2 Coríntios 7
Zapoteco, Guevea de Humboldt NT (ZPG) vs ACF
1 No leewe, dirmanaꞌ ni ndzin leeyahc, rahp nó didz-rieꞌ yahc ni bdee Dioz nó, leewe quiiby nó nó de gyre ni nahcsy ni rtzoo nó no ni nu leññ dguîlmbahñ nó, no ulihbu gac nó nunzy par leeme lo guîlrzacbeeiy ni rahp nó no leeme.
1 Ora, amados, pois que temos tais promessas, purifiquemo-nos de toda a imundícia da carne e do espírito, aperfeiçoando a santificação no temor de Deus.
2 Lâ cshal xguîlmbahñ laꞌd par noꞌ. Ndruhty nehx rtzoo noꞌ lee mbehty ni nehx xñahzû, ndruhty nehx rquihly noꞌ lee, ndruhty nehx risquiee noꞌ lee.
2 Recebei-nos em vossos corações; a ninguém agravamos, a ninguém corrompemos, de ninguém buscamos o nosso proveito.
3 Nehx ren nirieꞌ par nnin rahp laꞌd doḻ; ba gutzyaꞌ laꞌd nu laꞌd leññ dguîlmbahñ noꞌ, no tohzy‑e nu nó bâḻ gaty nó o mbahñ nó.
3 Não digo isto para vossa condenação; pois já antes tinha dito que estais em nossos corações para juntamente morrer e viver.
4 Rnin no laꞌd no nehx rqueꞌdadzyaꞌ mbehty no laꞌd, no modni rxihlyaꞌ por laꞌd. Nehx rxiññdadzyaꞌ mbehty, no modni rxihlyaꞌ nîcze rdedy noꞌ xtahl ni nadz.
4 Grande é a ousadia da minha fala para convosco, e grande a minha jactância a respeito de vós; estou cheio de consolação; transbordo de gozo em todas as nossas tribulações.
5 Glo dze-bydzihñ noꞌ Macedony nehx güyuꞌ noꞌ mos, mazyg güdedy noꞌ gyrehzy ni nadz byzaꞌzy: güyuꞌ guîlrdeḻydiidz no zrieñ meññ; no bydzie noꞌ xtâ leññ dguîlmbahñ noꞌ.
5 Porque, mesmo quando chegamos à macedônia, a nossa carne não teve repouso algum; antes em tudo fomos atribulados: por fora combates, temores por dentro.
6 Per Dioz, ni racno meññ ni rxiññladzy, gucno me noꞌ de ni bydzihñ Tit ru nu noꞌ;
6 Mas Deus, que consola os abatidos, nos consolou com a vinda de Tito.
7 no nehx nunzy porni bydzihñ me ru nu noꞌ, mazyg zegahc mod-gucno laꞌd leeme. Ra me noꞌ riob laꞌd güieꞌ laꞌd naa, no nu laꞌd trixd, no ba nu laꞌd par naa; no gyre nirieꞌ rahcu ma guîlrxihly par naa.
7 E não somente com a sua vinda, mas também pela consolação com que foi consolado por vós, contando-nos as vossas saudades, o vosso choro, o vosso zelo por mim, de maneira que muito me regozijei.
8 Nîcze gülun laꞌd trixd no guehtzy ni pshaalaꞌ lo laꞌd, per nehx rioobu naa de leeu. Per bioobu naa hor-bwien güyuꞌ laꞌd trixd doozy dzé.
8 Porquanto, ainda que vos contristei com a minha carta, não me arrependo, embora já me tivesse arrependido por ver que aquela carta vos contristou, ainda que por pouco tempo.
9 Hôrrieꞌ rxihlyaꞌ, per nehx porni güyuꞌ laꞌd trixd, mazyg lehdy psaan laꞌd ni nahcsy ni nac laꞌd, porni güyuꞌ laꞌd trixd mod-racladzy Dioz, no leewe nehx gucné laꞌd no ni ptzoo noꞌ.
9 Agora folgo, não porque fostes contristados, mas porque fostes contristados para arrependimento; pois fostes contristados segundo Deus; de maneira que por nós não padecestes dano em coisa alguma.
10 Hor-riuꞌ meññ trixd de to mód ni racladzy Dioz, racnou lehdy csaan meññ ni nahcsy ni nac yâme, par gylaa yâme de lo guîlnadz ni ziaad, no ba nehx nu ni ñuꞌ yâme trixd. Per hor-riuꞌ meññ trixd de cos yahc ni nu lo guiedzylie naꞌ, riynou meññ lo guîlguhty.
10 Porque a tristeza segundo Deus opera arrependimento para a salvação, da qual ninguém se arrepende; mas a tristeza do mundo opera a morte.
11 Nirieꞌ de ni güyuꞌ laꞌd trixd mod-racladzy Dioz, ¡lâ güieꞌ xnahc‑e bdeedyu no laꞌd! Rguꞌ ihqy laꞌd guistziaawy laꞌd ni guhc, no rla laꞌd laꞌd gahc par guieññ nehx rahp laꞌd doḻ; zehg bydziaꞌdzy laꞌd, no bydzie laꞌd. Riuꞌladzy laꞌd güieꞌ laꞌd naa, no ba nu laꞌd par naa, no biuꞌladzy laꞌd ycuquix laꞌd dxu ptzoo ni nahcsy. No gyre ni guhc, ba bdee laꞌd diidz nehx rahp laꞌd doḻ no nirieꞌ.
11 Porque, quanto cuidado não produziu isto mesmo em vós que, segundo Deus, fostes contristados! que apologia, que indignação, que temor, que saudades, que zelo, que vingança! Em tudo mostrastes estar puros neste negócio.
12 No leewe, nîcze bzan guetzy-caḻ par laꞌd, dac‑e bzanu porni nu diqyaꞌ meññ-wé ni ptzoo ni nahcsy o meññ-wé ni bzacno, mazyg bzanu lehdy gann laꞌd ulihbu rguꞌ ihqy laꞌd noꞌ, no Dioz nannu.
12 Portanto, ainda que vos escrevi, não foi por causa do que fez o agravo, nem por causa do que sofreu o agravo, mas para que o vosso grande cuidado por nós fosse manifesto diante de Deus.
13 Leewe nirieꞌ ba gucnou noꞌ, porni gucno laꞌd noꞌ no ni nadz ni güdedy noꞌ.
13 Por isso fomos consolados pela vossa consolação, e muito mais nos alegramos pela alegria de Tito, porque o seu espírito foi recreado por vós todos.
14 Naa ba gutzyaꞌ Tit rxihlyaꞌ no laꞌd no nehx pytunon laꞌd; mazyg ni uli we gyre ni ra noꞌ laꞌd, no zegahc neññ ni uli ni gu noꞌ Tit, de ni byxihly noꞌ no laꞌd.
14 Porque, se nalguma coisa me gloriei de vós para com ele, não fiquei envergonhado; mas, como vos dissemos tudo com verdade, também a nossa glória para com Tito se achou verdadeira.
15 No Tit ma ndzi me laꞌd hor-ritsêlou leeme gyre laꞌd bzoob xtiidz me no mod-bdee laꞌd ñahz güyuꞌ me no laꞌd, no bydzie laꞌd lé rzîbyyoob laꞌd.
15 E o seu entranhável afeto para convosco é mais abundante, lembrando-se da obediência de vós todos, e de como o recebestes com temor e tremor.
16 Rxihlyaꞌ porni nehx rqueꞌdadzyaꞌ mbehty no laꞌd de gyreu.
16 Regozijo-me de em tudo poder confiar em vós.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar 2 Coríntios 7, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.