Atos 22

ztp (ZTP) vs ARC

Sair da comparação
ARC Almeida Revista e Corrigida 2009
1 —Reta go' wes na nde xud na, ptonza goꞌ sa kab na lo goꞌ lo jwanꞌ ta ndlino goꞌ na.
1 Varões irmãos e pais, ouvi agora a minha defesa perante vós.
2 Senꞌ lo mbin re men ke di's hebreo mni Pab lo xa', zya masraꞌ mbre xe re xaꞌ. Nde nchab Pab lo xaꞌ:
2 (E, quando ouviram falar-lhes em língua hebraica, maior silêncio guardaram.) E disse:
3 —Merpa' men judí nak na' nde yez Tarso ngol na, yez jwan' nax lo xyon Cilicia, per yez Jerusalén reꞌ mxyen na nde Gamaliel ngok xud te'd na, jwin' toz mblo' xa' lon jwan' xa nakpa ley chanꞌ re xaꞌ gox lonꞌ xaꞌ mbre pola. Thibla' nchal na nxobyek na Dios dib nzo lazo'n, ta xa ndliga re goꞌ ba naya.
3 Quanto a mim, sou varão judeu, nascido em Tarso da Cilícia, mas criado nesta cidade aos pés de Gamaliel, instruído conforme a verdade da lei de nossos pais, zeloso para com Deus, como todos vós hoje sois.
4 Pola mchublan re men nzo lo Xned Jesucrist axta mbij na xaꞌ, mbiꞌ nde ngol mxen na xaꞌ nde mdayan xaꞌ sa ya xaꞌ lizyiꞌb.
4 Persegui este Caminho até à morte, prendendo e metendo em prisões, tanto homens como mulheres,
5 Mbol ngwleyꞌ ro nde re xaꞌ nak sinꞌ lo men judí mne xaꞌ jwanꞌ reꞌ, tak xaꞌ mdaꞌ yeꞌs lon senꞌ nakla di's yan yez Damásco yaxen na re men nzo tya, re men jwan' ndli lazonꞌ Jesucrist nde ye'dnon xaꞌ yez Jerusalén reꞌ sa kin men xaꞌ.
5 como também o sumo sacerdote me é testemunha, e todo o conselho dos anciãos; e, recebendo destes cartas para os irmãos, fui a Damasco, para trazer manietados para Jerusalém aqueles que ali estivessem, a fim de que fossem castigados.
6 Jwanꞌ reꞌ ngotey laja ndon ned, ndozinla gax yez Damasco awizta ba xajta mbroꞌ ti xni toz lo beꞌ mblay dib tenꞌ ndon.
6 Ora, aconteceu que, indo eu já de caminho e chegando perto de Damasco, quase ao meio-dia, de repente me rodeou uma grande luz do céu.
7 Nde ngob na izyo, na mbin na mni ti Xaꞌ lon, ne Xaꞌ: “Saulo, Saulo, ¿Cho kwan liy ngete chublaa na?”
7 E caí por terra e ouvi uma voz que me dizia: Saulo, Saulo, por que me persegues?
8 Zyasa mnabdiꞌs na lo Xaꞌ: “Cho goꞌ?” Leꞌ Xaꞌ mkab lon ne Xaꞌ: “Na nak Jesús Xaꞌ Nazaret, na ta ngete chublaa ba.”
8 E eu respondi: Quem és, Senhor? E disse-me: Eu sou Jesus, o Nazareno, a quem tu persegues.
9 Nde re xaꞌ jwanꞌ ndanon mbwiꞌpa xaꞌ xni nde mzyeb xaꞌ per naꞌngonta xaꞌ xkiꞌs Xaꞌ ta mni lon ya.
9 E os que estavam comigo viram, em verdade, a luz, e se atemorizaram muito; mas não ouviram a voz daquele que falava comigo.
10 Nde mnabdiꞌs na lo Xa': “¿Kwan ndablo lin Xaꞌ Nyebeꞌ?” Leꞌ Xaꞌ Nyebeꞌ ne lon: “Ptolí nde waga yez Damasco, sa tya nye xaꞌ loa reta jwanꞌ ndablo lia.”
10 Então, disse eu: Senhor, que farei? E o Senhor disse-me: Levanta-te e vai a Damasco, e ali se te dirá tudo o que te é ordenado fazer.
11 Leꞌ na thiptane mkow ngud lon por xni jwanꞌ ta mblaya, yaja' re xaꞌ jwanꞌ ndanon mxen xaꞌ yaꞌn sa mzin na yez Damasco.
11 E, como eu não via por causa do esplendor daquela luz, fui levado pela mão dos que estavam comigo e cheguei a Damasco.
12 ’Tya nzo ti mbiꞌ ndole Ananías, ti mbiꞌ gal' nde nxobyek toz xa' ley nde reta men judí nzo yez Damasco wen ni xaꞌ xis mbiꞌ ya.
12 E um certo Ananias, varão piedoso conforme a lei, que tinha bom testemunho de todos os judeus que ali moravam,
13 Mbiꞌ ya mbyeꞌd lon, mbike xaꞌ gax nde ne xaꞌ: “Wes Saulo, yoni ngud loa naya.” Nde zyaga ngoni ngud lon nde mbwiꞌn xaꞌ.
13 vindo ter comigo e apresentando-se, disse-me: Saulo, irmão, recobra a vista. E naquela mesma hora o vi.
14 Nde ne xaꞌ lon: “Dios ta ndli lazoꞌ re xaꞌ gox lonꞌ mbre pola, Dios ya mblí lu naya sa yoloa jwanꞌ ncholaꞌs Xa' nde wiꞌa Xaꞌ galꞌ sa gon la diꞌs ro Xaꞌ.
14 E ele disse: O Deus de nossos pais de antemão te designou para que conheças a sua vontade, e vejas aquele Justo, e ouças a voz da sua boca.
15 Tak lu ak mbiꞌ tej xkiꞌs Xaꞌ lo reta men, re jwanꞌ mbwiꞌa nde mbin la.
15 Porque hás de ser sua testemunha para com todos os homens do que tens visto e ouvido.
16 Nde naya, ¿Cho kwan ngembed la? Ptozaꞌ nde broꞌle, nde ptombi lazo'a lo re xken la, mna'ba lo le Xa'.”
16 E, agora, por que te deténs? Levanta-te, e batiza-te, e lava os teus pecados, invocando o nome do Senhor.
17 ’Nde jwanꞌ ngotey, senꞌ mberen yez Jerusalén, laj ndotodiꞌsnon Dios yodoꞌ, zya xaja men mzalꞌ lazonꞌba mbye'd ti jwan lon.
17 E aconteceu que, tornando eu para Jerusalém, quando orava no templo, fui arrebatado para fora de mim.
18 Nde mbwiꞌn Jesús, ne Xaꞌ lon: “Pkenka cha broꞌte yez Jerusalén, tak re men nzi ncheꞌ, naꞌtonzad xaꞌ xkiꞌs na jwanꞌ tej la.”
18 E vi aquele que me dizia: Dá-te pressa e sai apressadamente de Jerusalém, porque não receberão o teu testemunho acerca de mim.
19 Zyasa mkab na lo Xaꞌ nchab na: “Xaꞌ Nyebeꞌ, reta men mne mketeꞌn reta tenꞌ nzi re yo jwanꞌ ndyop re men judí, nde mben xaꞌ mke xaꞌ lizyiꞌb nde mdin na re xaꞌ ndli lazonꞌ lu.
19 E eu disse: Senhor, eles bem sabem que eu lançava na prisão e açoitava nas sinagogas os que criam em ti.
20 Nde senꞌ lo mbij men Xteb, xaꞌ jwanꞌ ndaꞌ kwent chanꞌ la, non mdo tya nde ndyen na senꞌ nguj Xteb, nde na mkenap xab re xaꞌ jwanꞌ mbij Xteb.”
20 E, quando o sangue de Estêvão, tua testemunha, se derramava, também eu estava presente, e consentia na sua morte, e guardava as vestes dos que o matavam.
21 Leꞌ Jesús ne lon: “Waa, tak tij tel na lu, lo re xaꞌ naꞌnakta judí.”
21 E disse-me: Vai, porque hei de enviar-te aos gentios de longe.
22 Nde axta tyaja mbin xaꞌ xkiꞌs Pab, tolo ne mbrez reta xaꞌ, nchab xaꞌ:
22 E ouviram-no até esta palavra e levantaram a voz, dizendo: Tira da terra um tal homem, porque não convém que viva!
23 Nde axa mbez re men, taja mblobi xaꞌ re lar nzob xis xaꞌ nde ngobi xaꞌ yothiꞌ,
23 E, clamando eles, e arrojando de si as vestes, e lançando pó para o ar,
24 Leꞌ mbol nyebeꞌ, mnabeꞌ xaꞌ lo sondad sa mbeꞌ xaꞌ Pab tenꞌ nzi re sondad nde mnabeꞌ mbol mdin xaꞌ Pab sa koꞌro Pab nyenꞌ kwaꞌn liy sa taja mbez re men xis Pab.
24 o tribuno mandou que o levassem para a fortaleza, dizendo que o examinassem com açoites, para saber por que causa assim clamavam contra ele.
25 Senꞌ lo mdobola xaꞌ Pab, zyasa nchab Pab lo ti xaꞌ jwanꞌ nyebeꞌga lo re sondad ndo tya:
25 E, quando o estavam atando com correias, disse Paulo ao centurião que ali estava: É-vos lícito açoitar um romano, sem ser condenado?
26 Senꞌ mbin xaꞌ nyebeꞌ jwanꞌna, zya ngwatne xaꞌy lo mbol nyebeꞌ ro, nchab xaꞌ:
26 E, ouvindo isto, o centurião foi e anunciou ao tribuno, dizendo: Vê o que vais fazer, porque este homem é romano.
27 Zyasa ngwa mbol nyebeꞌ lo Pab nde nchab mbol:
27 E, vindo o tribuno, disse-lhe: Dize-me, és tu romano? E ele disse: Sim.
28 Leꞌ mbol nyebeꞌ nchab:
28 E respondeu o tribuno: Eu com grande soma de dinheiro alcancei este direito de cidadão. Paulo disse: Mas eu sou-o de nascimento.
29 Yaja re sondad ta nakwent kin Paba, senꞌ mbin xaꞌ jwanꞌna, tij mbike xaꞌ lo Pab nde no mbol nyebeꞌ, senꞌ mne mbol men Rom nak Pab, mzyeb mbol tak mdobo xaꞌ Pab.
29 E logo dele se apartaram os que o haviam de examinar; e até o tribuno teve temor, quando soube que era romano, visto que o tinha ligado.
30 Nde tedib wiz le' mbol nyebeꞌ nchola's nye xomodpa nak yalkeꞌ nkeꞌ re xaꞌ judí yek Pab, zyasa mnabe' mbol mxak xaꞌ kaden jwanꞌ nago Pab nde mnabeꞌ mbol mdyop re ngwleyꞌ ro nde reta xaꞌ nak sinꞌ. Zyasa ngwaxiꞌ xaꞌ Pab nde mbloꞌto xaꞌ Pab lo re xa' nzi tya.
30 No dia seguinte, querendo saber ao certo a causa por que era acusado pelos judeus, soltou-o das prisões e mandou vir os principais dos sacerdotes e todo o seu conselho; e, trazendo Paulo, o apresentou diante deles.

Ler em outra tradução

Comparar com outra

Estude este capítulo no WhatsApp

Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Atos 22, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.