Marcos 5

zbu (ZBU) vs ARA

Sair da comparação
ARA Almeida Revista e Atualizada 1993
1 A Yesu ne mil kushtiwasi is ɓǝci bidlilka age atl ki Galasinawa.
1 Entrementes, chegaram à outra margem do mar, à terra dos gerasenos.
2 Nǝ pe'tuwasi ɗige kundǝlǝn ki mali, iki mul du mi'gatlon kǝngu te' gelu gum mbalǝn i mbǝ ma Yesu.
2 Ao desembarcar, logo veio dos sepulcros, ao seu encontro, um homem possesso de espírito imundo,
3 Ti ɓo lugum mbalǝn kǝn ki lǝ dǝm tuwasi. Mul ma'kǝndǝtti ɗawai, ko nǝ ulkǝndǝ mbalǝn kidom.
3 o qual vivia nos sepulcros, e nem mesmo com cadeias alguém podia prendê-lo;
4 Tǝn a tle kǝndǝti toh nǝ asǝn nǝ ulkǝndǝ mbalǝn ki dom, ati ɓaɓatlti, a cacal dom ki tǝn asǝni. Mul ma'pǝliti ulǝn ɗawai.
4 porque, tendo sido muitas vezes preso com grilhões e cadeias, as cadeias foram quebradas por ele, e os grilhões, despedaçados. E ninguém podia subjugá-lo.
5 Gasi nǝ dloncin a gelu gum mbalǝn ti dǝmti, nǝ tǝn zǝga, ati latiyali, ati gǝlǝshti dli wasi nǝ zǝnga.
5 Andava sempre, de noite e de dia, clamando por entre os sepulcros e pelos montes, ferindo-se com pedras.
6 Nǝ en Yesu te' lolu u, i' em kitǝl tya mati i' gus akinawasi.
6 Quando, de longe, viu Jesus, correu e o adorou,
7 I' layali i' usu, “Yesu yakǝn ki Lya mul nalti, ya lakǝnmiki? A maki nǝ Lya yi, bǝ hwoti besǝn lǝɓa wai.”
7 exclamando com alta voz: Que tenho eu contigo, Jesus, Filho do Deus Altíssimo? Conjuro-te por Deus que não me atormentes!
8 Tǝ ndan akinawasi nǝgu u tǝn gaki Yesu ultisu, “Za mulu, Ki du mi'gatli!”
8 Porque Jesus lhe dissera: Espírito imundo, sai desse homem!
9 I Yesu gyemti, “Ya kǝn ki shinwagi?” I' ultisu, “Shin i kǝnki, hututu, iki mi dimbǝli.”
9 E perguntou-lhe: Qual é o teu nome? Respondeu ele: Legião é o meu nome, porque somos muitos.
10 Iki i' go' gyep Yesu bǝ'katsi ɗǝ kiwai
10 E rogou-lhe encarecidamente que os não mandasse para fora do país.
11 Amalǝbisi lu byatl dǝs kiban ɗa suttǝn mis calgadli.
11 Ora, pastava ali pelo monte uma grande manada de porcos.
12 Mi'gatli gyemti is usu, “In kandǝgu katmi swa ge dǝs kiban yi, tǝn te gesi.”
12 E os espíritos imundos rogaram a Jesus, dizendo: Manda-nos para os porcos, para que entremos neles.
13 I Yesu ndǝgisi. Iki yi du mi'gatli peki, is te ge dǝs kiban nisi. Dǝbǝtl ki dǝs kiban nisi sǝn pǝtl zangu lop, is hilya nǝ kitǝl, suttǝn mis calgadli is ndage mali ki dlilka is gǝli.
13 Jesus o permitiu. Então, saindo os espíritos imundos, entraram nos porcos; e a manada, que era cerca de dois mil, precipitou-se despenhadeiro abaixo, para dentro do mar, onde se afogaram.
14 Aki kǝn mil byatl dǝs kiban ni tlǝ nǝ kitǝl, is su dlǝm shilǝnni age bas gatli nǝ mil gatli. I mbalǝn ɓǝ si' en ulnǝ nda u.
14 Os porqueiros fugiram e o anunciaram na cidade e pelos campos. Então, saiu o povo para ver o que sucedera.
15 Nǝs ɓǝ ma Yesu u is en mul nǝs pekǝli mi'gatli ngu ki dǝmi, nǝ luluti ki laki adli, ti ge dliwasi ɗaɗanu, is kum ɓanti.
15 Indo ter com Jesus, viram o endemoninhado, o que tivera a legião, assentado, vestido, em perfeito juízo; e temeram.
16 Ginǝs pǝl ulisi a tǝn dwaɗǝn wasǝn u, is go' palli' mbalǝn shilǝn ki ulnǝ nda u nǝ mul mi'gatli nǝ dǝs kiban yi u
16 Os que haviam presenciado os fatos contaram-lhes o que acontecera ao endemoninhado e acerca dos porcos.
17 I mbalǝn nisi pi Yesu ti' zaki atlwasǝn.
17 E entraram a rogar-lhe que se retirasse da terra deles.
18 Ti te'ge kundǝlǝn ki mali kǝn ngu, mulnǝ da du mi'gatli ɗa u bǝltibi ti' dǝm mati.
18 Ao entrar Jesus no barco, suplicava-lhe o que fora endemoninhado que o deixasse estar com ele.
19 Yesu a ndǝgi tuwai, i Yesu ultisu, “Lǝ libi ma yalsǝnǝ wagi, a pisi bas ulnǝ Lya pǝliku, nǝ ci'gontuwagu nǝ' eni u.”
19 Jesus, porém, não lho permitiu, mas ordenou-lhe: Vai para tua casa, para os teus. Anuncia-lhes tudo o que o Senhor te fez e como teve compaixão de ti.
20 I' zǝga libi, i' tege dlǝm shilǝni a Dikapolis ki bas lǝɓa u nǝ Yesu pǝlitu. I kum mbalǝn i kum ulki gagashinti.
20 Então, ele foi e começou a proclamar em Decápolis tudo o que Jesus lhe fizera; e todos se admiravam.
21 Nǝ Yesu ɗakǝci tyatǝn bǝgasi gwa u ge kundǝlǝn ki mali ɗaɗanu u, I bal dopga ki mbalǝn gandǝlti. Ati abi dlilka.
21 Tendo Jesus voltado no barco, para o outro lado, afluiu para ele grande multidão; e ele estava junto do mar.
22 Iki mulǝn ngu age bas mul kina ki lu dopga ki Yahudawa, mul shin Yayilus. Nǝ en Yesu u in nda akina wasi,
22 Eis que se chegou a ele um dos principais da sinagoga, chamado Jairo, e, vendo-o, prostrou-se a seus pés
23 I' bǝlti bi balbali, i' ultisu, “Yakuyini yakǝnkǝli ti abiki mǝshti. Ami bǝtlki bi ngaɗi ki zittoh tǝngaki tin ndoɗa.”
23 e insistentemente lhe suplicou: Minha filhinha está à morte; vem, impõe as mãos sobre ela, para que seja salva, e viverá.
24 Iki is zǝga neti. Bal dopga ki mbalǝn ɗǝ bǝlti kali, asi gyepti.
24 Jesus foi com ele. Grande multidão o seguia, comprimindo-o.
25 Iki kǝli won ngu ta pǝl hwon kutl nǝ lobpi a hwula ɗǝ binetti,
25 Aconteceu que certa mulher, que, havia doze anos, vinha sofrendo de uma hemorragia
26 Kǝli u ta tle bal bǝna a toh ki mil bǝlt igǝn diɓǝli, ta gǝl kum ulnǝ ni' ɗa u, i ngo nǝnǝgu tambi ndotuwai, kina kina gonti ɗa.
26 e muito padecera à mão de vários médicos, tendo despendido tudo quanto possuía, sem, contudo, nada aproveitar, antes, pelo contrário, indo a pior,
27 Nǝ kumi ɗǝ dlǝm Yesu u, i' molti te' kalki Yesu age dopga nisi, i' tǝn bi lulugǝl ki Yesu.
27 tendo ouvido a fama de Jesus, vindo por trás dele, por entre a multidão, tocou-lhe a veste.
28 Tǝn ti usu a mbatl tluwasi, “Lulugǝl ma atǝni u, an ndoti.”
28 Porque, dizia: Se eu apenas lhe tocar as vestes, ficarei curada.
29 Alǝbi bina' ki hwulawasi dlǝli, i' kumi a dliwasi ta ndoki gontuwasi.
29 E logo se lhe estancou a hemorragia, e sentiu no corpo estar curada do seu flagelo.
30 Alǝbi alǝbi nǝ Yesu kumi ndǝlton a peɗi getu, iki i' go' yalu age dopga, i' usu, “Wokǝn tǝn lulugǝlni?”
30 Jesus, reconhecendo imediatamente que dele saíra poder, virando-se no meio da multidão, perguntou: Quem me tocou nas vestes?
31 Iki i mil kushtiwasi ultisu, “Ki ye' dopga ki mbalǝn nǝgu, a usu, wokǝn tǝnka?”
31 Responderam-lhe seus discípulos: Vês que a multidão te aperta e dizes: Quem me tocou?
32 Iki i Yesu yalu kali tǝngaki ti' en mulnǝ pǝli' nǝgu u.
32 Ele, porém, olhava ao redor para ver quem fizera isto.
33 Kǝli yi nǝ man ulnǝ ndaniti u, iki i' ɓǝ nǝ ɓanti, ati nyepti ki dli i' nda a kina ki Yesu, i kǝliyi pi Yesu bali.
33 Então, a mulher, atemorizada e tremendo, cônscia do que nela se operara, veio, prostrou-se diante dele e declarou-lhe toda a verdade.
34 I Yesu ul kǝli usu, “Yakuyini, lati mbatluwagi a ndokǝlki. Mboci lau, ka ndo ɗǝ gontuwagi.”
34 E ele lhe disse: Filha, a tua fé te salvou; vai-te em paz e fica livre do teu mal.
35 A tige shilǝn, iki gyenkǝnngi te' libi ki Yayilus, is usu, “Yakuwagi ta mǝci, yalakiɗa ki'la' mul lashti ɗǝ bǝnaɗa?”
35 Falava ele ainda, quando chegaram alguns da casa do chefe da sinagoga, a quem disseram: Tua filha já morreu; por que ainda incomodas o Mestre?
36 Yesu a pal kǝm tǝn ulnǝ si dlǝmti uwai, i' ul Yayilus su, “Bi kum ɓantuwai, la mbatl katl”
36 Mas Jesus, sem acudir a tais palavras, disse ao chefe da sinagoga: Não temas, crê somente.
37 Ta za mulǝn a bǝlsi kaluwai iki Bitlus, nǝ Yakubu, nǝ Yahaya yalse ki Yakubu si bǝlti kali
37 Contudo, não permitiu que alguém o acompanhasse, senão Pedro e os irmãos Tiago e João.
38 Nǝs mbǝci libi ki Yayilus mul kina ki lu dopga ki Yahudawa u, is kumi wotilu, nǝ kulu, nǝ latiyali yenti ɗawai ba kumti ɗawai.
38 Chegando à casa do chefe da sinagoga, viu Jesus o alvoroço, os que choravam e os que pranteavam muito.
39 Nǝ te' gibi u, i' Yesu ulsisu, “Yalaki ɗa ki wotilu nǝ kulu ɗa nǝgu? Yakǝni kimǝci tiɗawai, nde yemmbukǝn tiɗa.”
39 Ao entrar, lhes disse: Por que estais em alvoroço e chorais? A criança não está morta, mas dorme.
40 Iki is pǝli gyetlti ki mbǝlti. Kalki ki Yesu a pekǝl mbalǝn nǝsi kumwasǝn tuwa dlayi, iki i' kan bwasi ki yakǝnkǝliyi nǝ dyawasi nǝ mil kushtiwasi guni netu, is te' gelu u nǝ yakǝn kǝliyi ɗa u.
40 E riam-se dele. Tendo ele, porém, mandado sair a todos, tomou o pai e a mãe da criança e os que vieram com ele e entrou onde ela estava.
41 I' Yesu goppi toh, i' ultisu, “Talita kumi”, iki, “Yakǝnkǝli, ami utlkisu, hilya.”
41 Tomando-a pela mão, disse: Talitá cumi!, que quer dizer: Menina, eu te mando, levanta-te!
42 Alǝbi alǝbi yakǝnkǝliyi hilya i' go' lǝti. Tǝngaki timul hwon kutl nǝ lop kǝni. Gu lakisi ulki gagashinti iye
42 Imediatamente, a menina se levantou e pôs-se a andar; pois tinha doze anos. Então, ficaram todos sobremaneira admirados.
43 Iki i' matisi bǝ mulǝn kum shilǝn uwai, i' ulsisu ɗaɗanu si' bǝl yakǝn kǝliyi ulki ɗami.
43 Mas Jesus ordenou-lhes expressamente que ninguém o soubesse; e mandou que dessem de comer à menina.

Ler em outra tradução

Comparar com outra

Estude este capítulo no WhatsApp

Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Marcos 5, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.