1 Tessalonicenses 2
Didzaʼ cub rucáʼn tsahuiʼ (ZSRNT) vs VC
1 Böchiꞌ lzaꞌtuꞌ, nö́ziczliꞌ cutu guc daduz dxin queëꞌ Dios bentuꞌ catiꞌ niꞌ bdxintuꞌ ga zoaliꞌ.
1 Bem sabeis, irmãos, que a nossa ida a vós não foi em vão.
2 Nö́ziliꞌ ca guc queëtuꞌ lu yödz Filipos, ca naꞌ gzxacaꞌ gdiꞌtuꞌ, atiꞌ gluaꞌ döꞌ queëtuꞌ bunách niꞌ. Niꞌr catiꞌ bdxintuꞌ ga zoaliꞌ guctuꞌ rugu ladxiꞌ le gzóalenëꞌ netuꞌ Dios queëruꞌ, atiꞌ bentuꞌ lban lauliꞌ qui didzaꞌ dxiꞌa le budödëꞌ lu naꞌtuꞌ Dios. Cni bentuꞌ zal‑laꞌ szxöni guladáꞌbagaꞌ netuꞌ bunách ladzliꞌ.
2 Apesar de maltratados e ultrajados em Filipos, como sabeis, ousamos, confiados em nosso Deus, pregar-vos o Evangelho de Deus em meio de muitas lutas.
3 Catiꞌ niꞌ buchiztuꞌ icj nagliꞌ xtidzëꞌë Dios, bëꞌtuꞌ didzaꞌ, clëg le nazíꞌ yeꞌi netuꞌ, len clëg bi gzë ládxiꞌtuꞌ le dë queëliꞌ, len cutu gzxiꞌ yéꞌituꞌ lbiꞌiliꞌ.
3 A nossa pregação não provém de erro, nem de intenções fraudulentas, nem de engano.
4 Le nuzxöni ladxëꞌë netuꞌ Dios, budödëꞌ lu naꞌtuꞌ guntuꞌ lban qui didzaꞌ dxiꞌa queëꞌ, atiꞌ cniz ruiꞌtuꞌ didzaꞌ.
4 Mas, como Deus nos julgou dignos de nos confiar o Evangelho, falamos, não para agradar aos homens, e sim a Deus, que sonda os nossos corações.
5 Nö́ziczliꞌ gatga bë́ꞌlentuꞌ lbiꞌiliꞌ didzaꞌ le gun zxön lbiꞌiliꞌ, len cutu bubíj tsahuiꞌ cuintuꞌ ca run nu bi rzë ladxiꞌ le dë queëliꞌ. Nözcznëꞌ Dios nac cni.
5 Com efeito, nunca usamos de adulação, como sabeis, nem fomos levados por fins interesseiros. Deus é testemunha.
6 Cutu gdiljtuꞌ yöl‑laꞌ ba le nac qui yödzlyú ni, lë naꞌ cuꞌliꞌ netuꞌ lbiꞌiliꞌ, len clëg le laꞌgúꞌu netuꞌ bunách. Zal‑laꞌ dë lu naꞌtuꞌ gna béꞌituꞌ lbiꞌiliꞌ le nactuꞌ gbaz nasölëꞌë Cristo
6 Não buscamos glórias humanas, nem de vós nem de outros.
7 gzóalentuꞌ lbiꞌiliꞌ dxiꞌi ládxiꞌdauꞌ, bentuꞌ ca runnu xnaꞌcbiꞌ biꞌi huëꞌndauꞌ, run chiꞌinu lecbiꞌ dxiꞌi ládxiꞌdauꞌ.
7 Na qualidade de apóstolos de Cristo, poderíamos apresentar-nos como pessoas de autoridade. Todavia, nos fizemos discretos no meio de vós. Como a mãe a acariciar os seus filhinhos,
8 Cni guc, bdxíꞌitsquituꞌ lbiꞌiliꞌ, ga bdxintë gúꞌnituꞌ udödtuꞌ lu naꞌliꞌ, clëgz didzaꞌ dxiꞌa queëꞌ Dios, san yelatiꞌz cugúc udödcztuꞌ yöl‑laꞌ naꞌbán queëtuꞌ, le nadxíꞌitsquituꞌ lbiꞌiliꞌ.
8 assim, em nossa ternura por vós, desejávamos não só comunicar-vos o Evangelho de Deus, mas até a nossa própria vida, porquanto nos sois muito queridos.
9 Rajneyliꞌ, böchiꞌ lzaꞌtuꞌ, ca naꞌ guc catiꞌ niꞌ bentuꞌ lban lauliꞌ qui didzaꞌ dxiꞌa queëꞌ Dios, ca béntecztuꞌ dxin baníg, atiꞌ rël len të dza bentuꞌ dxin cui usacaꞌ ziꞌtuꞌ nituliꞌ lbiꞌiliꞌ.
9 Vós vos lembrais, irmãos, dos nossos trabalhos e de nossa fadiga. Trabalhando noite e dia, para não sermos pesados a nenhum de vós, pregamo-vos o Evangelho de Deus.
10 Lbiꞌiliꞌ naꞌ réjlëꞌliꞌ Cristo, huac gunliꞌ lnaꞌ lau, atiꞌ nözcznëꞌ Dios ca naꞌ gdálentuꞌ lbiꞌiliꞌ gdu ca rdzag ladxëꞌë Dios len gdu dxíꞌadauꞌ, len ca naꞌ nutu nu gac bi gnë qui.
10 Vós sois testemunhas, e também Deus, de quão santa, justa e irrepreensivelmente nos portamos convosco que crestes.
11 Lëzcaꞌ cni nö́ziliꞌ ca bentuꞌ ca runëꞌ bönniꞌ quecbiꞌ zxiꞌnëꞌ, buchiztuꞌ icj nagliꞌ len butiptuꞌ ládxiꞌliꞌ tu tuliꞌ.
11 E sabeis que procedemos com cada um de vós como um pai com seus filhos:
12 Busaꞌtuꞌ ládxiꞌliꞌ gunliꞌ ca ral‑laꞌ gun nu naqui queëꞌ Dios. Lëczëꞌ bulidzëꞌ lbiꞌiliꞌ quië gac tsazliꞌ ga naꞌ rna bëꞌë Lëꞌ lu yeníꞌ queëꞌ.
12 nós vos temos exortado, estimulado, conjurado a vos comportardes de maneira digna de Deus, que vos chama ao seu Reino e à sua glória.
13 Qui lë ni naꞌ caꞌ, rë́tecztuꞌ‑nëꞌ Dios: Xclenuꞌ. Cni runtuꞌ le gzxiꞌ lu naꞌliꞌ xtidzëꞌë Dios le byö́niliꞌ bëꞌtuꞌ didzaꞌ, clëg ca xtidzaꞌ bunáchz, san ca le nactë nac, xtidzëꞌë Dios nac. Xtidzëꞌë naꞌ run dxin lu icj ládxiꞌdauꞌliꞌ lbiꞌiliꞌ, réjlëꞌliꞌ Cristo.
13 Por isso é que também nós não cessamos de dar graças a Deus, porque recebestes a palavra de Deus, que de nós ouvistes, e a acolhestes, não como palavra de homens, mas como aquilo que realmente é, como palavra de Deus, que age eficazmente em vós, os fiéis.
14 Böchiꞌ lzaꞌtuꞌ, rac queëliꞌ ca rac quegac bunách queëꞌ Dios, nup náquigac queëꞌ Jesucristo, nacuꞌë luyú Judea. Cni nac le chgzxacaꞌ gdiꞌliꞌ szxöni lu naꞌgac bunách uládz queëliꞌ, laꞌ tuz ca naꞌ gulazacaꞌ gulaguiꞌë lequëꞌ lu naꞌgac bunách uládz quequëꞌ, nup niꞌ nacgac bönniꞌ judío.
14 Com efeito, irmãos, vós vos tornastes imitadores das igrejas de Deus que estão na Judéia, das igrejas de Jesus Cristo. Tivestes que sofrer da parte dos vossos compatriotas o mesmo que eles sofreram dos judeus,
15 Yuguꞌ bönniꞌ judío naꞌ guludöddëꞌ Xanruꞌ Jesús len guludödcdëꞌ caꞌ bönniꞌ gluꞌë didzaꞌ uláz queëꞌ Dios. Gulabía ládxiꞌquëꞌ len gululaguëꞌ caꞌ netuꞌ. Cutu tunëꞌ le rdzag ladxëꞌë Dios, le cutaꞌléꞌinëꞌ dxiꞌa yúguꞌtë bunách gzaꞌa.
15 aqueles judeus que mataram o Senhor Jesus, que nos perseguiram, que não são do agrado de Deus, que são inimigos de todos os homens,
16 Tuꞌzaguëꞌë caꞌ netuꞌ, cui guntuꞌ lban laugac bunách gzaꞌa naꞌ cunababgac lequëꞌ, le ruíꞌlentuꞌ leygac didzaꞌ quië lulá. Cni rac, tuꞌzánteczëꞌ dul‑laꞌ nabágaꞌquëꞌ, len chnabágaꞌquëꞌ zxguiaꞌ le run ga gchuguëꞌ quequëꞌ Dios.
16 visto que nos proíbem pregar aos gentios para que se salvem. E com isto vão enchendo sempre mais a medida dos seus pecados. Mas a ira de Deus acabou por atingi-los.
17 Naꞌa, böchiꞌ lzaꞌtuꞌ, ruhuíꞌnituꞌ ca runëꞌ bönniꞌ uzë́b le nuláꞌalentuꞌ lbiꞌiliꞌ tu chiꞌidauꞌ, san zal‑laꞌ cutu rléꞌituꞌ lbiꞌiliꞌ, cutu nal ládxiꞌtuꞌ lbiꞌiliꞌ. Qui lë ni naꞌ, ruiꞌ ládxiꞌrtuꞌ uléꞌituꞌ lauliꞌ, le rzëtsca ládxiꞌtuꞌ cni guntuꞌ.
17 Nós, irmãos, separados de vós por algum tempo - de vista, não de coração -, temos o mais vivo e ardente desejo de vos rever.
18 Qui lë ni naꞌ caꞌ gúꞌnituꞌ guidtuꞌ ga zoaliꞌ, atiꞌ nedaꞌ, Pablo, le nactë bëꞌ ladxaꞌa guidaꞌ chop tsonn lzu, san buzagaꞌ xnöztuꞌ Satanás tuꞌ xöhuiꞌ.
18 Pelo que fizemos o possível por ir visitar-vos, ao menos eu, Paulo, em diversas ocasiões. Mas Satanás nos impediu.
19 ¿Bizxa caz nac le run ga runtuꞌ löz, o le run ga rudzíjituꞌ, o le ral‑laꞌ gdél‑liꞌtuꞌ, le uziꞌtuꞌ xbey lahuëꞌ Xanruꞌ Jesucristo catiꞌ huödëꞌ? ¿Naruꞌ clëg lbiꞌiczliꞌ naꞌ?
19 Pois quem, senão vós, será a nossa esperança, a nossa alegria e a nossa coroa de glória ante nosso Senhor Jesus, no dia de sua vinda?
20 Lbiꞌiczliꞌ nacliꞌ le run ga nactuꞌ bicaꞌ ba, len le run ga rudzíjituꞌ.
20 Sim, sois vós a nossa glória e a nossa alegria!
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar 1 Tessalonicenses 2, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.