Tiago 3
Zapoteco, Guevea de Humboldt NT (ZPG) vs NTLH
1 Dirman yahcaꞌ, na di xtahl laꞌd tzúladzy gac muextr, porni ba nann laꞌd noꞌ ni nac muextr, ma xroꞌ guîlné gabiahz par noꞌ dze-ctzoo Dioz guîlguxtisy bâḻ di ctzoo noꞌ ni nac xñahzû.
1 Meus irmãos, somente poucos de vocês deveriam se tornar mestres na Igreja, pois vocês sabem que nós, os que ensinamos, seremos julgados com mais rigor do que os outros.
2 Gyre nó we xtahl vuelt rtzoo ni nehx mos. Per dxu gax güieꞌ lehdy di gynii ni nehx mos la, leeme we ba byzeedy ctzoo ni nac xñahzû, no zegahc beeiy gap me leegahcme.
2 Todos nós sempre cometemos erros. Quem não comete nenhum erro no que diz é uma pessoa madura, capaz de controlar todo o seu corpo.
3 To guay rzobdiidz maꞌ hor-rguꞌ nó fren ruꞌ maꞌ, no mod-wé beeiy ctzoo nó mdad leemaꞌ.
3 Até na boca dos cavalos colocamos um freio para que nos obedeçam e assim fazemos com que vão aonde queremos.
4 No lâ güieꞌ zegahcu barcü; nîcze ma xroꞌ ñahcu, no nîcze ma ñacndip mbedun ni rguihñ leeu, per meññ-ziyno leeu riyno meu rutisy ne me, porni traz de barcü rahpu diby laꞌy guiib ni le timóṉ ni rtzoo mdad leeu, lehdy tzau ru ne me.
4 Pensem no navio: grande como é, empurrado por ventos fortes, ele é guiado por um pequeno leme e vai aonde o piloto quer.
5 No zegahc‑e zidguiahc luhdz meññ; diby laꞌy mbíu, per rniguiau de ni rtzoou ni ma xroꞌ. To gue-yaañ beeiy nqueeu gue to xroꞌ dahñ.
5 É isto o que acontece com a língua: mesmo pequena, ela se gaba de grandes coisas. Vejam como uma grande floresta pode ser incendiada por uma pequena chama!
6 Luhdz meññ zidguiahcu beeiy to gue. Zidguiahcu beeiy to guiedzy ru nu pur meññ-dirquihñ, no por leeu gyrehzy ni nahcsy rnii meññ. Zidguiahc luhdz meññ beeiy to gue ni byruu infiern gahc ni gaquee gue meññ lóni mbahñ.
6 A língua é um fogo. Ela é um mundo de maldade, ocupa o seu lugar no nosso corpo e espalha o mal em todo o nosso ser. Com o fogo que vem do próprio inferno, ela põe toda a nossa vida em chamas.
7 Meññ beeiy rtzundoo gyre clasy ma-nya yahc, mashiily, ma-rzîbyleññ no ma-nisdoo yahc, no rzobdiidz maꞌ;
7 O ser humano é capaz de dominar todas as criaturas e tem dominado os animais selvagens, os pássaros, os animais que se arrastam pelo chão e os peixes.
8 per luhdz meññ ndruhty nehx beeiy ntzundoou. To ni dirquihñ‑e leeu ni nehx rzobdiidz, no zidguiahcu beeiy ni bydzeꞌ venen ni rgaꞌdy.
8 Mas ninguém ainda foi capaz de dominar a língua. Ela é má, cheia de veneno mortal, e ninguém a pode controlar.
9 No dluhdz nó rguguia nó dTad nó Dioz; no zegahc no dluhdz nó rniwaty nó lo meññ ni bzaa me beeiy gahc leeme.
9 Usamos a língua tanto para agradecer ao Senhor e Pai como para amaldiçoar as pessoas, que foram criadas parecidas com Deus.
10 De ruꞌ meññ rruu diidz ni zidno laꞌy, no wé gahc rruu diidz ni zidno dia. Dirman yahcaꞌ, ¡nirieꞌ nehx xñahzu gacu ze!
10 Da mesma boca saem palavras tanto de agradecimento como de maldição. Meus irmãos, isso não deve ser assim.
11 To ru rda nzeꞌ, ¿beeiy nda nze-nahsh tohzy no nze-ndzihg la?
11 Por acaso pode a mesma fonte jorrar água doce e água amarga?
12 Dirman yahcaꞌ, ¿to lo yag-duug beeiy ndeeu blatzy la, o lo xilbue blatzy beeiy ndeeu duug la? No mod-wé gahc‑e to ru rda nzeꞌ, nehx beeiy nda nze-ndzihg tohzy no nze-nahsh.
12 Meus irmãos, por acaso pode uma figueira dar azeitonas ou um pé de uva dar figos? Assim, também, uma fonte de água salgada não pode dar água doce.
13 ¿Nu dxuhch lahd laꞌd ne ulihbu rahp guîlriehñ la? Rquihñu ctzoo me ni mos no guîlndoo lehdy guieññ ulihbu rahp me guîlriehñ.
13 Existe entre vocês alguém que seja sábio e inteligente? Pois então que prove isso pelo seu bom comportamento e pelas suas ações, praticadas com humildade e sabedoria.
14 Per bâḻ xguîlmbahñ laꞌd bydzeꞌu no guîlmvidy la, no rzîbyladzy laꞌd ma tzuguia laꞌd que zrieñ, na di gyniguia laꞌd rahp laꞌd guîlriehñ; no bâḻ ze leeu la, ba gatzee laꞌd ni nac ni uli por guîlrisquiee.
14 Mas, se no coração de vocês existe inveja, amargura e egoísmo, então não mintam contra a verdade, gabando-se de serem sábios.
15 Porni guîlrieñ-wé nehx ziaadu de Dioz, mazyg de lo guiedzylie we leeu, no leññ ihqy meññ rdau, no ziaadu de bêndzab gahc.
15 Essa espécie de sabedoria não vem do céu; ela é deste mundo, é da nossa natureza humana e é diabólica.
16 Ru nu guîlrisnieꞌ leññ xguîlmbahñ meññ no rzîbyladzy meññ tzuguia, were to to meññ rtzoo ni nehzy ihqy no gyre gyzasy ni dirquihñ.
16 Pois, onde há inveja e egoísmo, há também confusão e todo tipo de coisas más.
17 Per meññ ni rahp guîlriehñ ni ziaad de Dioz, nier gahc xguîlmbahñ yâme we nyar, no ryo yâme tzu meññ dzie tziaawy, rtzoo yâme ni beeiy gyxilyno meññ lee, no ndoo xguîlriehñ yâme. Rioob yâme meññ, rtzoo yâme ni mos, rsahc yâme gyre meññ tohzy mdid, no nehx ne yâme meññ-tziaawy leeyâme nîcze nehx uliu.
17 A sabedoria que vem do céu é antes de tudo pura; e é também pacífica, bondosa e amigável. Ela é cheia de misericórdia, produz uma colheita de boas ações, não trata os outros pela sua aparência e é livre de fingimento.
18 Meññ ni ryo xnahc tzu zrieñ meññ dzie tziaawy, rtzoo yâme ni mos lehdy di teḻy ndruhty, no zwieꞌ yâme gayahc gyreu xñahzu.
18 Pois a bondade é a colheita produzida pelas sementes que foram plantadas pelos que trabalham em favor da paz.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Tiago 3, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.