Hebreus 6
Dižaʼ güen c̱he ancho Jesucristo (ZPQNT) vs ARA
1 — ausente —
1 Por isso, pondo de parte os princípios elementares da doutrina de Cristo, deixemo-nos levar para o que é perfeito, não lançando, de novo, a base do arrependimento de obras mortas e da fé em Deus,
2 — ausente —
2 o ensino de batismos e da imposição de mãos, da ressurreição dos mortos e do juízo eterno.
3 Ḻenṉa' goncho ṉa'a še Diosen' goṉšque' latje.
3 Isso faremos, se Deus permitir.
4 Nita' beṉe' ba gwyo'o be'ni' c̱he Criston' ḻo' yic̱hjlažda'ogaque', na' ba chesacbe'ede' can' nac yeḻa' mban da' choṉ Criston', na' ba zoa Spiritw c̱he Diosen' ḻo' yic̱hjlažda'ogaque'.
4 É impossível, pois, que aqueles que uma vez foram iluminados, e provaram o dom celestial, e se tornaram participantes do Espírito Santo,
5 Ba zjaṉezde' xtiža' Diosen' naquen güen na' ba zjanombi'e yeḻa' guac c̱he Diosen' da' za' gwlo'echde' beṉac̱hen'.
5 e provaram a boa palavra de Deus e os poderes do mundo vindouro,
6 Na' še žin ža bich yesejnilaže' Criston' na' yesebejyic̱hje' xtižen', bich gac yesyetiṉjde' c̱he dan' ba gosebejyic̱hje'ne', ḻe ḻo' yic̱hjlažda'ogaque' chesone' txen len beṉe' ca' bosode'e Xi'iṉ Diosen' ḻe'e yag cruzen', na' chesone' cont nochle beṉe' yesegue'ede' ḻe'.
6 e caíram, sim, é impossível outra vez renová-los para arrependimento, visto que, de novo, estão crucificando para si mesmos o Filho de Deus e expondo-o à ignomínia.
7 Cheyaḻa' gac yic̱hjlažda'ochon' ca to yežlio güen gan' chesaz beṉe'. Cheyož chac yejon' zan ṉi'a, nach chac cosešen'. Na' chata' dan' cheseyažje beṉe' chesazen'. Na' nacbia' Diosen' chebede' yežlion' nac ca'.
7 Porque a terra que absorve a chuva que frequentemente cai sobre ela e produz erva útil para aqueles por quem é também cultivada recebe bênção da parte de Deus;
8 Bi gaccho ca to yežlio gan' chla' yag yeše' na' bichle yix̱e' da' nono chagw. Yežlion' nac ca' bibi zacan', na' ba zoa cuejyic̱hj x̱anen ḻen na' yix̱e' da' chla' lagüen žin ža šeyen.
8 mas, se produz espinhos e abrolhos, é rejeitada e perto está da maldição; e o seu fim é ser queimada.
9 Le'e beṉe' migw, chacda' le'e, na' ḻa'czḻa' ba bia' dižan' ca', ṉezda' biḻja gonḻe can' cheson beṉe' chesebejyic̱hje' xtiža' Diosen'. Chacda' gonḻe güen da' ba gwlej Diosen' le'e cont šjayzoale len ḻe'.
9 Quanto a vós outros, todavia, ó amados, estamos persuadidos das coisas que são melhores e pertencentes à salvação, ainda que falamos desta maneira.
10 Diosen' zeje' to ḻicha, na' bi ganḻaže' can' ba benḻe xšinen' na' can' ṉe' chonḻen ṉa'a chaclenḻe yezica'chle beṉe' chesejnilaže'ne'. Na' chonḻe ca' da' chaquele Diosen'.
10 Porque Deus não é injusto para ficar esquecido do vosso trabalho e do amor que evidenciastes para com o seu nome, pois servistes e ainda servis aos santos.
11 Na' chaclaža' to tole soatezle gonchle ca' do yic̱hj do laže'le šlac biṉa' žin ža gatle, cont ṉezele šjayzoale len Diosen'.
11 Desejamos, porém, continue cada um de vós mostrando, até ao fim, a mesma diligência para a plena certeza da esperança;
12 Chaclaža' bi gacle beṉe' xagüed len da' ža Diosen'. Na' chaclaža' gonḻe can' ba goson beṉe' zan beṉe' gosenite' gosejnilaže' Diosen' cani', gosejḻe'e gon Diosen' can' gože' ḻegaque' gone', na' gosape' yeḻa' chxenḻaže' cate'ch bžin ža benen'.
12 para que não vos torneis indolentes, mas imitadores daqueles que, pela fé e pela longanimidade, herdam as promessas.
13 Cate' Diosen' gože' da' Abraham xi'iṉ diaža c̱he' yesaque' beṉe' zan, bzoa cuine' gwlo'e da' baḻi gac can' gwnen', ḻe nono zoa beṉe' napch yeḻa' gwnabia' ca Diosen'.
13 Pois, quando Deus fez a promessa a Abraão, visto que não tinha ninguém superior por quem jurar, jurou por si mesmo,
14 Gwne': “Da' ḻi goncza' cont gac güen c̱hio' na' cont yesac xi'iṉ diaža c̱hio' beṉe' zan.”
14 dizendo: Certamente, te abençoarei e te multiplicarei.
15 Na' Abrahanṉa' gwdape' yeḻa' chxenḻaže' šlac gwleze', nach bžin ža gwzolao chac can' gwna Diosen'.
15 E assim, depois de esperar com paciência, obteve Abraão a promessa.
16 Beṉac̱hen' zjayolagüe' chosozoe' Diosen' cue'e da' baḻi c̱he bi dan' chesene', ḻe Diosen' chnabia'che' ca ḻegaque'. Chesone' ca' cont beṉe' ca' chesacyože' len ḻegaque' yesejḻe'e na' yesyeyacxenḻaže'.
16 Pois os homens juram pelo que lhes é superior, e o juramento, servindo de garantia, para eles, é o fim de toda contenda.
17 Na' Diosen' bzoa cuine' cue'e da' baḻi cont ṉeze beṉe' ca' zjanac xi'iṉ diaža c̱he da' Abrahanṉa' gague da' te c̱he dan' gwne' gonen'.
17 Por isso, Deus, quando quis mostrar mais firmemente aos herdeiros da promessa a imutabilidade do seu propósito, se interpôs com juramento,
18 Diosen' bene' c̱hope da' qui: gwne' can' gone' na' ḻecze bzoa cuine' cue'e da' baḻi gac can' gwnen', na' gague da' te bi gac can' gwnen'. Chaclaže' chio' ba betiṉje xtoḻa'chon' yebecho ṉezecho šjayzoacho len ḻe'. Na' Diosen' bi chac güe'e diža' güenḻaže'.
18 para que, mediante duas coisas imutáveis, nas quais é impossível que Deus minta, forte alento tenhamos nós que já corremos para o refúgio, a fim de lançar mão da esperança proposta;
19 — ausente —
19 a qual temos por âncora da alma, segura e firme e que penetra além do véu,
20 — ausente —
20 onde Jesus, como precursor, entrou por nós, tendo-se tornado sumo sacerdote para sempre, segundo a ordem de Melquisedeque.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Hebreus 6, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.