Hebreus 6

Dižaʼ güen c̱he ancho Jesucristo (ZPQNT) vs BKJ

Sair da comparação
1 — ausente —
1 Pelo que, deixando os princípios da doutrina de Cristo, prossigamos até a perfeição, não lançando de novo o fundamento de arrependimento de obras mortas e de fé em Deus,
2 — ausente —
2 de doutrina sobre batismos, e de imposição de mãos, e sobre ressurreição de mortos e sobre juízo eterno.
3 Ḻenṉa' goncho ṉa'a še Diosen' goṉšque' latje.
3 E isso faremos, se Deus o permitir.
4 Nita' beṉe' ba gwyo'o be'ni' c̱he Criston' ḻo' yic̱hjlažda'ogaque', na' ba chesacbe'ede' can' nac yeḻa' mban da' choṉ Criston', na' ba zoa Spiritw c̱he Diosen' ḻo' yic̱hjlažda'ogaque'.
4 Porque é impossível que os que uma vez foram iluminados, e provaram o dom celestial, e se fizeram participantes do Espírito Santo,
5 Ba zjaṉezde' xtiža' Diosen' naquen güen na' ba zjanombi'e yeḻa' guac c̱he Diosen' da' za' gwlo'echde' beṉac̱hen'.
5 e provaram a boa palavra de Deus, e os poderes do mundo que há de vir,
6 Na' še žin ža bich yesejnilaže' Criston' na' yesebejyic̱hje' xtižen', bich gac yesyetiṉjde' c̱he dan' ba gosebejyic̱hje'ne', ḻe ḻo' yic̱hjlažda'ogaque' chesone' txen len beṉe' ca' bosode'e Xi'iṉ Diosen' ḻe'e yag cruzen', na' chesone' cont nochle beṉe' yesegue'ede' ḻe'.
6 se eles caírem, sejam outra vez renovados para arrependimento; visto que eles de novo crucificam para si mesmo o Filho de Deus, expondo-o em uma vergonha aberta.
7 Cheyaḻa' gac yic̱hjlažda'ochon' ca to yežlio güen gan' chesaz beṉe'. Cheyož chac yejon' zan ṉi'a, nach chac cosešen'. Na' chata' dan' cheseyažje beṉe' chesazen'. Na' nacbia' Diosen' chebede' yežlion' nac ca'.
7 Porque a terra que absorve a chuva que cai sobre ela, e produz erva útil, provê para aqueles que a lavram e recebe a bênção da parte de Deus.
8 Bi gaccho ca to yežlio gan' chla' yag yeše' na' bichle yix̱e' da' nono chagw. Yežlion' nac ca' bibi zacan', na' ba zoa cuejyic̱hj x̱anen ḻen na' yix̱e' da' chla' lagüen žin ža šeyen.
8 Mas aquela que produz espinhos e abrolhos é rejeitada, e perto está da maldição; e o seu fim é ser queimada.
9 Le'e beṉe' migw, chacda' le'e, na' ḻa'czḻa' ba bia' dižan' ca', ṉezda' biḻja gonḻe can' cheson beṉe' chesebejyic̱hje' xtiža' Diosen'. Chacda' gonḻe güen da' ba gwlej Diosen' le'e cont šjayzoale len ḻe'.
9 Porém, amados, esperamos coisas melhores de vós, e coisas que acompanham a salvação, embora falemos assim.
10 Diosen' zeje' to ḻicha, na' bi ganḻaže' can' ba benḻe xšinen' na' can' ṉe' chonḻen ṉa'a chaclenḻe yezica'chle beṉe' chesejnilaže'ne'. Na' chonḻe ca' da' chaquele Diosen'.
10 Porque Deus não é injusto para que se esqueça de vossa obra, e do trabalho de amor que para com o seu nome mostrastes, porquanto ministrastes aos santos, e ainda os servis.
11 Na' chaclaža' to tole soatezle gonchle ca' do yic̱hj do laže'le šlac biṉa' žin ža gatle, cont ṉezele šjayzoale len Diosen'.
11 E desejamos que cada um de vós mostre o mesmo zelo até a completa certeza da esperança até o fim.
12 Chaclaža' bi gacle beṉe' xagüed len da' ža Diosen'. Na' chaclaža' gonḻe can' ba goson beṉe' zan beṉe' gosenite' gosejnilaže' Diosen' cani', gosejḻe'e gon Diosen' can' gože' ḻegaque' gone', na' gosape' yeḻa' chxenḻaže' cate'ch bžin ža benen'.
12 Para que não estejais ociosos, mas sejais seguidores dos que pela fé e paciência herdam as promessas.
13 Cate' Diosen' gože' da' Abraham xi'iṉ diaža c̱he' yesaque' beṉe' zan, bzoa cuine' gwlo'e da' baḻi gac can' gwnen', ḻe nono zoa beṉe' napch yeḻa' gwnabia' ca Diosen'.
13 Porque, quando Deus fez a promessa a Abraão, visto que não havia alguém maior por quem jurar, ele jurou por si mesmo,
14 Gwne': “Da' ḻi goncza' cont gac güen c̱hio' na' cont yesac xi'iṉ diaža c̱hio' beṉe' zan.”
14 dizendo: Certamente abençoando eu te abençoarei e multiplicando eu te multiplicarei.
15 Na' Abrahanṉa' gwdape' yeḻa' chxenḻaže' šlac gwleze', nach bžin ža gwzolao chac can' gwna Diosen'.
15 E assim, tendo Abraão perseverado pacientemente, obteve a promessa.
16 Beṉac̱hen' zjayolagüe' chosozoe' Diosen' cue'e da' baḻi c̱he bi dan' chesene', ḻe Diosen' chnabia'che' ca ḻegaque'. Chesone' ca' cont beṉe' ca' chesacyože' len ḻegaque' yesejḻe'e na' yesyeyacxenḻaže'.
16 Porque os homens verdadeiramente juram pelo maior, e o juramento de confirmação é, para eles, um fim de toda contenda.
17 Na' Diosen' bzoa cuine' cue'e da' baḻi cont ṉeze beṉe' ca' zjanac xi'iṉ diaža c̱he da' Abrahanṉa' gague da' te c̱he dan' gwne' gonen'.
17 E assim Deus, desejando mostrar mais abundantemente aos herdeiros da promessa a imutabilidade do seu conselho, confirmou-o com juramento;
18 Diosen' bene' c̱hope da' qui: gwne' can' gone' na' ḻecze bzoa cuine' cue'e da' baḻi gac can' gwnen', na' gague da' te bi gac can' gwnen'. Chaclaže' chio' ba betiṉje xtoḻa'chon' yebecho ṉezecho šjayzoacho len ḻe'. Na' Diosen' bi chac güe'e diža' güenḻaže'.
18 para que através de duas coisas imutáveis, nas quais é impossível que Deus minta, pudéssemos ter uma poderosa consolação, nós, que procuramos refúgio na esperança colocada diante de nós.
19 — ausente —
19 Esperança essa que temos como âncora da alma, segura e firme, e que penetra até o interior do véu;
20 — ausente —
20 onde o precursor entrou por nós, o próprio Jesus, feito sumo sacerdote para sempre, segundo a ordem de Melquisedeque.

Ler em outra tradução

Comparar com outra

Estude este capítulo no WhatsApp

Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Hebreus 6, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.