1 Tessalonicenses 2
Dižaʼ güen c̱he ancho Jesucristo (ZPQNT) vs NAA
1 Beṉe' migw, le'e ṉezele dan' bedeṉa'to' le'e goclenchguan le'e.
1 Irmãos, vocês sabem muito bem que a nossa chegada no meio de vocês não foi em vão.
2 Na' ṉezele can' gwdi gwxaca'to' cate' gwyejto' Filipos, na' can' gosezi'diža' beṉe' ca' neto' dan' gwdix̱jue'eto' c̱he Jesucriston'. Perw Diosen' goclene' neto' cont bi bžebto' gwdix̱jue'eto' diža' güen c̱he' len le'e ḻa'czḻa' beṉe' zan bosožone' c̱hix̱jue'eton'.
2 Pelo contrário, apesar de maltratados e insultados em Filipos, como vocês sabem, tivemos ousada confiança em nosso Deus para anunciar a vocês o evangelho de Deus, em meio a muita luta.
3 Dan' gota'yoeto' le'e gwzenagle c̱he Diosen' bitw ṉacho bzejni'ito' le'e clele, ṉeca goclaže'to' gonto' da' mal, na' ṉeca bento' xbab gonḻeto' le'e.
3 Pois a nossa exortação não procede de erro ou de intenções impuras, nem se baseia no engano.
4 San zoato' choe'to' diža' can' chazlaže' Diosen' ben' ba gwleje'nto' par chyix̱jue'eto' diža' güen c̱he'na'. Na' chyix̱jue'eton' gague cont yebe beṉe', san cont yebe Diosen' ben' ṉeze bin' yo'o ḻo' yic̱hjlažda'ochon'.
4 Pelo contrário, visto que fomos aprovados por Deus, a ponto de ele nos confiar o evangelho, assim falamos, não para agradar as pessoas, e sim para agradar a Deus, que prova o nosso coração.
5 Ṉezele can' bento', ṉe tṉi'aze biṉa' gwpeto' le'e len xtiža'ton', na' ṉeca benḻeto' le'e cont gonḻe c̱heto' bi da' de c̱hele. Cuin Diosen' ṉezde' can' naquen.
5 A verdade, como vocês sabem, é que nunca usamos de linguagem de bajulação, nem de pretextos gananciosos. Deus é testemunha disso.
6 Na' ṉeca cheyiljwlaže'to' nacle gonto' cont yesonxen beṉe' neto'. Ṉeca ṉacho chaclaže'to' gonxeṉle neto', na' ṉeca chaclaže'to' yezica'chle beṉe' yesone' ca'. Zaca'to' gonto' ga gwzenagle c̱heto' la fuers da' gwseḻa' Criston' neto' choe'to' xtiže'na', perw bitw chonto' ca'.
6 Também jamais andamos buscando elogios das pessoas, nem de vocês, nem de outros.
7 Nži'ito' le'e cacze no'ole šagüe' nži'ide' xi'iṉe' bi' chosgol chosc̱ha'ogüe'.
7 Embora, como apóstolos de Cristo, pudéssemos ter feito exigências, preferimos ser carinhosos quando estivemos aí com vocês, assim como uma mãe que acaricia os próprios filhos.
8 Na' dan' chaqueto' le'e, be'lento' le'e diža' güen c̱he Diosen'. Na' gague da' na'zen' bento', ḻecze bzanḻaže' cuinto' bento' ga zelao gwzaque'to' cont goclento' le'e, ḻe chaqueto' le'e.
8 Assim, com muito afeto, estávamos prontos a lhes oferecer não somente o evangelho de Deus, mas até mesmo a própria vida, porque vocês se tornaram muito amados por nós.
9 Za'laže'czle beṉe' migw, cate' gwzoato' len le'e benchguato' žin con ga zelao gwzoeto'. Bento' žin do ža do yel cont cbi bi gastw bzoato' le'e. Can' bento' gwdix̱jue'eto' le'e diža' güen c̱he Diosen'.
9 Pois vocês com certeza se lembram, irmãos, do nosso esforço e fadiga, e de como, trabalhando de noite e de dia para não vivermos à custa de nenhum de vocês, proclamamos a vocês o evangelho de Deus.
10 Txenczen' ṉezele len Diosen' gwzoato' do laže'to' cate' gwzoato' len le'e chejnilaže'le Jesucriston'. Benczto' con can' chazlaže' Diosen' cont ṉe to cono gwna napto' doḻa'.
10 Vocês e Deus são testemunhas de como nos portamos de maneira piedosa, justa e irrepreensível em relação a vocês, os que creem.
11 Ṉezele can' gota'yoeto' le'e gonḻe da' güen na' can' bento' c̱hac̱h laže' to tole gonḻen. Bento' can' chon to beṉe' byo len xi'iṉe'.
11 E vocês sabem muito bem que tratamos cada um de vocês como um pai trata os seus filhos,
12 Bento' mandadw gonḻe da' güen ca cheyaḻa' gon chio' naccho ḻo na' Diosen', ḻe ba gwleje' chio' par ṉabia'cho txen len ḻe' na' par gone' gac da' mba juisyw c̱hecho cate' šjayzoacho len ḻe'.
12 exortando, consolando e admoestando vocês a viverem de uma maneira digna de Deus, que os chama para o seu Reino e a sua glória.
13 Bate'teze choe'to' yeḻa' chox̱clen c̱he Diosen' dan' bzenagle xtiže'na' caten' gwdix̱jue'eton' le'e. Zacbe'ele bi naquen xtiža' beṉac̱h, san naquen xtiža' Dios dan' choe'to'. Na' xtiža' Diosen' dan' chejḻe'le chša'an xbab dan' yo'o ḻo' yic̱hjlažda'olen'.
13 Temos mais uma razão para, incessantemente, dar graças a Deus: é que, ao receberem a palavra que de nós ouviram, que é de Deus, vocês a acolheram não como palavra humana, e sim como, em verdade é, a palavra de Deus, a qual está atuando eficazmente em vocês, os que creem.
14 Na' bene' migw, ba goc c̱hele can' goc c̱he beṉe' chesedop chesežag chesonxene' Jesucriston' zan part Judean'. Beṉe' Israel gualaž c̱hegaque' bosoc̱hi bososaque' ḻegaque', na' ḻecze can' bosoc̱hi bososaca' beṉe' gualaž c̱helen' le'e.
14 Tanto é assim, irmãos, que vocês se tornaram imitadores das igrejas de Deus que se encontram na Judeia e que estão em Cristo Jesus; porque também vocês sofreram, da parte de seus patrícios, as mesmas coisas que eles, por sua vez, sofreram dos judeus,
15 Na' beṉe' Israel ca' gosote' X̱ancho Jesucriston' con can' gosote' da' beṉe' gosoe'lene' ḻegaque' xtiža' Diosen' cani'. Na' ḻecze can' gosone' bosolagšibe' neto'. Na' ža ṉa'aža ṉe' nite' chesone' da' bi chazlaže' Diosen' na' chesegue'ede' yogo'ḻoḻ beṉac̱hen',
15 os quais não somente mataram o Senhor Jesus e os profetas, como também nos perseguiram, não agradam a Deus e são adversários de todos,
16 ḻe chosožone' gwzejni'ito' yezica'chle beṉe' bi da' cheyaḻa' goncho cont gata' yeḻa' mban c̱hecho toḻi tocaṉe. Can' chesone' do tiemp chosozanch xtoḻa'gaquen' na' Diosen' ba chža'achgüe' ḻegaque'.
16 a ponto de nos impedirem de falar aos gentios para que estes sejam salvos, a fim de encherem sempre a medida de seus pecados. A ira, porém, caiu sobre eles, definitivamente.
17 — ausente —
17 E nós, irmãos, estando separados de vocês por breve tempo, ficando longe dos olhos, mas perto do coração, com muito mais empenho e com grande desejo procuramos ir vê-los pessoalmente.
18 — ausente —
18 Por isso, quisemos ir até vocês — pelo menos eu, Paulo, por mais de uma vez —, porém Satanás nos barrou o caminho.
19 — ausente —
19 Pois quem é a nossa esperança, ou alegria, ou a coroa em que nos gloriamos na presença de nosso Senhor Jesus em sua vinda? Não é verdade que são vocês?
20 — ausente —
20 Sim, vocês são realmente a nossa glória e a nossa alegria!
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar 1 Tessalonicenses 2, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.