Atos 16

ztp (ZTP) vs NTLH

Sair da comparação
NTLH Nova Tradução na Linguagem de Hoje 2000
1 Ngolo jwanꞌna, Pab kon Silas mzin xa' yez Derbe nde yez Listra, tenꞌ nzo Timoteo ti xaꞌ jwanꞌ nak xinꞌ teꞌd Jesús, xinꞌ ti ngol judí xaꞌ ndliga lazonꞌ Jesús, leꞌ xud Timoteo na'nakta xa' men Israel.
1 Paulo chegou às cidades de Derbe e Listra. Em Listra morava um cristão chamado Timóteo. A mãe dele, uma cristã, era da raça dos judeus, mas o pai dele não era judeu.
2 Nde re wes nzo yez Listra nde yez Iconio, wen ndyodiꞌs xaꞌ xis Timoteo.
2 Todos os irmãos que moravam em Listra e Icônio falavam bem de Timóteo.
3 Pab ncholaꞌs no Timoteo tyonke xis Pab, sa mnabeꞌ Pab lo Timoteo mdob be' lad xa' tenꞌ nak lad men biꞌba, sa tamod re xaꞌ judí jwanꞌ nzo tya wen wiꞌ xaꞌ Timoteo, tak reta men mne leꞌ xud Timoteo nak xaꞌ gryeg.
3 Paulo quis levá-lo consigo e por isso o circuncidou , pois todos os judeus que moravam naqueles lugares sabiam que o pai de Timóteo não era judeu.
4 Nde re yez jwan' ndarid xaꞌ, taja ndatej xaꞌ lo men, re jwan' ndablo li men, jwan' mbyan'di's re xaꞌ nak apóst nde re xaꞌ nak sinꞌ gol nzi yez Jerusalén sa xo'byek xa'y.
4 Nas cidades por onde passavam, eles diziam aos cristãos quais as decisões que tinham sido tomadas pelos apóstolos e pelos presbíteros da igreja de Jerusalém e aconselhavam que eles obedecessem a essas decisões.
5 Jwanꞌ nasa re men yodoꞌ ta nzi tya masraꞌ ndob xgab xaꞌ lo jwanꞌ ndlipa lazoꞌ xaꞌ nde kad wiz masraꞌ ndoyaꞌr xaꞌ.
5 Assim as igrejas ficavam mais fortes na fé, e o número de cristãos aumentava cada dia mais.
6 Lo ta naꞌndaꞌda Mbi Nayon diꞌs ngatej xaꞌ xkiꞌs Dios lo xyon Asia, yaja mbriꞌd xaꞌ lo xyon Frigia nde Galacia,
6 Como o Espírito Santo não deixou que anunciassem a palavra na província da Ásia, eles atravessaram a região da Frígia-Galácia.
7 sa mzin xaꞌ lo xyon Misia, tya mbli xaꞌ xgab ya xaꞌ lo xyon Bitinia, per naꞌndaꞌda Mbi Nayon diꞌs nga xaꞌ tya.
7 Quando chegaram perto do distrito da Mísia, tentaram ir para a província da Bitínia, mas o Espírito de Jesus não deixou.
8 Yaja ndagalꞌ xaꞌ mbriꞌd xaꞌ lo xyon Misia nde mdola xaꞌ mzin xaꞌ yez Troas.
8 Então atravessaram a Mísia e chegaram à cidade de Trôade.
9 Senꞌ mbla yalꞌ, zya xaja men msalꞌ lazonꞌ ba mbwiꞌ Pab ti mbiꞌ lo xyon Macedon, mbiꞌ ya ndoli nde mnaꞌb toz xaꞌ lo Pab, nchab xaꞌ: “Yeꞌd la lo xyon Macedon sa laꞌstoa náꞌ.”
9 Naquela noite Paulo teve uma visão. Ele viu um homem da província da Macedônia, que estava de pé e lhe pedia: “Venha para a Macedônia e nos ajude!”
10 Senꞌ ngolo mbwiꞌ Pab mbiꞌ ya, zyaga mdosaꞌ náꞌ nda náꞌ lo xyon Macedon, tak mne náꞌ Dios ngebez náꞌ sa yatej náꞌ diꞌs wen chanꞌ Jesucrits lo xaꞌ.
10 Logo depois dessa visão, nós resolvemos partir logo para a Macedônia, pois estávamos certos de que Deus nos havia chamado para anunciar o evangelho ao povo dali.
11 Mxen náꞌ bark yez Troas, ndagalꞌ náꞌ yez Samotracia nde axta tedib wiz mzin náꞌ yez Neápolis.
11 Nós embarcamos em Trôade e fomos diretamente para a ilha de Samotrácia. No dia seguinte chegamos ao porto de Neápolis.
12 Tya mbroꞌ náꞌ nda náꞌ yez Filipos, ti yez chanꞌ Rom, yez ntak lo xyon Macedon nde tya mbyanꞌ náꞌ pla wiz.
12 Dali fomos a Filipos, que é uma cidade do primeiro distrito da província da Macedônia e também colônia romana, onde ficamos vários dias.
13 Nde lenꞌ wiz jwanꞌ ndryoꞌxkwen men, mbroꞌ náꞌ lenꞌ yez sa ngwa náꞌ ti ro yoꞌ tenꞌ thibka ndyop men sa ndyodiꞌsno xaꞌ Dios. Tya mdob náꞌ nde mdej náꞌ xkiꞌs Dios lo re ngol jwanꞌ nzi tya.
13 No sábado saímos da cidade e fomos para a beira do rio, pois pensávamos que ali devia haver um lugar de oração para os judeus. Sentamos e começamos a conversar com as mulheres que estavam reunidas lá.
14 Zyasa ti ngol ndole Lid, ngol yez Tiatira, xaꞌ ntho lar lan jwanꞌ nap toz. Ngol reꞌ nxobyek toz xaꞌ Dios, ndoyon ngol jwanꞌ ndotej Pab, tak Xaꞌ Nyebeꞌ mxalꞌ lazoꞌ ngol sa mtonza ngol xkiꞌs Dios.
14 Uma daquelas mulheres que estavam nos ouvindo era Lídia, uma vendedora de púrpura , da cidade de Tiatira. Ela adorava a Deus, e o Senhor abriu a mente dela para que compreendesse o que Paulo dizia.
15 Senꞌ ngolo mbroꞌle ngol kon re men liz ngol, zya mnaꞌb ngol lo náꞌ, ne ngol:
15 Ela e as pessoas da sua casa foram batizadas. Depois Lídia nos convidou, dizendo: — Venham ficar na minha casa, se é que vocês acham que, de fato, eu creio no Senhor. Assim ela nos convenceu a ficar na casa dela.
16 Senꞌ lo nda ná' ten' todiꞌsno náꞌ Dios zya mzyalꞌ náꞌ ti mzaꞌ ndono xbi jwan' nayeꞌ mzaꞌ. Sinꞌ ya ndli mzaꞌ nde jwanꞌ toz nzenaꞌ mzaꞌ tmi jwanꞌ ndayaꞌ mzaꞌ lo xaꞌ nak xwan' mzaꞌ, lo ta nayeꞌ mzaꞌ.
16 Certo dia, quando estávamos indo para o lugar de oração, veio ao nosso encontro uma escrava. Essa moça estava dominada por um espírito mau que adivinhava o futuro, e os seus donos ganhavam muito dinheiro com as adivinhações que ela fazia.
17 Mzaꞌ reꞌ mdonke xis re náꞌ Pab nde tolo ne mbrez mzaꞌ, nchab mza':
17 A moça começou a nos seguir, gritando assim: — Estes homens são
18 Nde naꞌr toz wiz ta mketebez mzaꞌ, axta kebeꞌ ngoche lazoꞌ Pab, nde mbyek Pab, nchab Pab lo xbi jwanꞌ ndono mzaꞌ:
18 Ela fez isso muitos dias. Por fim Paulo se aborreceu, virou-se para ela e ordenou ao espírito: — Pelo poder do nome de Jesus Cristo, eu mando que você saia desta moça! E, no mesmo instante, o espírito saiu.
19 Leꞌ re xaꞌ ta nak xwan' mzaꞌ, senꞌ mne xaꞌ naꞌnzenaꞌtra' mzaꞌ tmi, zya mxen xaꞌ Pab nde Silas mbeꞌ xaꞌ xaꞌ lo men nak sinꞌ yolow ro.
19 Quando os donos da moça viram que não iam poder mais ganhar dinheiro com as adivinhações dela, agarraram Paulo e Silas e os arrastaram até a praça pública, diante das autoridades.
20 Nde mbroꞌtono xaꞌ Pab kon Silas lo men nak sinꞌ nde nchab xaꞌ:
20 Eles os apresentaram a essas autoridades romanas e disseram: — Estes homens são judeus e estão provocando desordem na nossa cidade.
21 ndloꞌ xaꞌ thibned jwanꞌ naꞌnyeda kaya' men nde jwan' na'ndabloda li men, tak naꞌ re', men yez Rom nak na'.
21 Estão ensinando costumes que são contra a nossa lei . Nós, que somos romanos, não podemos aceitar esses costumes.
22 Zyasa reta mayez mkeꞌ xaꞌ yalke yek Pab kon Silas, leꞌ re xaꞌ nak sinꞌ mnabeꞌ xaꞌ mbroꞌte xab Pab kon Silas nde mdin xaꞌ xaꞌ kon ya kos.
22 Aí uma multidão se ajuntou para atacar Paulo e Silas. As autoridades mandaram que tirassem as roupas deles e os surrassem com varas.
23 Senꞌ ngolo mdin toz xaꞌ rop mbiꞌ re', mblo xaꞌ xaꞌ lizyiꞌb nde mnabeꞌ xaꞌ lo xaꞌ ngenap lizyiꞌb sa jwin toz kenap xaꞌ rop mbiꞌ re'.
23 Depois de baterem muito neles, as autoridades jogaram os dois na cadeia e deram ordem ao carcereiro para guardá-los com toda a segurança.
24 Senꞌ mkayaꞌ xaꞌ yalnyebeꞌ ya, zya ngwa lo xaꞌ Pab kon Silas ti tenꞌ mas naꞌs lenꞌ lizyiꞌb nde mblo xaꞌ ni Pab kon ni Silas lenꞌ yeꞌr lad ya tenꞌ naꞌnyeda tyoli xaꞌ.
24 Depois de receber essa ordem, o carcereiro os jogou numa cela que ficava no fundo da cadeia e prendeu os pés deles entre dois blocos de madeira.
25 Nde rolja yalꞌ, Pab kon Silas mdodiꞌsno xaꞌ Dios nde mbilꞌ xaꞌ lo Dios nde reta xaꞌ jwan' nge lizyiꞌ mbin xa' jwan'na.
25 Mais ou menos à meia-noite, Paulo e Silas estavam orando e cantando hinos a Deus, e os outros presos escutavam.
26 Zyasa mbye'd ti xo toz, axta re xanꞌ btoꞌ chanꞌ lizyiꞌb mbwina, zyaga mxyalꞌ reta ro yala nde mxyak re kaden jwanꞌ ndobo re xaꞌ nge lizyiꞌb.
26 De repente, o chão tremeu tanto, que abalou os alicerces da cadeia. Naquele instante todas as portas se abriram, e as correntes que prendiam os presos se arrebentaram.
27 Senꞌ mbroꞌxkalꞌ xaꞌ ta ngenap lizyiꞌb, mbwiꞌ xaꞌ ndoxalꞌ reta ro lizyiꞌb, zya mbloꞌte xaꞌ espad xaꞌ sa kuj xaꞌ lazoꞌ xaꞌ, tak mbli xaꞌ xgab mxonꞌ reta men nge lizyiꞌb.
27 Aí o carcereiro acordou. Quando viu que os portões da cadeia estavam abertos, pensou que os prisioneiros tinham fugido. Então puxou a espada e ia se matar,
28 Zya ne mbrez Pab, nchab Pab lo xaꞌ:
28 mas Paulo gritou bem alto: — Não faça isso! Todos nós estamos aqui!
29 Leꞌ xaꞌ ngenap lizyiꞌb mnaꞌb xaꞌ xni nde mkeꞌ xaꞌ karrel ngote xaꞌ lenꞌ lizyiꞌb, anta nxiꞌd xaꞌ mdo xub xaꞌ lo ni rop xa'.
29 Aí o carcereiro pediu que lhe trouxessem uma luz, entrou depressa na cela e se ajoelhou, tremendo, aos pés de Paulo e Silas.
30 Zyaga mbloꞌte xaꞌ Pab kon Silas nde nchab xaꞌ:
30 Depois levou os dois para fora e perguntou: — Senhores, o que devo fazer para ser salvo?
31 Leꞌ Pab kon Silas mkab lo xaꞌ:
31 Eles responderam: — Creia no Senhor Jesus e você será salvo — você e as pessoas da sua casa.
32 Nde mdej xaꞌ xkiꞌs Dios lo mbiꞌ ya nde lo re men liz xaꞌ.
32 Então eles anunciaram a palavra do Senhor ao carcereiro e a todas as pessoas da casa dele.
33 Nde yalꞌ yaga, xaꞌ ta ngenap lizyiꞌba mtach xaꞌ tenꞌ nawiꞌy lad Pab nde lad Silas, nde zyaga ngwa xa' sa mbro'le xaꞌ nde kon re men liz xaꞌ.
33 Naquela mesma hora da noite, o carcereiro começou a cuidar deles, lavando os ferimentos da surra que haviam levado. Logo depois ele e todas as pessoas da sua casa foram batizados.
34 Nde mbeꞌ xaꞌ Pab kon Silas liz xaꞌ sa mda re xaꞌ nde nale toz ngo lazoꞌ re liz xaꞌ, tak mbli lazoꞌ xaꞌ Dios.
34 Em seguida ele levou Paulo e Silas para a sua casa e lhes deu comida. O carcereiro e as pessoas da sua casa ficaram cheios de alegria porque agora criam em Deus.
35 Senꞌ mduxni izyo, re xaꞌ nak sinꞌ mtelꞌ xaꞌ policí sa ngwatne policí lo xaꞌ ta ngenap lizyiꞌb, sa laꞌ xaꞌ Pab kon Silas.
35 Quando amanheceu, as autoridades romanas mandaram alguns policiais com a seguinte ordem para o carcereiro: “Solte esses homens.”
36 Leꞌ xaꞌ ngenap lizyiꞌba, nchab xaꞌ lo Pab:
36 Então o carcereiro disse a Paulo: — As autoridades mandaram soltá-los. Podem ir embora em paz.
37 Leꞌ Pab nchab lo re policí:
37 Mas Paulo disse aos policiais: — Eu e Silas somos cidadãos romanos e, mesmo assim, sem termos sido julgados, fomos surrados em público. E depois nos jogaram na cadeia. E agora querem nos mandar embora assim em segredo? Isso não! Que as próprias autoridades romanas venham aqui e nos soltem!
38 Leꞌ re policí ngwayab xaꞌy lo re xaꞌ nyebeꞌ, senꞌ mbin re xaꞌ nyebeꞌ leꞌ Pab kon Silas nak xaꞌ men Rom, mzyeb toz xaꞌ.
38 Os policiais foram contar às autoridades romanas o que Paulo tinha dito. Quando as autoridades souberam que Paulo e Silas eram cidadãos romanos, ficaram com medo
39 Zyasa re xaꞌ nyebeꞌ ngwa xaꞌ nde mnaꞌb xaꞌ lo Pab kon Silas sa riꞌd xaꞌ yek xaꞌ re jwanꞌ ngok. Nde mbloꞌte xaꞌ xaꞌ lizyiꞌb nde mnaꞌb xaꞌ lo xaꞌ sa ryoꞌte xaꞌ lenꞌ yez.
39 e foram lhes pedir desculpas. Então os tiraram da prisão e pediram que fossem embora da cidade.
40 Senꞌ mbroꞌte rop xaꞌ lizyiꞌb, ngwa xaꞌ liz Lid, senꞌ ngolo mbwiꞌ xaꞌ re wes nde mblone xaꞌ lazoꞌ re wes, zya ngo xaꞌ ned ndya xaꞌ.
40 Paulo e Silas saíram da cadeia e foram para a casa de Lídia. Ali encontraram-se com os irmãos, animaram a todos e depois foram embora.

Ler em outra tradução

Comparar com outra

Estude este capítulo no WhatsApp

Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Atos 16, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.