Atos 27
Zapoteco, Guevea de Humboldt NT (ZPG) vs NVI
1 Hor-ba nac diidz tzo noꞌ nacioṉ-Italia, pteedy yâme Pabl no zrieñ meññ-nu yahc lidzyguiib lo ña to mpyquie ni le July ni nac xcapitáṉ to cuib soldad ni rahc cuent lee lahd batallóṉ ni le Augusto.
1 Quando ficou decidido que navegaríamos para a Itália, Paulo e alguns outros presos foram entregues a um centurião chamado Júlio, que pertencia ao Regimento Imperial.
2 Güyuꞌ noꞌ leññ to barcü-ro ni ria to ciuda ni le Adramitio ru rbiahz barcü, no hor-güyuꞌ noꞌ leññu, ba nuw de ni gyruuw par tzau xtâ ru rbiahz yahc barcü coo ṟegioṉ-Asia. No zegahc ziyno noꞌ Aristarcü, meññ-Tesalónyc ni nu lo ṟegioṉ-Macedony.
2 Embarcamos num navio de Adramítio, que estava de partida para alguns lugares da província da Ásia, e saímos ao mar, estando conosco Aristarco, um macedônio de Tessalônica.
3 Ni byre guiaal bydzihñ noꞌ Sidóṉ ru rbiahz barcü. No July naꞌ, bioob me Pabl hor-bydzihñ noꞌ uga. Bdee me ñahz güya Pabl bictixlo xmígü par gucno yâme leeme no ni tedydzé me.
3 No dia seguinte, ancoramos em Sidom; e Júlio, num gesto de bondade para com Paulo, permitiu-lhe que fosse ao encontro dos seus amigos, para que estes suprissem as suas necessidades.
4 Hor-byruu noꞌ Sidóṉ, gaguihñ mbedun-ro barcü ni nu noꞌ leññ. Leewe güdedy noꞌ gahsh gá to lyu ni le Chipre ni nu nisdoo guingybi; wé nehx ma rxuu mbeꞌ.
4 Quando partimos de lá, passamos ao norte de Chipre, porque os ventos nos eram contrários.
5 Were güdeedy noꞌ to lo nisdoo ru rtzoo Cilicy mdad no Panfilia. Biaht noꞌ xtâ to guiedzy ni le Mira, ni nu lo ṟegioṉ-Licia.
5 Tendo atravessado o mar aberto ao longo da Cilícia e da Panfília, ancoramos em Mirra, na Lícia.
6 Uga bydzial capitáṉ to barcü ni rruu guiedzy-Alejandría, ria Italia. Güyuꞌ noꞌ leññu par zo noꞌ.
6 Ali, o centurião encontrou um navio alexandrino que estava de partida para a Itália e nele nos fez embarcar.
7 Modni tziaawy gá za barcü lo nisdoo leññ xtahl dzé, no modni gucngannu par bydzihñ noꞌ gahsh gá guiedzy-Gnido porni gydze lad gaguihñ mbeꞌ de ru nac diidz zo noꞌ. Were güdahp noꞌ de ni güdeedy noꞌ xderech sto lyu ni le Cret ni nu nisdoo guingybi. Ñaz-wé riaꞌn guiedzy-Salmóṉ.
7 Navegamos vagarosamente por muitos dias e tivemos dificuldade para chegar a Cnido. Não sendo possível prosseguir em nossa rota, devido aos ventos contrários, navegamos ao sul de Creta, defronte a Salmona.
8 Zo noꞌ leññ barcü gahsh gá coou, nîcze ngannu, xtâ glo bydzihñ noꞌ to ru le Buenos Puertos, ni riaꞌn gahsh to guiedzy ni le Lasea.
8 Costeamos a ilha com dificuldade e chegamos a um lugar chamado Bons Portos, perto da cidade de Laséia.
9 Ba xroꞌ tiémp ganiꞌdy noꞌ, no ba ndzieeby par gxuunn barcü lo nisdoo, porni ba gadzihñ tiemp-naḻ. Leewe, ra Pabl meññ-ziyno leeme:
9 Tínhamos perdido muito tempo, e agora a navegação se tornara perigosa, pois já havia passado o Jejum. Por isso Paulo os advertiu:
10 ―Naa rwien ndzieeby mod-zo nó. Duhn znihty barcü gydibyno gyre yuu ni zidnou. No dxgann bâḻ dac gydibyno nó znihty.
10 "Senhores, vejo que a nossa viagem será desastrosa e acarretará grande prejuízo para o navio, para a carga e também para as nossas vidas".
11 Per capitáṉ nehx pquee ihqy me ni ra Pabl leeyâme, ma pquee ihqy me ni ne mpyquie ni risshuunn barcü no ni ne xbixwaanu.
11 Mas o centurião, em vez de ouvir o que Paulo falava, seguiu o conselho do piloto e do dono do navio.
12 Lgar-rieꞌ naꞌ ru rbiahz barcü, nehx mosu ñuꞌ meññu tiemp-naḻ; no leewe casy gyre yâme ne ma mos‑e gyruu noꞌu, lehdy güieꞌ noꞌ bâḻ beeiy gydzihñ noꞌ xtâ to guiedzy ni le Fenice, ni nac sto ru rbiahz barcü ru rtzoo Cret mdad, no lehdy guiaꞌn noꞌu tiemp-naḻ. Lgar-wé nehx ma rxuu mbedunu, no rwieꞌu gyrop coo ru riaꞌb ncübidz.
12 Visto que o porto não era próprio para passar o inverno, a maioria decidiu que deveríamos continuar navegando, com a esperança de alcançar Fenice e ali passar o inverno. Este era um porto de Creta, que dava para sudoeste e noroeste.
13 Guzlo byxuu to mbenihs ndoo gá, nlâdzy yâme beeiy ndzihñ noꞌ uga mod-wé. Were byruu noꞌ, zo noꞌ diby coo gá nisdoo ru rtzoo Cret mdad.
13 Começando a soprar suavemente o vento sul, eles pensaram que haviam obtido o que desejavam; por isso levantaram âncoras e foram navegando ao longo da costa de Creta.
14 Per leer gá zo noꞌ, byruu to mbedun-ro ni ra yâme lee Euroclidóṉ, guzlo gaguihñu barcü,
14 Pouco tempo depois, desencadeou-se da ilha um vento muito forte, chamado Nordeste.
15 no modé ziyno mbeꞌ leeu. Di ñaḻ niyno noꞌ leeu ru racdadzy noꞌ. Ba ru ne mbeꞌ, bdee noꞌ ñahz tziynou noꞌ.
15 O navio foi arrastado pela tempestade, sem poder resistir ao vento; assim, cessamos as manobras e ficamos à deriva.
16 Güdedy noꞌ sto lyu-yaañ ni le Clauda ni nu nisdoo guingybi, biaꞌn noꞌ lad-ru ma uxiee rxuu mbeꞌ. Uga güdahp noꞌ de ni güluꞌ noꞌ barcü-yaañ ni ziyno noꞌ leññ barcü-ro, per modni gucngannu.
16 Passando ao sul de uma pequena ilha chamada Clauda, foi com dificuldade que conseguimos recolher o barco salva-vidas.
17 Ru ba gülesy noꞌu, no güluꞌ noꞌu leññ barcü-ro, were cuaꞌ yâme duu, blihby yâme barcü-ro par di gybihshu. Gumm gadzie yâme tzaaz barcü lo yux gahsh gá ru le Sirte la, gülety yâme lahr ihqy barcü ni rqueꞌ mbeꞌ lo par tza barcü lo nisdoo, no luxu bdee yâme ñahz za barcü mod-ne mbeꞌ.
17 Levantando-o, lançaram mão de todos os meios para reforçar o navio com cordas; e temendo que ele encalhasse nos bancos de areia de Sirte, baixaram as velas e deixaram o navio à deriva.
18 Ni byre guiaal tohzy mdid gaguihñ mbeꞌ barcü, were cuaꞌ yâme gyre yuu ni zidnou, psaaby yâme lee lo nzeꞌ.
18 No dia seguinte, sendo violentamente castigados pela tempestade, começaram a lançar fora a carga.
19 No ni bionn dzé gyre ni rquihñ leññ barcü, psaaby noꞌ lee lo nzeꞌ.
19 No terceiro dia, lançaram fora, com as próprias mãos, a armação do navio.
20 No modni xtze nehx bwieꞌ noꞌ xibyniꞌ ncübidz ni mbial. Ba ne noꞌ nehx zlaa noꞌ, porni gatzoo gasahc mbedun barcü.
20 Não aparecendo nem sol nem estrelas por muitos dias, e continuando a abater-se sobre nós grande tempestade, finalmente perdemos toda a esperança de salvamento.
21 Ba modni xtze dgueññ gahgü meññ-ziaad leññ barcü, were biahs Pabl, ra me meññ-wé yahc:
21 Visto que os homens tinham passado muito tempo sem comer, Paulo levantou-se diante deles e disse: "Os senhores deviam ter aceitado o meu conselho de não partir de Creta, pois assim teriam evitado este dano e prejuízo.
22 Per di gydzie laꞌd. Ni to nó nehx zehty. Nunzy barcü, wé we znihty.
22 Mas agora recomendo-lhes que tenham coragem, pois nenhum de vocês perderá a vida; apenas o navio será destruído.
23 Ntzie biahd to ángel ni pshahl Dioz ni nacaꞌ xmeññ no ni rtzon xtziiñ,
23 Pois ontem à noite apareceu-me um anjo do Deus a quem pertenço e a quem adoro, dizendo-me:
24 no ángel wé ra naa: “Di gydziehbyiꞌ, Pabl. Lii nehx zdedy de ni gydzihñiꞌ lo emperador-Cézr. Por lii we zioob Dioz gyre meññ-zidnoy.”
24 ‘Paulo, não tenha medo. É preciso que você compareça perante César; Deus, por sua graça, deu-lhe as vidas de todos os que estão navegando com você’.
25 No leewe, di gydzie laꞌd. Naa nannaꞌ Dioz stzoo me ni bidne x‑ángel me naa.
25 Assim, tenham ânimo, senhores! Creio em Deus que acontecerá do modo como me foi dito.
26 Per barcü rahpu de ni gydzihñu lo yudahñ bahch lyu ru nu nisdoo guingybi.
26 Devemos ser arrastados para alguma ilha".
27 To guiaal‑e naꞌ, ni ba byzaꞌ noꞌ beeiy chohp seman de ni ziyno mbedun noꞌ lo nisdoo ni le Adria, beeiy glaꞌy guiaal meññ-ziyno barcü gunn yâme ba gadzihñ noꞌ gahsh gá lo yudahñ.
27 Na décima quarta noite, ainda estávamos sendo levados de um lado para outro no mar Adriático, quando, por volta da meia-noite, os marinheiros imaginaram que estávamos próximos da terra.
28 Were güloo yâme mdid beeiy blaty guial nzeꞌ. Rahpu treintayseiz metr. Ma stoozy delanty gyzac güloo yâme mdid nzeꞌ sto, ba rahpu veintisiet metr.
28 Lançando a sonda, verificaram que a profundidade era de trinta e sete metros; pouco tempo depois, lançaram novamente a sonda e encontraram vinte e sete metros.
29 Ba rdzie yâme dzicchileꞌ barcü guielaꞌ leññ nzeꞌ, were cuaꞌ yâme tahp guib-roob ni nliiby, gülety yâmeu leññ nzeꞌ traz de barcü no blibyno yâmeu barcü, no riob yâme tzu laaḻ byniꞌ.
29 Temendo que fôssemos jogados contra as pedras, lançaram quatro âncoras da popa e faziam preces para que amanhecesse o dia.
30 No hor-wé meññ-ziyno barcü riñlo nxuunn leññ barcü-yaañ ni nu leññ barcü-ro. Ptzoo yâme beeiy ni galety zrieñ guib-roob delanty. Per nehx uliu, lidxi barcü-yaañ galety yâme.
30 Tentando escapar do navio, os marinheiros baixaram o barco salva-vidas ao mar, a pretexto de lançar âncoras da proa.
31 Niwé bwieꞌ Pabl, were ra me capitáṉ no zrieñ soldad:
31 Então Paulo disse ao centurião e aos soldados: "Se estes homens não ficarem no navio, vocês não poderão salvar-se".
32 Were pchug soldad duu ni nliiby barcü-yaañ par biahbu lo nzeꞌ.
32 Com isso os soldados cortaram as cordas que prendiam o barco salva-vidas e o deixaram cair.
33 Ba zidtzu byniꞌ we naꞌ, ra Pabl gyre meññ-nu leññ barcü gahgü yâme, no ra me leeyâme:
33 Pouco antes do amanhecer, Paulo insistia que todos se alimentassem, dizendo: "Hoje faz catorze dias que vocês têm estado em vigília constante, sem nada comer.
34 Rnabaꞌ laꞌd, lâ gahgü lehdy tzu gan laꞌd. Ndruhty de dlahd nó nehx znihty, ¡ni to guitz-ihqy!
34 Agora eu os aconselho a comerem algo, pois só assim poderão sobreviver. Nenhum de vocês perderá um fio de cabelo sequer".
35 Bylux günii Pabl mod-rieꞌ, cuaꞌ gahc me paṉ lo ña me, no bdee me xquix Dioz ñaz-lo yâme. No luxu güdiiz meu, no guzlo gayahgü me.
35 Tendo dito isso, tomou pão e deu graças a Deus diante de todos. Então o partiu e começou a comer.
36 Were gyre yâme byxihly no güdahgü yâme zegahc.
36 Todos se reanimaram e também comeram algo.
37 Chohp gayuu setentayseiz noꞌ ni ziaad leññ barcü por gyre noꞌ.
37 Estavam a bordo duzentas e setenta e seis pessoas.
38 Bylux güdahgü yâme ni biuꞌladzy yâme, cuaꞌ yâme trigü ni biaꞌn, blee yâme lee lo nisdoo lehdy gucnsehzy barcü.
38 Depois de terem comido até ficarem satisfeitos, aliviaram o peso do navio, atirando todo o trigo ao mar.
39 Ru ba güyuꞌ byniꞌ we naꞌ, bwieꞌ yâme lyu, per nehx nann yâme bá glo leeu. Per ba gawieꞌ yâme coo ru bydo nisdoo, no ba neññ yudahñ. No were ra saꞌ yâme güieꞌ yâme bâḻ beeiy guistzihñ yâme barcü lgar-wé.
39 Quando amanheceu não reconheceram a terra, mas viram uma enseada com uma praia, para onde decidiram conduzir o navio, se fosse possível.
40 No pchug yâme xduu guib-caḻ ni nliiby barcü, biahbu leññ nzeꞌ, no luxu ptzaꞌdz yâme duu ni nliiby yahc timóṉ ni rtzoo mdad ba lad tza barcü. Luxu pquee yâme lahr ihqy barcü no biscaa yâmeu delanty par tziyno mbeꞌu, no guzlo za barcü xderech yudahñ.
40 Cortando as âncoras, deixaram-nas no mar, desatando ao mesmo tempo as cordas que prendiam os lemes. Então, alçando a vela da proa ao vento, dirigiram-se para a praia.
41 Per aaḻ, bigyleꞌ barcü ru dxie xtahl yux ru rbiiñ nzeꞌ, no wé biaꞌnu. Nter glaꞌyu delanty ba ni di rniꞌby. No traz de leeu galaꞌy oḻ ni riahs lo nisdoo.
41 Mas o navio encalhou num banco de areia, onde tocou o fundo. A proa encravou-se e ficou imóvel, e a popa foi quebrada pela violência das ondas.
42 Niwé bwieꞌ soldad, gucladzy yâme ngaꞌdy yâme meññ-ziyno yâme lee ni za lidzyguiib par di gyxoob yâme lo nzeꞌ no gxuunn yâme.
42 Os soldados resolveram matar os presos para impedir que algum deles fugisse, jogando-se ao mar.
43 Per capitáṉ, nehx bdee ñahz ñahcu ze, porni nehx racladzy me gaty Pabl. Leewe, ra me: “Dxu nann rxoob lo nzeꞌ, lâ gyxoob par gyruu laꞌd lo yudahñ;
43 Mas o centurião queria poupar a vida de Paulo e os impediu de executar o plano. Então ordenou aos que sabiam nadar que se lançassem primeiro ao mar em direção à terra.
44 no zrieñ laꞌd ni di raḻ gyxoob, lâ cuib lo tabl, o lo behch ni bylaꞌy xchieñ barcü, lehdy gydzihñ laꞌd lo yudahñ.” No mod-wé ptzoo yâme lehdy bydzihñ yâme lo yudahñ. No ni to yâme nehx guhty.
44 Os outros teriam que salvar-se em tábuas ou em pedaços do navio. Dessa forma, todos chegaram a salvo em terra.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Atos 27, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.