2 Coríntios 7
ztp (ZTP) vs NVT
1 Jwanꞌ nasa, wes na, ptan na, lo ngenonꞌ re jwanꞌ ta mkeyek Dios lonꞌ. Tombi lazonꞌ lo reta jwanꞌ narax ta ndli bew bel' na', nde tombi xbin naꞌ, sa chal naꞌ thibka nayon ban naꞌ lo ta nzeb lazonꞌ Dios.
1 Amados, visto que temos essas promessas, purifiquemo-nos de tudo que contamina o corpo ou o espírito, tornando-nos cada vez mais santos porque tememos a Deus.
2 ¡Bli lazo' go' ná'! Naꞌmtotid náꞌ nek thib men, naꞌmkibta náꞌ nek thib chanꞌ men, naꞌmkwinꞌnod náꞌ nek thib men.
2 Peço-lhes que abram o coração para nós. Não prejudicamos ninguém, nem desencaminhamos ninguém, nem nos aproveitamos de ninguém.
3 Naꞌnit na jwanꞌ reꞌ sa keꞌn yalke yek goꞌ, ta xa niga na lo goꞌ neraꞌ, thiblaꞌ nzo goꞌ lazo' náꞌ, sa thita ban naꞌ nde thita gaj naꞌ.
3 Não digo isso para condená-los. Já lhes disse que vocês estão em nosso coração. Estamos juntos, seja para morrer, seja para viver.
4 Dib la's na ndo kon goꞌ, nde nale toz ngo go' lazo'n. Nabe'z toz nzo lazo'n, mbridnda'b nale nzo lazo'n tenyega xij yalti ndori'd ná'.
4 Tenho muita confiança em vocês, e de vocês tenho muito orgulho. Vocês têm me encorajado grandemente e me proporcionado alegria, apesar de todas as nossas aflições.
5 Tak liga, xata mzin náꞌ yez Macedon, nek lud tera ryoꞌxkwen náꞌ, tak reta tenꞌ mkete náꞌ thibka mbriꞌd náꞌ yalti: ne toz mxak náꞌ kon re men nayiꞌ lo náꞌ nde taja nazeb naxte náꞌ.
5 Quando chegamos à Macedônia, não tivemos nenhum descanso. Enfrentamos conflitos de todos os lados, com batalhas externas e temores internos.
6 Leꞌ Dios, Xaꞌ ta ndliben re men nabil nzo lazonꞌ, mbliben Xaꞌ náꞌ lo senꞌ mzin Tit,
6 Mas Deus, que conforta os desanimados, nos encorajou com a chegada de Tito.
7 nde naꞌnakte benꞌta náꞌ ngoben lo mzin Tito, noga lazoꞌ Tit ngoben lo mbwiꞌ Tito goꞌ. Nde mdej Tito lo náꞌ, plopa ndyen goꞌ wiꞌ goꞌ náꞌ, xa nabil nzo lazoꞌ goꞌ, nde xa ndli goꞌ xgab na, senꞌ mbin na jwanꞌ reꞌ nale toz ngo lazoꞌn.
7 Sua presença foi uma alegria, como também o foi a notícia que ele nos trouxe do encorajamento que recebeu de vocês. Quando ele nos contou quanto desejam me ver, quanto lamentam o que aconteceu e quão dedicados são a mim, fiquei muito feliz!
8 Tak teꞌnyega mblo nabil na lazoꞌ goꞌ kon yeꞌs ta mkeꞌn lo goꞌ, naꞌndaꞌde xgab yek na naya, neraꞌ sa liga mdaꞌy xgab yek na lo senꞌ mbin na ke mblo nabila lazoꞌ goꞌ pla wiz.
8 Não me arrependo de ter enviado aquela carta severa, embora a princípio tenha lamentado a dor que ela lhes causou, ainda que por algum tempo.
9 Leꞌ naya nale nzo lazoꞌn, per naꞌnakte tak ngo nabil lazoꞌ goꞌ, cheꞌla nale nzo lazoꞌn tak yalnabil ya mbli sa mzyeꞌ xgab goꞌ mblaꞌ goꞌ re jwanꞌ narax. Mbri'd go' yalnabil ya tak tamod ncholaꞌs Dios rid go'y, tamod sa reta jwan' ta mbri'd go' ba na'nada mbliy.
9 Agora, porém, alegro-me por tê-la enviado, não pela tristeza que causou, mas porque a dor os levou ao arrependimento. Foi o tipo de tristeza que Deus espera de seu povo, portanto não lhes causamos mal algum.
10 Tak senꞌ ncho nabil lazoꞌ men xa ncholaꞌs Dios, jwanꞌna ndli sa nzyeꞌ xgab men, ndlaꞌ men re jwanꞌ narax sa lyaꞌ men nde naꞌndaꞌde xgab yek men. Per yalnabil lo izyo ndenoy yalguj.
10 Porque a tristeza que é da vontade de Deus conduz ao arrependimento e resulta em salvação. Não é uma tristeza que causa remorso. Mas a tristeza do mundo resulta em morte.
11 Tak lo mxek goꞌ lo yalnabil jwanꞌ xa ncholaꞌs Dios nde naya bwiꞌ goꞌ jwanꞌ mbloꞌxoꞌba goꞌ; mbliy sa ne mtob xgab goꞌ nde mbla goꞌ na, mbliy ngok nayiꞌ goꞌ por jwan' narax ngo xij go', nde noga mzyeb go' Dios, mbliy sa ncholaꞌs toz goꞌ wiꞌ goꞌ na, mbliy sa mkeꞌ lazoꞌ goꞌ na, nde mtoti goꞌ xaꞌ jwanꞌ mbli narax. Lo reta jwanꞌ reꞌ mbroꞌxoꞌb ngen cho yalke nchap goꞌ.
11 Vejam o que a tristeza que vem de Deus produziu em vocês! Trouxe dedicação, defesa de suas ações, indignação, temor, desejo de me ver, zelo e prontidão em punir a injustiça. Vocês mostraram que fizeram todo o necessário para corrigir a situação.
12 Jwanꞌ nasa, senꞌ mkeꞌn yeꞌs ya lo goꞌ, naꞌmket nay tak nzo yek na xaꞌ ta mbli yalke, nekla nzo yek na xaꞌ jwanꞌ mxak yalti. Cheꞌla mkeꞌ ney nde Dios ndowiꞌ sa ncholas na le'ga go' nye plopa ndli ná' xgab go'.
12 Portanto, não lhes escrevi para falar de quem havia errado e de quem havia sido prejudicado, mas para que, diante de Deus, pudessem ver por si mesmos como são dedicados a nós.
13 Jwanꞌna ndli ngo naben lazoꞌ náꞌ.
13 Fomos grandemente encorajados por isso. Além de nos sentirmos encorajados, ficamos particularmente contentes de ver Tito alegre porque todos vocês o receberam bem e o tranquilizaram.
14 Nde naꞌmblit na narax lo mdej na lo Tit plopa mblo nale go' lazoꞌn, cheꞌla, ta xa reta jwanꞌ mdej náꞌ lo goꞌ naka jwanꞌ li, tagaꞌ li reta jwanꞌ mdej náꞌ lo Tit, ke nale toz nzo lazoꞌ náꞌ ngwiꞌ náꞌ goꞌ.
14 Eu tinha dito a ele quanto me orgulhava de vocês, e vocês não me decepcionaram. Sempre lhes disse a verdade, e ficou provado que eu tinha razão ao elogiá-los!
15 Nde mas naro nkeꞌ lazoꞌ Tit goꞌ senꞌ ntelaꞌs xaꞌ, xa nawe nchon goꞌ diꞌs ro xaꞌ, xa nawe mkayaꞌ goꞌ xaꞌ nde xa nzeb lazoꞌ goꞌ nxoꞌbyek goꞌ xaꞌ.
15 Ele os estima ainda mais quando se lembra de como todos vocês lhe obedeceram e o receberam bem, com temor e profundo respeito.
16 Nale toz ndon, tak toyal tob xgab na kon goꞌ lo reta jwanꞌ.
16 Fico muito feliz por poder ter plena confiança em vocês.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar 2 Coríntios 7, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.