1 Tessalonicenses 2
Dižaʼ güen c̱he ancho Jesucristo (ZPQNT) vs NTLH
1 Beṉe' migw, le'e ṉezele dan' bedeṉa'to' le'e goclenchguan le'e.
1 Vocês sabem muito bem, irmãos, que a nossa visita não ficou sem proveito.
2 Na' ṉezele can' gwdi gwxaca'to' cate' gwyejto' Filipos, na' can' gosezi'diža' beṉe' ca' neto' dan' gwdix̱jue'eto' c̱he Jesucriston'. Perw Diosen' goclene' neto' cont bi bžebto' gwdix̱jue'eto' diža' güen c̱he' len le'e ḻa'czḻa' beṉe' zan bosožone' c̱hix̱jue'eton'.
2 Sabem também como fomos maltratados e insultados na cidade de Filipos, antes de chegarmos aí em Tessalônica. Fomos muito combatidos, mas o nosso Deus nos deu coragem para anunciar a vocês a boa notícia que vem dele.
3 Dan' gota'yoeto' le'e gwzenagle c̱he Diosen' bitw ṉacho bzejni'ito' le'e clele, ṉeca goclaže'to' gonto' da' mal, na' ṉeca bento' xbab gonḻeto' le'e.
3 Aquilo que anunciamos a vocês não se baseia em erros ou em má intenção; e também não tentamos enganar ninguém.
4 San zoato' choe'to' diža' can' chazlaže' Diosen' ben' ba gwleje'nto' par chyix̱jue'eto' diža' güen c̱he'na'. Na' chyix̱jue'eton' gague cont yebe beṉe', san cont yebe Diosen' ben' ṉeze bin' yo'o ḻo' yic̱hjlažda'ochon'.
4 Pelo contrário, sempre falamos como Deus quer que falemos, porque ele nos aprovou e nos deu a tarefa de anunciar o evangelho . Não queremos agradar as pessoas, mas a Deus, que põe à prova as nossas intenções.
5 Ṉezele can' bento', ṉe tṉi'aze biṉa' gwpeto' le'e len xtiža'ton', na' ṉeca benḻeto' le'e cont gonḻe c̱heto' bi da' de c̱hele. Cuin Diosen' ṉezde' can' naquen.
5 Pois vocês sabem muito bem que não usamos palavras bonitas para enganar vocês, nem procuramos tapear vocês para conseguir dinheiro. Deus é testemunha disso.
6 Na' ṉeca cheyiljwlaže'to' nacle gonto' cont yesonxen beṉe' neto'. Ṉeca ṉacho chaclaže'to' gonxeṉle neto', na' ṉeca chaclaže'to' yezica'chle beṉe' yesone' ca'. Zaca'to' gonto' ga gwzenagle c̱heto' la fuers da' gwseḻa' Criston' neto' choe'to' xtiže'na', perw bitw chonto' ca'.
6 Nunca procuramos elogios de ninguém, nem de vocês nem de outros.
7 Nži'ito' le'e cacze no'ole šagüe' nži'ide' xi'iṉe' bi' chosgol chosc̱ha'ogüe'.
7 No entanto, tínhamos o direito de exigir de vocês alguma coisa, por sermos apóstolos de Cristo. Mas, quando estivemos com vocês, nós fomos como crianças, fomos como uma mãe ao cuidar dos seus filhos.
8 Na' dan' chaqueto' le'e, be'lento' le'e diža' güen c̱he Diosen'. Na' gague da' na'zen' bento', ḻecze bzanḻaže' cuinto' bento' ga zelao gwzaque'to' cont goclento' le'e, ḻe chaqueto' le'e.
8 Nós os amávamos tanto, que gostaríamos de ter dado a vocês não somente a boa notícia que vem de Deus, mas até mesmo a nossa própria vida. Como nós os amávamos!
9 Za'laže'czle beṉe' migw, cate' gwzoato' len le'e benchguato' žin con ga zelao gwzoeto'. Bento' žin do ža do yel cont cbi bi gastw bzoato' le'e. Can' bento' gwdix̱jue'eto' le'e diža' güen c̱he Diosen'.
9 Irmãos, vocês com certeza lembram de como trabalhamos e lutamos para ganhar o nosso sustento. Trabalhávamos de dia e de noite a fim de não sermos uma carga para vocês, enquanto anunciávamos a vocês a boa notícia que vem de Deus.
10 Txenczen' ṉezele len Diosen' gwzoato' do laže'to' cate' gwzoato' len le'e chejnilaže'le Jesucriston'. Benczto' con can' chazlaže' Diosen' cont ṉe to cono gwna napto' doḻa'.
10 Vocês são nossas testemunhas e Deus também de que o nosso comportamento entre vocês que creram foi limpo, correto e sem nenhuma falha.
11 Ṉezele can' gota'yoeto' le'e gonḻe da' güen na' can' bento' c̱hac̱h laže' to tole gonḻen. Bento' can' chon to beṉe' byo len xi'iṉe'.
11 Vocês sabem que tratamos cada um como um pai trata os seus filhos.
12 Bento' mandadw gonḻe da' güen ca cheyaḻa' gon chio' naccho ḻo na' Diosen', ḻe ba gwleje' chio' par ṉabia'cho txen len ḻe' na' par gone' gac da' mba juisyw c̱hecho cate' šjayzoacho len ḻe'.
12 Nós os animamos e aconselhamos para que vocês vivessem de uma maneira que agrade a Deus, que os chama para terem parte no seu Reino e na sua glória .
13 Bate'teze choe'to' yeḻa' chox̱clen c̱he Diosen' dan' bzenagle xtiže'na' caten' gwdix̱jue'eton' le'e. Zacbe'ele bi naquen xtiža' beṉac̱h, san naquen xtiža' Dios dan' choe'to'. Na' xtiža' Diosen' dan' chejḻe'le chša'an xbab dan' yo'o ḻo' yic̱hjlažda'olen'.
13 E existe outra razão pela qual sempre damos graças a Deus. Quando levamos a vocês a mensagem de Deus, vocês a ouviram e aceitaram. Não a aceitaram como uma mensagem que vem de pessoas, mas como a mensagem que vem de Deus, o que, de fato, ela é. Pois Deus está agindo em vocês, os que creem.
14 Na' bene' migw, ba goc c̱hele can' goc c̱he beṉe' chesedop chesežag chesonxene' Jesucriston' zan part Judean'. Beṉe' Israel gualaž c̱hegaque' bosoc̱hi bososaque' ḻegaque', na' ḻecze can' bosoc̱hi bososaca' beṉe' gualaž c̱helen' le'e.
14 Meus irmãos, o que aconteceu com vocês já havia acontecido também com as igrejas de Deus na Judeia, com o povo dali que pertence a Cristo Jesus. Vocês foram perseguidos pelos seus próprios patrícios do mesmo modo que os cristãos da Judeia foram perseguidos pelos judeus.
15 Na' beṉe' Israel ca' gosote' X̱ancho Jesucriston' con can' gosote' da' beṉe' gosoe'lene' ḻegaque' xtiža' Diosen' cani'. Na' ḻecze can' gosone' bosolagšibe' neto'. Na' ža ṉa'aža ṉe' nite' chesone' da' bi chazlaže' Diosen' na' chesegue'ede' yogo'ḻoḻ beṉac̱hen',
15 Foram os judeus que mataram o Senhor Jesus e os profetas e também nos perseguiram. Eles desagradam a Deus e são inimigos de todos.
16 ḻe chosožone' gwzejni'ito' yezica'chle beṉe' bi da' cheyaḻa' goncho cont gata' yeḻa' mban c̱hecho toḻi tocaṉe. Can' chesone' do tiemp chosozanch xtoḻa'gaquen' na' Diosen' ba chža'achgüe' ḻegaque'.
16 Tentam até nos impedir de anunciarmos a mensagem de salvação aos não judeus. Com isso eles completam o total dos pecados que eles têm cometido. Mas agora o castigo de Deus caiu finalmente sobre eles.
17 — ausente —
17 Irmãos, nós tivemos de nos separar de vocês por algum tempo. Estamos longe dos olhos, mas perto do coração. Sentimos muitas saudades de vocês e gostaríamos de vê-los outra vez.
18 — ausente —
18 Por isso quisemos ir até aí e fazer uma visita a vocês. Pelo menos eu, Paulo, quis fazer isso mais de uma vez, mas Satanás não nos deixou.
19 — ausente —
19 Afinal, quando o nosso Senhor Jesus vier, vocês e ninguém mais são de modo todo especial a nossa esperança, a nossa alegria e o nosso motivo de satisfação, diante dele, pela nossa vitória.
20 — ausente —
20 Sim, vocês são o nosso orgulho e a nossa alegria!
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar 1 Tessalonicenses 2, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.