Atos 13
Zapoteco, Guevea de Humboldt NT (ZPG) vs NTLH
1 Nu profet no muextr yahc lahd meññ-idoo ni nu Antioquía. Lee we Bernabé, no Simóṉ ni ra yâme lee Niger, no Lucy ni nac meññ-Ciren, no Manaéṉ ni byniꞌzy tohzy no ṟeiy-Herody, no Saul.
1 Na igreja de Antioquia havia os seguintes profetas e mestres: Barnabé; Simeão, chamado “o Negro”; Lúcio, de Cirene; Manaém, que havia sido criado junto com o governador Herodes ; e Saulo.
2 To dzé we naꞌ, hor-nu meññ-rman tohzy, gyre yâme gadee xquix Dioz no gatzoo yâme ayun, ra Spirt-Sant leeyâme:
2 Certa vez, quando eles estavam adorando o Senhor e jejuando, o Espírito Santo disse: — Separem para mim Barnabé e Saulo a fim de fazerem o trabalho para o qual eu os tenho chamado.
3 Bylux ptzoo yâme ayun no günab yâme lo Dioz, were pshob ña yâme chehsh Bernabé no chehsh Saul, no pshahl yâme lee lehdy dzictzoo xtziiñ Dioz.
3 Então eles jejuaram, e oraram, e puseram as mãos sobre Barnabé e Saulo. E os enviaram na sua missão.
4 No pshahl Spirt-Sant leeyâme to guiedzy ni le Seleucia. No de uga güyuꞌ yâme leññ barcü, güya yâme sto lyu ni le Chipre ni nu nisdoo guingybi.
4 Barnabé e Saulo, tendo sido enviados pelo Espírito Santo, foram até a cidade de Selêucia e dali embarcaram para a ilha de Chipre.
5 Bydzihñ yâme to ciuda ni le Salamina ru rbiahz barcü. Uga bieno yâme meññ xtiidz Dioz leññ xiydoo meññ-Isṟael. No ziyno yâme Juaṉ-Marcü ni gayacno leeyâme.
5 Quando chegaram à cidade de Salamina, começaram a anunciar a palavra de Deus nas sinagogas . E eles tinham João Marcos para ajudá-los no trabalho missionário.
6 Luxu güya yâme gydo-bynac lgar-wé xtâ glo bydzihñ yâme to guiedzy ni le Pafos, no uga bydzial yâme to meññ-Isṟael ni le Barjesúz, rtzoo me guîlbrujü, no risquiee me meññ, ne me xprofet Dioz leeme, per nehx uliu.
6 Eles atravessaram toda a ilha, chegando até a cidade de Pafos. Ali encontraram um judeu que era mágico e falso
7 Mpyquie-rieꞌ tirgahc nehx rruu me ru nu gobernador ni le Sergio Paulo, to mpyquie ni nniꞌ ihqy. Pshalcaꞌ gobernador-rieꞌ Bernabé no Saul güya ru nu me, porni riuꞌladzy me guieññ me xtiidz Dioz.
7 Ele era amigo de Sérgio Paulo, o governador da ilha, que era um homem muito inteligente. O Governador mandou chamar Barnabé e Saulo, pois queria ouvir a palavra de Deus.
8 Per mpyquie ni rtzoo guîlbrujü naꞌ, ni ra yâme lee Elimas lo didz-griegü, gucladzy me nca me Bernabé no Saul, no nehx gucladzy me nlíladzy gobernador xtiidz Dioz ni bieno apóstl yahc leeme.
8 Mas o mágico Elimas (este é o nome dele em grego ) era contra os apóstolos . Ele não queria que o Governador aceitasse a fé cristã.
9 Saul naꞌ, ni ra yâme lee zegahc Pabl, ulihbu nu Spirt-Sant xguîlmbahñ me, bwiedzie me brujü-caḻ,
9 Então Saulo, também conhecido como Paulo , cheio do Espírito Santo, olhou firmemente para Elimas
10 no ra me lee:
10 e disse: — Filho do Diabo! Inimigo de tudo o que é bom! Homem mau e mentiroso! Por que é que você não para de torcer o verdadeiro ensinamento do Senhor?
11 Per naꞌ, Dioz gyruu contr lii, gaquiꞌ ngaḻ no nehx zwieꞌy xibyniꞌ ncübidz leññ doozy dzé.
11 Agora escute! O Senhor vai castigá-lo. Você ficará cego e não verá a luz do sol por algum tempo. No mesmo instante Elimas sentiu uma nuvem escura cobrir os seus olhos e ele começou a se virar para todos os lados, procurando alguém que o guiasse pela mão.
12 Hor-bwieꞌ gobernador mod-guhc Elimas, bylíladzy me no rtzunadz me lguia xtiidz Crist ni rluu apóstl yahc.
12 Quando o Governador viu isso, creu e ficou muito admirado com os ensinamentos a respeito do Senhor Jesus.
13 Byluxu byruu Pabl Pafos, güyuꞌ me leññ barcü no meññ-ziyno me lee, za yâme Perge, to guiedzy ni nu lo ṟegioṉ-Panfilia. Per Juaṉ naꞌ psaꞌn leeyâme uga, gubyguiat me zia me Jerusaléṉ.
13 Paulo e os seus companheiros navegaram da cidade de Pafos até Perge, uma cidade da província da Panfília. Porém João Marcos os deixou e voltou para Jerusalém.
14 Were byruu yâme Perge, güya yâme Antioquía lo ṟegioṉ-Pisidia. No dze-risladzy meññ, güyuꞌ yâme leññ xiydoo meññ-Isṟael no gürie yâme.
14 Eles continuaram a viagem, indo de Perge até a cidade de Antioquia, no distrito da Pisídia. No sábado entraram na sinagoga e sentaram-se.
15 Bylux biiḻy meññ-nu yahc idoo xcargü lo libr ru ziaad leiy no lo libr ni bzaa profet, were ra yâme Pabl no Bernabé:
15 Depois da leitura da Lei de Moisés e dos livros dos Profetas , os chefes da sinagoga mandaram dizer a eles: — Irmãos, se vocês têm alguma palavra para animar o povo, podem falar agora.
16 Were guzli Pabl, ptzoo me señ no ña me lehdy guieññ yâme ni gynii me, no ra me:
16 Então Paulo se levantou, fez um sinal com a mão, pedindo silêncio, e começou a dizer: — Homens de Israel e todos vocês não judeus que
17 Dioz ni nu gybaa ni rlíladzy meññ-Isṟael lee, leeme we ni güle dmeññ nó ni güyuꞌ yahc ba xtze, no ptzoo me lee to nacioṉ-ro dze-nu yâme xilyu meññ-Egipt. No gumm beeiyu leeme la, güloo me leeyâme Egipt.
17 O Deus do povo de Israel escolheu os nossos antepassados quando moravam na terra do Egito e fez deles um grande povo. Ele os tirou de lá com grande poder
18 No ptibladzy me leeyâme leññ cuarent ihz ni güzeꞌ yâme lo yu-bihdzy.
18 e, no deserto, aguentou aquela gente durante quarenta anos.
19 No bniꞌdy me gahdzy nacióṉ ni güyuꞌ lo ṟegioṉ-Canáṉ, no bdee me xilyu yâme cuaꞌ dmeññ nó ni güyuꞌ ba xtze.
19 Ele destruiu sete povos na terra de Canaã, e o povo de Israel se tornou dono das terras deles.
20 No bdee me juez leeyâme leññ tahp gayuu cincuent ihz, xtâ profet-Samuel ni guhc últim xjuez yâme.
20 Tudo isso levou uns quatrocentos e cinquenta anos. — Depois disso Deus lhes deu juízes, até o tempo de Samuel.
21 Bylux nirieꞌ, günab yâme to ṟeiy ni ptzoo mdad leeyâme. No Dioz bdee leeyâme to ṟeiy ni le Saúl, wé ptzoo mdad leeyâme leññ cuarent ihz. Xtad me le Cis, to mpyquie ni ziaad de lo xfamily Benjamíṉ.
21 Quando o povo pediu um rei, ele lhes deu Saul, filho de Quis, da tribo de Benjamim, para ser rei deles durante quarenta anos.
22 Dze-ba güloo Dioz Saúl de ni nac me ṟeiy, were ba güluꞌ me Davit guhc xṟeiy yâme. No ne Dioz: “Bydzialaꞌ Davit, xiiñ Isaí, to mpyquie ni riuꞌdadzyaꞌ mod-nac no stzoo gyre mod-racdadzyaꞌ.”
22 Depois que tirou Saul, Deus pôs Davi como rei e disse isto a respeito dele: “Encontrei em Davi, filho de Jessé, o tipo de pessoa que eu quero e que vai fazer tudo o que eu desejo.”
23 No de lo gahc xfamily Davit‑e byruu Jesúz ni pshahl Dioz lee par guislaa meññ-Isṟael de lo guîlnadz ni ziaad, mod-bdee Dioz xtiidz.
23 Um dos descendentes de Davi foi Jesus, a quem Deus pôs como Salvador de Israel, como havia prometido.
24 No dze-dgueññ ziaꞌr guiaad Jesúz, güdedy Juaṉ bieno me xtiidz Dioz meññ-Isṟael, ra me lee: “Lâ csaan ni nahcsy ni nac laꞌd, lâ gyo Dioz no lâ gyrôbnihs.”
24 Antes da vinda de Jesus, João Batista anunciou a sua mensagem a todo o povo de Israel, dizendo que eles deviam se arrepender e ser batizados.
25 No dze-ba gadziñgahsh ni gaty Juaṉ günii me, ne me: “¿Dxu we ne laꞌd naa? Dac‑e naa ni gabiahz laꞌd lee; per nu sto ni guiaad lux de ni biaḻaꞌ ni nehx rsahcaꞌ ni xduu xguidguial me nshacaꞌ.”
25 Mas, quando João estava terminando a sua missão, disse ao povo: “Quem é que vocês pensam que eu sou? Eu não sou aquele que vocês estão esperando. Mas escutem! Ele vem depois de mim, porém eu não mereço a honra de tirar as sandálias dos pés dele.”
26 ’Betzy, laꞌd ni ziaad de lo xfamily Braṉ, no lahd laꞌd ni rzacbeeiy yahc Dioz: par gyre laꞌd‑e pshahl Dioz xtiidz me lehdy gann laꞌd bia mód beeiy gylaa meññ de lo guîlnadz ni ziaad.
26 Paulo continuou: — Meus irmãos, descendentes de Abraão, e também vocês não judeus que temem a Deus, escutem! Essa mensagem de salvação foi mandada para todos nós.
27 Meññ-nu yahc Jerusaléṉ no xguxtisy yâme nehx nann yâme dxu we Jesúz, ni nehx rieññ yâme ni rnii lo libr ni bzaa profet yahc ba xtze, nîcze ruuḻ yâme leeu leññ idoo gyre dze-risladzy meññ. Dze-biꞌdy yâme Jesúz, ptzoo yâme ni rnii lou.
27 De fato, os moradores de Jerusalém e os seus líderes não entenderam que Jesus é o Salvador. E também não compreenderam as palavras dos livros dos Profetas, que são lidos todos os sábados. Mesmo assim, ao condenarem Jesus, eles estavam cumprindo essas profecias .
28 No nîcze nehx bydzial yâme mbehty doḻ chehsh me par ñehty me, per günab yâme Pilat ptzoo mdad guhty me.
28 E, embora não encontrassem nenhuma razão para condená-lo à morte, pediram a Pilatos que mandasse matá-lo.
29 Hor-ba bylux ptzoo yâme gyre ni rnii lo Guehtzy ru queꞌ xtiidz Dioz lguia me, were gülety yâme leeme lo cruzy lehdy bygaꞌdzy me.
29 Depois de fazerem tudo o que as Escrituras Sagradas falam a respeito dele, eles o tiraram da cruz e o puseram num túmulo.
30 Per Dioz bispahñ leeme.
30 Mas Deus o ressuscitou,
31 No leññ xtahl dzé ni bylux gübahñ me de lahd mînguty, bwieꞌ xmeññ me leeme ni byruu tohzy no leeme lo ṟegioṉ-Galilea dze-biahd yâme Jerusaléṉ. No leeyâme we ni runo xtiidz me dmeññ yahc nó.
31 e durante muitos dias ele apareceu às pessoas que o tinham acompanhado da Galileia até Jerusalém. Agora essas pessoas são testemunhas que falam a respeito de Jesus ao povo de Israel.
32 ’Naa no Bernabé zegahc zidgyuno noꞌ laꞌd diidz lguia ni bdee Dioz xtiidz me dmeññ yahc nó ni güyuꞌ ba xtze.
32 — E nós estamos aqui para trazer o evangelho a vocês.
33 Leewe, nó ni ziaad de leeyâme, Dioz ba ptzoo me par nó ni günii me dze-bispahñ me Jesúz, mod-ziaadu lo libr ni rrohp salm, ni ne: “Lii we dShiñaꞌ; glohdy dzêrieꞌ zieññ dShiñaꞌ we lii.”
33 Deus fez agora para nós o que havia prometido aos nossos antepassados: ele ressuscitou Jesus, como está escrito no Salmo número dois: “Você é o meu Filho; hoje eu me tornei o seu Pai.”
34 Dioz ba xtze we günii me guispahñ me Jesúz de lahd mînguty lehdy di gynihty xcuerp. Leewe lo Guehtzy ru queꞌ xtiidz Dioz, ne me: “Ni ulihbu diidz ni ba bdedyaꞌ Davit, zdedyaꞌu laꞌd.”
34 — E foi isto o que Deus disse a respeito da ressurreição de Jesus, afirmando que ele nunca seria destruído pela morte: “Eu vou dar a vocês as bênçãos sagradas e certas que prometi a Davi.”
35 No leewe rnii lo xtiidz Dioz sto salm, ne me: “Nehx zdeedyiꞌ ñahz gynihty xcuerp mpyquie-tziaawy ni güleꞌy lee.”
35 E em outra parte das Escrituras lemos também: “Tu não deixarás que o teu dedicado servo apodreça na sepultura.”
36 Niwé yahc dac‑e de Davit ganiiu, porni ptzoo me dziiñ ni ne Dioz gac lahd meññ leññ dzé yahc ni güyuꞌ me. Davit naꞌ, bydzihñ dzé guhty me no bygaꞌdzy me ru bygaꞌdzy gahc xfamily me, no bynihty xcuerp me.
36 E Paulo disse ainda: — Na verdade, Davi, no seu tempo, cumpriu os planos de Deus. Depois morreu, foi sepultado ao lado dos seus antepassados e apodreceu na sepultura.
37 Per mpyquie ni bispahñ Dioz lee, wé nehx bynihty xcuerp.
37 Mas isso não aconteceu com aquele que Deus ressuscitou. Meus irmãos, todos vocês precisam saber com certeza que é por meio de Jesus que a mensagem do perdão de pecados é anunciada a vocês. Precisam saber também que quem crê é libertado de todos os pecados dos quais a Lei de Moisés não pode livrar.
38 No leezuwe, betzy, racdadzyaꞌ gann laꞌd: por leeme we beeiy csiaaḻladzy Dioz xguîlquie laꞌd.
38 — ausente —
39 Dxu rlíladzy leeme la, wé ssiaaḻladzy Dioz xguîlquie ni nehx beeiy ntzoo xleiy Moiséz.
39 — ausente —
40 Gax lâ güieꞌ, mod-günii profet yahc di guiahbu chehsh laꞌd, ru ne yâme:
40 Portanto, tenham cuidado para que não aconteça o que os profetas disseram:
41 Lâ güieꞌ, laꞌd ni rxidzyno ni nac ni uli, lâ ctzunadz no lâ gynihty;
41 “Prestem atenção, vocês que zombam de Deus! Fiquem espantados e morram. Pois o que vou fazer agora é uma coisa em que vocês não acreditariam, mesmo que alguém explicasse.”
42 Ru ba byruu Pabl xiydoo meññ-Isṟael no zrieñ meññ-ziyno me, günab meññ-nehx meññ-Isṟael leeyâme guibyguiat yâme sto dze-risladzy meññ lehdy gyzac gluu yâme lee.
42 Quando Paulo e Barnabé estavam saindo da reunião, as pessoas pediram com insistência que eles voltassem no sábado seguinte a fim de falarem sobre o mesmo assunto.
43 Hor-ba garuu meññ-bydohp leññ idoo we naꞌ, xtahl meññ-Isṟael no zrieñ meññ ni ba guzlo gazobdiidz ni ne xleiy Moiséz, za yahc no Pabl no Bernabé. Pabl naꞌ no Bernabé, bieno yâme diidz meññ-rieꞌ zaꞌgndzi no güluꞌ yâme xguîlriehñ di csaꞌn yâme laꞌy ni ba bdee Dioz leeyâme.
43 Depois da reunião, muitos judeus e outras pessoas convertidas ao Judaísmo acompanharam Paulo e Barnabé, que falavam com eles e animavam todos para que continuassem firmes na graça de Deus.
44 Güdahpu stiby seman, dze-risladzy meññ, casy gyre meññ ni nu yahc leññ ciuda güya yahc biguieññ xtiidz Dioz ni galuu yâme.
44 No sábado seguinte quase todos os moradores da cidade foram ouvir a palavra do Senhor.
45 Per meññ-Isṟael, modni güyuꞌ guîlrisnieꞌ leññ xguîlmbahñ yâme hor-bwieꞌ yâme xtahl meññ gadohp. Guzlo gahc ganii yâme didz-nahcsy contr Pabl, ne yâme nehx uliu ni ganii me.
45 Quando os judeus viram aquela multidão, ficaram com muita inveja. Então começaram a dizer o contrário do que Paulo dizia e o insultaram.
46 Pabl naꞌ no Bernabé nehx rdzie yâme, ra yâme meññ-wé:
46 Porém Paulo e Barnabé falaram com mais coragem ainda. Eles disseram: — Era necessário que a palavra de Deus fosse anunciada primeiro a vocês que são judeus. Mas, como vocês não querem aceitá-la e acham que não merecem receber a vida eterna, então agora nós vamos anunciar a palavra aos não judeus.
47 Porni mod-wé we ptzoo Dioz mdad noꞌ, ne me:
47 Pois esta é a ordem que o Senhor Deus deu a nós, o seu povo: “Eu coloquei você como luz para os outros povos, a fim de que você leve a salvação ao mundo inteiro.”
48 Hor-bieññ meññ-nehx meññ-Isṟael mod-günii me, byxihly yâme, no ne yâme mos mod-ne xtiidz Dioz, no bylíladzy gyre yâme ni ba güle Dioz leeyahc lehdy gap guîlmbahñ ni nehx zluhx.
48 Quando os não judeus ouviram isso, ficaram muito alegres e começaram a dizer que a palavra do Senhor era boa. E creram todos os que tinham sido escolhidos para ter a vida eterna.
49 No meññ ni nu yahc gydo lo ṟegioṉ-caḻ bieññ yâme xtiidz Dioz.
49 A palavra do Senhor se espalhou por toda aquela região.
50 Per meññ-Isṟael pquihly yâme meññ-ngünaa ni rzacbeeiy Dioz no ni rahp meññ xpeeiy lee, no zrieñ meññ-rsahc ni rnii yahc leññ ciuda-wé, par byo yâme mod-bgultihp meññ Pabl no Bernabé, no bisshuunn yâme lee de lo xṟegióṉ yâme.
50 Mas os judeus atiçaram as mulheres não judias da alta sociedade convertidas ao Judaísmo e também os homens mais importantes da cidade. E começaram a perseguir Paulo e Barnabé e os expulsaram daquela região.
51 Luxu güdzihby yudé nieꞌ Pabl no Bernabé beeiy to señ de ni nahcsy‑e gatzoo meññ-uga. No luxu za yâme sto ciuda ni le Iconio.
51 Então os apóstolos sacudiram a poeira das suas sandálias, em sinal de protesto contra eles, e foram para a cidade de Icônio.
52 Per xmeññ Crist ni biaꞌn yahc Antioquía, rxihly yâme no ulihbu nu Spirt-Sant xguîlmbahñ yâme.
52 E os cristãos de Antioquia continuaram muito alegres e cheios do Espírito Santo.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Atos 13, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.