2 Coríntios 7
ztp (ZTP) vs ARA
1 Jwanꞌ nasa, wes na, ptan na, lo ngenonꞌ re jwanꞌ ta mkeyek Dios lonꞌ. Tombi lazonꞌ lo reta jwanꞌ narax ta ndli bew bel' na', nde tombi xbin naꞌ, sa chal naꞌ thibka nayon ban naꞌ lo ta nzeb lazonꞌ Dios.
1 Tendo, pois, ó amados, tais promessas, purifiquemo-nos de toda impureza, tanto da carne como do espírito, aperfeiçoando a nossa santidade no temor de Deus.
2 ¡Bli lazo' go' ná'! Naꞌmtotid náꞌ nek thib men, naꞌmkibta náꞌ nek thib chanꞌ men, naꞌmkwinꞌnod náꞌ nek thib men.
2 Acolhei-nos em vosso coração; a ninguém tratamos com injustiça, a ninguém corrompemos, a ninguém exploramos.
3 Naꞌnit na jwanꞌ reꞌ sa keꞌn yalke yek goꞌ, ta xa niga na lo goꞌ neraꞌ, thiblaꞌ nzo goꞌ lazo' náꞌ, sa thita ban naꞌ nde thita gaj naꞌ.
3 Não falo para vos condenar; porque já vos tenho dito que estais em nosso coração para, juntos, morrermos e vivermos.
4 Dib la's na ndo kon goꞌ, nde nale toz ngo go' lazo'n. Nabe'z toz nzo lazo'n, mbridnda'b nale nzo lazo'n tenyega xij yalti ndori'd ná'.
4 Mui grande é a minha franqueza para convosco, e muito me glorio por vossa causa; sinto-me grandemente confortado e transbordante de júbilo em toda a nossa tribulação.
5 Tak liga, xata mzin náꞌ yez Macedon, nek lud tera ryoꞌxkwen náꞌ, tak reta tenꞌ mkete náꞌ thibka mbriꞌd náꞌ yalti: ne toz mxak náꞌ kon re men nayiꞌ lo náꞌ nde taja nazeb naxte náꞌ.
5 Porque, chegando nós à Macedônia, nenhum alívio tivemos; pelo contrário, em tudo fomos atribulados: lutas por fora, temores por dentro.
6 Leꞌ Dios, Xaꞌ ta ndliben re men nabil nzo lazonꞌ, mbliben Xaꞌ náꞌ lo senꞌ mzin Tit,
6 Porém Deus, que conforta os abatidos, nos consolou com a chegada de Tito;
7 nde naꞌnakte benꞌta náꞌ ngoben lo mzin Tito, noga lazoꞌ Tit ngoben lo mbwiꞌ Tito goꞌ. Nde mdej Tito lo náꞌ, plopa ndyen goꞌ wiꞌ goꞌ náꞌ, xa nabil nzo lazoꞌ goꞌ, nde xa ndli goꞌ xgab na, senꞌ mbin na jwanꞌ reꞌ nale toz ngo lazoꞌn.
7 e não somente com a sua chegada, mas também pelo conforto que recebeu de vós, referindo-nos a vossa saudade, o vosso pranto, o vosso zelo por mim, aumentando, assim, meu regozijo.
8 Tak teꞌnyega mblo nabil na lazoꞌ goꞌ kon yeꞌs ta mkeꞌn lo goꞌ, naꞌndaꞌde xgab yek na naya, neraꞌ sa liga mdaꞌy xgab yek na lo senꞌ mbin na ke mblo nabila lazoꞌ goꞌ pla wiz.
8 Porquanto, ainda que vos tenha contristado com a carta, não me arrependo; embora já me tenha arrependido (vejo que aquela carta vos contristou por breve tempo),
9 Leꞌ naya nale nzo lazoꞌn, per naꞌnakte tak ngo nabil lazoꞌ goꞌ, cheꞌla nale nzo lazoꞌn tak yalnabil ya mbli sa mzyeꞌ xgab goꞌ mblaꞌ goꞌ re jwanꞌ narax. Mbri'd go' yalnabil ya tak tamod ncholaꞌs Dios rid go'y, tamod sa reta jwan' ta mbri'd go' ba na'nada mbliy.
9 agora, me alegro não porque fostes contristados, mas porque fostes contristados para arrependimento; pois fostes contristados segundo Deus, para que, de nossa parte, nenhum dano sofrêsseis.
10 Tak senꞌ ncho nabil lazoꞌ men xa ncholaꞌs Dios, jwanꞌna ndli sa nzyeꞌ xgab men, ndlaꞌ men re jwanꞌ narax sa lyaꞌ men nde naꞌndaꞌde xgab yek men. Per yalnabil lo izyo ndenoy yalguj.
10 Porque a tristeza segundo Deus produz arrependimento para a salvação, que a ninguém traz pesar; mas a tristeza do mundo produz morte.
11 Tak lo mxek goꞌ lo yalnabil jwanꞌ xa ncholaꞌs Dios nde naya bwiꞌ goꞌ jwanꞌ mbloꞌxoꞌba goꞌ; mbliy sa ne mtob xgab goꞌ nde mbla goꞌ na, mbliy ngok nayiꞌ goꞌ por jwan' narax ngo xij go', nde noga mzyeb go' Dios, mbliy sa ncholaꞌs toz goꞌ wiꞌ goꞌ na, mbliy sa mkeꞌ lazoꞌ goꞌ na, nde mtoti goꞌ xaꞌ jwanꞌ mbli narax. Lo reta jwanꞌ reꞌ mbroꞌxoꞌb ngen cho yalke nchap goꞌ.
11 Porque quanto cuidado não produziu isto mesmo em vós que, segundo Deus, fostes contristados! Que defesa, que indignação, que temor, que saudades, que zelo, que vindita! Em tudo destes prova de estardes inocentes neste assunto.
12 Jwanꞌ nasa, senꞌ mkeꞌn yeꞌs ya lo goꞌ, naꞌmket nay tak nzo yek na xaꞌ ta mbli yalke, nekla nzo yek na xaꞌ jwanꞌ mxak yalti. Cheꞌla mkeꞌ ney nde Dios ndowiꞌ sa ncholas na le'ga go' nye plopa ndli ná' xgab go'.
12 Portanto, embora vos tenha escrito, não foi por causa do que fez o mal, nem por causa do que sofreu o agravo, mas para que a vossa solicitude a nosso favor fosse manifesta entre vós, diante de Deus.
13 Jwanꞌna ndli ngo naben lazoꞌ náꞌ.
13 Foi por isso que nos sentimos confortados. E, acima desta nossa consolação, muito mais nos alegramos pelo contentamento de Tito, cujo espírito foi recreado por todos vós.
14 Nde naꞌmblit na narax lo mdej na lo Tit plopa mblo nale go' lazoꞌn, cheꞌla, ta xa reta jwanꞌ mdej náꞌ lo goꞌ naka jwanꞌ li, tagaꞌ li reta jwanꞌ mdej náꞌ lo Tit, ke nale toz nzo lazoꞌ náꞌ ngwiꞌ náꞌ goꞌ.
14 Porque, se nalguma coisa me gloriei de vós para com ele, não fiquei envergonhado; pelo contrário, como, em tudo, vos falamos com verdade, também a nossa exaltação na presença de Tito se verificou ser verdadeira.
15 Nde mas naro nkeꞌ lazoꞌ Tit goꞌ senꞌ ntelaꞌs xaꞌ, xa nawe nchon goꞌ diꞌs ro xaꞌ, xa nawe mkayaꞌ goꞌ xaꞌ nde xa nzeb lazoꞌ goꞌ nxoꞌbyek goꞌ xaꞌ.
15 E o seu entranhável afeto cresce mais e mais para convosco, lembrando-se da obediência de todos vós, de como o recebestes com temor e tremor.
16 Nale toz ndon, tak toyal tob xgab na kon goꞌ lo reta jwanꞌ.
16 Alegro-me porque, em tudo, posso confiar em vós.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar 2 Coríntios 7, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.