Marcos 5
zbu (ZBU) vs ARIB
1 A Yesu ne mil kushtiwasi is ɓǝci bidlilka age atl ki Galasinawa.
1 Chegaram então ao outro lado do mar, à terra dos gerasenos.
2 Nǝ pe'tuwasi ɗige kundǝlǝn ki mali, iki mul du mi'gatlon kǝngu te' gelu gum mbalǝn i mbǝ ma Yesu.
2 E, logo que Jesus saíra do barco, lhe veio ao encontro, dos sepulcros, um homem com espírito imundo,
3 Ti ɓo lugum mbalǝn kǝn ki lǝ dǝm tuwasi. Mul ma'kǝndǝtti ɗawai, ko nǝ ulkǝndǝ mbalǝn kidom.
3 o qual tinha a sua morada nos sepulcros; e nem ainda com cadeias podia alguém prendê-lo;
4 Tǝn a tle kǝndǝti toh nǝ asǝn nǝ ulkǝndǝ mbalǝn ki dom, ati ɓaɓatlti, a cacal dom ki tǝn asǝni. Mul ma'pǝliti ulǝn ɗawai.
4 porque, tendo sido muitas vezes preso com grilhões e cadeias, as cadeias foram por ele feitas em pedaços, e os grilhões em migalhas; e ninguém o podia domar;
5 Gasi nǝ dloncin a gelu gum mbalǝn ti dǝmti, nǝ tǝn zǝga, ati latiyali, ati gǝlǝshti dli wasi nǝ zǝnga.
5 e sempre, de dia e de noite, andava pelos sepulcros e pelos montes, gritando, e ferindo-se com pedras,
6 Nǝ en Yesu te' lolu u, i' em kitǝl tya mati i' gus akinawasi.
6 Vendo, pois, de longe a Jesus, correu e adorou-o;
7 I' layali i' usu, “Yesu yakǝn ki Lya mul nalti, ya lakǝnmiki? A maki nǝ Lya yi, bǝ hwoti besǝn lǝɓa wai.”
7 e, clamando com grande voz, disse: Que tenho eu contigo, Jesus, Filho do Deus Altíssimo? conjuro-te por Deus que não me atormentes.
8 Tǝ ndan akinawasi nǝgu u tǝn gaki Yesu ultisu, “Za mulu, Ki du mi'gatli!”
8 Pois Jesus lhe dizia: Sai desse homem, espírito imundo.
9 I Yesu gyemti, “Ya kǝn ki shinwagi?” I' ultisu, “Shin i kǝnki, hututu, iki mi dimbǝli.”
9 E perguntou-lhe: Qual é o teu nome? Respondeu-lhe ele: Legião é o meu nome, porque somos muitos.
10 Iki i' go' gyep Yesu bǝ'katsi ɗǝ kiwai
10 E rogava-lhe muito que não os enviasse para fora da região.
11 Amalǝbisi lu byatl dǝs kiban ɗa suttǝn mis calgadli.
11 Ora, andava ali pastando no monte uma grande manada de porcos.
12 Mi'gatli gyemti is usu, “In kandǝgu katmi swa ge dǝs kiban yi, tǝn te gesi.”
12 Rogaram-lhe, pois, os demônios, dizendo: Manda-nos para aqueles porcos, para que entremos neles.
13 I Yesu ndǝgisi. Iki yi du mi'gatli peki, is te ge dǝs kiban nisi. Dǝbǝtl ki dǝs kiban nisi sǝn pǝtl zangu lop, is hilya nǝ kitǝl, suttǝn mis calgadli is ndage mali ki dlilka is gǝli.
13 E ele lho permitiu. Saindo, então, os espíritos imundos, entraram nos porcos; e precipitou-se a manada, que era de uns dois mil, pelo despenhadeiro no mar, onde todos se afogaram.
14 Aki kǝn mil byatl dǝs kiban ni tlǝ nǝ kitǝl, is su dlǝm shilǝnni age bas gatli nǝ mil gatli. I mbalǝn ɓǝ si' en ulnǝ nda u.
14 Nisso fugiram aqueles que os apascentavam, e o anunciaram na cidade e nos campos; e muitos foram ver o que era aquilo que tinha acontecido.
15 Nǝs ɓǝ ma Yesu u is en mul nǝs pekǝli mi'gatli ngu ki dǝmi, nǝ luluti ki laki adli, ti ge dliwasi ɗaɗanu, is kum ɓanti.
15 Chegando-se a Jesus, viram o endemoninhado, o que tivera a legião, sentado, vestido, e em perfeito juízo; e temeram.
16 Ginǝs pǝl ulisi a tǝn dwaɗǝn wasǝn u, is go' palli' mbalǝn shilǝn ki ulnǝ nda u nǝ mul mi'gatli nǝ dǝs kiban yi u
16 E os que tinham visto aquilo contaram-lhes como havia acontecido ao endemoninhado, e acerca dos porcos.
17 I mbalǝn nisi pi Yesu ti' zaki atlwasǝn.
17 Então começaram a rogar-lhe que se retirasse dos seus termos.
18 Ti te'ge kundǝlǝn ki mali kǝn ngu, mulnǝ da du mi'gatli ɗa u bǝltibi ti' dǝm mati.
18 E, entrando ele no barco, rogava-lhe o que fora endemoninhado que o deixasse estar com ele.
19 Yesu a ndǝgi tuwai, i Yesu ultisu, “Lǝ libi ma yalsǝnǝ wagi, a pisi bas ulnǝ Lya pǝliku, nǝ ci'gontuwagu nǝ' eni u.”
19 Jesus, porém, não lho permitiu, mas disse-lhe: Vai para tua casa, para os teus, e anuncia-lhes o quanto o Senhor te fez, e como teve misericórdia de ti.
20 I' zǝga libi, i' tege dlǝm shilǝni a Dikapolis ki bas lǝɓa u nǝ Yesu pǝlitu. I kum mbalǝn i kum ulki gagashinti.
20 Ele se retirou, pois, e começou a publicar em Decápolis tudo quanto lhe fizera Jesus; e todos se admiravam.
21 Nǝ Yesu ɗakǝci tyatǝn bǝgasi gwa u ge kundǝlǝn ki mali ɗaɗanu u, I bal dopga ki mbalǝn gandǝlti. Ati abi dlilka.
21 Tendo Jesus passado de novo no barco para o outro lado, ajuntou-se a ele uma grande multidão; e ele estava à beira do mar.
22 Iki mulǝn ngu age bas mul kina ki lu dopga ki Yahudawa, mul shin Yayilus. Nǝ en Yesu u in nda akina wasi,
22 Chegou um dos chefes da sinagoga, chamado Jairo e, logo que viu a Jesus, lançou-se-lhe aos pés.
23 I' bǝlti bi balbali, i' ultisu, “Yakuyini yakǝnkǝli ti abiki mǝshti. Ami bǝtlki bi ngaɗi ki zittoh tǝngaki tin ndoɗa.”
23 e lhe rogava com instância, dizendo: Minha filhinha está nas últimas; rogo-te que venhas e lhe imponhas as mãos para que sare e viva.
24 Iki is zǝga neti. Bal dopga ki mbalǝn ɗǝ bǝlti kali, asi gyepti.
24 Jesus foi com ele, e seguia-o uma grande multidão, que o apertava.
25 Iki kǝli won ngu ta pǝl hwon kutl nǝ lobpi a hwula ɗǝ binetti,
25 Ora, certa mulher, que havia doze anos padecia de uma hemorragia,
26 Kǝli u ta tle bal bǝna a toh ki mil bǝlt igǝn diɓǝli, ta gǝl kum ulnǝ ni' ɗa u, i ngo nǝnǝgu tambi ndotuwai, kina kina gonti ɗa.
26 e que tinha sofrido bastante às mãos de muitos médicos, e despendido tudo quanto possuía sem nada aproveitar, antes indo a pior,
27 Nǝ kumi ɗǝ dlǝm Yesu u, i' molti te' kalki Yesu age dopga nisi, i' tǝn bi lulugǝl ki Yesu.
27 tendo ouvido falar a respeito de Jesus, veio por detrás, entre a multidão, e tocou-lhe o manto;
28 Tǝn ti usu a mbatl tluwasi, “Lulugǝl ma atǝni u, an ndoti.”
28 porque dizia: Se tão-somente tocar-lhe as vestes, ficaria curada.
29 Alǝbi bina' ki hwulawasi dlǝli, i' kumi a dliwasi ta ndoki gontuwasi.
29 E imediatamente cessou a sua hemorragia; e sentiu no corpo estar já curada do seu mal.
30 Alǝbi alǝbi nǝ Yesu kumi ndǝlton a peɗi getu, iki i' go' yalu age dopga, i' usu, “Wokǝn tǝn lulugǝlni?”
30 E logo Jesus, percebendo em si mesmo que saíra dele poder, virou-se no meio da multidão e perguntou: Quem me tocou as vestes?
31 Iki i mil kushtiwasi ultisu, “Ki ye' dopga ki mbalǝn nǝgu, a usu, wokǝn tǝnka?”
31 Responderam-lhe os seus discípulos: Vês que a multidão te aperta, e perguntas: Quem me tocou?
32 Iki i Yesu yalu kali tǝngaki ti' en mulnǝ pǝli' nǝgu u.
32 Mas ele olhava em redor para ver a que isto fizera.
33 Kǝli yi nǝ man ulnǝ ndaniti u, iki i' ɓǝ nǝ ɓanti, ati nyepti ki dli i' nda a kina ki Yesu, i kǝliyi pi Yesu bali.
33 Então a mulher, atemorizada e trêmula, cônscia do que nela se havia operado, veio e prostrou-se diante dele, e declarou-lhe toda a verdade.
34 I Yesu ul kǝli usu, “Yakuyini, lati mbatluwagi a ndokǝlki. Mboci lau, ka ndo ɗǝ gontuwagi.”
34 Disse-lhe ele: Filha, a tua fé te salvou; vai-te em paz, e fica livre desse teu mal.
35 A tige shilǝn, iki gyenkǝnngi te' libi ki Yayilus, is usu, “Yakuwagi ta mǝci, yalakiɗa ki'la' mul lashti ɗǝ bǝnaɗa?”
35 Enquanto ele ainda falava, chegaram pessoas da casa do chefe da sinagoga, a quem disseram: A tua filha já morreu; por que ainda incomodas o Mestre?
36 Yesu a pal kǝm tǝn ulnǝ si dlǝmti uwai, i' ul Yayilus su, “Bi kum ɓantuwai, la mbatl katl”
36 O que percebendo Jesus, disse ao chefe da sinagoga: Não temas, crê somente.
37 Ta za mulǝn a bǝlsi kaluwai iki Bitlus, nǝ Yakubu, nǝ Yahaya yalse ki Yakubu si bǝlti kali
37 E não permitiu que ninguém o acompanhasse, senão Pedro, Tiago, e João, irmão de Tiago.
38 Nǝs mbǝci libi ki Yayilus mul kina ki lu dopga ki Yahudawa u, is kumi wotilu, nǝ kulu, nǝ latiyali yenti ɗawai ba kumti ɗawai.
38 Quando chegaram a casa do chefe da sinagoga, viu Jesus um alvoroço, e os que choravam e faziam grande pranto.
39 Nǝ te' gibi u, i' Yesu ulsisu, “Yalaki ɗa ki wotilu nǝ kulu ɗa nǝgu? Yakǝni kimǝci tiɗawai, nde yemmbukǝn tiɗa.”
39 E, entrando, disse-lhes: Por que fazeis alvoroço e chorais? a menina não morreu, mas dorme.
40 Iki is pǝli gyetlti ki mbǝlti. Kalki ki Yesu a pekǝl mbalǝn nǝsi kumwasǝn tuwa dlayi, iki i' kan bwasi ki yakǝnkǝliyi nǝ dyawasi nǝ mil kushtiwasi guni netu, is te' gelu u nǝ yakǝn kǝliyi ɗa u.
40 E riam-se dele; porém ele, tendo feito sair a todos, tomou consigo o pai e a mãe da menina, e os que com ele vieram, e entrou onde a menina estava.
41 I' Yesu goppi toh, i' ultisu, “Talita kumi”, iki, “Yakǝnkǝli, ami utlkisu, hilya.”
41 E, tomando a mão da menina, disse-lhe: Talita cumi, que, traduzido, é: Menina, a ti te digo, levanta-te.
42 Alǝbi alǝbi yakǝnkǝliyi hilya i' go' lǝti. Tǝngaki timul hwon kutl nǝ lop kǝni. Gu lakisi ulki gagashinti iye
42 Imediatamente a menina se levantou, e pôs-se a andar, pois tinha doze anos. E logo foram tomados de grande espanto.
43 Iki i' matisi bǝ mulǝn kum shilǝn uwai, i' ulsisu ɗaɗanu si' bǝl yakǝn kǝliyi ulki ɗami.
43 Então ordenou-lhes expressamente que ninguém o soubesse; e mandou que lhe dessem de comer.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Marcos 5, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.