Atos 22

ztp (ZTP) vs NVT

Sair da comparação
NVT Nova Versão Transformadora
1 —Reta go' wes na nde xud na, ptonza goꞌ sa kab na lo goꞌ lo jwanꞌ ta ndlino goꞌ na.
1 “Irmãos e pais”, disse Paulo. “Ouçam-me enquanto apresento minha defesa.”
2 Senꞌ lo mbin re men ke di's hebreo mni Pab lo xa', zya masraꞌ mbre xe re xaꞌ. Nde nchab Pab lo xaꞌ:
2 Quando o ouviram falar em aramaico, o silêncio foi ainda maior.
3 —Merpa' men judí nak na' nde yez Tarso ngol na, yez jwan' nax lo xyon Cilicia, per yez Jerusalén reꞌ mxyen na nde Gamaliel ngok xud te'd na, jwin' toz mblo' xa' lon jwan' xa nakpa ley chanꞌ re xaꞌ gox lonꞌ xaꞌ mbre pola. Thibla' nchal na nxobyek na Dios dib nzo lazo'n, ta xa ndliga re goꞌ ba naya.
3 Então Paulo disse: “Sou judeu, nascido em Tarso, cidade da Cilícia. Fui criado aqui em Jerusalém e educado por Gamaliel. Como aluno dele, fui instruído rigorosamente em nossas leis e nos costumes judaicos. Tornei-me muito zeloso de honrar a Deus em tudo que fazia, como vocês são hoje.
4 Pola mchublan re men nzo lo Xned Jesucrist axta mbij na xaꞌ, mbiꞌ nde ngol mxen na xaꞌ nde mdayan xaꞌ sa ya xaꞌ lizyiꞌb.
4 E fui ao encalço dos seguidores do Caminho, perseguindo alguns até a morte, prendendo homens e mulheres e lançando-os na prisão.
5 Mbol ngwleyꞌ ro nde re xaꞌ nak sinꞌ lo men judí mne xaꞌ jwanꞌ reꞌ, tak xaꞌ mdaꞌ yeꞌs lon senꞌ nakla di's yan yez Damásco yaxen na re men nzo tya, re men jwan' ndli lazonꞌ Jesucrist nde ye'dnon xaꞌ yez Jerusalén reꞌ sa kin men xaꞌ.
5 O sumo sacerdote e todo o conselho dos líderes do povo podem confirmar isso. Recebi deles cartas para nossos irmãos judeus em Damasco que me autorizavam a trazer os seguidores do Caminho de lá para Jerusalém, em cadeias, para serem castigados.
6 Jwanꞌ reꞌ ngotey laja ndon ned, ndozinla gax yez Damasco awizta ba xajta mbroꞌ ti xni toz lo beꞌ mblay dib tenꞌ ndon.
6 “Quando me aproximava de Damasco, por volta do meio-dia, de repente uma luz muito intensa brilhou ao meu redor.
7 Nde ngob na izyo, na mbin na mni ti Xaꞌ lon, ne Xaꞌ: “Saulo, Saulo, ¿Cho kwan liy ngete chublaa na?”
7 Caí no chão e ouvi uma voz que me disse: ‘Saulo, Saulo, por que você me persegue?’.
8 Zyasa mnabdiꞌs na lo Xaꞌ: “Cho goꞌ?” Leꞌ Xaꞌ mkab lon ne Xaꞌ: “Na nak Jesús Xaꞌ Nazaret, na ta ngete chublaa ba.”
8 “‘Quem és tu, Senhor?’, perguntei. “E a voz respondeu: ‘Sou Jesus, o nazareno,
9 Nde re xaꞌ jwanꞌ ndanon mbwiꞌpa xaꞌ xni nde mzyeb xaꞌ per naꞌngonta xaꞌ xkiꞌs Xaꞌ ta mni lon ya.
9 Os que me acompanhavam viram a luz, mas não entenderam a voz daquele que falava comigo.
10 Nde mnabdiꞌs na lo Xa': “¿Kwan ndablo lin Xaꞌ Nyebeꞌ?” Leꞌ Xaꞌ Nyebeꞌ ne lon: “Ptolí nde waga yez Damasco, sa tya nye xaꞌ loa reta jwanꞌ ndablo lia.”
10 “Então perguntei: ‘Que devo fazer, Senhor?’. “E o Senhor me disse: ‘Levante-se e entre em Damasco, onde lhe dirão tudo que você deve fazer’.
11 Leꞌ na thiptane mkow ngud lon por xni jwanꞌ ta mblaya, yaja' re xaꞌ jwanꞌ ndanon mxen xaꞌ yaꞌn sa mzin na yez Damasco.
11 “A luz intensa havia me deixado cego, e meus companheiros tiveram de levar-me pela mão a Damasco.
12 ’Tya nzo ti mbiꞌ ndole Ananías, ti mbiꞌ gal' nde nxobyek toz xa' ley nde reta men judí nzo yez Damasco wen ni xaꞌ xis mbiꞌ ya.
12 Vivia ali Ananias, um homem devoto, dedicado à lei e muito respeitado por todos os judeus da cidade.
13 Mbiꞌ ya mbyeꞌd lon, mbike xaꞌ gax nde ne xaꞌ: “Wes Saulo, yoni ngud loa naya.” Nde zyaga ngoni ngud lon nde mbwiꞌn xaꞌ.
13 Ele veio, colocou-se ao meu lado e disse: ‘Irmão Saulo, volte a enxergar’. E, naquele mesmo instante, pude vê-lo.
14 Nde ne xaꞌ lon: “Dios ta ndli lazoꞌ re xaꞌ gox lonꞌ mbre pola, Dios ya mblí lu naya sa yoloa jwanꞌ ncholaꞌs Xa' nde wiꞌa Xaꞌ galꞌ sa gon la diꞌs ro Xaꞌ.
14 “Então ele disse: ‘O Deus de nossos antepassados escolheu você para conhecer a vontade dele e para ver o Justo e ouvi-lo falar.
15 Tak lu ak mbiꞌ tej xkiꞌs Xaꞌ lo reta men, re jwanꞌ mbwiꞌa nde mbin la.
15 Você será testemunha dele, dizendo a todos o que viu e ouviu.
16 Nde naya, ¿Cho kwan ngembed la? Ptozaꞌ nde broꞌle, nde ptombi lazo'a lo re xken la, mna'ba lo le Xa'.”
16 O que está esperando? Levante-se e seja batizado! Fique limpo de seus pecados invocando o nome do Senhor’.
17 ’Nde jwanꞌ ngotey, senꞌ mberen yez Jerusalén, laj ndotodiꞌsnon Dios yodoꞌ, zya xaja men mzalꞌ lazonꞌba mbye'd ti jwan lon.
17 “Depois que voltei a Jerusalém, estava orando no templo e tive uma visão,
18 Nde mbwiꞌn Jesús, ne Xaꞌ lon: “Pkenka cha broꞌte yez Jerusalén, tak re men nzi ncheꞌ, naꞌtonzad xaꞌ xkiꞌs na jwanꞌ tej la.”
18 na qual o Senhor me dizia: ‘Depressa! Saia de Jerusalém, pois o povo daqui não aceitará seu testemunho a meu respeito’.
19 Zyasa mkab na lo Xaꞌ nchab na: “Xaꞌ Nyebeꞌ, reta men mne mketeꞌn reta tenꞌ nzi re yo jwanꞌ ndyop re men judí, nde mben xaꞌ mke xaꞌ lizyiꞌb nde mdin na re xaꞌ ndli lazonꞌ lu.
19 “E eu respondi: ‘Senhor, sem dúvida eles sabem que em cada sinagoga eu prendia e açoitava aqueles que criam em ti.
20 Nde senꞌ lo mbij men Xteb, xaꞌ jwanꞌ ndaꞌ kwent chanꞌ la, non mdo tya nde ndyen na senꞌ nguj Xteb, nde na mkenap xab re xaꞌ jwanꞌ mbij Xteb.”
20 E quando Estêvão, tua testemunha, foi morto, eu estava inteiramente de acordo. Fiquei ali e guardei os mantos que eles tiraram quando foram apedrejá-lo’.
21 Leꞌ Jesús ne lon: “Waa, tak tij tel na lu, lo re xaꞌ naꞌnakta judí.”
21 “Mas o Senhor me disse: ‘Vá, pois eu o enviarei para longe, para os gentios’”.
22 Nde axta tyaja mbin xaꞌ xkiꞌs Pab, tolo ne mbrez reta xaꞌ, nchab xaꞌ:
22 A multidão ouviu Paulo até ele dizer essa palavra. Então começaram a gritar: “Fora com esse sujeito! Ele não merece viver!”.
23 Nde axa mbez re men, taja mblobi xaꞌ re lar nzob xis xaꞌ nde ngobi xaꞌ yothiꞌ,
23 Gritavam, arrancavam seus mantos e jogavam poeira para o alto.
24 Leꞌ mbol nyebeꞌ, mnabeꞌ xaꞌ lo sondad sa mbeꞌ xaꞌ Pab tenꞌ nzi re sondad nde mnabeꞌ mbol mdin xaꞌ Pab sa koꞌro Pab nyenꞌ kwaꞌn liy sa taja mbez re men xis Pab.
24 O comandante trouxe Paulo para dentro e ordenou que ele fosse açoitado e interrogado a fim de descobrir por que a multidão tinha ficado tão furiosa.
25 Senꞌ lo mdobola xaꞌ Pab, zyasa nchab Pab lo ti xaꞌ jwanꞌ nyebeꞌga lo re sondad ndo tya:
25 Quando amarravam Paulo para açoitá-lo, ele disse ao oficial que estava ali: “A lei permite açoitar um cidadão romano sem que ele tenha sido julgado?”.
26 Senꞌ mbin xaꞌ nyebeꞌ jwanꞌna, zya ngwatne xaꞌy lo mbol nyebeꞌ ro, nchab xaꞌ:
26 Ao ouvir isso, o oficial foi ao comandante e perguntou: “O que o senhor está fazendo? Este homem é cidadão romano!”.
27 Zyasa ngwa mbol nyebeꞌ lo Pab nde nchab mbol:
27 O comandante perguntou a Paulo: “Diga-me, você é cidadão romano?”. Ele respondeu: “Sim, eu sou”.
28 Leꞌ mbol nyebeꞌ nchab:
28 “Eu também”, disse o comandante. “E paguei caro por minha cidadania!” Paulo respondeu: “Mas eu sou cidadão de nascimento”.
29 Yaja re sondad ta nakwent kin Paba, senꞌ mbin xaꞌ jwanꞌna, tij mbike xaꞌ lo Pab nde no mbol nyebeꞌ, senꞌ mne mbol men Rom nak Pab, mzyeb mbol tak mdobo xaꞌ Pab.
29 Quando os soldados que estavam prestes a interrogar Paulo ouviram que ele era cidadão romano, retiraram-se de imediato. Até mesmo o comandante ficou com medo ao saber que Paulo era cidadão romano, pois tinha mandado amarrá-lo.
30 Nde tedib wiz le' mbol nyebeꞌ nchola's nye xomodpa nak yalkeꞌ nkeꞌ re xaꞌ judí yek Pab, zyasa mnabe' mbol mxak xaꞌ kaden jwanꞌ nago Pab nde mnabeꞌ mbol mdyop re ngwleyꞌ ro nde reta xaꞌ nak sinꞌ. Zyasa ngwaxiꞌ xaꞌ Pab nde mbloꞌto xaꞌ Pab lo re xa' nzi tya.
30 No dia seguinte, o comandante ordenou que os principais sacerdotes se reunissem com o conselho dos líderes do povo. Queria descobrir exatamente qual era o problema, por isso soltou Paulo e mandou que o trouxessem diante deles.

Ler em outra tradução

Comparar com outra

Estude este capítulo no WhatsApp

Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Atos 22, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.