2 Coríntios 7
Xchiʼdxyi cuubi dxiohs nin bieʼgaluuʼyi daada Jesucristu (El Nuevo Testamento en el zapoteco de Chichicapan y en español) (ZPVNT) vs VC
1 Pwihsi, bwiitsi raꞌn, ziga ya biaꞌhannee Dxiohs dxyiꞌdxyi raꞌ riiꞌ laꞌhnuꞌh, nahpa gachidiꞌhnn nayaa nuꞌh laꞌhnuꞌh loh garaatiiꞌ tin ayi gusiaaba bweꞌhla tihxi raꞌ nuꞌh laꞌhnuꞌh loh duhlda nee cun xcweenta xigaaba raꞌ nuꞌh cun lastoꞌ raꞌ za nuꞌh, tin ziꞌchi gaca gachizaꞌ raꞌ nuꞌh loh neziuh saantu xteenn Dxiohs, per chuu guelnadxyiꞌbi xteenn Dxiohs laꞌn lastoꞌ raꞌ nuꞌh.
1 Depositários de tais promessas, caríssimos, purifiquemo-nos de toda imundície da carne e do espírito, realizando plenamente nossa santificação no temor de Deus.
2 Gulgahca nadziiꞌhi laꞌhnu nez laꞌn lastoꞌ tu, laasii ayi chyu xi mahla cayuhnn laꞌh chyu tiiꞌ, nee nin ayi za chyu nugasaguiꞌhi laꞌh chyu tiiꞌ za.
2 Acolhei-nos dentro do vosso coração. A ninguém temos ofendido, a ninguém temos arruinado, a ninguém temos enganado.
3 Ayi cañiꞌn dxyiꞌdxyi raꞌ riiꞌ tin para gudziꞌbaꞌhn duhlda yihca tu; pwihsi ziga laꞌn guñiꞌla loh tu desde galohyi laꞌhtu nuu tu laꞌn lastoꞌn, tin nicala guibahan nu cun nicalaza gachi nu tuhsi cun laꞌhtu.
3 Não vos digo isto por vos condenar, pois já vos declaramos que estais em nosso coração, conosco unidos na morte e unidos na vida.
4 Laꞌhtu nadxiipa stoꞌn, laasii pur laꞌh tu rdxeelaꞌhn dxyiꞌdxyi zaꞌca nin ruluꞌyiꞌhn nez loh raꞌ bwiinn, ya loh garaa raꞌ ziga guelrzaꞌcazii raꞌ nin ratiꞌdxiloh raꞌ nu, mas riin stoꞌn guelnadxiipa cun guelnasaa xteenn Dxiohs pur xcweenta tu.
4 Tenho grande confiança em vós. Grande é o motivo de me gloriar de vós. Estou cheio de consolação, transbordo de gozo em todas as nossas tribulações.
5 Niꞌchin chin guyuuꞌ nu nez loh raꞌ guihdxyi xteenn Macedonia, ayi chyu bidxiaapa guelrziꞌlaaꞌdzi laasii garaa lahta raꞌ batiꞌdxiloh nu guelrzaꞌcazii pur xcweenta guelrdxihldxinee nin guyuuꞌ nez gadiidxi nu, cun xcweenta za guelnadxyiꞌbi nin guyuuꞌ stoꞌ nu.
5 De fato, à nossa chegada em Macedônia, nenhum repouso teve o nosso corpo. Eram aflições de todos os lados, combates por fora, temores por dentro.
6 Per laꞌh Daada Dxiohs nin rdiꞌhi guelnasaa stoꞌ bwiinn raꞌ nin riuuꞌ nalaasa stoꞌ, baniꞌhi Ñiꞌh guelnasaa stoꞌ nu chin badzihnnee Titu dxyiꞌdxyi pur xcweenta tu.
6 Deus, porém, que consola os humildes, confortou-nos com a chegada de Tito;
7 Nee ayi pur nin ziga zi dxiꞌh nin badzihn Titu, sino que neezaa pur tanto nin riuuꞌguiꞌw stoꞌ ba pur laꞌhtu. Laꞌh Titu gunah balaaca chiꞌh nin xclaaꞌdzi tu gwaꞌha tu loh nu, nee gunah za bi cuun guelnalaasa nin nuu stoꞌ tu pur nin ruhnn tu lligaaba pur naꞌh. Pwihsi ya cun garaa raꞌ deeꞌ mahzi ru rahcaziahan guelnasaa stoꞌn.
7 e não somente com a sua chegada, mas também com a consolação que ele recebeu de vós. Ele nos contou o vosso ardor, as vossas lágrimas, a vossa solicitude por mim, de modo que ainda mais me regozijei.
8 Nicala laꞌh carta nin bacaꞌhn bwiꞌhnn guyuuꞌ nalaasa stoꞌ tu, per naꞌh ayi bibiin stoꞌn per ya chin guxeꞌhlaꞌhn carta chi guhca nalaasa stoꞌn laasii nnah naꞌnnahn guzahca biin stoꞌ tu pur biꞌlda tu carta ca, per ayi xchih dxiꞌh guhca biin stoꞌ tu.
8 Se minha carta vos penalizou, não me arrependo. Se a princípio o senti {porque vejo que, ao menos por um momento, essa carta vos penalizou},
9 Yannah nuu guelnasaa stoꞌn per ayi pur dxiꞌh nuu guelrbiin stoꞌ tu, sino que pur nin bwiꞌhnn guelrbiin chi ziga badxaꞌh xigaaba tu gubiaꞌgarii tu nez loh Dxiohs. Laꞌhtu bwiꞌhnn tu batiꞌdxiloh tu loh nin ziga biuuꞌstoꞌ Dxiohs guhca, tin ayi guyuuꞌ xa ñuñihchi tu pur xcweenta nu.
9 agora me alegro, não porque fostes entristecidos, mas porque esta tristeza vos levou à penitência. Pois fostes entristecidos segundo Deus, de modo que nenhum dano sofrestes de nossa parte.
10 Laasii guelrbiin nin rguꞌnehza Dxiohs loh raꞌ nuꞌh ruhnn raguꞌdzi stoꞌ raꞌ nuꞌh, tin ziꞌchi rutaꞌh Dxiohs laꞌh raꞌ nuꞌh loh duhlda niꞌchi nin rzaꞌbi stoꞌn mahzi ru chin bwiꞌhnn Ñiꞌh ziꞌchi, ya ziꞌchi rbiaꞌtii guelnalaasa, per guelrbiin xteenn guidxyiyuh ayi ruhnnan gahn gaguꞌdzi stoꞌ raꞌ bwiinn cun xtuhlda raꞌ ba, mas runnan rñihchiloh raꞌ bwiinn para tuꞌpazi.
10 De fato, a tristeza segundo Deus produz um arrependimento salutar de que ninguém se arrepende, enquanto a tristeza do mundo produz a morte.
11 Laꞌh tu bwiꞌhnn tu batiꞌdxiloh tu guelrbiin nin guhca xigaaba Dxiohs guhca, yannah ¡gulguiꞌaha loh gahn! ¡Balaaca chiꞌh cohsa zaꞌca bwiꞌhnnan para laꞌhtu! Bwiꞌhnnan bwaꞌha zaꞌca paꞌh tu xi niꞌca guhca, tin gaca guluuꞌyigahca tu xcweentan, chiꞌchi bwiꞌhnnan guyuuꞌllahn stoꞌ tu, neezaa bwiꞌhnnan bidxyihbi tu niꞌchin nin basaaꞌn tu duhlda raꞌ, chiꞌchi bwiꞌhnnan xclaaꞌdzi tu ñwaꞌha tu loon, guhca za guyuuꞌ guelrzaaꞌ stoꞌ tu pur naꞌh, bwiꞌhnnzan guunn tu guelguxchisi xcweenta bwiinn nin bwiꞌhnn duhlda chi. Garaa raꞌ deeꞌ baluuꞌyi ayi laꞌh dxiꞌh tu guluꞌtii tu duhlda.
11 Vede, pois, que solicitude operou em vós a tristeza segundo Deus! Muito mais: que excusas! Que indignação! Que temor! Que ardor! Que zelo! Que severidade! Mostrastes em tudo que não tínheis culpa neste assunto.
12 Niꞌchin chin bacaꞌhn dxihtsi ca, ayi bacaꞌhñin loh bwiinn nin bwiꞌhnn duhlda sino que tin para gudiꞌhi tu xcweenta guelrzaaꞌ nin riuuꞌ tu pur naꞌh nez loh Dxiohs.
12 Portanto, se vos escrevi, não o fiz por causa daquele que cometeu a ofensa, nem por causa do ofendido; foi para que se manifestasse a vossa dedicação por mim diante de Deus.
13 Niꞌchin bachicaꞌha nu ziga guridxyii stoꞌ nu.
13 Eis o que nos tem consolado. Mas, acima desta consolação, o que nos deixou sobremaneira contentes foi a alegria de Tito, cujo coração tranqüilizastes.
14 Pwihsi sidela nuu xi dxyiꞌdxyi zaꞌca nin raꞌpihn loh bi pur xcweenta tu, ayi baziꞌxtuhyiꞌhn nez loh bi. Per ziga gahca rñiꞌ nu ganaalla dxyiꞌdxyi nin guchii, ziꞌchi gahca za guchii naa garaa raꞌ dxyiꞌdxyi nin bidiꞌtsi loh Titu pur xcweenta tu.
14 Se me gloriei de vós em presença dele, não fui envergonhado. Pois, assim como tudo o que vos temos dito foi conforme a verdade, assim também o louvor que de vós fizemos a Tito demonstrou-se verdadeiro.
15 Niꞌchin nin mahzi ru cayahca nadziiꞌhi stoꞌ Titu cun laꞌhtu chin riagannah stoꞌ bi xa bazoꞌbadxiahga tu dxyiꞌdxyi, nee xa guunnloh tu bi cun gaduhbi stoꞌ tu chin badzihn bi nee cun ziga guelnadxyiꞌbi xteenn tu.
15 A sua afeição por vós é cada vez maior, quando se lembra da obediência que todos vós lhe testemunhastes, de como o recebestes com respeito e deferência.
16 Nnah nuu nasaa stoꞌn pur nin nnahyi naꞌpahn gaduhbitiiꞌ confiansa tun laꞌh tu ya ayi xi guelrzaaꞌ riuuꞌhuhn cun laꞌhtu.
16 Alegro-me por poder contar convosco em tudo.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar 2 Coríntios 7, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.