1 Tessalonicenses 2

Didzaʼ cub rucáʼn tsahuiʼ (ZSRNT) vs NTLH

Sair da comparação
NTLH Nova Tradução na Linguagem de Hoje 2000
1 Böchiꞌ lzaꞌtuꞌ, nö́ziczliꞌ cutu guc daduz dxin queëꞌ Dios bentuꞌ catiꞌ niꞌ bdxintuꞌ ga zoaliꞌ.
1 Vocês sabem muito bem, irmãos, que a nossa visita não ficou sem proveito.
2 Nö́ziliꞌ ca guc queëtuꞌ lu yödz Filipos, ca naꞌ gzxacaꞌ gdiꞌtuꞌ, atiꞌ gluaꞌ döꞌ queëtuꞌ bunách niꞌ. Niꞌr catiꞌ bdxintuꞌ ga zoaliꞌ guctuꞌ rugu ladxiꞌ le gzóalenëꞌ netuꞌ Dios queëruꞌ, atiꞌ bentuꞌ lban lauliꞌ qui didzaꞌ dxiꞌa le budödëꞌ lu naꞌtuꞌ Dios. Cni bentuꞌ zal‑laꞌ szxöni guladáꞌbagaꞌ netuꞌ bunách ladzliꞌ.
2 Sabem também como fomos maltratados e insultados na cidade de Filipos, antes de chegarmos aí em Tessalônica. Fomos muito combatidos, mas o nosso Deus nos deu coragem para anunciar a vocês a boa notícia que vem dele.
3 Catiꞌ niꞌ buchiztuꞌ icj nagliꞌ xtidzëꞌë Dios, bëꞌtuꞌ didzaꞌ, clëg le nazíꞌ yeꞌi netuꞌ, len clëg bi gzë ládxiꞌtuꞌ le dë queëliꞌ, len cutu gzxiꞌ yéꞌituꞌ lbiꞌiliꞌ.
3 Aquilo que anunciamos a vocês não se baseia em erros ou em má intenção; e também não tentamos enganar ninguém.
4 Le nuzxöni ladxëꞌë netuꞌ Dios, budödëꞌ lu naꞌtuꞌ guntuꞌ lban qui didzaꞌ dxiꞌa queëꞌ, atiꞌ cniz ruiꞌtuꞌ didzaꞌ.
4 Pelo contrário, sempre falamos como Deus quer que falemos, porque ele nos aprovou e nos deu a tarefa de anunciar o evangelho . Não queremos agradar as pessoas, mas a Deus, que põe à prova as nossas intenções.
5 Nö́ziczliꞌ gatga bë́ꞌlentuꞌ lbiꞌiliꞌ didzaꞌ le gun zxön lbiꞌiliꞌ, len cutu bubíj tsahuiꞌ cuintuꞌ ca run nu bi rzë ladxiꞌ le dë queëliꞌ. Nözcznëꞌ Dios nac cni.
5 Pois vocês sabem muito bem que não usamos palavras bonitas para enganar vocês, nem procuramos tapear vocês para conseguir dinheiro. Deus é testemunha disso.
6 Cutu gdiljtuꞌ yöl‑laꞌ ba le nac qui yödzlyú ni, lë naꞌ cuꞌliꞌ netuꞌ lbiꞌiliꞌ, len clëg le laꞌgúꞌu netuꞌ bunách. Zal‑laꞌ dë lu naꞌtuꞌ gna béꞌituꞌ lbiꞌiliꞌ le nactuꞌ gbaz nasölëꞌë Cristo
6 Nunca procuramos elogios de ninguém, nem de vocês nem de outros.
7 gzóalentuꞌ lbiꞌiliꞌ dxiꞌi ládxiꞌdauꞌ, bentuꞌ ca runnu xnaꞌcbiꞌ biꞌi huëꞌndauꞌ, run chiꞌinu lecbiꞌ dxiꞌi ládxiꞌdauꞌ.
7 No entanto, tínhamos o direito de exigir de vocês alguma coisa, por sermos apóstolos de Cristo. Mas, quando estivemos com vocês, nós fomos como crianças, fomos como uma mãe ao cuidar dos seus filhos.
8 Cni guc, bdxíꞌitsquituꞌ lbiꞌiliꞌ, ga bdxintë gúꞌnituꞌ udödtuꞌ lu naꞌliꞌ, clëgz didzaꞌ dxiꞌa queëꞌ Dios, san yelatiꞌz cugúc udödcztuꞌ yöl‑laꞌ naꞌbán queëtuꞌ, le nadxíꞌitsquituꞌ lbiꞌiliꞌ.
8 Nós os amávamos tanto, que gostaríamos de ter dado a vocês não somente a boa notícia que vem de Deus, mas até mesmo a nossa própria vida. Como nós os amávamos!
9 Rajneyliꞌ, böchiꞌ lzaꞌtuꞌ, ca naꞌ guc catiꞌ niꞌ bentuꞌ lban lauliꞌ qui didzaꞌ dxiꞌa queëꞌ Dios, ca béntecztuꞌ dxin baníg, atiꞌ rël len të dza bentuꞌ dxin cui usacaꞌ ziꞌtuꞌ nituliꞌ lbiꞌiliꞌ.
9 Irmãos, vocês com certeza lembram de como trabalhamos e lutamos para ganhar o nosso sustento. Trabalhávamos de dia e de noite a fim de não sermos uma carga para vocês, enquanto anunciávamos a vocês a boa notícia que vem de Deus.
10 Lbiꞌiliꞌ naꞌ réjlëꞌliꞌ Cristo, huac gunliꞌ lnaꞌ lau, atiꞌ nözcznëꞌ Dios ca naꞌ gdálentuꞌ lbiꞌiliꞌ gdu ca rdzag ladxëꞌë Dios len gdu dxíꞌadauꞌ, len ca naꞌ nutu nu gac bi gnë qui.
10 Vocês são nossas testemunhas e Deus também de que o nosso comportamento entre vocês que creram foi limpo, correto e sem nenhuma falha.
11 Lëzcaꞌ cni nö́ziliꞌ ca bentuꞌ ca runëꞌ bönniꞌ quecbiꞌ zxiꞌnëꞌ, buchiztuꞌ icj nagliꞌ len butiptuꞌ ládxiꞌliꞌ tu tuliꞌ.
11 Vocês sabem que tratamos cada um como um pai trata os seus filhos.
12 Busaꞌtuꞌ ládxiꞌliꞌ gunliꞌ ca ral‑laꞌ gun nu naqui queëꞌ Dios. Lëczëꞌ bulidzëꞌ lbiꞌiliꞌ quië gac tsazliꞌ ga naꞌ rna bëꞌë Lëꞌ lu yeníꞌ queëꞌ.
12 Nós os animamos e aconselhamos para que vocês vivessem de uma maneira que agrade a Deus, que os chama para terem parte no seu Reino e na sua glória .
13 Qui lë ni naꞌ caꞌ, rë́tecztuꞌ‑nëꞌ Dios: Xclenuꞌ. Cni runtuꞌ le gzxiꞌ lu naꞌliꞌ xtidzëꞌë Dios le byö́niliꞌ bëꞌtuꞌ didzaꞌ, clëg ca xtidzaꞌ bunáchz, san ca le nactë nac, xtidzëꞌë Dios nac. Xtidzëꞌë naꞌ run dxin lu icj ládxiꞌdauꞌliꞌ lbiꞌiliꞌ, réjlëꞌliꞌ Cristo.
13 E existe outra razão pela qual sempre damos graças a Deus. Quando levamos a vocês a mensagem de Deus, vocês a ouviram e aceitaram. Não a aceitaram como uma mensagem que vem de pessoas, mas como a mensagem que vem de Deus, o que, de fato, ela é. Pois Deus está agindo em vocês, os que creem.
14 Böchiꞌ lzaꞌtuꞌ, rac queëliꞌ ca rac quegac bunách queëꞌ Dios, nup náquigac queëꞌ Jesucristo, nacuꞌë luyú Judea. Cni nac le chgzxacaꞌ gdiꞌliꞌ szxöni lu naꞌgac bunách uládz queëliꞌ, laꞌ tuz ca naꞌ gulazacaꞌ gulaguiꞌë lequëꞌ lu naꞌgac bunách uládz quequëꞌ, nup niꞌ nacgac bönniꞌ judío.
14 Meus irmãos, o que aconteceu com vocês já havia acontecido também com as igrejas de Deus na Judeia, com o povo dali que pertence a Cristo Jesus. Vocês foram perseguidos pelos seus próprios patrícios do mesmo modo que os cristãos da Judeia foram perseguidos pelos judeus.
15 Yuguꞌ bönniꞌ judío naꞌ guludöddëꞌ Xanruꞌ Jesús len guludödcdëꞌ caꞌ bönniꞌ gluꞌë didzaꞌ uláz queëꞌ Dios. Gulabía ládxiꞌquëꞌ len gululaguëꞌ caꞌ netuꞌ. Cutu tunëꞌ le rdzag ladxëꞌë Dios, le cutaꞌléꞌinëꞌ dxiꞌa yúguꞌtë bunách gzaꞌa.
15 Foram os judeus que mataram o Senhor Jesus e os profetas e também nos perseguiram. Eles desagradam a Deus e são inimigos de todos.
16 Tuꞌzaguëꞌë caꞌ netuꞌ, cui guntuꞌ lban laugac bunách gzaꞌa naꞌ cunababgac lequëꞌ, le ruíꞌlentuꞌ leygac didzaꞌ quië lulá. Cni rac, tuꞌzánteczëꞌ dul‑laꞌ nabágaꞌquëꞌ, len chnabágaꞌquëꞌ zxguiaꞌ le run ga gchuguëꞌ quequëꞌ Dios.
16 Tentam até nos impedir de anunciarmos a mensagem de salvação aos não judeus. Com isso eles completam o total dos pecados que eles têm cometido. Mas agora o castigo de Deus caiu finalmente sobre eles.
17 Naꞌa, böchiꞌ lzaꞌtuꞌ, ruhuíꞌnituꞌ ca runëꞌ bönniꞌ uzë́b le nuláꞌalentuꞌ lbiꞌiliꞌ tu chiꞌidauꞌ, san zal‑laꞌ cutu rléꞌituꞌ lbiꞌiliꞌ, cutu nal ládxiꞌtuꞌ lbiꞌiliꞌ. Qui lë ni naꞌ, ruiꞌ ládxiꞌrtuꞌ uléꞌituꞌ lauliꞌ, le rzëtsca ládxiꞌtuꞌ cni guntuꞌ.
17 Irmãos, nós tivemos de nos separar de vocês por algum tempo. Estamos longe dos olhos, mas perto do coração. Sentimos muitas saudades de vocês e gostaríamos de vê-los outra vez.
18 Qui lë ni naꞌ caꞌ gúꞌnituꞌ guidtuꞌ ga zoaliꞌ, atiꞌ nedaꞌ, Pablo, le nactë bëꞌ ladxaꞌa guidaꞌ chop tsonn lzu, san buzagaꞌ xnöztuꞌ Satanás tuꞌ xöhuiꞌ.
18 Por isso quisemos ir até aí e fazer uma visita a vocês. Pelo menos eu, Paulo, quis fazer isso mais de uma vez, mas Satanás não nos deixou.
19 ¿Bizxa caz nac le run ga runtuꞌ löz, o le run ga rudzíjituꞌ, o le ral‑laꞌ gdél‑liꞌtuꞌ, le uziꞌtuꞌ xbey lahuëꞌ Xanruꞌ Jesucristo catiꞌ huödëꞌ? ¿Naruꞌ clëg lbiꞌiczliꞌ naꞌ?
19 Afinal, quando o nosso Senhor Jesus vier, vocês e ninguém mais são de modo todo especial a nossa esperança, a nossa alegria e o nosso motivo de satisfação, diante dele, pela nossa vitória.
20 Lbiꞌiczliꞌ nacliꞌ le run ga nactuꞌ bicaꞌ ba, len le run ga rudzíjituꞌ.
20 Sim, vocês são o nosso orgulho e a nossa alegria!

Ler em outra tradução

Comparar com outra

Estude este capítulo no WhatsApp

Peça à IA da Bíblia Fala para explicar 1 Tessalonicenses 2, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.