2 Coríntios 7

ztp (ZTP) vs BKJ

Sair da comparação
1 Jwanꞌ nasa, wes na, ptan na, lo ngenonꞌ re jwanꞌ ta mkeyek Dios lonꞌ. Tombi lazonꞌ lo reta jwanꞌ narax ta ndli bew bel' na', nde tombi xbin naꞌ, sa chal naꞌ thibka nayon ban naꞌ lo ta nzeb lazonꞌ Dios.
1 Tendo, portanto, amados, essas promessas, purifiquemo-nos de toda a imundícia da carne e do espírito, aperfeiçoando a santidade no temor de Deus.
2 ¡Bli lazo' go' ná'! Naꞌmtotid náꞌ nek thib men, naꞌmkibta náꞌ nek thib chanꞌ men, naꞌmkwinꞌnod náꞌ nek thib men.
2 Recebei-nos; a nenhum homem injustiçamos, a nenhum homem corrompemos, a nenhum homem defraudamos.
3 Naꞌnit na jwanꞌ reꞌ sa keꞌn yalke yek goꞌ, ta xa niga na lo goꞌ neraꞌ, thiblaꞌ nzo goꞌ lazo' náꞌ, sa thita ban naꞌ nde thita gaj naꞌ.
3 Eu não falo isto para vossa condenação; porque eu havia dito antes que estais em nossos corações para morrer e viver convosco.
4 Dib la's na ndo kon goꞌ, nde nale toz ngo go' lazo'n. Nabe'z toz nzo lazo'n, mbridnda'b nale nzo lazo'n tenyega xij yalti ndori'd ná'.
4 Grande é a minha ousadia no falar convosco; grande é a minha alegria em vós; estou cheio de conforto; transbordo de alegria em todas as nossas tribulações.
5 Tak liga, xata mzin náꞌ yez Macedon, nek lud tera ryoꞌxkwen náꞌ, tak reta tenꞌ mkete náꞌ thibka mbriꞌd náꞌ yalti: ne toz mxak náꞌ kon re men nayiꞌ lo náꞌ nde taja nazeb naxte náꞌ.
5 Porque, quando chegamos à Macedônia, a nossa carne não teve descanso; mas fomos atribulados por todo lado: por fora lutas, por dentro temores.
6 Leꞌ Dios, Xaꞌ ta ndliben re men nabil nzo lazonꞌ, mbliben Xaꞌ náꞌ lo senꞌ mzin Tit,
6 Mas Deus, que consola aqueles que estão abatidos, nos confortou com a vinda de Tito;
7 nde naꞌnakte benꞌta náꞌ ngoben lo mzin Tito, noga lazoꞌ Tit ngoben lo mbwiꞌ Tito goꞌ. Nde mdej Tito lo náꞌ, plopa ndyen goꞌ wiꞌ goꞌ náꞌ, xa nabil nzo lazoꞌ goꞌ, nde xa ndli goꞌ xgab na, senꞌ mbin na jwanꞌ reꞌ nale toz ngo lazoꞌn.
7 e não somente por sua vinda, mas também pela consolação com que foi confortado por vós, contando-nos os vossos desejos sinceros, o vosso pranto, a vossa mente fervorosa por mim, de maneira que me regozijei muito.
8 Tak teꞌnyega mblo nabil na lazoꞌ goꞌ kon yeꞌs ta mkeꞌn lo goꞌ, naꞌndaꞌde xgab yek na naya, neraꞌ sa liga mdaꞌy xgab yek na lo senꞌ mbin na ke mblo nabila lazoꞌ goꞌ pla wiz.
8 Porque embora vos tenha entristecido com a minha carta, eu não me arrependo, mesmo se me arrependesse, por perceber que a mesma carta vos entristeceu, ainda que por pouco tempo.
9 Leꞌ naya nale nzo lazoꞌn, per naꞌnakte tak ngo nabil lazoꞌ goꞌ, cheꞌla nale nzo lazoꞌn tak yalnabil ya mbli sa mzyeꞌ xgab goꞌ mblaꞌ goꞌ re jwanꞌ narax. Mbri'd go' yalnabil ya tak tamod ncholaꞌs Dios rid go'y, tamod sa reta jwan' ta mbri'd go' ba na'nada mbliy.
9 Agora me regozijo, não de que fostes entristecidos, mas de que fostes entristecidos para o arrependimento; porque fostes entristecidos segundo a maneira de Deus; para que em nada recebêsseis dano por causa de nós.
10 Tak senꞌ ncho nabil lazoꞌ men xa ncholaꞌs Dios, jwanꞌna ndli sa nzyeꞌ xgab men, ndlaꞌ men re jwanꞌ narax sa lyaꞌ men nde naꞌndaꞌde xgab yek men. Per yalnabil lo izyo ndenoy yalguj.
10 Porque a tristeza segundo Deus opera arrependimento para a salvação, da qual ninguém se arrepende; mas a tristeza do mundo opera a morte.
11 Tak lo mxek goꞌ lo yalnabil jwanꞌ xa ncholaꞌs Dios nde naya bwiꞌ goꞌ jwanꞌ mbloꞌxoꞌba goꞌ; mbliy sa ne mtob xgab goꞌ nde mbla goꞌ na, mbliy ngok nayiꞌ goꞌ por jwan' narax ngo xij go', nde noga mzyeb go' Dios, mbliy sa ncholaꞌs toz goꞌ wiꞌ goꞌ na, mbliy sa mkeꞌ lazoꞌ goꞌ na, nde mtoti goꞌ xaꞌ jwanꞌ mbli narax. Lo reta jwanꞌ reꞌ mbroꞌxoꞌb ngen cho yalke nchap goꞌ.
11 Porque isto mesmo que, segundo Deus, vos entristeceu, quanto cuidado vos produziu; sim, que apologia, sim, que indignação, sim, que temor, sim, que desejo veemente, sim, que zelo, sim, que vingança! Em todas as coisas provastes ser inocentes nesta questão.
12 Jwanꞌ nasa, senꞌ mkeꞌn yeꞌs ya lo goꞌ, naꞌmket nay tak nzo yek na xaꞌ ta mbli yalke, nekla nzo yek na xaꞌ jwanꞌ mxak yalti. Cheꞌla mkeꞌ ney nde Dios ndowiꞌ sa ncholas na le'ga go' nye plopa ndli ná' xgab go'.
12 Portanto, embora eu tenha escrito a vós, o fiz não por causa do que errou, nem por causa do que foi tratado injustamente, mas para que o nosso cuidado por vós pudesse ser manifesto diante de Deus.
13 Jwanꞌna ndli ngo naben lazoꞌ náꞌ.
13 Portanto, fomos confortados pelo vosso conforto. Sim, e muito mais nos alegramos pela alegria de Tito, porque o seu espírito foi renovado por vós todos.
14 Nde naꞌmblit na narax lo mdej na lo Tit plopa mblo nale go' lazoꞌn, cheꞌla, ta xa reta jwanꞌ mdej náꞌ lo goꞌ naka jwanꞌ li, tagaꞌ li reta jwanꞌ mdej náꞌ lo Tit, ke nale toz nzo lazoꞌ náꞌ ngwiꞌ náꞌ goꞌ.
14 Porque, se nalguma coisa me gloriei de vós para com ele, não me envergonho; mas, como todas as coisas que eu falei de vós foram verdadeiras, assim também se confirmou como verdadeiro aquilo de que nos gloriamos de vós diante de Tito.
15 Nde mas naro nkeꞌ lazoꞌ Tit goꞌ senꞌ ntelaꞌs xaꞌ, xa nawe nchon goꞌ diꞌs ro xaꞌ, xa nawe mkayaꞌ goꞌ xaꞌ nde xa nzeb lazoꞌ goꞌ nxoꞌbyek goꞌ xaꞌ.
15 E o seu íntimo afeto é mais abundante para convosco, ao lembrar-se da obediência de todos vós, e de como o recebestes com temor e tremor.
16 Nale toz ndon, tak toyal tob xgab na kon goꞌ lo reta jwanꞌ.
16 Regozijo-me, portanto, de ter confiança em vós em todas as coisas.

Ler em outra tradução

Comparar com outra

Estude este capítulo no WhatsApp

Peça à IA da Bíblia Fala para explicar 2 Coríntios 7, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.