1 Tessalonicenses 2

Dižaʼ güen c̱he ancho Jesucristo (ZPQNT) vs ARA

Sair da comparação
ARA Almeida Revista e Atualizada 1993
1 Beṉe' migw, le'e ṉezele dan' bedeṉa'to' le'e goclenchguan le'e.
1 Porque vós, irmãos, sabeis, pessoalmente, que a nossa estada entre vós não se tornou infrutífera;
2 Na' ṉezele can' gwdi gwxaca'to' cate' gwyejto' Filipos, na' can' gosezi'diža' beṉe' ca' neto' dan' gwdix̱jue'eto' c̱he Jesucriston'. Perw Diosen' goclene' neto' cont bi bžebto' gwdix̱jue'eto' diža' güen c̱he' len le'e ḻa'czḻa' beṉe' zan bosožone' c̱hix̱jue'eton'.
2 mas, apesar de maltratados e ultrajados em Filipos, como é do vosso conhecimento, tivemos ousada confiança em nosso Deus, para vos anunciar o evangelho de Deus, em meio a muita luta.
3 Dan' gota'yoeto' le'e gwzenagle c̱he Diosen' bitw ṉacho bzejni'ito' le'e clele, ṉeca goclaže'to' gonto' da' mal, na' ṉeca bento' xbab gonḻeto' le'e.
3 Pois a nossa exortação não procede de engano, nem de impureza, nem se baseia em dolo;
4 San zoato' choe'to' diža' can' chazlaže' Diosen' ben' ba gwleje'nto' par chyix̱jue'eto' diža' güen c̱he'na'. Na' chyix̱jue'eton' gague cont yebe beṉe', san cont yebe Diosen' ben' ṉeze bin' yo'o ḻo' yic̱hjlažda'ochon'.
4 pelo contrário, visto que fomos aprovados por Deus, a ponto de nos confiar ele o evangelho, assim falamos, não para que agrademos a homens, e sim a Deus, que prova o nosso coração.
5 Ṉezele can' bento', ṉe tṉi'aze biṉa' gwpeto' le'e len xtiža'ton', na' ṉeca benḻeto' le'e cont gonḻe c̱heto' bi da' de c̱hele. Cuin Diosen' ṉezde' can' naquen.
5 A verdade é que nunca usamos de linguagem de bajulação, como sabeis, nem de intuitos gananciosos. Deus disto é testemunha.
6 Na' ṉeca cheyiljwlaže'to' nacle gonto' cont yesonxen beṉe' neto'. Ṉeca ṉacho chaclaže'to' gonxeṉle neto', na' ṉeca chaclaže'to' yezica'chle beṉe' yesone' ca'. Zaca'to' gonto' ga gwzenagle c̱heto' la fuers da' gwseḻa' Criston' neto' choe'to' xtiže'na', perw bitw chonto' ca'.
6 Também jamais andamos buscando glória de homens, nem de vós, nem de outros.
7 Nži'ito' le'e cacze no'ole šagüe' nži'ide' xi'iṉe' bi' chosgol chosc̱ha'ogüe'.
7 Embora pudéssemos, como enviados de Cristo, exigir de vós a nossa manutenção, todavia, nos tornamos carinhosos entre vós, qual ama que acaricia os próprios filhos;
8 Na' dan' chaqueto' le'e, be'lento' le'e diža' güen c̱he Diosen'. Na' gague da' na'zen' bento', ḻecze bzanḻaže' cuinto' bento' ga zelao gwzaque'to' cont goclento' le'e, ḻe chaqueto' le'e.
8 assim, querendo-vos muito, estávamos prontos a oferecer-vos não somente o evangelho de Deus, mas, igualmente, a própria vida; por isso que vos tornastes muito amados de nós.
9 Za'laže'czle beṉe' migw, cate' gwzoato' len le'e benchguato' žin con ga zelao gwzoeto'. Bento' žin do ža do yel cont cbi bi gastw bzoato' le'e. Can' bento' gwdix̱jue'eto' le'e diža' güen c̱he Diosen'.
9 Porque, vos recordais, irmãos, do nosso labor e fadiga; e de como, noite e dia labutando para não vivermos à custa de nenhum de vós, vos proclamamos o evangelho de Deus.
10 Txenczen' ṉezele len Diosen' gwzoato' do laže'to' cate' gwzoato' len le'e chejnilaže'le Jesucriston'. Benczto' con can' chazlaže' Diosen' cont ṉe to cono gwna napto' doḻa'.
10 Vós e Deus sois testemunhas do modo por que piedosa, justa e irrepreensivelmente procedemos em relação a vós outros, que credes.
11 Ṉezele can' gota'yoeto' le'e gonḻe da' güen na' can' bento' c̱hac̱h laže' to tole gonḻen. Bento' can' chon to beṉe' byo len xi'iṉe'.
11 E sabeis, ainda, de que maneira, como pai a seus filhos, a cada um de vós,
12 Bento' mandadw gonḻe da' güen ca cheyaḻa' gon chio' naccho ḻo na' Diosen', ḻe ba gwleje' chio' par ṉabia'cho txen len ḻe' na' par gone' gac da' mba juisyw c̱hecho cate' šjayzoacho len ḻe'.
12 exortamos, consolamos e admoestamos, para viverdes por modo digno de Deus, que vos chama para o seu reino e glória.
13 Bate'teze choe'to' yeḻa' chox̱clen c̱he Diosen' dan' bzenagle xtiže'na' caten' gwdix̱jue'eton' le'e. Zacbe'ele bi naquen xtiža' beṉac̱h, san naquen xtiža' Dios dan' choe'to'. Na' xtiža' Diosen' dan' chejḻe'le chša'an xbab dan' yo'o ḻo' yic̱hjlažda'olen'.
13 Outra razão ainda temos nós para, incessantemente, dar graças a Deus: é que, tendo vós recebido a palavra que de nós ouvistes, que é de Deus, acolhestes não como palavra de homens, e sim como, em verdade é, a palavra de Deus, a qual, com efeito, está operando eficazmente em vós, os que credes.
14 Na' bene' migw, ba goc c̱hele can' goc c̱he beṉe' chesedop chesežag chesonxene' Jesucriston' zan part Judean'. Beṉe' Israel gualaž c̱hegaque' bosoc̱hi bososaque' ḻegaque', na' ḻecze can' bosoc̱hi bososaca' beṉe' gualaž c̱helen' le'e.
14 Tanto é assim, irmãos, que vos tornastes imitadores das igrejas de Deus existentes na Judeia em Cristo Jesus; porque também padecestes, da parte dos vossos patrícios, as mesmas coisas que eles, por sua vez, sofreram dos judeus,
15 Na' beṉe' Israel ca' gosote' X̱ancho Jesucriston' con can' gosote' da' beṉe' gosoe'lene' ḻegaque' xtiža' Diosen' cani'. Na' ḻecze can' gosone' bosolagšibe' neto'. Na' ža ṉa'aža ṉe' nite' chesone' da' bi chazlaže' Diosen' na' chesegue'ede' yogo'ḻoḻ beṉac̱hen',
15 os quais não somente mataram o Senhor Jesus e os profetas, como também nos perseguiram, e não agradam a Deus, e são adversários de todos os homens,
16 ḻe chosožone' gwzejni'ito' yezica'chle beṉe' bi da' cheyaḻa' goncho cont gata' yeḻa' mban c̱hecho toḻi tocaṉe. Can' chesone' do tiemp chosozanch xtoḻa'gaquen' na' Diosen' ba chža'achgüe' ḻegaque'.
16 a ponto de nos impedirem de falar aos gentios para que estes sejam salvos, a fim de irem enchendo sempre a medida de seus pecados. A ira, porém, sobreveio contra eles, definitivamente.
17 — ausente —
17 Ora, nós, irmãos, orfanados, por breve tempo, de vossa presença, não, porém, do coração, com tanto mais empenho diligenciamos, com grande desejo, ir ver-vos pessoalmente.
18 — ausente —
18 Por isso, quisemos ir até vós (pelo menos eu, Paulo, não somente uma vez, mas duas); contudo, Satanás nos barrou o caminho.
19 — ausente —
19 Pois quem é a nossa esperança, ou alegria, ou coroa em que exultamos, na presença de nosso Senhor Jesus em sua vinda? Não sois vós?
20 — ausente —
20 Sim, vós sois realmente a nossa glória e a nossa alegria!

Ler em outra tradução

Comparar com outra

Estude este capítulo no WhatsApp

Peça à IA da Bíblia Fala para explicar 1 Tessalonicenses 2, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.