1 Tessalonicenses 2

Dižaʼ güen c̱he ancho Jesucristo (ZPQNT) vs VC

Sair da comparação
VC Versão Católica
1 Beṉe' migw, le'e ṉezele dan' bedeṉa'to' le'e goclenchguan le'e.
1 Bem sabeis, irmãos, que a nossa ida a vós não foi em vão.
2 Na' ṉezele can' gwdi gwxaca'to' cate' gwyejto' Filipos, na' can' gosezi'diža' beṉe' ca' neto' dan' gwdix̱jue'eto' c̱he Jesucriston'. Perw Diosen' goclene' neto' cont bi bžebto' gwdix̱jue'eto' diža' güen c̱he' len le'e ḻa'czḻa' beṉe' zan bosožone' c̱hix̱jue'eton'.
2 Apesar de maltratados e ultrajados em Filipos, como sabeis, ousamos, confiados em nosso Deus, pregar-vos o Evangelho de Deus em meio de muitas lutas.
3 Dan' gota'yoeto' le'e gwzenagle c̱he Diosen' bitw ṉacho bzejni'ito' le'e clele, ṉeca goclaže'to' gonto' da' mal, na' ṉeca bento' xbab gonḻeto' le'e.
3 A nossa pregação não provém de erro, nem de intenções fraudulentas, nem de engano.
4 San zoato' choe'to' diža' can' chazlaže' Diosen' ben' ba gwleje'nto' par chyix̱jue'eto' diža' güen c̱he'na'. Na' chyix̱jue'eton' gague cont yebe beṉe', san cont yebe Diosen' ben' ṉeze bin' yo'o ḻo' yic̱hjlažda'ochon'.
4 Mas, como Deus nos julgou dignos de nos confiar o Evangelho, falamos, não para agradar aos homens, e sim a Deus, que sonda os nossos corações.
5 Ṉezele can' bento', ṉe tṉi'aze biṉa' gwpeto' le'e len xtiža'ton', na' ṉeca benḻeto' le'e cont gonḻe c̱heto' bi da' de c̱hele. Cuin Diosen' ṉezde' can' naquen.
5 Com efeito, nunca usamos de adulação, como sabeis, nem fomos levados por fins interesseiros. Deus é testemunha.
6 Na' ṉeca cheyiljwlaže'to' nacle gonto' cont yesonxen beṉe' neto'. Ṉeca ṉacho chaclaže'to' gonxeṉle neto', na' ṉeca chaclaže'to' yezica'chle beṉe' yesone' ca'. Zaca'to' gonto' ga gwzenagle c̱heto' la fuers da' gwseḻa' Criston' neto' choe'to' xtiže'na', perw bitw chonto' ca'.
6 Não buscamos glórias humanas, nem de vós nem de outros.
7 Nži'ito' le'e cacze no'ole šagüe' nži'ide' xi'iṉe' bi' chosgol chosc̱ha'ogüe'.
7 Na qualidade de apóstolos de Cristo, poderíamos apresentar-nos como pessoas de autoridade. Todavia, nos fizemos discretos no meio de vós. Como a mãe a acariciar os seus filhinhos,
8 Na' dan' chaqueto' le'e, be'lento' le'e diža' güen c̱he Diosen'. Na' gague da' na'zen' bento', ḻecze bzanḻaže' cuinto' bento' ga zelao gwzaque'to' cont goclento' le'e, ḻe chaqueto' le'e.
8 assim, em nossa ternura por vós, desejávamos não só comunicar-vos o Evangelho de Deus, mas até a nossa própria vida, porquanto nos sois muito queridos.
9 Za'laže'czle beṉe' migw, cate' gwzoato' len le'e benchguato' žin con ga zelao gwzoeto'. Bento' žin do ža do yel cont cbi bi gastw bzoato' le'e. Can' bento' gwdix̱jue'eto' le'e diža' güen c̱he Diosen'.
9 Vós vos lembrais, irmãos, dos nossos trabalhos e de nossa fadiga. Trabalhando noite e dia, para não sermos pesados a nenhum de vós, pregamo-vos o Evangelho de Deus.
10 Txenczen' ṉezele len Diosen' gwzoato' do laže'to' cate' gwzoato' len le'e chejnilaže'le Jesucriston'. Benczto' con can' chazlaže' Diosen' cont ṉe to cono gwna napto' doḻa'.
10 Vós sois testemunhas, e também Deus, de quão santa, justa e irrepreensivelmente nos portamos convosco que crestes.
11 Ṉezele can' gota'yoeto' le'e gonḻe da' güen na' can' bento' c̱hac̱h laže' to tole gonḻen. Bento' can' chon to beṉe' byo len xi'iṉe'.
11 E sabeis que procedemos com cada um de vós como um pai com seus filhos:
12 Bento' mandadw gonḻe da' güen ca cheyaḻa' gon chio' naccho ḻo na' Diosen', ḻe ba gwleje' chio' par ṉabia'cho txen len ḻe' na' par gone' gac da' mba juisyw c̱hecho cate' šjayzoacho len ḻe'.
12 nós vos temos exortado, estimulado, conjurado a vos comportardes de maneira digna de Deus, que vos chama ao seu Reino e à sua glória.
13 Bate'teze choe'to' yeḻa' chox̱clen c̱he Diosen' dan' bzenagle xtiže'na' caten' gwdix̱jue'eton' le'e. Zacbe'ele bi naquen xtiža' beṉac̱h, san naquen xtiža' Dios dan' choe'to'. Na' xtiža' Diosen' dan' chejḻe'le chša'an xbab dan' yo'o ḻo' yic̱hjlažda'olen'.
13 Por isso é que também nós não cessamos de dar graças a Deus, porque recebestes a palavra de Deus, que de nós ouvistes, e a acolhestes, não como palavra de homens, mas como aquilo que realmente é, como palavra de Deus, que age eficazmente em vós, os fiéis.
14 Na' bene' migw, ba goc c̱hele can' goc c̱he beṉe' chesedop chesežag chesonxene' Jesucriston' zan part Judean'. Beṉe' Israel gualaž c̱hegaque' bosoc̱hi bososaque' ḻegaque', na' ḻecze can' bosoc̱hi bososaca' beṉe' gualaž c̱helen' le'e.
14 Com efeito, irmãos, vós vos tornastes imitadores das igrejas de Deus que estão na Judéia, das igrejas de Jesus Cristo. Tivestes que sofrer da parte dos vossos compatriotas o mesmo que eles sofreram dos judeus,
15 Na' beṉe' Israel ca' gosote' X̱ancho Jesucriston' con can' gosote' da' beṉe' gosoe'lene' ḻegaque' xtiža' Diosen' cani'. Na' ḻecze can' gosone' bosolagšibe' neto'. Na' ža ṉa'aža ṉe' nite' chesone' da' bi chazlaže' Diosen' na' chesegue'ede' yogo'ḻoḻ beṉac̱hen',
15 aqueles judeus que mataram o Senhor Jesus, que nos perseguiram, que não são do agrado de Deus, que são inimigos de todos os homens,
16 ḻe chosožone' gwzejni'ito' yezica'chle beṉe' bi da' cheyaḻa' goncho cont gata' yeḻa' mban c̱hecho toḻi tocaṉe. Can' chesone' do tiemp chosozanch xtoḻa'gaquen' na' Diosen' ba chža'achgüe' ḻegaque'.
16 visto que nos proíbem pregar aos gentios para que se salvem. E com isto vão enchendo sempre mais a medida dos seus pecados. Mas a ira de Deus acabou por atingi-los.
17 — ausente —
17 Nós, irmãos, separados de vós por algum tempo - de vista, não de coração -, temos o mais vivo e ardente desejo de vos rever.
18 — ausente —
18 Pelo que fizemos o possível por ir visitar-vos, ao menos eu, Paulo, em diversas ocasiões. Mas Satanás nos impediu.
19 — ausente —
19 Pois quem, senão vós, será a nossa esperança, a nossa alegria e a nossa coroa de glória ante nosso Senhor Jesus, no dia de sua vinda?
20 — ausente —
20 Sim, sois vós a nossa glória e a nossa alegria!

Ler em outra tradução

Comparar com outra

Estude este capítulo no WhatsApp

Peça à IA da Bíblia Fala para explicar 1 Tessalonicenses 2, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.