Atos 13

Zapoteco, Guevea de Humboldt NT (ZPG) vs VC

Sair da comparação
VC Versão Católica
1 Nu profet no muextr yahc lahd meññ-idoo ni nu Antioquía. Lee we Bernabé, no Simóṉ ni ra yâme lee Niger, no Lucy ni nac meññ-Ciren, no Manaéṉ ni byniꞌzy tohzy no ṟeiy-Herody, no Saul.
1 Havia então na Igreja de Antioquia profetas e doutores, entre eles Barnabé, Simão, apelidado o Negro, Lúcio de Cirene, Manaém, companheiro de infância do tetrarca Herodes, e Saulo.
2 To dzé we naꞌ, hor-nu meññ-rman tohzy, gyre yâme gadee xquix Dioz no gatzoo yâme ayun, ra Spirt-Sant leeyâme:
2 Enquanto celebravam o culto do Senhor, depois de terem jejuado, disse-lhes o Espírito Santo: Separai-me Barnabé e Saulo para a obra a que os tenho destinado.
3 Bylux ptzoo yâme ayun no günab yâme lo Dioz, were pshob ña yâme chehsh Bernabé no chehsh Saul, no pshahl yâme lee lehdy dzictzoo xtziiñ Dioz.
3 Então, jejuando e orando, impuseram-lhes as mãos e os despediram.
4 No pshahl Spirt-Sant leeyâme to guiedzy ni le Seleucia. No de uga güyuꞌ yâme leññ barcü, güya yâme sto lyu ni le Chipre ni nu nisdoo guingybi.
4 Enviados assim pelo Espírito Santo, foram a Selêucia e dali navegaram para a ilha de Chipre.
5 Bydzihñ yâme to ciuda ni le Salamina ru rbiahz barcü. Uga bieno yâme meññ xtiidz Dioz leññ xiydoo meññ-Isṟael. No ziyno yâme Juaṉ-Marcü ni gayacno leeyâme.
5 Chegados a Salamina, pregavam a palavra de Deus nas sinagogas dos judeus. Tinham com eles João para auxiliá-los.
6 Luxu güya yâme gydo-bynac lgar-wé xtâ glo bydzihñ yâme to guiedzy ni le Pafos, no uga bydzial yâme to meññ-Isṟael ni le Barjesúz, rtzoo me guîlbrujü, no risquiee me meññ, ne me xprofet Dioz leeme, per nehx uliu.
6 Percorreram toda a ilha até Pafos e acharam um judeu chamado Barjesus, mago e falso profeta,
7 Mpyquie-rieꞌ tirgahc nehx rruu me ru nu gobernador ni le Sergio Paulo, to mpyquie ni nniꞌ ihqy. Pshalcaꞌ gobernador-rieꞌ Bernabé no Saul güya ru nu me, porni riuꞌladzy me guieññ me xtiidz Dioz.
7 que vivia na companhia do procônsul Sérgio Paulo, homem sensato. Este chamou Barnabé e Saulo, e exprimiu-lhes o desejo de ouvir a palavra de Deus.
8 Per mpyquie ni rtzoo guîlbrujü naꞌ, ni ra yâme lee Elimas lo didz-griegü, gucladzy me nca me Bernabé no Saul, no nehx gucladzy me nlíladzy gobernador xtiidz Dioz ni bieno apóstl yahc leeme.
8 Mas Élimas, o Mago - pois assim é interpretado o seu nome -, se lhes opunha, procurando desviar da fé o procônsul.
9 Saul naꞌ, ni ra yâme lee zegahc Pabl, ulihbu nu Spirt-Sant xguîlmbahñ me, bwiedzie me brujü-caḻ,
9 Então Saulo, chamado também Paulo, cheio do Espírito Santo, cravou nele os olhos e disse-lhe:
10 no ra me lee:
10 Filho do demônio, cheio de todo engano e de toda astúcia, inimigo de toda justiça, não cessas de perverter os caminhos retos do Senhor!
11 Per naꞌ, Dioz gyruu contr lii, gaquiꞌ ngaḻ no nehx zwieꞌy xibyniꞌ ncübidz leññ doozy dzé.
11 Eis que agora está sobre ti a mão do Senhor e ficarás cego. Não verás o sol até nova ordem! Caíram logo sobre ele a escuridão e as trevas, e, andando à roda, buscava quem lhe desse a mão.
12 Hor-bwieꞌ gobernador mod-guhc Elimas, bylíladzy me no rtzunadz me lguia xtiidz Crist ni rluu apóstl yahc.
12 À vista deste prodígio, o procônsul abraçou a fé, admirando vivamente a doutrina do Senhor.
13 Byluxu byruu Pabl Pafos, güyuꞌ me leññ barcü no meññ-ziyno me lee, za yâme Perge, to guiedzy ni nu lo ṟegioṉ-Panfilia. Per Juaṉ naꞌ psaꞌn leeyâme uga, gubyguiat me zia me Jerusaléṉ.
13 Paulo e os seus companheiros navegaram de Pafos e chegaram a Perge, na Panfília, de onde João, apartando-se deles, voltou para Jerusalém.
14 Were byruu yâme Perge, güya yâme Antioquía lo ṟegioṉ-Pisidia. No dze-risladzy meññ, güyuꞌ yâme leññ xiydoo meññ-Isṟael no gürie yâme.
14 Mas eles, deixando Perge, foram para Antioquia da Pisídia. Ali entraram em dia de sábado na sinagoga, e sentaram-se.
15 Bylux biiḻy meññ-nu yahc idoo xcargü lo libr ru ziaad leiy no lo libr ni bzaa profet, were ra yâme Pabl no Bernabé:
15 Depois da leitura da lei e dos profetas, mandaram-lhes dizer os chefes da sinagoga: Irmãos, se tendes alguma palavra de exortação ao povo, falai-a.
16 Were guzli Pabl, ptzoo me señ no ña me lehdy guieññ yâme ni gynii me, no ra me:
16 Paulo levantou-se, fez um sinal com a mão e falou: Homens de Israel e vós que temeis a Deus, ouvi.
17 Dioz ni nu gybaa ni rlíladzy meññ-Isṟael lee, leeme we ni güle dmeññ nó ni güyuꞌ yahc ba xtze, no ptzoo me lee to nacioṉ-ro dze-nu yâme xilyu meññ-Egipt. No gumm beeiyu leeme la, güloo me leeyâme Egipt.
17 O Deus do povo de Israel escolheu nossos pais e exaltou este povo no tempo em que habitava na terra do Egito, de onde os tirou com o poder de seu braço.
18 No ptibladzy me leeyâme leññ cuarent ihz ni güzeꞌ yâme lo yu-bihdzy.
18 Por espaço de quarenta anos alimentou-os no deserto.
19 No bniꞌdy me gahdzy nacióṉ ni güyuꞌ lo ṟegioṉ-Canáṉ, no bdee me xilyu yâme cuaꞌ dmeññ nó ni güyuꞌ ba xtze.
19 Destruiu sete nações na terra de Canaã e distribuiu-lhes por sorte aquela terra durante quase quatrocentos e cinqüenta anos.
20 No bdee me juez leeyâme leññ tahp gayuu cincuent ihz, xtâ profet-Samuel ni guhc últim xjuez yâme.
20 Em seguida, lhes deu juízes até o profeta Samuel.
21 Bylux nirieꞌ, günab yâme to ṟeiy ni ptzoo mdad leeyâme. No Dioz bdee leeyâme to ṟeiy ni le Saúl, wé ptzoo mdad leeyâme leññ cuarent ihz. Xtad me le Cis, to mpyquie ni ziaad de lo xfamily Benjamíṉ.
21 Pediram então um rei, e Deus lhes deu, por quarenta anos, Saul, filho de Cis, da tribo de Benjamim.
22 Dze-ba güloo Dioz Saúl de ni nac me ṟeiy, were ba güluꞌ me Davit guhc xṟeiy yâme. No ne Dioz: “Bydzialaꞌ Davit, xiiñ Isaí, to mpyquie ni riuꞌdadzyaꞌ mod-nac no stzoo gyre mod-racdadzyaꞌ.”
22 Depois, Deus o rejeitou e mandou-lhes Davi como rei, de quem deu este testemunho: Achei Davi, filho de Jessé, homem segundo o meu coração, que fará todas as minhas vontades.
23 No de lo gahc xfamily Davit‑e byruu Jesúz ni pshahl Dioz lee par guislaa meññ-Isṟael de lo guîlnadz ni ziaad, mod-bdee Dioz xtiidz.
23 De sua descendência, conforme a promessa, Deus fez sair para Israel o Salvador Jesus.
24 No dze-dgueññ ziaꞌr guiaad Jesúz, güdedy Juaṉ bieno me xtiidz Dioz meññ-Isṟael, ra me lee: “Lâ csaan ni nahcsy ni nac laꞌd, lâ gyo Dioz no lâ gyrôbnihs.”
24 João tinha pregado, desde antes da sua vinda, o batismo do arrependimento a todo o povo de Israel.
25 No dze-ba gadziñgahsh ni gaty Juaṉ günii me, ne me: “¿Dxu we ne laꞌd naa? Dac‑e naa ni gabiahz laꞌd lee; per nu sto ni guiaad lux de ni biaḻaꞌ ni nehx rsahcaꞌ ni xduu xguidguial me nshacaꞌ.”
25 Terminando a sua carreira, dizia: Eu não sou aquele que vós pensais, mas após mim virá aquele de quem não sou digno de desatar o calçado.
26 ’Betzy, laꞌd ni ziaad de lo xfamily Braṉ, no lahd laꞌd ni rzacbeeiy yahc Dioz: par gyre laꞌd‑e pshahl Dioz xtiidz me lehdy gann laꞌd bia mód beeiy gylaa meññ de lo guîlnadz ni ziaad.
26 Irmãos, filhos de Abraão, e os que entre vós temem a Deus: a nós é que foi dirigida a mensagem de salvação.
27 Meññ-nu yahc Jerusaléṉ no xguxtisy yâme nehx nann yâme dxu we Jesúz, ni nehx rieññ yâme ni rnii lo libr ni bzaa profet yahc ba xtze, nîcze ruuḻ yâme leeu leññ idoo gyre dze-risladzy meññ. Dze-biꞌdy yâme Jesúz, ptzoo yâme ni rnii lou.
27 Com efeito, os habitantes de Jerusalém e os seus magistrados não conheceram Jesus, e, sentenciando-o, cumpriram os oráculos dos profetas, que cada sábado são lidos.
28 No nîcze nehx bydzial yâme mbehty doḻ chehsh me par ñehty me, per günab yâme Pilat ptzoo mdad guhty me.
28 Embora não achassem nele culpa alguma de morte, pediram a Pilatos que lhe tirasse a vida.
29 Hor-ba bylux ptzoo yâme gyre ni rnii lo Guehtzy ru queꞌ xtiidz Dioz lguia me, were gülety yâme leeme lo cruzy lehdy bygaꞌdzy me.
29 Depois de realizarem todas as coisas que dele estavam escritas, tirando-o do madeiro, puseram-no num sepulcro.
30 Per Dioz bispahñ leeme.
30 Mas Deus o ressuscitou dentre os mortos.
31 No leññ xtahl dzé ni bylux gübahñ me de lahd mînguty, bwieꞌ xmeññ me leeme ni byruu tohzy no leeme lo ṟegioṉ-Galilea dze-biahd yâme Jerusaléṉ. No leeyâme we ni runo xtiidz me dmeññ yahc nó.
31 Durante muitos dias apareceu àqueles que com ele subiram da Galiléia a Jerusalém, os quais até agora são testemunhas dele junto ao povo.
32 ’Naa no Bernabé zegahc zidgyuno noꞌ laꞌd diidz lguia ni bdee Dioz xtiidz me dmeññ yahc nó ni güyuꞌ ba xtze.
32 Nós vos anunciamos: a promessa feita a nossos pais,
33 Leewe, nó ni ziaad de leeyâme, Dioz ba ptzoo me par nó ni günii me dze-bispahñ me Jesúz, mod-ziaadu lo libr ni rrohp salm, ni ne: “Lii we dShiñaꞌ; glohdy dzêrieꞌ zieññ dShiñaꞌ we lii.”
33 Deus a tem cumprido diante de nós, seus filhos, suscitando Jesus, como também está escrito no Salmo segundo: Tu és meu Filho, eu hoje te gerei {Sl 2,7}.
34 Dioz ba xtze we günii me guispahñ me Jesúz de lahd mînguty lehdy di gynihty xcuerp. Leewe lo Guehtzy ru queꞌ xtiidz Dioz, ne me: “Ni ulihbu diidz ni ba bdedyaꞌ Davit, zdedyaꞌu laꞌd.”
34 Que Deus o ressuscitou dentre os mortos, para nunca mais tornar à corrupção, ele o declarou desta maneira: Eu vos darei as coisas sagradas prometidas a Davi {Is 55,3}.
35 No leewe rnii lo xtiidz Dioz sto salm, ne me: “Nehx zdeedyiꞌ ñahz gynihty xcuerp mpyquie-tziaawy ni güleꞌy lee.”
35 E diz também noutra passagem: Não permitirás que teu Santo experimente a corrupção {Sl 15,10}.
36 Niwé yahc dac‑e de Davit ganiiu, porni ptzoo me dziiñ ni ne Dioz gac lahd meññ leññ dzé yahc ni güyuꞌ me. Davit naꞌ, bydzihñ dzé guhty me no bygaꞌdzy me ru bygaꞌdzy gahc xfamily me, no bynihty xcuerp me.
36 Ora, Davi, depois de ter servido em vida aos desígnios de Deus, morreu. Foi reunido a seus pais e experimentou a corrupção.
37 Per mpyquie ni bispahñ Dioz lee, wé nehx bynihty xcuerp.
37 Mas aquele a quem Deus ressuscitou não experimentou a corrupção.
38 No leezuwe, betzy, racdadzyaꞌ gann laꞌd: por leeme we beeiy csiaaḻladzy Dioz xguîlquie laꞌd.
38 Sabei, pois, irmãos, que por ele se vos anuncia a remissão dos pecados.
39 Dxu rlíladzy leeme la, wé ssiaaḻladzy Dioz xguîlquie ni nehx beeiy ntzoo xleiy Moiséz.
39 Todo aquele que crê é justificado por ele de tudo aquilo que não pôde ser pela Lei de Moisés.
40 Gax lâ güieꞌ, mod-günii profet yahc di guiahbu chehsh laꞌd, ru ne yâme:
40 Cuidai, pois, que não venha sobre vós o que foi dito pelos profetas:
41 Lâ güieꞌ, laꞌd ni rxidzyno ni nac ni uli, lâ ctzunadz no lâ gynihty;
41 Vede, ó desprezadores, pasmai e morrei de espanto. Pois eu vou realizar uma obra em vossos dias, obra a que não creríeis, se alguém vo-la contasse {Hab 1,5}.
42 Ru ba byruu Pabl xiydoo meññ-Isṟael no zrieñ meññ-ziyno me, günab meññ-nehx meññ-Isṟael leeyâme guibyguiat yâme sto dze-risladzy meññ lehdy gyzac gluu yâme lee.
42 Ao saírem, rogavam que lhes repetissem essas palavras no sábado seguinte.
43 Hor-ba garuu meññ-bydohp leññ idoo we naꞌ, xtahl meññ-Isṟael no zrieñ meññ ni ba guzlo gazobdiidz ni ne xleiy Moiséz, za yahc no Pabl no Bernabé. Pabl naꞌ no Bernabé, bieno yâme diidz meññ-rieꞌ zaꞌgndzi no güluꞌ yâme xguîlriehñ di csaꞌn yâme laꞌy ni ba bdee Dioz leeyâme.
43 Depois que a assembléia terminou, muitos judeus e prosélitos devotos seguiram Paulo e Barnabé, os quais com muitas palavras os exortavam a perseverar na graça de Deus.
44 Güdahpu stiby seman, dze-risladzy meññ, casy gyre meññ ni nu yahc leññ ciuda güya yahc biguieññ xtiidz Dioz ni galuu yâme.
44 No sábado seguinte, afluiu quase toda a cidade para ouvir a palavra de Deus.
45 Per meññ-Isṟael, modni güyuꞌ guîlrisnieꞌ leññ xguîlmbahñ yâme hor-bwieꞌ yâme xtahl meññ gadohp. Guzlo gahc ganii yâme didz-nahcsy contr Pabl, ne yâme nehx uliu ni ganii me.
45 Os judeus, vendo a multidão, encheram-se de inveja e puseram-se a protestar com injúrias contra o que Paulo falava.
46 Pabl naꞌ no Bernabé nehx rdzie yâme, ra yâme meññ-wé:
46 Então Paulo e Barnabé disseram-lhes resolutamente: Era a vós que em primeiro lugar se devia anunciar a palavra de Deus. Mas, porque a rejeitais e vos julgais indignos da vida eterna, eis que nos voltamos para os pagãos.
47 Porni mod-wé we ptzoo Dioz mdad noꞌ, ne me:
47 Porque o Senhor assim no-lo mandou: Eu te estabeleci para seres luz das nações, e levares a salvação até os confins da terra {Is 49,6}.
48 Hor-bieññ meññ-nehx meññ-Isṟael mod-günii me, byxihly yâme, no ne yâme mos mod-ne xtiidz Dioz, no bylíladzy gyre yâme ni ba güle Dioz leeyahc lehdy gap guîlmbahñ ni nehx zluhx.
48 Estas palavras encheram de alegria os pagãos que glorificavam a palavra do Senhor. Todos os que estavam predispostos para a vida eterna fizeram ato de fé.
49 No meññ ni nu yahc gydo lo ṟegioṉ-caḻ bieññ yâme xtiidz Dioz.
49 Divulgava-se, assim, a palavra do Senhor por toda a região.
50 Per meññ-Isṟael pquihly yâme meññ-ngünaa ni rzacbeeiy Dioz no ni rahp meññ xpeeiy lee, no zrieñ meññ-rsahc ni rnii yahc leññ ciuda-wé, par byo yâme mod-bgultihp meññ Pabl no Bernabé, no bisshuunn yâme lee de lo xṟegióṉ yâme.
50 Mas os judeus instigaram certas mulheres religiosas da aristocracia e os principais da cidade, que excitaram uma perseguição contra Paulo e Barnabé e os expulsaram do seu território.
51 Luxu güdzihby yudé nieꞌ Pabl no Bernabé beeiy to señ de ni nahcsy‑e gatzoo meññ-uga. No luxu za yâme sto ciuda ni le Iconio.
51 Estes sacudiram contra eles o pó dos seus pés, e foram a Icônio.
52 Per xmeññ Crist ni biaꞌn yahc Antioquía, rxihly yâme no ulihbu nu Spirt-Sant xguîlmbahñ yâme.
52 Os discípulos, por sua vez, estavam cheios de alegria e do Espírito Santo.

Ler em outra tradução

Comparar com outra

Estude este capítulo no WhatsApp

Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Atos 13, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.