Atos 12
Be diꞌizh nsaꞌa gealnaban (ZPT) vs VC
1 Leꞌa be wizh wa leꞌa Herodes xa nibeꞌe Judea usaxan ntsaksi be xmen Jesús.
1 Por aquele mesmo tempo, o rei Herodes mandou prender alguns membros da Igreja para os maltratar.
2 Unibeꞌe Herodes gat Jacob wit Juan ndoꞌ spad.
2 Assim foi que matou à espada Tiago, irmão de João.
3 Weꞌe uniꞌí xa leꞌa bexa judio uzheꞌeb msak ladna ta wa, cha unibeꞌegal xa ikea Pedr litgiꞌib. Leꞌa ta wa ngok len ujest Pascua ten bexa judio, zha ndaw bexa pan naꞌan levadur.
3 Vendo que isto agradava aos judeus, mandou prender Pedro. Eram então os dias dos pães sem fermento.
4 Leꞌa gor usen bexa Pedr, cha mkeꞌa bexa Pedr litgiꞌib. Leꞌa sa wa nlaꞌach dap xkwaꞌa soldad, dap gaꞌga xa kad dub xkwaꞌa bexa wa. Leꞌa Herodes ndanbeꞌe kotsoꞌ Pedr ndoꞌ be men itidtsa ujest Pascua wa.
4 Mandou prendê-lo e lançou-o no cárcere, entregando-o à guarda de quatro grupos, de quatro soldados cada um, com a intenção de apresentá-lo ao povo depois da Páscoa.
5 Ndalen li nkea Pedr litgiꞌib, leꞌa be xmen Jesús uzhebpa unab ndoꞌ Dios gakno Dios Pedr.
5 Pedro estava assim encerrado na prisão, mas a Igreja orava sem cessar por ele a Deus.
6 Leꞌa ngol teꞌal na li gat xeꞌa igoꞌo Herodes Pedr, isoꞌ Pedro ndoꞌ be men wa, leꞌa Pedr naxnchii top caden, naxyats xa tlaw top soldad. Leꞌa stapla bexa wa ndeulaꞌach toꞌo litgiꞌib wa.
6 Ora, quando Herodes estava para o apresentar, naquela mesma noite dormia Pedro entre dois soldados, ligado com duas cadeias. Os guardas, à porta, vigiavam o cárcere.
7 Leꞌa sa wa mlundoꞌ dub angel ten Dios, msu xeꞌa idub len cuart wa. Leꞌa angel wa mkwaꞌan Pedr, utichyaꞌa xa las Pedr, cha ndab xa:
7 De repente, apresentou-se um anjo do Senhor, e uma luz brilhou no recinto. Tocando no lado de Pedro, o anjo despertou-o: Levanta-te depressa, disse ele. Caíram-lhe as cadeias das mãos.
8 Leꞌa angel wa cha ndabgal:
8 O anjo ordenou: Cinge-te e calça as tuas sandálias. Ele assim o fez. O anjo acrescentou: Cobre-te com a tua capa e segue-me.
9 Leꞌa Pedr cha usankea tsoꞌo angel, ni lá iniꞌí xa naga ta ugeaka ta li ndun angel wa, ndi nsak xa leꞌa‑yá dub ta ncheꞌa ladna xa.
9 Pedro saiu e seguiu-o, sem saber se era real o que se fazia por meio do anjo. Julgava estar sonhando.
10 Ná gor utid Pedr itop sa li ndeulaꞌach soldad wa, cha ulayaꞌ xa sa nak puert giꞌib wa, sa ntoꞌo be men nkea litgiꞌib wa, leꞌa puert wa yoꞌo myaꞌal. Cha utoꞌo angel wa no Pedr. Leꞌa gor na usea bexa dub tuzh sa, leꞌa angel wa cha mlaꞌa nab Pedr.
10 Passaram o primeiro e o segundo postos da guarda. Chegaram ao portão de ferro, que dá para a cidade, o qual se lhes abriu por si mesmo. Saíram e tomaram juntos uma rua. Em seguida, de súbito, o anjo desapareceu.
11 Leꞌa gor mteꞌach wen xkaꞌal Pedr, weꞌe mbinbeꞌe Pedr:
11 Então Pedro tornou a si e disse: Agora vejo que o Senhor mandou verdadeiramente o seu anjo e me livrou da mão de Herodes e de tudo o que esperava o povo dos judeus.
12 Leꞌa gor na li mbinbeꞌe Pedr wa, cha nchaꞌa xa ta lid Marí, xnaꞌa xa nsaleaꞌ Juan xa no nsaleaꞌ Marc. Leꞌa sa wa kwaꞌad be men nzhealbe, ndeyadiꞌizhno bexa Dios.
12 Refletiu um momento e dirigiu-se para a casa de Maria, mãe de João, que tem por sobrenome Marcos, onde muitos se tinham reunido e faziam oração.
13 Leꞌa gor ulayaꞌ Pedr toꞌo niꞌi wa, cha utezh Pedr bexa. Leꞌa dub xagots ben nsaleaꞌ Rode utoꞌo nchaꞌwiꞌi ná ton ta li nbezh wa.
13 Quando bateu à porta de entrada, uma criada, chamada Rode, adiantou-se para escutar.
14 Ná gor mgondoꞌ xagots wa leꞌa ta wa ti Pedr, tant nten ladna xa ni lá igen uxaꞌal xa toꞌo niꞌi wa, ndi karrel myaꞌyab xa leꞌa Pedr nsoꞌ toꞌo niꞌi.
14 Mal reconheceu a voz de Pedro, de tanta alegria não abriu a porta, mas, correndo para dentro, foi anunciar que era Pedro que estava à porta.
15 Ná leꞌa bexa wa ndab:
15 Disseram-lhe: Estás louca! Mas ela persistia em afirmar que era verdade. Diziam eles: Então é o seu anjo.
16 Ndalen wa leꞌa Pedr bi nsoꞌbezhka toꞌo niꞌi wa. Leꞌa gor na mxaꞌal bexa toꞌo niꞌi wa no uniꞌí bexa leꞌa‑yá Pedrka, weꞌe cha uzheꞌeb ngwanseana bexa.
16 Pedro continuava a bater. Afinal abriram a porta, viram-no e ficaram atônitos.
17 Leꞌa Pedr cha uxits yaꞌa na ndontsa xe kwe bexa. Cha mbidiꞌizh Pedr ndoꞌ bexa xteꞌe mgoꞌo Dios xa litgiꞌib. Cha ndab xa:
17 Ele, acenando-lhes com a mão que se calassem, contou como o Senhor o havia livrado da prisão, e disse: Comunicai-o a Tiago e aos irmãos. Em seguida, saiu dali e retirou-se para outro lugar.
18 Ngot xeꞌa cha uzheꞌeb ndeseyoch be soldad len litgiꞌib, leꞌa bexa lá iniꞌí pa nchaꞌa Pedr.
18 Logo que amanheceu, houve um sobressalto pouco comum entre os soldados sobre o que acontecera a Pedro.
19 Leꞌa Herodes unibeꞌe ukwaꞌan bexa Pedr, ná Pedr yá lá ngaꞌigaꞌata. Cha uzheꞌeb unabdiꞌizh Herodes ndoꞌ bexa nlaꞌach litgiꞌib wa ná xteꞌe mxoꞌon Pedr, cha unibeꞌe xa gat bexa wa. Tsoꞌo wa leꞌa Herodes cha mkaꞌan Judea, nchaꞌa xa yoo xa gezh Cesarea.
19 Herodes, procurando-o e não o achando, instaurou um processo contra os guardas e mandou supliciá-los. Em seguida, desceu da Judéia para Cesaréia, onde permaneceu.
20 Leꞌa Herodes uzheꞌeb ndakloo ndoꞌ be men ndencho gezh Tiro no Sidón. Parea leꞌa be men itop gezh wa nsiꞌi ta gaw na ndoꞌ Herodes. Ta weꞌe leꞌa bexa wa mkwaꞌan xteꞌe lá gaklonota Herodes bexa. Cha mbidiꞌizhno bexa Blasto dub xmen Herodes, gab Blasto ndoꞌ Herodes leꞌa bexa nlad gudiꞌizhno Herodes.
20 Estava Herodes em conflito com os habitantes de Tiro e de Sidônia. Estes, porém, de comum acordo, se apresentaram a ele, e, com o favor de Blasto, que era camareiro do rei, pediram a paz. {Porque a sua região era abastecida por ele.}
21 Leꞌa Herodes cha msabeꞌe dub wizh gudiꞌizhno xa bexa. Zha ngol wizh wa leꞌa Herodes ngok lad uyap ten na. Cha usob xa sa ndun xa regl be taꞌa. Cha mbidiꞌizh xa ndoꞌ be men wa.
21 No dia marcado, Herodes, vestido em traje real, sentou-se no tribunal e lhes dirigiu uma alocução.
22 Leꞌa bexa wa usaxan ugeꞌ ndab:
22 O povo aplaudia: É a voz de um deus, e não de um homem!
23 Bi leꞌa gor wa leꞌa dub angel ten Dios mbin usen gizh Herodes, geal leꞌa Herodes naꞌanpa ngab leꞌa bexa wa ndi Diostsa yankea. Weꞌe udaw mgeas Herodes, cha ngut xa.
23 No mesmo instante, o anjo do Senhor o feriu, por ele não haver dado honra a Deus. E, roído de vermes, expirou.
24 Weꞌe leꞌa diꞌizh ten Dios uzheꞌeb nsateꞌachso itea lad no kwaꞌad men nsayungea ladna‑yá.
24 Entretanto, a palavra de Deus crescia e se espalhava sempre mais.
25 Leꞌa gor na unitsa tiꞌin ngwaꞌ Bernabé no Saulo gezh Jerusalén wa, cha myach bexa nseabe bexa leꞌaka Antioquía. Mbiꞌi bexa no Juan, xa noga nsaleaꞌ Marc.
25 Tendo Barnabé e Saulo concluído a sua missão, voltaram de Jerusalém {a Antioquia}, levando consigo João, que tem por sobrenome Marcos.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Atos 12, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.