Atos 27

zbu (ZBU) vs VC

Sair da comparação
VC Versão Católica
1 Nǝ kǝndi ɗǝ hilya ɗǝ su' Italiya ge' kundǝlǝn ki malu, is ta' Bulus a toh ɗǝ bal mul kǝndǝ' dlom ne' na mi' ginǝ ge' kǝs kǝndǝ' mbalen u, mulshin Yuliyas, nǝm age' mi' kǝndǝ' dlom ki domga ki Agusta.
1 Logo que foi determinado que embarcássemos para a Itália, Paulo foi entregue com outros presos a um centurião da coorte Augusta, chamado Júlio.
2 Nǝn te ge' kundǝlǝn te' Adalamatiya mul lyap su'ge' gatlen a malgǝn Asiya u, in gob lǝti, a Alistalkus mul Tasolonika won ki atl ki Makidoniya, tine' mi.
2 Embarcamos num navio de Adramito que devia costear as terras da Ásia, e levantamos âncora. Em nossa companhia estava Aristarco, macedônio de Tessalônica.
3 Nǝ lucilu in mbǝci a Sidom. Yuliyas ne ippǝli Bulus ulki zoki, is za'ti tǝs su ma yelǝnsi wasi gaki sǝ' ɗǝlti ɗa.
3 No dia seguinte, fazendo escala em Sidônia, Júlio, usando de bondade com Paulo, permitiu-lhe ir ver os seus amigos e prover-se do que havia de necessário.
4 Nǝn tlǝ aki age' kundǝllǝn ki mallu gaki ki etǝl tlǝtl tetǝn kina inǝn, in gandǝl tu kal calgatl ki Kublus.
4 Dali, fazendo-nos ao mar, fomos navegando perto das costas de Chipre, por nos serem contrários os ventos.
5 Nǝn peɗǝ ge bal mallu nǝ nja nǝ atl ki Kilikiya nǝki Bampiliya u, in mbǝ'ci Mila a ge' atl ki Likiya.
5 Tendo atravessado o mar da Cilícia e da Panfília, chegamos a Mira, cidade da Lícia.
6 Bal mul kǝndǝ' dlom mbi kundǝlǝn ki Iskandaliya mul lǝ' ge' altki Italiya, illa'mi a giɓi.
6 O centurião encontrou ali um navio de Alexandria, que rumava para a Itália, e fez-nos passar para ele.
7 In lǝm mutti ami lǝti' ten ten, nǝ ngeskǝn mǝ mbǝci nja nǝ Kinidas. Nǝ bǝ yetǝl a zamiwai u, in gandǝli akal calgatl ki Kalita nja nǝ Salmoni.
7 Por muitos dias navegamos lentamente e com dificuldade até diante de Cnido, onde o vento não nos permitiu aportar.
8 Nǝ nges kǝn mǝ ɓew nja nǝ bǝgasi in mbǝci ge' lu u nǝ ɗǝ mbeti hwu' ki zoki, nja nǝ gatlt ki Lisiya.
8 Fomos então costeando ao sul da ilha de Creta, junto ao cabo Salmona. Navegando com dificuldade ao longo da costa, chegamos afinal a um lugar, a que chamam Bons Portos, perto do qual está a cidade de Lasaia.
9 Nǝ dǝmniki lǝtisi a dlewtwai u, lǝti sima i' dǝm ulki ci' ɓanti, cinkǝ ngaptibima a ɓewyi, i Bulus dǝlisi kǝm,
9 Passara o tempo - já havia passado a época do jejum - e a navegação se tornava perigosa. Paulo advertiu-os:
10 I' ulsisu, “Ami yenti lǝtinǝn u nǝn dǝmti ulki ki ci' bulti, bǝ hwotl lǝɓa nǝ kundǝlǝn ki malu katlwai, nǝ dli inǝn ma.”
10 Amigos, vejo que a navegação não se fará sem perigo e sem graves danos, não somente ao navio e à sua carga, mas ainda às nossas vidas.
11 Amma bal mul ki ndǝ'dlom a ndǝ' nǝ ulnǝ Bulus dlǝmi u wai, tǝ gǝtli nǝ kub shilǝn ki mul kundǝlǝni nǝ mul dǝtl kundǝlǝn u.
11 O centurião, porém, dava mais crédito ao piloto e ao mestre do que ao que Paulo dizia.
12 Nǝ dǝm niki lu hwuntu a mbuni kundǝlǝn i' sǝ' ci watlǝn agimbi wai u, mbalǝn diɓǝli is mbǝl shilǝn sǝ'tlǝ ɗǝki, kowongi si ngashti bi mbǝci tya Ponokiya sǝ'dǝm tya ka. Age' lu hwu ki calgalt ki Kalita, gunǝ ɗǝya' bǝgasi ki alewa nǝ kudu u.
12 O porto era impróprio para passar o inverno, pelo que a maior parte deles foi de parecer que se retornasse ao mar, na esperança de chegar a Fenice, para passar ali o inverno, por ser esse um porto de Creta, abrigado dos ventos do sudeste e do nordeste.
13 Nǝ yetǝlu gop hotti te'ɗi ten ten u, tǝn lati mbadl ki mbalǝnisi sambi ulnǝ si lyamti u i; is dǝl kundǝlǝn ki mali nǝ kali nǝ zhim dom is bǝli tya malgǝn calgalt ki Kalita nja nǝ bigasi.
13 Soprava então brandamente o vento sul. Julgavam poder executar os seus planos. Levantaram a âncora e foram costeando de perto a ilha de Creta.
14 Alǝm dǝmtwai, i bal etǝl tlǝtoh ge' calgatli gunǝ ɗǝ mbeti ki Yulokilidon.
14 Mas, não muito depois, veio do lado da ilha um tufão chamado Euroaquilão.
15 Nǝ etǝl li' ku ndǝllǝn ki malisi u, hal taman nga'ti etǝli ndan wai, in zaki katl i etǝlli si go' jakǝnmi.
15 Sem poder resistir à ventania, o navio foi arrebatado e deixamo-nos arrastar.
16 Nǝn bǝli kal yakǝn calgatlon u mulshin Kauda, lu unǝ etǝl bosɗa u, nǝngeskǝn mi dlǝl ya kǝn kundǝllǝni.
16 Impelidos rapidamente para uma pequena ilha chamada Cauda, conseguimos, com muito esforço, recolher o batel.
17 Is sul yakǝn kundǝllǝnni swa ge' bali u, si kupɓanti is kǝ'kǝndǝ zhim is gandǝl bal kundǝllǝni ɗa, gaki ɓa suge tisǝn ki bǝgasi ki Siltis mul sǝga' mus lǝɓa, iki is shit luluti ki tǝn kǝndǝlǝnnisikǝ tǝn gaki tǝ yetǝl jakǝn kundǝlǝni siɗa.
17 Içaram-no e, depois, como meio de segurança, cingiram o navio com cabos. Então, temendo encalhar em Sirte, arriaram as velas e entregaram-se à mercê dos ventos.
18 Gaki bundǝlǝn mul ndǝlti ɗǝ kundǝlǝnni eye', nǝ citlkǝlu i mi' ndǝtl kundǝllǝni gop utti kaya taka swage'mal.
18 No dia seguinte, sendo a tempestade ainda mais violenta, atiraram fora a carga.
19 Nǝ mutti maki nǝ toh wasan kǝn sǝdla' ul kyautǝn ki kundǝllǝni taka.
19 No terceiro dia, atiramos para fora com as nossas próprias mãos os acessórios do navio.
20 Mutti di ɓǝli mayen cin nǝ cadlǝllwai, sai bal yetǝlon kǝn ɗǝ li'ti mi, in pe'kǝl mbadl ki pe'ti.
20 Ora, não aparecendo por muitos dias nem sol nem estrelas e sendo batidos por forte tempestade, tínhamos por fim perdido toda a esperança de sermos salvos.
21 Nǝ dǝm niki alǝm mutti ba ɗap ulki ɗami, i Bulus hilya gal adlom ɗa si i'usu: “Mbalǝn, tǝ'ka kumǝn shilǝn i u tǝn bǝ zakǝn calgatl ki Kalita wai u, da kǝ'kǝn ndati ge' ulkǝ ci' bultuwai nǝ hwol lǝɓa u wai.
21 Desde muito tempo ninguém havia comido nada. Paulo levantou-se no meio deles e disse: Amigos, deveras devíeis ter-me atendido e não ter saído de Creta, e assim evitar esse perigo e essas perdas.
22 Ammi ndǝllǝn mbadli, gaki nǝgu mullǝn gudǝl nǝm kǝn gǝtl age' kini wai, sai dai tǝ hwol ku ndǝlǝni.
22 Agora, porém, vos admoesto a que tenhais coragem, pois não perecerá nenhum de vós, mas somente o navio.
23 Age' gaski hwuɗi mul shikǝn ki Lya shilǝn nǝ ami. Ami zheli ki Lya kǝni, ti ami pǝlitti bǝna. I' shin mul shinkǝ wassuɗi tǝm mbǝ makǝni.
23 Esta noite apareceu-me um anjo de Deus, a quem pertenço e a quem sirvo, o qual me disse:
24 I usu, ‘Bǝkum ɓantwai Bulus. Kǝn dlǝlti kina ɗǝ Kaisal, i ngu Lya a kumki ta ndǝgi mus yelǝnsi lǝtwagi sǝn pe'ti.’
24 Não temas, Paulo. É necessário que compareças diante de César. Deus deu-te todos os que navegam contigo.
25 Gaki nǝgu ndǝllǝn mbadlwakǝn, kini mbalǝn, a la' mbatl nǝ Lya tǝn ussu, kan u nǝs dlǝmi u, nǝgu tǝ pǝldli.
25 Por isso, amigos, coragem! Eu confio em Deus que há de acontecer como me foi dito.
26 Amma nǝ ngeti etǝl nǝn la'timin tya tǝn bǝgasi.”
26 Vamos dar a uma ilha.
27 Age' gas ki mutti kutl nǝ upsi asi dǝtl mi age' dlǝlka ki Adaliya, abal gasi mi'dǝtl kundǝlǝni siyenti mǝ ɓal nja nǝ bǝgasi i.
27 Já estávamos na décima quarta noite, pelo mar Adriático, quando, pela meia-noite, os marinheiros pressentiram que estavam perto de alguma terra.
28 Is cimbǝl lolu' ki mali is mbi asan kutl cen nǝm nǝ kutl lǝbi lop. Nǝn lǝ kina ten ngulen u is cimbǝli ɗaɗanu is mbi lolu tisi asan kutl lǝbi nǝtapsi.
28 Então, atirando a sonda, perceberam que a profundidade era de vinte braças. Depois, um pouco mais adiante, viram que era de quinze braças.
29 Gaki kitǝli' li'ti zǝnga, is la' dom gudǝl upsi ki kal kundǝlǝni, is shilǝn nǝ Lya tǝ lu dlewti ɗǝ cilti.
29 Temendo que déssemos em algum recife, lançaram quatro âncoras da popa, esperando ansiosos que amanhecesse o dia.
30 Mi'dǝtl kundǝlǝni is ngau kitǝl ɗǝ ge' kundǝlǝni, hal sashi' yakǝn kundǝlǝn age' mali, gaki tǝ yen dli kǝnǝ sǝ shit dom ki bikina ki kundǝlǝni ni is za'si.
30 Imediatamente, os marinheiros procuraram fugir e, sob o pretexto de largar as âncoras da proa, lançaram o bote ao mar.
31 I Bulus ul bal mul kǝndǝ dlom ki Loma su nǝ mi'kǝndǝ dlom, in mbalǝn i adlǝl ge' kundǝlǝn uwai u, ka mbǝ'cini ki' pe' twai.”
31 Paulo disse ao centurião e aos soldados: Se estes homens não permanecerem no navio, não podereis salvar-vos.
32 I mi'kǝndǝ dlomi is ɓaɓatl zhim ki tǝn yakǝn kundǝlǝni is za' kundǝlǝni i mal kami.
32 Os soldados cortaram, então, os cabos do bote e deixaram-no cair.
33 Nǝ lu ɓal nja tǝ cilu. I Bulus ulsisu sǝn na'ɗam ulǝn, “A sǝti mutti kutl nǝ upsi ngu, aki dǝp ki ɓutti, bǝ ka ɗamǝn ulǝn wai.”
33 Enquanto ia amanhecendo, Paulo encorajou a todos que comessem alguma coisa, e disse: Já faz hoje catorze dias que estais em jejum, sem comer nada.
34 Gaki nǝgu ami shetl kini ki'ɗamini, gaki dliwakǝn, gaki nǝgu mulǝn gudǝl nǝm medlǝn ki gawakǝn kǝn gǝltwai.
34 Rogo-vos que comais alguma coisa, no interesse de vossa vida, porque nem um cabelo da cabeça de alguém de vós perecerá.
35 Nǝtl dlǝmi nǝgu u, i' kan biledi i' shilǝn nǝ Lya akina wasan, i' chali it gop ɗamti.
35 Tendo dito isso, tomou do pão, pronunciou uma bênção na presença de todos e, depois de parti-lo, começou a comer.
36 Musswasǝn is kum ndǝlti, sima is ɗam ulki ɗami.
36 Com isso, todos cobraram ânimo e puseram-se igualmente a comer.
37 Musi nǝn age' kundǝlǝni mi kutl cen lop nǝ kutl lǝbi ningi nǝ mǝ'ka ni.
37 No navio éramos ao todo duzentas e setenta e seis pessoas.
38 Nǝs ɗami nǝ kǝmsi u, is gop bosi' kundǝlǝni di ɓǝtl taka, is gop utti alkama swa ge' mali.
38 Depois de terem comido à vontade, aliviaram o navio, atirando o trigo ao mar.
39 Nǝlucilu, saman atlu nǝsi lǝbi uwai, amma is yen luwon multisǝn is kǝndǝ shilǝn is ussu in mul pǝkkǝn u as tǝla kundǝlǝni atǝn tisǝni.
39 Afinal, clareou o dia. Os marinheiros não reconheceram a terra, mas viram uma enseada com uma praia, na qual tencionavam encalhar o navio, caso o pudessem.
40 Is ɓaɓatl zhim domi taka is zaki age' mali, age' cini a si tǝngǝl ul jakkǝ kundǝlǝni, is tlǝl lulut ki tǝn kina ki kundǝlǝni tǝn kina yetǝl. Is nga bigasi tya.
40 Levantaram as âncoras e largaram ao mesmo tempo as amarras dos lemes. Desfraldaram ao vento a vela mestra e rumaram para a praia.
41 Amma nǝm mbǝci gelu unǝ dlǝlka pǝl dandle u, is jakǝn kundǝlǝni i gami te'ge' tisǝn, hal kundǝlǝni taman utti nuwai i kal kundǝlǝni kan tatlti gaki tlitti ki bǝs ki mal.
41 Mas deram numa língua de terra, e o navio encalhou aí. A proa, encalhada, permanecia imóvel, ao mesmo tempo que a popa se abria com a força do mar.
42 Amma mi'kǝndǝ dlomi lyami sǝ'tlwa mi' ginǝ ge'lu kǝndǝ mbalǝn i, ɓas pe' ge' mali as kitǝli.
42 Os soldados tencionavam matar os presos, por temerem que algum deles fugisse a nado.
43 Amma nǝ bal mul kǝndǝ dlom ki Loma lyami tǝ pekǝl Bulus su, in nge. I' balsi zhil i' ulsisu mulnǝ man malu as ndaswa ge' malu as lǝ tǝn bigasi,
43 O centurião, porém, querendo salvar Paulo, impediu que o fizessem e ordenou que aqueles que pudessem nadar fossem os primeiros a lançar-se ao mar e alcançar a terra.
44 Gen ne is to'tǝn ancin ki kunɗǝlǝn genne tǝn use ki kundǝlǝnisi. Nǝnǝgu is mbǝci lau.
44 Os demais, uns atingiram a terra em tábuas, outros em cima dos destroços do navio. Desse modo, todos conseguiram chegar à terra, sãos e salvos.

Ler em outra tradução

Comparar com outra

Estude este capítulo no WhatsApp

Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Atos 27, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.