Marcos 4
zbu (ZBU) vs NVI
1 Ɗaɗanu Yesu a gop kulci'si shilǝn ki Lya abi dlilka u ɓalu, I' mbalǝn mil diɓǝlti domga amati, I lati, i'te ge' kundǝlǝn ki mali, Adlǝlka, i' dǝm a giɓi. I' dopga ki mbalǝn dlǝl atǝn bǝgasi abi dlǝlka isi.
1 Novamente Jesus começou a ensinar à beira-mar. Reuniu-se ao seu redor uma multidão tão grande que ele teve que entrar num barco e assentar-se nele. O barco estava no mar, enquanto todo o povo ficava na beira da praia.
2 I' kulcisi lǝɓa diɓǝli nǝ cibǝlti. A ge kulcisiwasi i' ulsisu,
2 Ele lhes ensinava muitas coisas por parábolas, dizendo em seu ensino:
3 “Ga kǝn kum! Mulǝn mul kotllu won ɗa is zǝga gegu tǝn gaki ti' wotl o'.
3 "Ouçam! O semeador saiu a semear.
4 Tige dlati wundi lǝɓa, Ina wundiyen nda tǝn shutu, i yatli ɗakǝn unndiyisi.
4 Enquanto lançava a semente, parte dela caiu à beira do caminho, e as aves vieram e a comeram.
5 Un ndiyen is nda age lu mul zǝnga luwu nǝ bǝ atl ɗa iye wai u. Alǝbi alǝbi is te' tǝn gaki atli loluwai.
5 Parte dela caiu em terreno pedregoso, onde não havia muita terra; e logo brotou, porque a terra não era profunda.
6 Nǝ cin peku, Is landǝli, tǝn gaki dlǝlgwasǝn loluwai, Is kwakǝni.
6 Mas quando saiu o sol, as plantas se queimaram e secaram, porque não tinham raiz.
7 I gyen nda age ili, I ili sǝnkǝlsi, Sa man pǝtl gwewai.
7 Outra parte caiu entre espinhos, que cresceram e sufocaram as plantas, de forma que ela não deu fruto.
8 I gyen ɗaɗanu is nda gye lu atl ki zeki, Is te' kizeki, Is nali, Is pǝl gwe, I gyen pǝl gwe kutl kutl lǝbi maki, Gyen kutl kutl lǝbi mǝkka, Gyen kutl kutl lǝbi kutl.” I Yesu usu,
8 Outra ainda caiu em boa terra, germinou, cresceu e deu boa colheita, a trinta, sessenta e até cem por um".
9 “Mul kǝm ki kumti tǝ'kumi.”
9 A seguir Jesus acrescentou: "Aquele que tem ouvidos para ouvir, ouça! "
10 Nǝs pal mal gǝni u, Mil bǝtlti nǝ kutl nǝ lopiyi iki is gyemti yakǝn cimbǝlti u ɗǝ dlǝmti.
10 Quando ele ficou sozinho, os Doze e os outros que estavam ao seu redor lhe fizeram perguntas acerca das parábolas.
11 Iki i' ulsisu, “Kini ɓo, a ndǝgikini i kimannǝn tuki libi ki Lya, Gyen ginǝ bǝ ɗa gyekini wai u, Sai nǝ cimbǝlti.
11 Ele lhes disse: "A vocês foi dado o mistério do Reino de Deus, mas aos que estão fora tudo é dito por parábolas,
12 “ ‘Yenti nǝ dwaɗǝn ɓo, Sa yeniyi, bǝ a mbatldlwai. Kumti ɓo, Sa kumiyi, Sa man ulnǝ ɗǝ dlǝmti u wai, Tǝn gaki, ɓaspaltyai a pacisi bezǝn lǝɓa wasǝn ɗa.’ ”
12 a fim de que, ‘ainda que vejam, não percebam, ainda que ouçam, não entendam; de outro modo, poderiam converter-se e ser perdoados! ’"
13 Yesu ulsisu, “A!, Kimanǝn ciɓǝlti uwayya? Tu i mi kǝnkimanǝn na ciɓǝlti en ɗa?
13 Então Jesus lhes perguntou: "Vocês não entendem esta parábola? Como, então, compreenderão todas as outras parábolas?
14 Mul wotlti o' u, Shilǝn ki Lya kǝnti wotlti.
14 O semeador semeia a palavra.
15 Ginǝ ndatǝn shutu u ɓo, Siki ciɓǝlti ki gǝnǝ wotl shilǝn ki Lya a mbatl dlwasǝn u. Sǝn kup shilǝn nisi, Alǝbi alǝbi a shaidan kam shilǝn u nǝ wotldli a mbadlwasǝn u.
15 Algumas pessoas são como a semente à beira do caminho, onde a palavra é semeada. Logo que a ouvem, Satanás vem e retira a palavra nelas semeada.
16 Nǝguni ɗaɗanu gunǝ wotl unndi o' a ge lu zǝnga u, Siki ginǝ sǝn kup shilǝn ki Lya as kami nǝ hwoltugi.
16 Outras, como a semente lançada em terreno pedregoso, ouvem a palavra e logo a recebem com alegria.
17 Si ɓo, Gǝs nisi ɗawai, si kǝn dǝm iye wai, ko ulukǝn hwossi tǝngaki shilǝn ki Lya u, Alǝbi alǝbi as pal nǝ kali.
17 Todavia, visto que não têm raiz em si mesmas, permanecem por pouco tempo. Quando surge alguma tribulação ou perseguição por causa da palavra, logo a abandonam.
18 Unndi ginǝ nda gelu ili u, iki ciɓǝlti ki mbalǝn u nǝ kum shilǝn ki Lya u,
18 Outras ainda, como a semente lançada entre espinhos, ouvem a palavra;
19 Dǝp lǝɓa a hwosi u, nǝ lyap usǝn u, Nǝ laki lǝɓa u, Nǝnte'ti gesi asǝnkǝl shilǝn nisi, Ashilǝn nisi kǝn dǝmti kizeki masiwai.
19 mas quando chegam as preocupações desta vida, o engano das riquezas e os anseios por outras coisas, sufocam a palavra, tornando-a infrutífera.
20 Undi u nǝ nda age luki zeki u, iki cimbǝlti ki mbalǝn u nǝkum shilǝnisi, Sǝn kamti, As pǝl kyautǝn nǝ nali, As mbi mbǝlti tǝnki gyen kutl kutl lǝbi maki, Gyen kutl kutl lǝbi mǝkka, Gyenɓo kutl kutl lǝbi kutl.”
20 Outras pessoas são como a semente lançada em boa terra: ouvem a palavra, aceitam-na e dão uma colheita de trinta, sessenta e até cem por um".
21 Yesu ulsisu, “Nǝn mbǝtl pitila teɗi a idlati nǝ bal gala, ko nǝnzǝdli agǝs lumutti, kin zǝti atǝn lu dǝmtuwa swaya?
21 Ele lhes disse: "Quem traz uma candeia para ser colocada debaixo de uma vasilha ou de uma cama? Acaso não a coloca num lugar apropriado?
22 Kum ulnǝ ki hwundǝli u, nǝn pekǝlti. Ulnǝ ki kuppi u, nǝn ɗutiti.
22 Porque não há nada oculto, senão para ser revelado, e nada escondido senão para ser trazido à luz.
23 Mul kǝm ki kumti, ti' kumi.”
23 Se alguém tem ouvidos para ouvir, ouça!
24 Yesu ulsisu, “Kumini, ko'talaku' nǝ cimbǝlin ɗa u, nǝ nali si' cimbǝlliki, hal ma as mbǝli ɗa.
24 "Considerem atentamente o que vocês estão ouvindo", continuou ele. "Com a medida com que medirem, vocês serão medidos; e ainda mais lhes acrescentarão.
25 Tǝngaki mulnǝ ulǝn ni'ɗa u, sim mbǝli' tiɗa, mulnǝ ulǝn ni' ɗawai u, na' ulnǝ nitu sin kamiti taka.”
25 A quem tiver, mais lhe será dado; de quem não tiver, até o que tem lhe será tirado".
26 Yesu ulsisu, “Gu' ki libi ki Lya kǝnǝ mul dlati u'kǝni a atli.
26 Ele prosseguiu dizendo: "O Reino de Deus é semelhante a um homem que lança a semente sobre a terra.
27 Mutti nǝ hillya i undi te, i nali, timan kan u nǝ pǝl dli uwai.
27 Noite e dia, quer ele durma quer se levante, a semente germina e cresce, embora ele não saiba como.
28 Atli nǝ gawasi ti bǝtl lǝɓa, ki nǝm iki ulnǝ ɗǝ te'ti, sai ga, nǝ balgye laɓa tǝnki.
28 A terra por si própria produz o grão: primeiro o talo, depois a espiga e, então, o grão cheio na espiga.
29 In gwe yi a nyau, iki alǝbi alǝbi atlo'dli nǝ kwaltǝn, gis acilu ngu.”
29 Logo que o grão fica maduro, o homem lhe passa a foice, porque chegou a colheita".
30 I' usu ɗaɗanu, “Nǝ yakǝn tǝn cimbǝlǝn gu' ki Lya? Ko nǝ yakǝn tǝn cimbǝlǝnti?
30 Novamente ele disse: "Com que compararemos o Reino de Deus? Que parábola usaremos para descrevê-lo?
31 Kǝnǝ gwe mastad kǝnɗa, gunǝ, iki yakǝn gwe lǝɓa gunǝ ɗǝ wotlti adǝp lǝɓa u,
31 É como um grão de mostarda, que, quando plantada, é a menor semente de todas.
32 Ngo nǝ nǝgu in wotl tu, an ngǝtl kap na dwa nǝ nalti, ap pǝlbas mil toh, yatl ma as man nda a gwasǝn wasi.”
32 No entanto, plantada, ela cresce e se torna a maior de todas as hortaliças, com ramos tão grandes que as aves do céu podem abrigar-se à sua sombra".
33 Nǝ cimbǝlti diɓǝli Yesu dlǝm misi shilǝn ki Lya, ndace nǝ mantiwasǝn.
33 Com muitas parábolas semelhantes Jesus lhes anunciava a palavra, tanto quanto podiam receber.
34 Ti ɗa pissi ulǝnwai, sai nǝ cimbǝlti. Iki ti pi' mil kushtiwasi ko yanngi a malgǝni bǝ nǝ cimbǝltiwai.
34 Não lhes dizia nada sem usar alguma parábola. Quando, porém, estava a sós com os seus discípulos, explicava-lhes tudo.
35 Age'cinisi, nǝ cin ɓalnja ti nda u, i Yesu ul mil kushti wassu, “Mi' ɗakǝcin tyatǝn bi dlǝlka ka.”
35 Naquele dia, ao anoitecer, disse ele aos seus discípulos: "Vamos atravessar para o outro lado".
36 Nǝsza dopga ki mbalǝn akalu, is zǝga neti kau u nǝ tiɗa u age kundǝlǝn ki mali, na kundǝlǝn ki mali si amalgǝn wasi.
36 Deixando a multidão, eles o levaram no barco, assim como estava. Outros barcos também o acompanhavam.
37 I bal lya ki mali mul yetǝl dlitoɗi, i bǝski mali go' tliti lya ɗǝ lyap jakǝ' kuɗǝlǝ nisi.
37 Levantou-se um forte vendaval, e as ondas se lançavam sobre o barco, de forma que este foi se enchendo de água.
38 Yesu ɓo ati tu kal age kundǝlǝn ki mali atǝn lumutti, ati nde enbuɗi. Iki mil kushtiwasi is dlilti ɗǝ enɓuɗi, is ultisu, “Mul lashti, mun mǝshti kin ɗa entiwaya?”
38 Jesus estava na popa, dormindo com a cabeça sobre um travesseiro. Os discípulos o acordaram e clamaram: "Mestre, não te importas que morramos? "
39 I' hilya ɗǝ enɓuɗi, i' mati etǝlli, i ultisu “dǝm shot!” Iki i yetǝlli muɗi, i kumlu dǝm shot.
39 Ele se levantou, repreendeu o vento e disse ao mar: "Aquiete-se! Acalme-se! " O vento se aquietou, e fez-se completa bonança.
40 I' ulsisu, “Tǝn gaki yakǝn lakiɗa ikumǝn ɓanti nǝgu? Hal nǝgun lati mbatl kǝn nuna?”
40 Então perguntou aos seus discípulos: "Por que vocês estão com tanto medo? Ainda não têm fé? "
41 Iskum ɓanti iye, is ulyelsǝnisu, “Wo kǝngu? Yetǝl nǝ mali ki dlika si bǝtl shilǝn wasi!”
41 Eles estavam apavorados e perguntavam uns aos outros: "Quem é este que até o vento e o mar lhe obedecem? "
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Marcos 4, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.