1 Tessalonicenses 2
Didzaʼ cub rucáʼn tsahuiʼ (ZSRNT) vs BKJ
1 Böchiꞌ lzaꞌtuꞌ, nö́ziczliꞌ cutu guc daduz dxin queëꞌ Dios bentuꞌ catiꞌ niꞌ bdxintuꞌ ga zoaliꞌ.
1 Porque vós mesmos, irmãos, sabeis que a nossa entrada para convosco não foi vã;
2 Nö́ziliꞌ ca guc queëtuꞌ lu yödz Filipos, ca naꞌ gzxacaꞌ gdiꞌtuꞌ, atiꞌ gluaꞌ döꞌ queëtuꞌ bunách niꞌ. Niꞌr catiꞌ bdxintuꞌ ga zoaliꞌ guctuꞌ rugu ladxiꞌ le gzóalenëꞌ netuꞌ Dios queëruꞌ, atiꞌ bentuꞌ lban lauliꞌ qui didzaꞌ dxiꞌa le budödëꞌ lu naꞌtuꞌ Dios. Cni bentuꞌ zal‑laꞌ szxöni guladáꞌbagaꞌ netuꞌ bunách ladzliꞌ.
2 mas, mesmo depois de termos antes sofrido e sido envergonhados, como sabeis, em Filipos, tornamo-nos ousados em nosso Deus, para vos falar o evangelho de Deus com grande combate.
3 Catiꞌ niꞌ buchiztuꞌ icj nagliꞌ xtidzëꞌë Dios, bëꞌtuꞌ didzaꞌ, clëg le nazíꞌ yeꞌi netuꞌ, len clëg bi gzë ládxiꞌtuꞌ le dë queëliꞌ, len cutu gzxiꞌ yéꞌituꞌ lbiꞌiliꞌ.
3 Porque a nossa exortação não foi com engano, nem com imundícia, nem com malícia;
4 Le nuzxöni ladxëꞌë netuꞌ Dios, budödëꞌ lu naꞌtuꞌ guntuꞌ lban qui didzaꞌ dxiꞌa queëꞌ, atiꞌ cniz ruiꞌtuꞌ didzaꞌ.
4 mas, como fomos aprovados de Deus para que o evangelho nos fosse confiado, assim falamos, não como para agradar aos homens, mas a Deus, quem prova os nossos corações.
5 Nö́ziczliꞌ gatga bë́ꞌlentuꞌ lbiꞌiliꞌ didzaꞌ le gun zxön lbiꞌiliꞌ, len cutu bubíj tsahuiꞌ cuintuꞌ ca run nu bi rzë ladxiꞌ le dë queëliꞌ. Nözcznëꞌ Dios nac cni.
5 Porque nunca usamos de palavras lisonjeiras, como sabeis, nem houve um pretexto de avareza; Deus é testemunha.
6 Cutu gdiljtuꞌ yöl‑laꞌ ba le nac qui yödzlyú ni, lë naꞌ cuꞌliꞌ netuꞌ lbiꞌiliꞌ, len clëg le laꞌgúꞌu netuꞌ bunách. Zal‑laꞌ dë lu naꞌtuꞌ gna béꞌituꞌ lbiꞌiliꞌ le nactuꞌ gbaz nasölëꞌë Cristo
6 E não buscamos glória dos homens, nem de vós, nem ainda de outros, quando podíamos ser-vos pesados, como os apóstolos de Cristo;
7 gzóalentuꞌ lbiꞌiliꞌ dxiꞌi ládxiꞌdauꞌ, bentuꞌ ca runnu xnaꞌcbiꞌ biꞌi huëꞌndauꞌ, run chiꞌinu lecbiꞌ dxiꞌi ládxiꞌdauꞌ.
7 mas fomos brandos entre vós, como a ama que cuida de seus filhos.
8 Cni guc, bdxíꞌitsquituꞌ lbiꞌiliꞌ, ga bdxintë gúꞌnituꞌ udödtuꞌ lu naꞌliꞌ, clëgz didzaꞌ dxiꞌa queëꞌ Dios, san yelatiꞌz cugúc udödcztuꞌ yöl‑laꞌ naꞌbán queëtuꞌ, le nadxíꞌitsquituꞌ lbiꞌiliꞌ.
8 Assim nós, sendo-vos tão afeiçoados, de boa vontade quiséramos comunicar-vos, não o evangelho de Deus apenas, mas ainda as nossas próprias almas; porque éreis muito queridos a nós.
9 Rajneyliꞌ, böchiꞌ lzaꞌtuꞌ, ca naꞌ guc catiꞌ niꞌ bentuꞌ lban lauliꞌ qui didzaꞌ dxiꞌa queëꞌ Dios, ca béntecztuꞌ dxin baníg, atiꞌ rël len të dza bentuꞌ dxin cui usacaꞌ ziꞌtuꞌ nituliꞌ lbiꞌiliꞌ.
9 Porque bem vos lembrais, irmãos, do nosso trabalho e dor; porque, trabalhando noite e dia, para não sermos pesados a nenhum de vós, vos pregamos o evangelho de Deus.
10 Lbiꞌiliꞌ naꞌ réjlëꞌliꞌ Cristo, huac gunliꞌ lnaꞌ lau, atiꞌ nözcznëꞌ Dios ca naꞌ gdálentuꞌ lbiꞌiliꞌ gdu ca rdzag ladxëꞌë Dios len gdu dxíꞌadauꞌ, len ca naꞌ nutu nu gac bi gnë qui.
10 Vós sois testemunhas, e Deus também, de quão santa, justa e irrepreensivelmente nos portamos para convosco, os que crestes.
11 Lëzcaꞌ cni nö́ziliꞌ ca bentuꞌ ca runëꞌ bönniꞌ quecbiꞌ zxiꞌnëꞌ, buchiztuꞌ icj nagliꞌ len butiptuꞌ ládxiꞌliꞌ tu tuliꞌ.
11 Assim, como sabeis de que modo exortamos, consolamos e cobramos a cada um de vós, como o pai faz a seus filhos,
12 Busaꞌtuꞌ ládxiꞌliꞌ gunliꞌ ca ral‑laꞌ gun nu naqui queëꞌ Dios. Lëczëꞌ bulidzëꞌ lbiꞌiliꞌ quië gac tsazliꞌ ga naꞌ rna bëꞌë Lëꞌ lu yeníꞌ queëꞌ.
12 para que vós andásseis dignamente diante de Deus, que vos chama para o seu reino e glória.
13 Qui lë ni naꞌ caꞌ, rë́tecztuꞌ‑nëꞌ Dios: Xclenuꞌ. Cni runtuꞌ le gzxiꞌ lu naꞌliꞌ xtidzëꞌë Dios le byö́niliꞌ bëꞌtuꞌ didzaꞌ, clëg ca xtidzaꞌ bunáchz, san ca le nactë nac, xtidzëꞌë Dios nac. Xtidzëꞌë naꞌ run dxin lu icj ládxiꞌdauꞌliꞌ lbiꞌiliꞌ, réjlëꞌliꞌ Cristo.
13 Por isso também damos graças a Deus sem cessar, porque, havendo recebido de nós a palavra da pregação de Deus, a recebestes, não a palavra de homens, mas segundo é, na verdade, a palavra de Deus, a qual também opera de forma eficaz em vós, os que crestes.
14 Böchiꞌ lzaꞌtuꞌ, rac queëliꞌ ca rac quegac bunách queëꞌ Dios, nup náquigac queëꞌ Jesucristo, nacuꞌë luyú Judea. Cni nac le chgzxacaꞌ gdiꞌliꞌ szxöni lu naꞌgac bunách uládz queëliꞌ, laꞌ tuz ca naꞌ gulazacaꞌ gulaguiꞌë lequëꞌ lu naꞌgac bunách uládz quequëꞌ, nup niꞌ nacgac bönniꞌ judío.
14 Porque vós, irmãos, haveis sido feitos seguidores das igrejas de Deus que, na Judeia, estão em Cristo Jesus; porquanto também sofrestes de vossos próprios concidadãos o mesmo que os judeus lhes fizeram,
15 Yuguꞌ bönniꞌ judío naꞌ guludöddëꞌ Xanruꞌ Jesús len guludödcdëꞌ caꞌ bönniꞌ gluꞌë didzaꞌ uláz queëꞌ Dios. Gulabía ládxiꞌquëꞌ len gululaguëꞌ caꞌ netuꞌ. Cutu tunëꞌ le rdzag ladxëꞌë Dios, le cutaꞌléꞌinëꞌ dxiꞌa yúguꞌtë bunách gzaꞌa.
15 os quais também mataram o Senhor Jesus e os seus próprios profetas, e nos têm perseguido, e não agradam a Deus, e são contrários a todos os homens.
16 Tuꞌzaguëꞌë caꞌ netuꞌ, cui guntuꞌ lban laugac bunách gzaꞌa naꞌ cunababgac lequëꞌ, le ruíꞌlentuꞌ leygac didzaꞌ quië lulá. Cni rac, tuꞌzánteczëꞌ dul‑laꞌ nabágaꞌquëꞌ, len chnabágaꞌquëꞌ zxguiaꞌ le run ga gchuguëꞌ quequëꞌ Dios.
16 E nos impedem de falar aos gentios para que possam ser salvos, a fim de encherem sempre a medida de seus pecados; mas a ira de Deus caiu sobre eles até o fim.
17 Naꞌa, böchiꞌ lzaꞌtuꞌ, ruhuíꞌnituꞌ ca runëꞌ bönniꞌ uzë́b le nuláꞌalentuꞌ lbiꞌiliꞌ tu chiꞌidauꞌ, san zal‑laꞌ cutu rléꞌituꞌ lbiꞌiliꞌ, cutu nal ládxiꞌtuꞌ lbiꞌiliꞌ. Qui lë ni naꞌ, ruiꞌ ládxiꞌrtuꞌ uléꞌituꞌ lauliꞌ, le rzëtsca ládxiꞌtuꞌ cni guntuꞌ.
17 Nós, porém, irmãos, separados da vossa presença por pouco tempo, não do coração, apressamo-nos o máximo possível para vermos vossas faces com grande desejo.
18 Qui lë ni naꞌ caꞌ gúꞌnituꞌ guidtuꞌ ga zoaliꞌ, atiꞌ nedaꞌ, Pablo, le nactë bëꞌ ladxaꞌa guidaꞌ chop tsonn lzu, san buzagaꞌ xnöztuꞌ Satanás tuꞌ xöhuiꞌ.
18 Por isso bem quisemos ir ter convosco, pelo menos eu, Paulo, uma e outra vez; mas Satanás nos impediu.
19 ¿Bizxa caz nac le run ga runtuꞌ löz, o le run ga rudzíjituꞌ, o le ral‑laꞌ gdél‑liꞌtuꞌ, le uziꞌtuꞌ xbey lahuëꞌ Xanruꞌ Jesucristo catiꞌ huödëꞌ? ¿Naruꞌ clëg lbiꞌiczliꞌ naꞌ?
19 Porque qual é a nossa esperança, ou alegria, ou coroa de glória? Por acaso não o sois vós na presença de nosso Senhor Jesus Cristo em sua vinda?
20 Lbiꞌiczliꞌ nacliꞌ le run ga nactuꞌ bicaꞌ ba, len le run ga rudzíjituꞌ.
20 Porque vós sois nossa glória e alegria.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar 1 Tessalonicenses 2, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.