿Cho kwan liy ngete chublaa na?”
7 Caí por terra e ouvi uma voz que me dizia: Saulo, Saulo, por que me persegues?
8 Zyasa mnabdiꞌs na lo Xaꞌ: “Cho goꞌ?” Leꞌ Xaꞌ mkab lon ne Xaꞌ: “Na nak Jesús Xaꞌ Nazaret, na ta ngete chublaa ba.”
8 Eu repliquei: Quem és tu, Senhor? A voz me disse: Eu sou Jesus de Nazaré, a quem tu persegues.
9 Nde re xaꞌ jwanꞌ ndanon mbwiꞌpa xaꞌ xni nde mzyeb xaꞌ per naꞌngonta xaꞌ xkiꞌs Xaꞌ ta mni lon ya.
9 Os meus companheiros viram a luz, mas não ouviram a voz de quem falava.
10 Nde mnabdiꞌs na lo Xa': “¿Kwan ndablo lin Xaꞌ Nyebeꞌ?” Leꞌ Xaꞌ Nyebeꞌ ne lon: “Ptolí nde waga yez Damasco, sa tya nye xaꞌ loa reta jwanꞌ ndablo lia.”
10 Então eu disse: Senhor, que devo fazer? E o Senhor me respondeu: Levanta-te, vai a Damasco e lá te será dito tudo o que deves fazer.
11 Leꞌ na thiptane mkow ngud lon por xni jwanꞌ ta mblaya, yaja' re xaꞌ jwanꞌ ndanon mxen xaꞌ yaꞌn sa mzin na yez Damasco.
11 Como eu não pudesse ver por causa da intensidade daquela luz, guiado pela mão dos meus companheiros, cheguei a Damasco.
12 ’Tya nzo ti mbiꞌ ndole Ananías, ti mbiꞌ gal' nde nxobyek toz xa' ley nde reta men judí nzo yez Damasco wen ni xaꞌ xis mbiꞌ ya.
12 Um certo Ananias, homem piedoso e observador da lei, muito bem conceituado entre todos os judeus daquela cidade,
13 Mbiꞌ ya mbyeꞌd lon, mbike xaꞌ gax nde ne xaꞌ: “Wes Saulo, yoni ngud loa naya.” Nde zyaga ngoni ngud lon nde mbwiꞌn xaꞌ.
13 veio ter comigo e disse-me: Irmão Saulo, recobra a tua vista. Naquela mesma hora pude enxergá-lo.
14 Nde ne xaꞌ lon: “Dios ta ndli lazoꞌ re xaꞌ gox lonꞌ mbre pola, Dios ya mblí lu naya sa yoloa jwanꞌ ncholaꞌs Xa' nde wiꞌa Xaꞌ galꞌ sa gon la diꞌs ro Xaꞌ.
14 Continuou ele: O Deus de nossos pais te predestinou para que conhecesses a sua vontade, visses o Justo e ouvisses a palavra da sua boca,
15 Tak lu ak mbiꞌ tej xkiꞌs Xaꞌ lo reta men, re jwanꞌ mbwiꞌa nde mbin la.
15 pois lhe serás, diante de todos os homens, testemunha das coisas que tens visto e ouvido.
16 Nde naya, ¿Cho kwan ngembed la? Ptozaꞌ nde broꞌle, nde ptombi lazo'a lo re xken la, mna'ba lo le Xa'.”
16 E agora, por que tardas? Levanta-te. Recebe o batismo e purifica-te dos teus pecados, invocando o seu nome.
17 ’Nde jwanꞌ ngotey, senꞌ mberen yez Jerusalén, laj ndotodiꞌsnon Dios yodoꞌ, zya xaja men mzalꞌ lazonꞌba mbye'd ti jwan lon.
17 Voltei para Jerusalém e, orando no templo, fui arrebatado em êxtase.
18 Nde mbwiꞌn Jesús, ne Xaꞌ lon: “Pkenka cha broꞌte yez Jerusalén, tak re men nzi ncheꞌ, naꞌtonzad xaꞌ xkiꞌs na jwanꞌ tej la.”
18 E vi Jesus que me dizia: Apressa-te e sai logo de Jerusalém, porque não receberão o teu testemunho a meu respeito.
19 Zyasa mkab na lo Xaꞌ nchab na: “Xaꞌ Nyebeꞌ, reta men mne mketeꞌn reta tenꞌ nzi re yo jwanꞌ ndyop re men judí, nde mben xaꞌ mke xaꞌ lizyiꞌb nde mdin na re xaꞌ ndli lazonꞌ lu.
19 Eu repliquei: Senhor, eles sabem que eu encarcerava e açoitava com varas nas sinagogas os que crêem em ti.
20 Nde senꞌ lo mbij men Xteb, xaꞌ jwanꞌ ndaꞌ kwent chanꞌ la, non mdo tya nde ndyen na senꞌ nguj Xteb, nde na mkenap xab re xaꞌ jwanꞌ mbij Xteb.”
20 E quando se derramou o sangue de Estêvão, tua testemunha, eu estava presente, consentia nisso e guardava os mantos dos que o matavam.
21 Leꞌ Jesús ne lon: “Waa, tak tij tel na lu, lo re xaꞌ naꞌnakta judí.”
21 Mas ele me respondeu: Vai, porque eu te enviarei para longe, às nações...
22 Nde axta tyaja mbin xaꞌ xkiꞌs Pab, tolo ne mbrez reta xaꞌ, nchab xaꞌ:
22 Haviam-no escutado até essa palavra. Então levantaram a voz: Tira do mundo esse homem! Não é digno de viver!
23 Nde axa mbez re men, taja mblobi xaꞌ re lar nzob xis xaꞌ nde ngobi xaꞌ yothiꞌ,
23 Como vociferassem, arrojassem de si as vestes e lançassem pó ao ar,
24 Leꞌ mbol nyebeꞌ, mnabeꞌ xaꞌ lo sondad sa mbeꞌ xaꞌ Pab tenꞌ nzi re sondad nde mnabeꞌ mbol mdin xaꞌ Pab sa koꞌro Pab nyenꞌ kwaꞌn liy sa taja mbez re men xis Pab.
24 o tribuno mandou recolhê-lo à cidadela, açoitá-lo e submetê-lo a torturas, para saber por que causa clamavam assim contra ele.
25 Senꞌ lo mdobola xaꞌ Pab, zyasa nchab Pab lo ti xaꞌ jwanꞌ nyebeꞌga lo re sondad ndo tya:
25 Quando o iam amarrando com a correia, Paulo perguntou a um centurião que estava presente: É permitido açoitar um cidadão romano que nem sequer foi julgado?
26 Senꞌ mbin xaꞌ nyebeꞌ jwanꞌna, zya ngwatne xaꞌy lo mbol nyebeꞌ ro, nchab xaꞌ:
26 Ao ouvir isso, o centurião foi ter com o tribuno e avisou-o: Que vais fazer? Este homem é cidadão romano.
27 Zyasa ngwa mbol nyebeꞌ lo Pab nde nchab mbol:
27 Veio o tribuno e perguntou-lhe: Dize-me, és romano? Sim, respondeu-lhe.
28 Leꞌ mbol nyebeꞌ nchab:
28 O tribuno replicou: Eu adquiri este direito de cidadão por grande soma de dinheiro. Paulo respondeu: Pois eu o sou de nascimento.
29 Yaja re sondad ta nakwent kin Paba, senꞌ mbin xaꞌ jwanꞌna, tij mbike xaꞌ lo Pab nde no mbol nyebeꞌ, senꞌ mne mbol men Rom nak Pab, mzyeb mbol tak mdobo xaꞌ Pab.
29 Apartaram-se então dele os que iam torturá-lo. O tribuno alarmou-se porque o mandara acorrentar, sendo ele um cidadão romano.
30 Nde tedib wiz le' mbol nyebeꞌ nchola's nye xomodpa nak yalkeꞌ nkeꞌ re xaꞌ judí yek Pab, zyasa mnabe' mbol mxak xaꞌ kaden jwanꞌ nago Pab nde mnabeꞌ mbol mdyop re ngwleyꞌ ro nde reta xaꞌ nak sinꞌ. Zyasa ngwaxiꞌ xaꞌ Pab nde mbloꞌto xaꞌ Pab lo re xa' nzi tya.
30 No dia seguinte, querendo saber com mais exatidão de que os judeus o acusavam, soltou-o e ordenou que se reunissem os sumos sacerdotes e todo o Grande Conselho. Trouxe Paulo e o mandou comparecer diante deles.

Ler em outra tradução

Comparar com outra

Estude este capítulo no WhatsApp

Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Atos 22, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.