2 Coríntios 7
Zapoteco, Guevea de Humboldt NT (ZPG) vs NAA
1 No leewe, dirmanaꞌ ni ndzin leeyahc, rahp nó didz-rieꞌ yahc ni bdee Dioz nó, leewe quiiby nó nó de gyre ni nahcsy ni rtzoo nó no ni nu leññ dguîlmbahñ nó, no ulihbu gac nó nunzy par leeme lo guîlrzacbeeiy ni rahp nó no leeme.
1 Portanto, meus amados, tendo tais promessas, purifiquemo-nos de toda impureza, tanto da carne como do espírito, aperfeiçoando a nossa santidade no temor de Deus.
2 Lâ cshal xguîlmbahñ laꞌd par noꞌ. Ndruhty nehx rtzoo noꞌ lee mbehty ni nehx xñahzû, ndruhty nehx rquihly noꞌ lee, ndruhty nehx risquiee noꞌ lee.
2 Pedimos que vocês nos acolham em seu coração. Não tratamos ninguém com injustiça, não prejudicamos ninguém, não exploramos ninguém.
3 Nehx ren nirieꞌ par nnin rahp laꞌd doḻ; ba gutzyaꞌ laꞌd nu laꞌd leññ dguîlmbahñ noꞌ, no tohzy‑e nu nó bâḻ gaty nó o mbahñ nó.
3 Não falo para condenar vocês. Porque eu já disse que vocês estão em nosso coração para, juntos, morrermos e vivermos.
4 Rnin no laꞌd no nehx rqueꞌdadzyaꞌ mbehty no laꞌd, no modni rxihlyaꞌ por laꞌd. Nehx rxiññdadzyaꞌ mbehty, no modni rxihlyaꞌ nîcze rdedy noꞌ xtahl ni nadz.
4 Estou sendo bem franco com vocês e tenho muito orgulho de vocês. Sinto-me grandemente confortado e transbordo de alegria em meio a toda a nossa tribulação.
5 Glo dze-bydzihñ noꞌ Macedony nehx güyuꞌ noꞌ mos, mazyg güdedy noꞌ gyrehzy ni nadz byzaꞌzy: güyuꞌ guîlrdeḻydiidz no zrieñ meññ; no bydzie noꞌ xtâ leññ dguîlmbahñ noꞌ.
5 Porque, quando chegamos à Macedônia, não tivemos nenhum alívio. Pelo contrário, em tudo fomos atribulados: lutas por fora, temores por dentro.
6 Per Dioz, ni racno meññ ni rxiññladzy, gucno me noꞌ de ni bydzihñ Tit ru nu noꞌ;
6 Porém Deus, que consola os abatidos, nos consolou com a chegada de Tito.
7 no nehx nunzy porni bydzihñ me ru nu noꞌ, mazyg zegahc mod-gucno laꞌd leeme. Ra me noꞌ riob laꞌd güieꞌ laꞌd naa, no nu laꞌd trixd, no ba nu laꞌd par naa; no gyre nirieꞌ rahcu ma guîlrxihly par naa.
7 E não somente com a chegada dele, mas também pelo consolo que recebeu de vocês. Ele nos falou da saudade, do pranto e do zelo que vocês têm por mim, aumentando, assim, a minha alegria.
8 Nîcze gülun laꞌd trixd no guehtzy ni pshaalaꞌ lo laꞌd, per nehx rioobu naa de leeu. Per bioobu naa hor-bwien güyuꞌ laꞌd trixd doozy dzé.
8 Porque, mesmo que eu tenha entristecido vocês com a minha carta, não me arrependo — embora já tenha me arrependido, pois vi que aquela carta os deixou tristes, ainda que por breve tempo.
9 Hôrrieꞌ rxihlyaꞌ, per nehx porni güyuꞌ laꞌd trixd, mazyg lehdy psaan laꞌd ni nahcsy ni nac laꞌd, porni güyuꞌ laꞌd trixd mod-racladzy Dioz, no leewe nehx gucné laꞌd no ni ptzoo noꞌ.
9 Mas agora me alegro, não porque vocês ficaram tristes, mas porque essa tristeza os levou ao arrependimento. Pois vocês foram entristecidos segundo Deus, para que, de nossa parte, não sofressem nenhum dano.
10 Hor-riuꞌ meññ trixd de to mód ni racladzy Dioz, racnou lehdy csaan meññ ni nahcsy ni nac yâme, par gylaa yâme de lo guîlnadz ni ziaad, no ba nehx nu ni ñuꞌ yâme trixd. Per hor-riuꞌ meññ trixd de cos yahc ni nu lo guiedzylie naꞌ, riynou meññ lo guîlguhty.
10 Porque a tristeza segundo Deus produz arrependimento para a salvação, que a ninguém traz pesar; mas a tristeza do mundo produz morte.
11 Nirieꞌ de ni güyuꞌ laꞌd trixd mod-racladzy Dioz, ¡lâ güieꞌ xnahc‑e bdeedyu no laꞌd! Rguꞌ ihqy laꞌd guistziaawy laꞌd ni guhc, no rla laꞌd laꞌd gahc par guieññ nehx rahp laꞌd doḻ; zehg bydziaꞌdzy laꞌd, no bydzie laꞌd. Riuꞌladzy laꞌd güieꞌ laꞌd naa, no ba nu laꞌd par naa, no biuꞌladzy laꞌd ycuquix laꞌd dxu ptzoo ni nahcsy. No gyre ni guhc, ba bdee laꞌd diidz nehx rahp laꞌd doḻ no nirieꞌ.
11 Vejam quanto cuidado produziu em vocês o fato de serem entristecidos segundo Deus! Que defesa, que indignação, que temor, que saudade, que zelo, que desejo de punir o culpado! Em tudo vocês se mostraram inocentes neste assunto.
12 No leewe, nîcze bzan guetzy-caḻ par laꞌd, dac‑e bzanu porni nu diqyaꞌ meññ-wé ni ptzoo ni nahcsy o meññ-wé ni bzacno, mazyg bzanu lehdy gann laꞌd ulihbu rguꞌ ihqy laꞌd noꞌ, no Dioz nannu.
12 Portanto, embora eu tenha escrito aquela carta, não foi por causa daquele que fez o mal, nem por causa daquele que sofreu a afronta, mas para que fosse manifesto entre vocês, diante de Deus, o cuidado que vocês têm por nós.
13 Leewe nirieꞌ ba gucnou noꞌ, porni gucno laꞌd noꞌ no ni nadz ni güdedy noꞌ.
13 Foi por isso que nos sentimos consolados. E, acima desta nossa consolação, muito mais nos alegramos pelo contentamento de Tito, porque todos vocês trouxeram refrigério ao espírito dele.
14 Naa ba gutzyaꞌ Tit rxihlyaꞌ no laꞌd no nehx pytunon laꞌd; mazyg ni uli we gyre ni ra noꞌ laꞌd, no zegahc neññ ni uli ni gu noꞌ Tit, de ni byxihly noꞌ no laꞌd.
14 Porque, se falei a ele com certo orgulho a respeito de vocês, não fiquei envergonhado. Pelo contrário, como tudo que falamos a vocês era verdade, também os elogios que, na presença de Tito, fizemos a respeito de vocês se mostraram verdadeiros.
15 No Tit ma ndzi me laꞌd hor-ritsêlou leeme gyre laꞌd bzoob xtiidz me no mod-bdee laꞌd ñahz güyuꞌ me no laꞌd, no bydzie laꞌd lé rzîbyyoob laꞌd.
15 E o grande afeto que ele tem por vocês aumenta cada vez mais, quando ele se lembra da obediência de todos vocês, de como o receberam com temor e tremor.
16 Rxihlyaꞌ porni nehx rqueꞌdadzyaꞌ mbehty no laꞌd de gyreu.
16 Alegro-me porque, em tudo, posso confiar em vocês.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar 2 Coríntios 7, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.