1 Tessalonicenses 2
Didzaʼ cub rucáʼn tsahuiʼ (ZSRNT) vs NAA
1 Böchiꞌ lzaꞌtuꞌ, nö́ziczliꞌ cutu guc daduz dxin queëꞌ Dios bentuꞌ catiꞌ niꞌ bdxintuꞌ ga zoaliꞌ.
1 Irmãos, vocês sabem muito bem que a nossa chegada no meio de vocês não foi em vão.
2 Nö́ziliꞌ ca guc queëtuꞌ lu yödz Filipos, ca naꞌ gzxacaꞌ gdiꞌtuꞌ, atiꞌ gluaꞌ döꞌ queëtuꞌ bunách niꞌ. Niꞌr catiꞌ bdxintuꞌ ga zoaliꞌ guctuꞌ rugu ladxiꞌ le gzóalenëꞌ netuꞌ Dios queëruꞌ, atiꞌ bentuꞌ lban lauliꞌ qui didzaꞌ dxiꞌa le budödëꞌ lu naꞌtuꞌ Dios. Cni bentuꞌ zal‑laꞌ szxöni guladáꞌbagaꞌ netuꞌ bunách ladzliꞌ.
2 Pelo contrário, apesar de maltratados e insultados em Filipos, como vocês sabem, tivemos ousada confiança em nosso Deus para anunciar a vocês o evangelho de Deus, em meio a muita luta.
3 Catiꞌ niꞌ buchiztuꞌ icj nagliꞌ xtidzëꞌë Dios, bëꞌtuꞌ didzaꞌ, clëg le nazíꞌ yeꞌi netuꞌ, len clëg bi gzë ládxiꞌtuꞌ le dë queëliꞌ, len cutu gzxiꞌ yéꞌituꞌ lbiꞌiliꞌ.
3 Pois a nossa exortação não procede de erro ou de intenções impuras, nem se baseia no engano.
4 Le nuzxöni ladxëꞌë netuꞌ Dios, budödëꞌ lu naꞌtuꞌ guntuꞌ lban qui didzaꞌ dxiꞌa queëꞌ, atiꞌ cniz ruiꞌtuꞌ didzaꞌ.
4 Pelo contrário, visto que fomos aprovados por Deus, a ponto de ele nos confiar o evangelho, assim falamos, não para agradar as pessoas, e sim para agradar a Deus, que prova o nosso coração.
5 Nö́ziczliꞌ gatga bë́ꞌlentuꞌ lbiꞌiliꞌ didzaꞌ le gun zxön lbiꞌiliꞌ, len cutu bubíj tsahuiꞌ cuintuꞌ ca run nu bi rzë ladxiꞌ le dë queëliꞌ. Nözcznëꞌ Dios nac cni.
5 A verdade, como vocês sabem, é que nunca usamos de linguagem de bajulação, nem de pretextos gananciosos. Deus é testemunha disso.
6 Cutu gdiljtuꞌ yöl‑laꞌ ba le nac qui yödzlyú ni, lë naꞌ cuꞌliꞌ netuꞌ lbiꞌiliꞌ, len clëg le laꞌgúꞌu netuꞌ bunách. Zal‑laꞌ dë lu naꞌtuꞌ gna béꞌituꞌ lbiꞌiliꞌ le nactuꞌ gbaz nasölëꞌë Cristo
6 Também jamais andamos buscando elogios das pessoas, nem de vocês, nem de outros.
7 gzóalentuꞌ lbiꞌiliꞌ dxiꞌi ládxiꞌdauꞌ, bentuꞌ ca runnu xnaꞌcbiꞌ biꞌi huëꞌndauꞌ, run chiꞌinu lecbiꞌ dxiꞌi ládxiꞌdauꞌ.
7 Embora, como apóstolos de Cristo, pudéssemos ter feito exigências, preferimos ser carinhosos quando estivemos aí com vocês, assim como uma mãe que acaricia os próprios filhos.
8 Cni guc, bdxíꞌitsquituꞌ lbiꞌiliꞌ, ga bdxintë gúꞌnituꞌ udödtuꞌ lu naꞌliꞌ, clëgz didzaꞌ dxiꞌa queëꞌ Dios, san yelatiꞌz cugúc udödcztuꞌ yöl‑laꞌ naꞌbán queëtuꞌ, le nadxíꞌitsquituꞌ lbiꞌiliꞌ.
8 Assim, com muito afeto, estávamos prontos a lhes oferecer não somente o evangelho de Deus, mas até mesmo a própria vida, porque vocês se tornaram muito amados por nós.
9 Rajneyliꞌ, böchiꞌ lzaꞌtuꞌ, ca naꞌ guc catiꞌ niꞌ bentuꞌ lban lauliꞌ qui didzaꞌ dxiꞌa queëꞌ Dios, ca béntecztuꞌ dxin baníg, atiꞌ rël len të dza bentuꞌ dxin cui usacaꞌ ziꞌtuꞌ nituliꞌ lbiꞌiliꞌ.
9 Pois vocês com certeza se lembram, irmãos, do nosso esforço e fadiga, e de como, trabalhando de noite e de dia para não vivermos à custa de nenhum de vocês, proclamamos a vocês o evangelho de Deus.
10 Lbiꞌiliꞌ naꞌ réjlëꞌliꞌ Cristo, huac gunliꞌ lnaꞌ lau, atiꞌ nözcznëꞌ Dios ca naꞌ gdálentuꞌ lbiꞌiliꞌ gdu ca rdzag ladxëꞌë Dios len gdu dxíꞌadauꞌ, len ca naꞌ nutu nu gac bi gnë qui.
10 Vocês e Deus são testemunhas de como nos portamos de maneira piedosa, justa e irrepreensível em relação a vocês, os que creem.
11 Lëzcaꞌ cni nö́ziliꞌ ca bentuꞌ ca runëꞌ bönniꞌ quecbiꞌ zxiꞌnëꞌ, buchiztuꞌ icj nagliꞌ len butiptuꞌ ládxiꞌliꞌ tu tuliꞌ.
11 E vocês sabem muito bem que tratamos cada um de vocês como um pai trata os seus filhos,
12 Busaꞌtuꞌ ládxiꞌliꞌ gunliꞌ ca ral‑laꞌ gun nu naqui queëꞌ Dios. Lëczëꞌ bulidzëꞌ lbiꞌiliꞌ quië gac tsazliꞌ ga naꞌ rna bëꞌë Lëꞌ lu yeníꞌ queëꞌ.
12 exortando, consolando e admoestando vocês a viverem de uma maneira digna de Deus, que os chama para o seu Reino e a sua glória.
13 Qui lë ni naꞌ caꞌ, rë́tecztuꞌ‑nëꞌ Dios: Xclenuꞌ. Cni runtuꞌ le gzxiꞌ lu naꞌliꞌ xtidzëꞌë Dios le byö́niliꞌ bëꞌtuꞌ didzaꞌ, clëg ca xtidzaꞌ bunáchz, san ca le nactë nac, xtidzëꞌë Dios nac. Xtidzëꞌë naꞌ run dxin lu icj ládxiꞌdauꞌliꞌ lbiꞌiliꞌ, réjlëꞌliꞌ Cristo.
13 Temos mais uma razão para, incessantemente, dar graças a Deus: é que, ao receberem a palavra que de nós ouviram, que é de Deus, vocês a acolheram não como palavra humana, e sim como, em verdade é, a palavra de Deus, a qual está atuando eficazmente em vocês, os que creem.
14 Böchiꞌ lzaꞌtuꞌ, rac queëliꞌ ca rac quegac bunách queëꞌ Dios, nup náquigac queëꞌ Jesucristo, nacuꞌë luyú Judea. Cni nac le chgzxacaꞌ gdiꞌliꞌ szxöni lu naꞌgac bunách uládz queëliꞌ, laꞌ tuz ca naꞌ gulazacaꞌ gulaguiꞌë lequëꞌ lu naꞌgac bunách uládz quequëꞌ, nup niꞌ nacgac bönniꞌ judío.
14 Tanto é assim, irmãos, que vocês se tornaram imitadores das igrejas de Deus que se encontram na Judeia e que estão em Cristo Jesus; porque também vocês sofreram, da parte de seus patrícios, as mesmas coisas que eles, por sua vez, sofreram dos judeus,
15 Yuguꞌ bönniꞌ judío naꞌ guludöddëꞌ Xanruꞌ Jesús len guludödcdëꞌ caꞌ bönniꞌ gluꞌë didzaꞌ uláz queëꞌ Dios. Gulabía ládxiꞌquëꞌ len gululaguëꞌ caꞌ netuꞌ. Cutu tunëꞌ le rdzag ladxëꞌë Dios, le cutaꞌléꞌinëꞌ dxiꞌa yúguꞌtë bunách gzaꞌa.
15 os quais não somente mataram o Senhor Jesus e os profetas, como também nos perseguiram, não agradam a Deus e são adversários de todos,
16 Tuꞌzaguëꞌë caꞌ netuꞌ, cui guntuꞌ lban laugac bunách gzaꞌa naꞌ cunababgac lequëꞌ, le ruíꞌlentuꞌ leygac didzaꞌ quië lulá. Cni rac, tuꞌzánteczëꞌ dul‑laꞌ nabágaꞌquëꞌ, len chnabágaꞌquëꞌ zxguiaꞌ le run ga gchuguëꞌ quequëꞌ Dios.
16 a ponto de nos impedirem de falar aos gentios para que estes sejam salvos, a fim de encherem sempre a medida de seus pecados. A ira, porém, caiu sobre eles, definitivamente.
17 Naꞌa, böchiꞌ lzaꞌtuꞌ, ruhuíꞌnituꞌ ca runëꞌ bönniꞌ uzë́b le nuláꞌalentuꞌ lbiꞌiliꞌ tu chiꞌidauꞌ, san zal‑laꞌ cutu rléꞌituꞌ lbiꞌiliꞌ, cutu nal ládxiꞌtuꞌ lbiꞌiliꞌ. Qui lë ni naꞌ, ruiꞌ ládxiꞌrtuꞌ uléꞌituꞌ lauliꞌ, le rzëtsca ládxiꞌtuꞌ cni guntuꞌ.
17 E nós, irmãos, estando separados de vocês por breve tempo, ficando longe dos olhos, mas perto do coração, com muito mais empenho e com grande desejo procuramos ir vê-los pessoalmente.
18 Qui lë ni naꞌ caꞌ gúꞌnituꞌ guidtuꞌ ga zoaliꞌ, atiꞌ nedaꞌ, Pablo, le nactë bëꞌ ladxaꞌa guidaꞌ chop tsonn lzu, san buzagaꞌ xnöztuꞌ Satanás tuꞌ xöhuiꞌ.
18 Por isso, quisemos ir até vocês — pelo menos eu, Paulo, por mais de uma vez —, porém Satanás nos barrou o caminho.
19 ¿Bizxa caz nac le run ga runtuꞌ löz, o le run ga rudzíjituꞌ, o le ral‑laꞌ gdél‑liꞌtuꞌ, le uziꞌtuꞌ xbey lahuëꞌ Xanruꞌ Jesucristo catiꞌ huödëꞌ? ¿Naruꞌ clëg lbiꞌiczliꞌ naꞌ?
19 Pois quem é a nossa esperança, ou alegria, ou a coroa em que nos gloriamos na presença de nosso Senhor Jesus em sua vinda? Não é verdade que são vocês?
20 Lbiꞌiczliꞌ nacliꞌ le run ga nactuꞌ bicaꞌ ba, len le run ga rudzíjituꞌ.
20 Sim, vocês são realmente a nossa glória e a nossa alegria!
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar 1 Tessalonicenses 2, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.