Romanos 4
Zapoteco, Guevea de Humboldt NT (ZPG) vs NAA
1 ¿Bia beeiy nnii nó de ni guhc dtadgul noꞌ Braṉ ni güyuꞌ ba xtze?
1 Que diremos, então, a respeito de Abraão, nosso pai segundo a carne? O que foi que ele conseguiu?
2 Bâḻ ñahc Braṉ beeiy ndedy me beeiy ni nehx nzahby guîlquie por behch yahc ni ptzoo me, were ñuꞌ bia nacu nguguia me leegahcme, per nehx nsahcu lo Dioz.
2 Porque, se Abraão foi justificado por obras, tem do que se orgulhar, porém não diante de Deus.
3 Porni lo Guehtzy ru queꞌ xtiidz Dioz neu: “Braṉ bylíladzy me Dioz, no leewe pteedy Dioz leeme beeiy ni nehx nzahby guîlquie.”
3 Pois o que diz a Escritura? Ela diz: “Abraão creu em Deus, e isso lhe foi atribuído para justiça.”
4 Per naꞌ, dxu rtzoo dziiñ riax me, no ni rcaꞌ me dac‑e rady meu, mazyg rcaꞌ me sahc xchieñ dziiñ‑e ni ptzoo me.
4 Ora, para quem trabalha, o salário não é considerado como favor, mas como dívida.
5 Dioz rteedy me meññ beeiy ni nehx nzahby guîlquie, dac por behch ni ntzoo me, mazyg porni rlíladzy me Dioz ni rteedy meññ-dirquihñ beeiy ni nehx nzahby guîlquie.
5 Mas, para quem não trabalha, porém crê naquele que justifica o ímpio, a sua fé lhe é atribuída como justiça.
6 Ṟeiy-Davit gahc günii dxu ñahc beeiy meññ ni cteedy Dioz lee beeiy ni nehx nzahby guîlquie dac por behch yahc ni ntzoo me.
6 E é assim também que Davi declara ser bem-aventurado aquele a quem Deus atribui justiça, independentemente de obras.
7 Ne ṟeiy-Davit:
7 Davi disse: “Bem-aventurados aqueles cujas transgressões são perdoadas, e cujos pecados são cobertos;
8 Dxu ñahc beeiy meññ ni nehx ritsêlou Dioz xguîlquie yâme.
8 bem-aventurado aquele a quem o Senhor jamais atribuir pecado.”
9 ¿Nehxni laꞌy nacu nunzy par meññ ni nu señ lady, o zegahcu par meññ-nehx nu señ lady la? Ne noꞌ Dioz pteedy me Braṉ beeiy ni nehx nzahby guîlquie porni bylíladzy me Dioz.
9 Esta bem-aventurança vem apenas sobre os circuncisos ou será que ela vem também sobre os incircuncisos? Porque dizemos: “A fé foi atribuída a Abraão para justiça.”
10 Per ¿buc pteedy Dioz Braṉ beeiy ni nehx nzahby guîlquie? ¿Bylux de ni güyuꞌ señ lady me la? Yac, dac‑e bylux de ni güyuꞌ señ lady me, mazyg antzy‑e.
10 Como, pois, lhe foi atribuída? Estando ele já circuncidado ou sendo ainda incircunciso? Não foi no regime da circuncisão, mas quando ele ainda não havia sido circuncidado.
11 No güyuꞌ señ lady Braṉ, no bdeedyu diidz nacu beeiy to sell de ni pteedy Dioz leeme beeiy ni nehx nzahby guîlquie, porni bylíladzy me Dioz antzy ni tzu señ lady me. Mod-wé guhc me beeiy xtad gyre meññ ni rlíladzy Dioz, nîcze nehx nu señ lady yâme, per Dioz cteedy leeyâme beeiy ni nehx nzahby guîlquie, porni rlíladzy yâme.
11 E Abraão recebeu o sinal da circuncisão como selo da justiça da fé que teve quando ainda não havia sido circuncidado. E isto para que ele viesse a ser o pai de todos os que creem, embora não circuncidados, a fim de que a justiça fosse atribuída também a eles.
12 No Braṉ zegahc zidguiahc me beeiy xtad meññ-ba nu señ lady, no rlíladzy yâme Dioz mod-bylíladzy Braṉ antzy ni tzu señ lady me.
12 Ele é também pai da circuncisão, isto é, daqueles que não são apenas circuncisos, mas também andam nas pisadas da fé que teve Abraão, nosso pai, antes de ser circuncidado.
13 Dioz bdee xtiidz me Braṉ no meññ ni ziaad de lo xfamily Braṉ de ni gac scâsy xiiñ yâme gyre meññ-nu lo guiedzylie; nirieꞌ naꞌ, dac‑e porni ptzoo Braṉ ni ne xleiy Moiséz, mazyg porni bylíladzy me Dioz, no leewe pteedy Dioz leeme beeiy ni nehx nzahby guîlquie.
13 A promessa de que seria herdeiro do mundo não veio a Abraão ou à sua descendência por meio da lei, e sim por meio da justiça da fé.
14 Per bâḻ nunzy meññ ni rtzoo ni ne xleiy Moiséz ycaꞌ yâme ni ba bdee Dioz la, were ba xleꞌ nlíladzy yâme, no ba nehx nquihñ ni ba bdee Dioz xtiidz me.
14 Pois, se os da lei é que são os herdeiros, anula-se a fé e cancela-se a promessa.
15 Porni xleiy Moiséz zidnou xguîlné Dioz; per ru nehx nu leiy la, zegahc nehx zahp meññ doḻ de ni nehx rtzoo yâme ni neu.
15 Porque a lei suscita a ira; mas onde não há lei, também não há transgressão.
16 Leewe, lehdy di gynihty ni bdee Dioz xtiidz me ni ba ra me Braṉ par gyre meññ ni ziaad de lo xfamily me, guhcu to laꞌy ni gudy Braṉ porni bylíladzy me, no dac‑e nunzy par meññ-rtzoo ni ne xleiy Moiséz leeu, mazyg zegahc par meññ ni rlíladzy Dioz mod-bylíladzy Braṉ. Mod-wé Braṉ zidguiahc me beeiy dtad gyre nó,
16 Essa é a razão por que provém da fé, para que seja segundo a graça, a fim de que a promessa seja garantida para toda a descendência, não somente à descendência que está no regime da lei, mas também à descendência que tem a fé que Abraão teve — porque Abraão é pai de todos nós,
17 mod-rnii lo Guehtzy ru queꞌ xtiidz Dioz: “Ptzon lii beeiy xtad meññ-xtahl nacióṉ.” Nirieꞌ we Dioz ni bylíladzy Braṉ lee, Dioz ni rispahñ mînguty, no ni rnii ni gac ziaꞌr beeiy ni ba guhc.
17 como está escrito: “Eu o constituí por pai de muitas nações” — diante daquele em quem Abraão creu, o Deus que vivifica os mortos e chama à existência as coisas que não existem.
18 Nîcze rluu nehx beeiy ñahp Braṉ xiiñ, per bylíladzy me no güliahz me, leewe guhc me beeiy xtad meññ-xtahl nacióṉ, mod-ra Dioz leeme: “Ze we gacxtahl meññ ni ziaad de lo xfamilyiꞌ.”
18 Abraão, esperando contra a esperança, creu, para vir a ser pai de muitas nações, segundo lhe havia sido dito: “Assim será a sua descendência.”
19 Per Braṉ nehx psaꞌn me de ni rlíladzy me, mazyg ma bylíladzy me, nîcze nann me ba yahc za xtze me porni ba rahp me casy diby gayuu ihz, no zegahcu tziahl me, Sar, di raḻ gap xiiñ me.
19 E, sem enfraquecer na fé, levou em conta o seu próprio corpo já amortecido, tendo ele quase cem anos, e a esterilidade do ventre de Sara.
20 No nehx cueꞌladzy me diidz ni bdee Dioz leeme, mazyg ma bylíladzy me lee, no modé ma bzacbeeiy me Dioz;
20 Não duvidou, por incredulidade, da promessa de Deus; mas, pela fé, se fortaleceu, dando glória a Deus,
21 nehx cueꞌladzy Braṉ mbehty gahc de ni Dioz beeiyu lee ctzoo gyre ni ba bdee xtiidz me.
21 estando plenamente convicto de que Deus era poderoso para cumprir o que havia prometido.
22 No leewe Dioz pteedy leeme beeiy ni nehx nzahby guîlquie.
22 Assim, também isso lhe foi atribuído para justiça.
23 No dac‑e nunzy par Braṉ güyaau lo guehtzy de ni pteedy Dioz leeme beeiy ni nehx nzahby guîlquie,
23 E as palavras “lhe foi atribuído” foram escritas não somente por causa dele,
24 mazyg zegahc‑e güyaau par nó, de ni Dioz steedy me nó beeiy ni nehx nzahby guîlquie, porni rlídadzy nó Dioz ni bispahñ Jesúz ni rtzoo mdad nó.
24 mas também por nossa causa, visto que a nós igualmente nos será atribuído, a saber, a nós que cremos naquele que ressuscitou dentre os mortos a Jesus, nosso Senhor,
25 Dioz bdee me Jesúz guhty por dguîlquie nó, no gübahñ lehdy tedy nó beeiy ni nehx nzahby guîlquie.
25 o qual foi entregue por causa das nossas transgressões e ressuscitou para a nossa justificação.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Romanos 4, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.