2 Coríntios 7
Xchiʼdxyi cuubi dxiohs nin bieʼgaluuʼyi daada Jesucristu (El Nuevo Testamento en el zapoteco de Chichicapan y en español) (ZPVNT) vs NTLH
1 Pwihsi, bwiitsi raꞌn, ziga ya biaꞌhannee Dxiohs dxyiꞌdxyi raꞌ riiꞌ laꞌhnuꞌh, nahpa gachidiꞌhnn nayaa nuꞌh laꞌhnuꞌh loh garaatiiꞌ tin ayi gusiaaba bweꞌhla tihxi raꞌ nuꞌh laꞌhnuꞌh loh duhlda nee cun xcweenta xigaaba raꞌ nuꞌh cun lastoꞌ raꞌ za nuꞌh, tin ziꞌchi gaca gachizaꞌ raꞌ nuꞌh loh neziuh saantu xteenn Dxiohs, per chuu guelnadxyiꞌbi xteenn Dxiohs laꞌn lastoꞌ raꞌ nuꞌh.
1 Meus queridos amigos, todas essas promessas são para nós. Por isso purifiquemos a nós mesmos de tudo o que torna impuro o nosso corpo e a nossa alma. E, temendo a Deus , vivamos uma vida completamente dedicada a ele.
2 Gulgahca nadziiꞌhi laꞌhnu nez laꞌn lastoꞌ tu, laasii ayi chyu xi mahla cayuhnn laꞌh chyu tiiꞌ, nee nin ayi za chyu nugasaguiꞌhi laꞌh chyu tiiꞌ za.
2 Deem um lugar para nós no coração de vocês. Nós não prejudicamos ninguém, não causamos a desgraça de ninguém e não procuramos tirar vantagem de ninguém.
3 Ayi cañiꞌn dxyiꞌdxyi raꞌ riiꞌ tin para gudziꞌbaꞌhn duhlda yihca tu; pwihsi ziga laꞌn guñiꞌla loh tu desde galohyi laꞌhtu nuu tu laꞌn lastoꞌn, tin nicala guibahan nu cun nicalaza gachi nu tuhsi cun laꞌhtu.
3 Não digo isso para condenar vocês. Pois, como eu disse antes, vocês são tão amados por nós, que estamos sempre juntos, tanto para morrer como para viver.
4 Laꞌhtu nadxiipa stoꞌn, laasii pur laꞌh tu rdxeelaꞌhn dxyiꞌdxyi zaꞌca nin ruluꞌyiꞌhn nez loh raꞌ bwiinn, ya loh garaa raꞌ ziga guelrzaꞌcazii raꞌ nin ratiꞌdxiloh raꞌ nu, mas riin stoꞌn guelnadxiipa cun guelnasaa xteenn Dxiohs pur xcweenta tu.
4 Tenho muita confiança em vocês e me orgulho de vocês. No meio de todas as nossas aflições, eu continuo muito animado e cheio de alegria.
5 Niꞌchin chin guyuuꞌ nu nez loh raꞌ guihdxyi xteenn Macedonia, ayi chyu bidxiaapa guelrziꞌlaaꞌdzi laasii garaa lahta raꞌ batiꞌdxiloh nu guelrzaꞌcazii pur xcweenta guelrdxihldxinee nin guyuuꞌ nez gadiidxi nu, cun xcweenta za guelnadxyiꞌbi nin guyuuꞌ stoꞌ nu.
5 Mesmo depois de termos chegado à província da Macedônia, não descansamos nada. Em todos os lugares houve problemas, lutas com os de fora e medo no nosso coração.
6 Per laꞌh Daada Dxiohs nin rdiꞌhi guelnasaa stoꞌ bwiinn raꞌ nin riuuꞌ nalaasa stoꞌ, baniꞌhi Ñiꞌh guelnasaa stoꞌ nu chin badzihnnee Titu dxyiꞌdxyi pur xcweenta tu.
6 Porém Deus, que anima os desanimados, nos animou com a chegada de Tito.
7 Nee ayi pur nin ziga zi dxiꞌh nin badzihn Titu, sino que neezaa pur tanto nin riuuꞌguiꞌw stoꞌ ba pur laꞌhtu. Laꞌh Titu gunah balaaca chiꞌh nin xclaaꞌdzi tu gwaꞌha tu loh nu, nee gunah za bi cuun guelnalaasa nin nuu stoꞌ tu pur nin ruhnn tu lligaaba pur naꞌh. Pwihsi ya cun garaa raꞌ deeꞌ mahzi ru rahcaziahan guelnasaa stoꞌn.
7 E não foi somente a chegada dele que nos animou, mas também a informação dada por ele de que vocês o animaram. Ele contou que vocês estão com saudade de mim e disse que estão muito tristes e estão prontos para me defender. Por isso agora estou mais feliz ainda.
8 Nicala laꞌh carta nin bacaꞌhn bwiꞌhnn guyuuꞌ nalaasa stoꞌ tu, per naꞌh ayi bibiin stoꞌn per ya chin guxeꞌhlaꞌhn carta chi guhca nalaasa stoꞌn laasii nnah naꞌnnahn guzahca biin stoꞌ tu pur biꞌlda tu carta ca, per ayi xchih dxiꞌh guhca biin stoꞌ tu.
8 Não me arrependo de ter escrito aquela carta , embora vocês tenham ficado tristes por causa dela. Quando soube que a carta os deixou tristes por algum tempo, eu poderia ter ficado arrependido.
9 Yannah nuu guelnasaa stoꞌn per ayi pur dxiꞌh nuu guelrbiin stoꞌ tu, sino que pur nin bwiꞌhnn guelrbiin chi ziga badxaꞌh xigaaba tu gubiaꞌgarii tu nez loh Dxiohs. Laꞌhtu bwiꞌhnn tu batiꞌdxiloh tu loh nin ziga biuuꞌstoꞌ Dxiohs guhca, tin ayi guyuuꞌ xa ñuñihchi tu pur xcweenta nu.
9 Mas agora estou alegre, não porque vocês ficaram tristes, mas porque aquela tristeza fez com que vocês se arrependessem. Aquela tristeza foi usada por Deus, e assim nós não causamos nenhum mal a vocês.
10 Laasii guelrbiin nin rguꞌnehza Dxiohs loh raꞌ nuꞌh ruhnn raguꞌdzi stoꞌ raꞌ nuꞌh, tin ziꞌchi rutaꞌh Dxiohs laꞌh raꞌ nuꞌh loh duhlda niꞌchi nin rzaꞌbi stoꞌn mahzi ru chin bwiꞌhnn Ñiꞌh ziꞌchi, ya ziꞌchi rbiaꞌtii guelnalaasa, per guelrbiin xteenn guidxyiyuh ayi ruhnnan gahn gaguꞌdzi stoꞌ raꞌ bwiinn cun xtuhlda raꞌ ba, mas runnan rñihchiloh raꞌ bwiinn para tuꞌpazi.
10 Pois a tristeza que é usada por Deus produz o arrependimento que leva à salvação; e nisso não há motivo para alguém ficar triste. Mas as tristezas deste mundo produzem a morte.
11 Laꞌh tu bwiꞌhnn tu batiꞌdxiloh tu guelrbiin nin guhca xigaaba Dxiohs guhca, yannah ¡gulguiꞌaha loh gahn! ¡Balaaca chiꞌh cohsa zaꞌca bwiꞌhnnan para laꞌhtu! Bwiꞌhnnan bwaꞌha zaꞌca paꞌh tu xi niꞌca guhca, tin gaca guluuꞌyigahca tu xcweentan, chiꞌchi bwiꞌhnnan guyuuꞌllahn stoꞌ tu, neezaa bwiꞌhnnan bidxyihbi tu niꞌchin nin basaaꞌn tu duhlda raꞌ, chiꞌchi bwiꞌhnnan xclaaꞌdzi tu ñwaꞌha tu loon, guhca za guyuuꞌ guelrzaaꞌ stoꞌ tu pur naꞌh, bwiꞌhnnzan guunn tu guelguxchisi xcweenta bwiinn nin bwiꞌhnn duhlda chi. Garaa raꞌ deeꞌ baluuꞌyi ayi laꞌh dxiꞌh tu guluꞌtii tu duhlda.
11 Vocês suportaram a tristeza da maneira que agrada a Deus. E vejam agora os resultados: isso fez com que vocês levassem a sério o assunto e resolvessem se defender. Fez também com que vocês ficassem zangados e com medo. Depois ficaram com vontade de me ver e resolveram castigar o culpado. Em tudo isso vocês mostraram que não tiveram nenhuma culpa naquele caso.
12 Niꞌchin chin bacaꞌhn dxihtsi ca, ayi bacaꞌhñin loh bwiinn nin bwiꞌhnn duhlda sino que tin para gudiꞌhi tu xcweenta guelrzaaꞌ nin riuuꞌ tu pur naꞌh nez loh Dxiohs.
12 Portanto, embora tivesse escrito aquela carta, eu não a escrevi por causa de quem ofendeu , nem por causa da pessoa que foi ofendida. Pelo contrário, escrevi a carta para tornar claro a vocês que Deus sabe do grande cuidado que vocês têm por nós.
13 Niꞌchin bachicaꞌha nu ziga guridxyii stoꞌ nu.
13 Foi por isso que ficamos animados. Além do ânimo que recebemos, ficamos mais contentes ainda vendo a alegria de Tito; pois todos vocês o têm ajudado a sentir-se bem.
14 Pwihsi sidela nuu xi dxyiꞌdxyi zaꞌca nin raꞌpihn loh bi pur xcweenta tu, ayi baziꞌxtuhyiꞌhn nez loh bi. Per ziga gahca rñiꞌ nu ganaalla dxyiꞌdxyi nin guchii, ziꞌchi gahca za guchii naa garaa raꞌ dxyiꞌdxyi nin bidiꞌtsi loh Titu pur xcweenta tu.
14 Eu havia falado muito bem de vocês a ele, e vocês não me desapontaram. Temos sempre dito a verdade a vocês. Assim também é verdadeiro o elogio que fizemos a Tito a respeito de vocês.
15 Niꞌchin nin mahzi ru cayahca nadziiꞌhi stoꞌ Titu cun laꞌhtu chin riagannah stoꞌ bi xa bazoꞌbadxiahga tu dxyiꞌdxyi, nee xa guunnloh tu bi cun gaduhbi stoꞌ tu chin badzihn bi nee cun ziga guelnadxyiꞌbi xteenn tu.
15 E o amor dele por vocês cresce cada vez mais quando ele lembra como vocês todos estavam prontos para obedecer e como o receberam com humildade e respeito.
16 Nnah nuu nasaa stoꞌn pur nin nnahyi naꞌpahn gaduhbitiiꞌ confiansa tun laꞌh tu ya ayi xi guelrzaaꞌ riuuꞌhuhn cun laꞌhtu.
16 Estou alegre por poder confiar completamente em vocês.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar 2 Coríntios 7, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.