2 Coríntios 7
Xchiʼdxyi cuubi dxiohs nin bieʼgaluuʼyi daada Jesucristu (El Nuevo Testamento en el zapoteco de Chichicapan y en español) (ZPVNT) vs NVI
1 Pwihsi, bwiitsi raꞌn, ziga ya biaꞌhannee Dxiohs dxyiꞌdxyi raꞌ riiꞌ laꞌhnuꞌh, nahpa gachidiꞌhnn nayaa nuꞌh laꞌhnuꞌh loh garaatiiꞌ tin ayi gusiaaba bweꞌhla tihxi raꞌ nuꞌh laꞌhnuꞌh loh duhlda nee cun xcweenta xigaaba raꞌ nuꞌh cun lastoꞌ raꞌ za nuꞌh, tin ziꞌchi gaca gachizaꞌ raꞌ nuꞌh loh neziuh saantu xteenn Dxiohs, per chuu guelnadxyiꞌbi xteenn Dxiohs laꞌn lastoꞌ raꞌ nuꞌh.
1 Amados, visto que temos essas promessas, purifiquemo-nos de tudo o que contamina o corpo e o espírito, aperfeiçoando a santidade no temor de Deus.
2 Gulgahca nadziiꞌhi laꞌhnu nez laꞌn lastoꞌ tu, laasii ayi chyu xi mahla cayuhnn laꞌh chyu tiiꞌ, nee nin ayi za chyu nugasaguiꞌhi laꞌh chyu tiiꞌ za.
2 Concedam-nos lugar no coração de vocês. A ninguém prejudicamos, a ninguém causamos dano, a ninguém exploramos.
3 Ayi cañiꞌn dxyiꞌdxyi raꞌ riiꞌ tin para gudziꞌbaꞌhn duhlda yihca tu; pwihsi ziga laꞌn guñiꞌla loh tu desde galohyi laꞌhtu nuu tu laꞌn lastoꞌn, tin nicala guibahan nu cun nicalaza gachi nu tuhsi cun laꞌhtu.
3 Não digo isso para condená-los; já lhes disse que vocês estão em nosso coração para juntos morrermos ou vivermos.
4 Laꞌhtu nadxiipa stoꞌn, laasii pur laꞌh tu rdxeelaꞌhn dxyiꞌdxyi zaꞌca nin ruluꞌyiꞌhn nez loh raꞌ bwiinn, ya loh garaa raꞌ ziga guelrzaꞌcazii raꞌ nin ratiꞌdxiloh raꞌ nu, mas riin stoꞌn guelnadxiipa cun guelnasaa xteenn Dxiohs pur xcweenta tu.
4 Tenho grande confiança em vocês, e de vocês tenho muito orgulho. Sinto-me bastante encorajado; minha alegria transborda em todas as tribulações.
5 Niꞌchin chin guyuuꞌ nu nez loh raꞌ guihdxyi xteenn Macedonia, ayi chyu bidxiaapa guelrziꞌlaaꞌdzi laasii garaa lahta raꞌ batiꞌdxiloh nu guelrzaꞌcazii pur xcweenta guelrdxihldxinee nin guyuuꞌ nez gadiidxi nu, cun xcweenta za guelnadxyiꞌbi nin guyuuꞌ stoꞌ nu.
5 Pois, quando chegamos à Macedônia, não tivemos nenhum descanso, mas fomos atribulados de toda forma: conflitos externos, temores internos.
6 Per laꞌh Daada Dxiohs nin rdiꞌhi guelnasaa stoꞌ bwiinn raꞌ nin riuuꞌ nalaasa stoꞌ, baniꞌhi Ñiꞌh guelnasaa stoꞌ nu chin badzihnnee Titu dxyiꞌdxyi pur xcweenta tu.
6 Deus, porém, que consola os abatidos, consolou-nos com a chegada de Tito,
7 Nee ayi pur nin ziga zi dxiꞌh nin badzihn Titu, sino que neezaa pur tanto nin riuuꞌguiꞌw stoꞌ ba pur laꞌhtu. Laꞌh Titu gunah balaaca chiꞌh nin xclaaꞌdzi tu gwaꞌha tu loh nu, nee gunah za bi cuun guelnalaasa nin nuu stoꞌ tu pur nin ruhnn tu lligaaba pur naꞌh. Pwihsi ya cun garaa raꞌ deeꞌ mahzi ru rahcaziahan guelnasaa stoꞌn.
7 e não apenas com a vinda dele, mas também com a consolação que vocês lhe ministraram. Ele nos falou da saudade, da tristeza e da preocupação de vocês por mim, de modo que a minha alegria se tornou ainda maior.
8 Nicala laꞌh carta nin bacaꞌhn bwiꞌhnn guyuuꞌ nalaasa stoꞌ tu, per naꞌh ayi bibiin stoꞌn per ya chin guxeꞌhlaꞌhn carta chi guhca nalaasa stoꞌn laasii nnah naꞌnnahn guzahca biin stoꞌ tu pur biꞌlda tu carta ca, per ayi xchih dxiꞌh guhca biin stoꞌ tu.
8 Mesmo que a minha carta lhes tenha causado tristeza, não me arrependo. É verdade que a princípio me arrependi, pois percebi que a minha carta os entristeceu, ainda que por pouco tempo. 9 Agora, porém, me alegro, não porque vocês foram entristecidos, mas porque a tristeza os levou ao arrependimento. Pois vocês se entristeceram como Deus desejava, e de forma alguma foram prejudicados por nossa causa.
9 Yannah nuu guelnasaa stoꞌn per ayi pur dxiꞌh nuu guelrbiin stoꞌ tu, sino que pur nin bwiꞌhnn guelrbiin chi ziga badxaꞌh xigaaba tu gubiaꞌgarii tu nez loh Dxiohs. Laꞌhtu bwiꞌhnn tu batiꞌdxiloh tu loh nin ziga biuuꞌstoꞌ Dxiohs guhca, tin ayi guyuuꞌ xa ñuñihchi tu pur xcweenta nu.
9 A tristeza segundo Deus produz um arrependimento que leva à salvação e não remorso, mas a tristeza segundo o mundo produz morte.
10 Laasii guelrbiin nin rguꞌnehza Dxiohs loh raꞌ nuꞌh ruhnn raguꞌdzi stoꞌ raꞌ nuꞌh, tin ziꞌchi rutaꞌh Dxiohs laꞌh raꞌ nuꞌh loh duhlda niꞌchi nin rzaꞌbi stoꞌn mahzi ru chin bwiꞌhnn Ñiꞌh ziꞌchi, ya ziꞌchi rbiaꞌtii guelnalaasa, per guelrbiin xteenn guidxyiyuh ayi ruhnnan gahn gaguꞌdzi stoꞌ raꞌ bwiinn cun xtuhlda raꞌ ba, mas runnan rñihchiloh raꞌ bwiinn para tuꞌpazi.
10 Vejam o que esta tristeza segundo Deus produziu em vocês: que dedicação, que desculpas, que indignação, que temor, que saudade, que preocupação, que desejo de ver a justiça feita! Em tudo vocês se mostraram inocentes a esse respeito.
11 Laꞌh tu bwiꞌhnn tu batiꞌdxiloh tu guelrbiin nin guhca xigaaba Dxiohs guhca, yannah ¡gulguiꞌaha loh gahn! ¡Balaaca chiꞌh cohsa zaꞌca bwiꞌhnnan para laꞌhtu! Bwiꞌhnnan bwaꞌha zaꞌca paꞌh tu xi niꞌca guhca, tin gaca guluuꞌyigahca tu xcweentan, chiꞌchi bwiꞌhnnan guyuuꞌllahn stoꞌ tu, neezaa bwiꞌhnnan bidxyihbi tu niꞌchin nin basaaꞌn tu duhlda raꞌ, chiꞌchi bwiꞌhnnan xclaaꞌdzi tu ñwaꞌha tu loon, guhca za guyuuꞌ guelrzaaꞌ stoꞌ tu pur naꞌh, bwiꞌhnnzan guunn tu guelguxchisi xcweenta bwiinn nin bwiꞌhnn duhlda chi. Garaa raꞌ deeꞌ baluuꞌyi ayi laꞌh dxiꞌh tu guluꞌtii tu duhlda.
11 Assim, se lhes escrevi, não foi por causa daquele que cometeu o erro nem daquele que foi prejudicado, mas para que diante de Deus vocês pudessem ver por si próprios como são dedicados a nós.
12 Niꞌchin chin bacaꞌhn dxihtsi ca, ayi bacaꞌhñin loh bwiinn nin bwiꞌhnn duhlda sino que tin para gudiꞌhi tu xcweenta guelrzaaꞌ nin riuuꞌ tu pur naꞌh nez loh Dxiohs.
12 Por isso tudo fomos revigorados.
13 Niꞌchin bachicaꞌha nu ziga guridxyii stoꞌ nu.
13 de encorajados, ficamos mais contentes ainda ao ver como Tito estava alegre, porque seu espírito recebeu refrigério de todos vocês.
14 Pwihsi sidela nuu xi dxyiꞌdxyi zaꞌca nin raꞌpihn loh bi pur xcweenta tu, ayi baziꞌxtuhyiꞌhn nez loh bi. Per ziga gahca rñiꞌ nu ganaalla dxyiꞌdxyi nin guchii, ziꞌchi gahca za guchii naa garaa raꞌ dxyiꞌdxyi nin bidiꞌtsi loh Titu pur xcweenta tu.
14 Eu lhe tinha dito que estava orgulhoso de vocês, e vocês não me decepcionaram. Da mesma forma como era verdade tudo o que lhes dissemos, o orgulho que temos de vocês diante de Tito também mostrou-se verdadeiro.
15 Niꞌchin nin mahzi ru cayahca nadziiꞌhi stoꞌ Titu cun laꞌhtu chin riagannah stoꞌ bi xa bazoꞌbadxiahga tu dxyiꞌdxyi, nee xa guunnloh tu bi cun gaduhbi stoꞌ tu chin badzihn bi nee cun ziga guelnadxyiꞌbi xteenn tu.
15 E a afeição dele por vocês fica maior ainda, quando lembra que todos vocês foram obedientes, recebendo-o com temor e tremor.
16 Nnah nuu nasaa stoꞌn pur nin nnahyi naꞌpahn gaduhbitiiꞌ confiansa tun laꞌh tu ya ayi xi guelrzaaꞌ riuuꞌhuhn cun laꞌhtu.
16 Alegro-me por poder ter plena confiança em vocês.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar 2 Coríntios 7, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.