Atos 22

Be diꞌizh nsaꞌa gealnaban (ZPT) vs NTLH

Sair da comparação
NTLH Nova Tradução na Linguagem de Hoje 2000
1 —Bego bexa ltsaꞌa naꞌ no bego xa gox, blaꞌach bega dub diꞌizh utsakndoꞌ naꞌ.
1 — Meus senhores, irmãos e pais, escutem o que eu vou dizer a vocês em minha defesa!
2 Leꞌa gor na mbiꞌín bexa leꞌa Pabl uníꞌi diꞌizh hebreo, cha mas xe ute bexa. Cha ndab Pabl ndoꞌ bexa:
2 Quando o ouviram falar em hebraico , eles ficaram mais quietos ainda. Então Paulo disse:
3 —Leꞌa naꞌ ndee xa judio. Ngol naꞌ Tarso gezh ten Cilicia, parea Jerusalén ndee ngoꞌol naꞌ. Leꞌa xa nsaleaꞌ Gamaliel ngok mech ten naꞌ, mluu xa naꞌ lakta nak ley msaꞌa Dios ndoꞌ be usan gox polta ten beuna. Uzhebpa nlad naꞌ uxobgek naꞌ ndoꞌ Dios, lak nlad iteanak bego uxobgek bega ndoꞌ Dios.
3 — Eu sou judeu, nascido em Tarso, na região da Cilícia, mas fui criado aqui em Jerusalém como aluno de Gamaliel. Fui educado muito rigorosamente dentro da lei dos nossos antepassados. Eu era muito dedicado a Deus, como todos vocês aqui também são.
4 No xela mbinno naꞌ be xmen Jesús, mkwan naꞌ xteꞌe gat bexa wa. Usen naꞌ bexa guniꞌi tal xabgiꞌi natal xagots, cha ukeꞌa bexa litgiꞌib.
4 Persegui os que seguiam este Caminho e fiz com que alguns fossem condenados à morte. Prendi homens e mulheres e os joguei na cadeia.
5 Leꞌa uleꞌay ndon leꞌa nsak no bexa gox nsak gezh ndee uniꞌíka leꞌa bexa leꞌa msaꞌa git mbi naꞌ, ndiꞌizh usa naꞌ‑yá ndoꞌ bexa judio ncho gezh Damasco, ndontsa isen naꞌ be xmen Jesús sa wa, cha goo naꞌ bexa gast Jerusalén ndee, cha utsaksi bexa naktiꞌin bexa.
5 O Grande Sacerdote e todo o Conselho Superior podem provar que estou dizendo a verdade, pois eu recebi cartas deles, escritas para os irmãos judeus que moram em Damasco. E fui até lá para prender os seguidores deste Caminho e trazê-los presos com correntes a Jerusalém, a fim de serem castigados.
6 ’Ná leꞌa nes nda naꞌ gax gezh Damasco pa gor gawizh, weꞌe leꞌa dub xeꞌa siꞌil ulen gibeꞌa uzheꞌeb uxax msula idub gangeak wats naꞌ.
6 E Paulo continuou: — Eu estava viajando, já perto de Damasco, e era mais ou menos meio-dia. De repente, uma forte luz que vinha do céu brilhou em volta de mim.
7 Leꞌa naꞌ cha ulayat ndoꞌ yo, cha mbín naꞌ dub ti men ndab ndoꞌ naꞌ: “Saulo, Saulo, ¿xtaꞌan lbaꞌata ndaklono lu naꞌ zha?”
7 Eu caí no chão e ouvi uma voz que me dizia: “Saulo, Saulo, por que você me persegue?”
8 Weꞌe leꞌa naꞌ cha unabdiꞌizh, ndáp naꞌ: “¿Ton go zha, Señor?” Leꞌa ti men wa cha ukaꞌab ndab: “Leꞌa naꞌ Jesús xa Nazaret, xa na lbaꞌa ndaklono lu baꞌ.”
8 — Então eu perguntei: “Quem é o senhor?”
9 Leꞌa bexa na ndano naꞌ wa no uniꞌí xeꞌa wa cha mzheb bexa, ná lá ngoꞌón bexa ta ndab ti men wa.
9 — Os homens que viajavam comigo viram a luz, porém não ouviram a voz de quem falava comigo.
10 Leꞌa naꞌ cha ndáp: “¿Xtaꞌan nsabndoꞌ gun naꞌ, Señor?” Leꞌa xa wa cha ndab ndoꞌ naꞌ: “Goste, cha waꞌ len gezh Damasco. Leꞌa sa baꞌ gab bexa xtaꞌan nsabndoꞌ gun lu.”
10 Eu perguntei: “Senhor, o que devo fazer?” — E o Senhor respondeu:
11 Ná leꞌa ke ten xeꞌa utoꞌo gibeꞌa wa leꞌa naꞌ lá yoota gan iwiꞌi. Weꞌe leꞌa bexa ndano naꞌ wa usen yaꞌa naꞌ, mbiꞌi bexa naꞌ Damasco.
11 — Aquela luz brilhante tinha me deixado cego. Por isso os meus companheiros me pegaram pela mão e me levaram até Damasco.
12 ’Leꞌa gezh wa ncho dub xabgiꞌi nsaleaꞌ Ananías, dub xa uzheꞌeb gaꞌal nsoꞌ ndoꞌ Dios lak nibeꞌe ley. Leꞌa itea bexa judio ndencho gezh wa ndab leꞌa xa wa uzheꞌeb xa wen.
12 Havia ali um homem chamado Ananias. Ele era religioso, obedecia à nossa Lei , e todos os judeus que moravam em Damasco o respeitavam.
13 Leꞌa xa wa cha mbiꞌid inaꞌ naꞌ, ndab xa ndoꞌ naꞌ: “Saulo, go no nak xmen Jesucristo, nat yakna ngusndoꞌ ga.” Cha bi leꞌa gor wa, leꞌa naꞌ mnaꞌla, cha mwiꞌi naꞌ ndoꞌ xa wa.
13 Esse homem veio me procurar, chegou perto de mim e disse: “Irmão Saulo, veja de novo!” — No mesmo instante comecei a ver de novo e olhei para ele.
14 Leꞌa xa cha ndab ndoꞌ naꞌ: “Leꞌa Dios ngwankea be usan gox ten beuna wa mti ga ndontsa igondoꞌ ga ta na nlad Dios gun ga, no iniꞌí ga Jesús xa ndon leꞌa wen wa, no goꞌón ga ti xa.
14 Então ele disse: “Saulo, o Deus dos nossos antepassados escolheu você para conhecer a vontade dele, para ver o seu Bom Servo e para ouvir o Servo falar com você pessoalmente.
15 Leꞌa go gak dub xa gudiꞌizh cuent ten xa ndoꞌ itea be men, gudiꞌizh ga be ta uniꞌí ga no be ta mbiꞌín ga wa.
15 Pois você será testemunha dele para dizer a todos aquilo que você tem visto e ouvido.
16 Nat yá lá kweasta ga. Goste ga, cha utaleaꞌ ga. No igeꞌ ladna ga Dios ndontsa yuꞌu be ke ten ga.”
16 E agora não espere mais. Levante-se, peça a ajuda do Senhor e seja batizado, e os seus pecados serão perdoados.”
17 ’Leꞌa gor na mlansea naꞌ Jerusalén, cha ngwaꞌyadiꞌizhno naꞌ Dios wats niꞌi ten Dios. Leꞌa sa wa uní naꞌ cuent dub ta mcheꞌa lad naꞌ.
17 E Paulo terminou, dizendo: — Então eu voltei para Jerusalém. Quando estava orando no Templo, tive uma visão.
18 Ndab Dios ndoꞌ naꞌ: “Uxax lu, utoꞌo Jerusalén ndee, leꞌa bexa ndee lá gungea ladna ta gudiꞌizh lu cuent ten naꞌ.”
18 Vi o Senhor, e ele me disse: “Saia depressa de Jerusalém porque as pessoas daqui não aceitarão o que você vai dizer a meu respeito.”
19 Leꞌa naꞌ ukab ndáp naꞌ: “Señor, leꞌa be men uniꞌí leꞌa naꞌ ngwaa itea be niꞌi sa nzhealbe beuna xa judio. Cha mbi naꞌ bexa ndangea ladna go litgiꞌib no udin naꞌ bexa.
19 — Eu respondi: “Senhor, eles sabem muito bem que eu ia às sinagogas , e prendia os que criam em ti, e batia neles.
20 No zha mbit bexa Xteb, xa mbidiꞌizh diꞌizh ten go wa, leꞌa naꞌ no nsoꞌ sa wa. Mbinbe naꞌ ndi wen mbit bexa Xteb, no mlach naꞌ be lad nbix bexa wa.”
20 Quando estavam matando Estêvão, que falava a respeito de ti, ó Senhor, eu estava ali, concordando com aquele crime. E até tomei conta das capas dos assassinos dele.”
21 Ná leꞌa Dios ndab ndoꞌ naꞌ: “Waꞌ, leꞌa naꞌ utuꞌub lu sit lat bexa naꞌanpa xa judio.”
21 — Aí o Senhor disse: “Vá, pois eu vou enviá-lo para bem longe; vou enviá-lo aos não judeus.”
22 Leꞌa be men wa nsakyoꞌónka ta ndab Pabl, parea leꞌa gor na ndab Pabl leꞌa xa yaꞌ lat bexa naꞌanpa xa judio, cha ngokloo bexa, usaxan bexa ugeꞌ ndab bexa:
22 A multidão ficou ouvindo Paulo até que ele disse isso, mas aí eles começaram a gritar com toda a força: — Matem esse homem! — Ele não merece viver!
23 Leꞌa bexa uzheꞌeb ndebezhat, no ngobi bexa xab bexa, no ngo bexa yo gaꞌap tant ndakloo bexa.
23 Eles gritavam, sacudiam as capas no ar e jogavam poeira para cima.
24 Ta weꞌe leꞌa soldad nibeꞌe wa cha ndab ndoꞌ be soldad wa:
24 Então o comandante mandou que os seus soldados levassem Paulo para dentro da fortaleza. Mandou também que o chicoteassem para que ele contasse por que a multidão estava gritando contra ele.
25 Ná gor na mxi bexa Pabl, leꞌa sa wa no nsoꞌ dub soldad nibeꞌe dub gayoꞌo soldad. Leꞌa Pabl cha ndab ndoꞌ xa:
25 Porém, quando o estavam amarrando para chicoteá-lo, Paulo perguntou ao oficial romano que estava perto dele: — Será que vocês têm o direito de chicotear um cidadão romano, especialmente um que não foi condenado por nenhum crime?
26 Leꞌa gor na mbiꞌín xa ta wa, leꞌa xa cha ngwaꞌyab‑a ndoꞌ soldad mas nibeꞌe wa, ndab xa:
26 Quando o oficial ouviu isso, foi falar com o comandante e disse: — O que é que o senhor vai fazer? Aquele homem é cidadão romano!
27 Weꞌe leꞌa soldad nibeꞌe wa cha ulen wats Pabl, cha unabdiꞌizh xa ndab xa:
27 Então o comandante foi falar com Paulo e perguntou: — Me diga uma coisa: você é mesmo cidadão romano? — Sou! — respondeu Paulo.
28 Leꞌa xa nibeꞌe wa cha ndab:
28 Aí o comandante disse: — Eu também sou, e isso me custou muito dinheiro. Paulo respondeu: — Pois eu sou cidadão romano de nascimento.
29 Weꞌe leꞌa be soldad na ndiꞌizh igin Pabl wa cha mlaꞌa xa. No xa mas nibeꞌe ten be soldad wa mzheb ta na li mxi xa Pabl, leꞌa Pabl dub xa Roma.
29 Imediatamente os homens que iam chicoteá-lo recuaram. E o próprio comandante ficou com medo ao saber que Paulo era cidadão romano e ele tinha mandado amarrá-lo.
30 Ngol stubtsa wizh, leꞌa xa nibeꞌe ten be soldad wa nlad iniꞌí ná xá ke na nsake bexa judio Pabl. Cha mxaꞌak xa caden nchii Pabl wa. Cha unibeꞌe xa izhealbe be uleꞌay nibeꞌe no iteata bexa judio nsak. Cha uloꞌo xa Pabl, mbiꞌi xa Pabl ndoꞌ bexa judio nibeꞌe wa.
30 O comandante queria saber com certeza por que os judeus estavam acusando Paulo. Então, no dia seguinte, mandou que tirassem as correntes que o prendiam e ordenou que os chefes dos sacerdotes e todo o Conselho Superior se reunissem. Depois mandou que trouxessem Paulo e o colocassem em frente deles.

Ler em outra tradução

Comparar com outra

Estude este capítulo no WhatsApp

Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Atos 22, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.