2 Coríntios 7

Zapoteco, Guevea de Humboldt NT (ZPG) vs VC

Sair da comparação
VC Versão Católica
1 No leewe, dirmanaꞌ ni ndzin leeyahc, rahp nó didz-rieꞌ yahc ni bdee Dioz nó, leewe quiiby nó nó de gyre ni nahcsy ni rtzoo nó no ni nu leññ dguîlmbahñ nó, no ulihbu gac nó nunzy par leeme lo guîlrzacbeeiy ni rahp nó no leeme.
1 Depositários de tais promessas, caríssimos, purifiquemo-nos de toda imundície da carne e do espírito, realizando plenamente nossa santificação no temor de Deus.
2 Lâ cshal xguîlmbahñ laꞌd par noꞌ. Ndruhty nehx rtzoo noꞌ lee mbehty ni nehx xñahzû, ndruhty nehx rquihly noꞌ lee, ndruhty nehx risquiee noꞌ lee.
2 Acolhei-nos dentro do vosso coração. A ninguém temos ofendido, a ninguém temos arruinado, a ninguém temos enganado.
3 Nehx ren nirieꞌ par nnin rahp laꞌd doḻ; ba gutzyaꞌ laꞌd nu laꞌd leññ dguîlmbahñ noꞌ, no tohzy‑e nu nó bâḻ gaty nó o mbahñ nó.
3 Não vos digo isto por vos condenar, pois já vos declaramos que estais em nosso coração, conosco unidos na morte e unidos na vida.
4 Rnin no laꞌd no nehx rqueꞌdadzyaꞌ mbehty no laꞌd, no modni rxihlyaꞌ por laꞌd. Nehx rxiññdadzyaꞌ mbehty, no modni rxihlyaꞌ nîcze rdedy noꞌ xtahl ni nadz.
4 Tenho grande confiança em vós. Grande é o motivo de me gloriar de vós. Estou cheio de consolação, transbordo de gozo em todas as nossas tribulações.
5 Glo dze-bydzihñ noꞌ Macedony nehx güyuꞌ noꞌ mos, mazyg güdedy noꞌ gyrehzy ni nadz byzaꞌzy: güyuꞌ guîlrdeḻydiidz no zrieñ meññ; no bydzie noꞌ xtâ leññ dguîlmbahñ noꞌ.
5 De fato, à nossa chegada em Macedônia, nenhum repouso teve o nosso corpo. Eram aflições de todos os lados, combates por fora, temores por dentro.
6 Per Dioz, ni racno meññ ni rxiññladzy, gucno me noꞌ de ni bydzihñ Tit ru nu noꞌ;
6 Deus, porém, que consola os humildes, confortou-nos com a chegada de Tito;
7 no nehx nunzy porni bydzihñ me ru nu noꞌ, mazyg zegahc mod-gucno laꞌd leeme. Ra me noꞌ riob laꞌd güieꞌ laꞌd naa, no nu laꞌd trixd, no ba nu laꞌd par naa; no gyre nirieꞌ rahcu ma guîlrxihly par naa.
7 e não somente com a sua chegada, mas também com a consolação que ele recebeu de vós. Ele nos contou o vosso ardor, as vossas lágrimas, a vossa solicitude por mim, de modo que ainda mais me regozijei.
8 Nîcze gülun laꞌd trixd no guehtzy ni pshaalaꞌ lo laꞌd, per nehx rioobu naa de leeu. Per bioobu naa hor-bwien güyuꞌ laꞌd trixd doozy dzé.
8 Se minha carta vos penalizou, não me arrependo. Se a princípio o senti {porque vejo que, ao menos por um momento, essa carta vos penalizou},
9 Hôrrieꞌ rxihlyaꞌ, per nehx porni güyuꞌ laꞌd trixd, mazyg lehdy psaan laꞌd ni nahcsy ni nac laꞌd, porni güyuꞌ laꞌd trixd mod-racladzy Dioz, no leewe nehx gucné laꞌd no ni ptzoo noꞌ.
9 agora me alegro, não porque fostes entristecidos, mas porque esta tristeza vos levou à penitência. Pois fostes entristecidos segundo Deus, de modo que nenhum dano sofrestes de nossa parte.
10 Hor-riuꞌ meññ trixd de to mód ni racladzy Dioz, racnou lehdy csaan meññ ni nahcsy ni nac yâme, par gylaa yâme de lo guîlnadz ni ziaad, no ba nehx nu ni ñuꞌ yâme trixd. Per hor-riuꞌ meññ trixd de cos yahc ni nu lo guiedzylie naꞌ, riynou meññ lo guîlguhty.
10 De fato, a tristeza segundo Deus produz um arrependimento salutar de que ninguém se arrepende, enquanto a tristeza do mundo produz a morte.
11 Nirieꞌ de ni güyuꞌ laꞌd trixd mod-racladzy Dioz, ¡lâ güieꞌ xnahc‑e bdeedyu no laꞌd! Rguꞌ ihqy laꞌd guistziaawy laꞌd ni guhc, no rla laꞌd laꞌd gahc par guieññ nehx rahp laꞌd doḻ; zehg bydziaꞌdzy laꞌd, no bydzie laꞌd. Riuꞌladzy laꞌd güieꞌ laꞌd naa, no ba nu laꞌd par naa, no biuꞌladzy laꞌd ycuquix laꞌd dxu ptzoo ni nahcsy. No gyre ni guhc, ba bdee laꞌd diidz nehx rahp laꞌd doḻ no nirieꞌ.
11 Vede, pois, que solicitude operou em vós a tristeza segundo Deus! Muito mais: que excusas! Que indignação! Que temor! Que ardor! Que zelo! Que severidade! Mostrastes em tudo que não tínheis culpa neste assunto.
12 No leewe, nîcze bzan guetzy-caḻ par laꞌd, dac‑e bzanu porni nu diqyaꞌ meññ-wé ni ptzoo ni nahcsy o meññ-wé ni bzacno, mazyg bzanu lehdy gann laꞌd ulihbu rguꞌ ihqy laꞌd noꞌ, no Dioz nannu.
12 Portanto, se vos escrevi, não o fiz por causa daquele que cometeu a ofensa, nem por causa do ofendido; foi para que se manifestasse a vossa dedicação por mim diante de Deus.
13 Leewe nirieꞌ ba gucnou noꞌ, porni gucno laꞌd noꞌ no ni nadz ni güdedy noꞌ.
13 Eis o que nos tem consolado. Mas, acima desta consolação, o que nos deixou sobremaneira contentes foi a alegria de Tito, cujo coração tranqüilizastes.
14 Naa ba gutzyaꞌ Tit rxihlyaꞌ no laꞌd no nehx pytunon laꞌd; mazyg ni uli we gyre ni ra noꞌ laꞌd, no zegahc neññ ni uli ni gu noꞌ Tit, de ni byxihly noꞌ no laꞌd.
14 Se me gloriei de vós em presença dele, não fui envergonhado. Pois, assim como tudo o que vos temos dito foi conforme a verdade, assim também o louvor que de vós fizemos a Tito demonstrou-se verdadeiro.
15 No Tit ma ndzi me laꞌd hor-ritsêlou leeme gyre laꞌd bzoob xtiidz me no mod-bdee laꞌd ñahz güyuꞌ me no laꞌd, no bydzie laꞌd lé rzîbyyoob laꞌd.
15 A sua afeição por vós é cada vez maior, quando se lembra da obediência que todos vós lhe testemunhastes, de como o recebestes com respeito e deferência.
16 Rxihlyaꞌ porni nehx rqueꞌdadzyaꞌ mbehty no laꞌd de gyreu.
16 Alegro-me por poder contar convosco em tudo.

Ler em outra tradução

Comparar com outra

Estude este capítulo no WhatsApp

Peça à IA da Bíblia Fala para explicar 2 Coríntios 7, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.