2 Coríntios 7
Zapoteco, Guevea de Humboldt NT (ZPG) vs BKJ
1 No leewe, dirmanaꞌ ni ndzin leeyahc, rahp nó didz-rieꞌ yahc ni bdee Dioz nó, leewe quiiby nó nó de gyre ni nahcsy ni rtzoo nó no ni nu leññ dguîlmbahñ nó, no ulihbu gac nó nunzy par leeme lo guîlrzacbeeiy ni rahp nó no leeme.
1 Tendo, portanto, amados, essas promessas, purifiquemo-nos de toda a imundícia da carne e do espírito, aperfeiçoando a santidade no temor de Deus.
2 Lâ cshal xguîlmbahñ laꞌd par noꞌ. Ndruhty nehx rtzoo noꞌ lee mbehty ni nehx xñahzû, ndruhty nehx rquihly noꞌ lee, ndruhty nehx risquiee noꞌ lee.
2 Recebei-nos; a nenhum homem injustiçamos, a nenhum homem corrompemos, a nenhum homem defraudamos.
3 Nehx ren nirieꞌ par nnin rahp laꞌd doḻ; ba gutzyaꞌ laꞌd nu laꞌd leññ dguîlmbahñ noꞌ, no tohzy‑e nu nó bâḻ gaty nó o mbahñ nó.
3 Eu não falo isto para vossa condenação; porque eu havia dito antes que estais em nossos corações para morrer e viver convosco.
4 Rnin no laꞌd no nehx rqueꞌdadzyaꞌ mbehty no laꞌd, no modni rxihlyaꞌ por laꞌd. Nehx rxiññdadzyaꞌ mbehty, no modni rxihlyaꞌ nîcze rdedy noꞌ xtahl ni nadz.
4 Grande é a minha ousadia no falar convosco; grande é a minha alegria em vós; estou cheio de conforto; transbordo de alegria em todas as nossas tribulações.
5 Glo dze-bydzihñ noꞌ Macedony nehx güyuꞌ noꞌ mos, mazyg güdedy noꞌ gyrehzy ni nadz byzaꞌzy: güyuꞌ guîlrdeḻydiidz no zrieñ meññ; no bydzie noꞌ xtâ leññ dguîlmbahñ noꞌ.
5 Porque, quando chegamos à Macedônia, a nossa carne não teve descanso; mas fomos atribulados por todo lado: por fora lutas, por dentro temores.
6 Per Dioz, ni racno meññ ni rxiññladzy, gucno me noꞌ de ni bydzihñ Tit ru nu noꞌ;
6 Mas Deus, que consola aqueles que estão abatidos, nos confortou com a vinda de Tito;
7 no nehx nunzy porni bydzihñ me ru nu noꞌ, mazyg zegahc mod-gucno laꞌd leeme. Ra me noꞌ riob laꞌd güieꞌ laꞌd naa, no nu laꞌd trixd, no ba nu laꞌd par naa; no gyre nirieꞌ rahcu ma guîlrxihly par naa.
7 e não somente por sua vinda, mas também pela consolação com que foi confortado por vós, contando-nos os vossos desejos sinceros, o vosso pranto, a vossa mente fervorosa por mim, de maneira que me regozijei muito.
8 Nîcze gülun laꞌd trixd no guehtzy ni pshaalaꞌ lo laꞌd, per nehx rioobu naa de leeu. Per bioobu naa hor-bwien güyuꞌ laꞌd trixd doozy dzé.
8 Porque embora vos tenha entristecido com a minha carta, eu não me arrependo, mesmo se me arrependesse, por perceber que a mesma carta vos entristeceu, ainda que por pouco tempo.
9 Hôrrieꞌ rxihlyaꞌ, per nehx porni güyuꞌ laꞌd trixd, mazyg lehdy psaan laꞌd ni nahcsy ni nac laꞌd, porni güyuꞌ laꞌd trixd mod-racladzy Dioz, no leewe nehx gucné laꞌd no ni ptzoo noꞌ.
9 Agora me regozijo, não de que fostes entristecidos, mas de que fostes entristecidos para o arrependimento; porque fostes entristecidos segundo a maneira de Deus; para que em nada recebêsseis dano por causa de nós.
10 Hor-riuꞌ meññ trixd de to mód ni racladzy Dioz, racnou lehdy csaan meññ ni nahcsy ni nac yâme, par gylaa yâme de lo guîlnadz ni ziaad, no ba nehx nu ni ñuꞌ yâme trixd. Per hor-riuꞌ meññ trixd de cos yahc ni nu lo guiedzylie naꞌ, riynou meññ lo guîlguhty.
10 Porque a tristeza segundo Deus opera arrependimento para a salvação, da qual ninguém se arrepende; mas a tristeza do mundo opera a morte.
11 Nirieꞌ de ni güyuꞌ laꞌd trixd mod-racladzy Dioz, ¡lâ güieꞌ xnahc‑e bdeedyu no laꞌd! Rguꞌ ihqy laꞌd guistziaawy laꞌd ni guhc, no rla laꞌd laꞌd gahc par guieññ nehx rahp laꞌd doḻ; zehg bydziaꞌdzy laꞌd, no bydzie laꞌd. Riuꞌladzy laꞌd güieꞌ laꞌd naa, no ba nu laꞌd par naa, no biuꞌladzy laꞌd ycuquix laꞌd dxu ptzoo ni nahcsy. No gyre ni guhc, ba bdee laꞌd diidz nehx rahp laꞌd doḻ no nirieꞌ.
11 Porque isto mesmo que, segundo Deus, vos entristeceu, quanto cuidado vos produziu; sim, que apologia, sim, que indignação, sim, que temor, sim, que desejo veemente, sim, que zelo, sim, que vingança! Em todas as coisas provastes ser inocentes nesta questão.
12 No leewe, nîcze bzan guetzy-caḻ par laꞌd, dac‑e bzanu porni nu diqyaꞌ meññ-wé ni ptzoo ni nahcsy o meññ-wé ni bzacno, mazyg bzanu lehdy gann laꞌd ulihbu rguꞌ ihqy laꞌd noꞌ, no Dioz nannu.
12 Portanto, embora eu tenha escrito a vós, o fiz não por causa do que errou, nem por causa do que foi tratado injustamente, mas para que o nosso cuidado por vós pudesse ser manifesto diante de Deus.
13 Leewe nirieꞌ ba gucnou noꞌ, porni gucno laꞌd noꞌ no ni nadz ni güdedy noꞌ.
13 Portanto, fomos confortados pelo vosso conforto. Sim, e muito mais nos alegramos pela alegria de Tito, porque o seu espírito foi renovado por vós todos.
14 Naa ba gutzyaꞌ Tit rxihlyaꞌ no laꞌd no nehx pytunon laꞌd; mazyg ni uli we gyre ni ra noꞌ laꞌd, no zegahc neññ ni uli ni gu noꞌ Tit, de ni byxihly noꞌ no laꞌd.
14 Porque, se nalguma coisa me gloriei de vós para com ele, não me envergonho; mas, como todas as coisas que eu falei de vós foram verdadeiras, assim também se confirmou como verdadeiro aquilo de que nos gloriamos de vós diante de Tito.
15 No Tit ma ndzi me laꞌd hor-ritsêlou leeme gyre laꞌd bzoob xtiidz me no mod-bdee laꞌd ñahz güyuꞌ me no laꞌd, no bydzie laꞌd lé rzîbyyoob laꞌd.
15 E o seu íntimo afeto é mais abundante para convosco, ao lembrar-se da obediência de todos vós, e de como o recebestes com temor e tremor.
16 Rxihlyaꞌ porni nehx rqueꞌdadzyaꞌ mbehty no laꞌd de gyreu.
16 Regozijo-me, portanto, de ter confiança em vós em todas as coisas.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar 2 Coríntios 7, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.