Atos 27

zbu (ZBU) vs ARA

Sair da comparação
ARA Almeida Revista e Atualizada 1993
1 Nǝ kǝndi ɗǝ hilya ɗǝ su' Italiya ge' kundǝlǝn ki malu, is ta' Bulus a toh ɗǝ bal mul kǝndǝ' dlom ne' na mi' ginǝ ge' kǝs kǝndǝ' mbalen u, mulshin Yuliyas, nǝm age' mi' kǝndǝ' dlom ki domga ki Agusta.
1 Quando foi decidido que navegássemos para a Itália, entregaram Paulo e alguns outros presos a um centurião chamado Júlio, da Coorte Imperial.
2 Nǝn te ge' kundǝlǝn te' Adalamatiya mul lyap su'ge' gatlen a malgǝn Asiya u, in gob lǝti, a Alistalkus mul Tasolonika won ki atl ki Makidoniya, tine' mi.
2 Embarcando num navio adramitino, que estava de partida para costear a Ásia, fizemo-nos ao mar, indo conosco Aristarco, macedônio de Tessalônica.
3 Nǝ lucilu in mbǝci a Sidom. Yuliyas ne ippǝli Bulus ulki zoki, is za'ti tǝs su ma yelǝnsi wasi gaki sǝ' ɗǝlti ɗa.
3 No dia seguinte, chegamos a Sidom, e Júlio, tratando Paulo com humanidade, permitiu-lhe ir ver os amigos e obter assistência.
4 Nǝn tlǝ aki age' kundǝllǝn ki mallu gaki ki etǝl tlǝtl tetǝn kina inǝn, in gandǝl tu kal calgatl ki Kublus.
4 Partindo dali, navegamos sob a proteção de Chipre, por serem contrários os ventos;
5 Nǝn peɗǝ ge bal mallu nǝ nja nǝ atl ki Kilikiya nǝki Bampiliya u, in mbǝ'ci Mila a ge' atl ki Likiya.
5 e, tendo atravessado o mar ao longo da Cilícia e Panfília, chegamos a Mirra, na Lícia.
6 Bal mul kǝndǝ' dlom mbi kundǝlǝn ki Iskandaliya mul lǝ' ge' altki Italiya, illa'mi a giɓi.
6 Achando ali o centurião um navio de Alexandria, que estava de partida para a Itália, nele nos fez embarcar.
7 In lǝm mutti ami lǝti' ten ten, nǝ ngeskǝn mǝ mbǝci nja nǝ Kinidas. Nǝ bǝ yetǝl a zamiwai u, in gandǝli akal calgatl ki Kalita nja nǝ Salmoni.
7 Navegando vagarosamente muitos dias e tendo chegado com dificuldade defronte de Cnido, não nos sendo permitido prosseguir, por causa do vento contrário, navegamos sob a proteção de Creta, na altura de Salmona.
8 Nǝ nges kǝn mǝ ɓew nja nǝ bǝgasi in mbǝci ge' lu u nǝ ɗǝ mbeti hwu' ki zoki, nja nǝ gatlt ki Lisiya.
8 Costeando-a, penosamente, chegamos a um lugar chamado Bons Portos, perto do qual estava a cidade de Laseia.
9 Nǝ dǝmniki lǝtisi a dlewtwai u, lǝti sima i' dǝm ulki ci' ɓanti, cinkǝ ngaptibima a ɓewyi, i Bulus dǝlisi kǝm,
9 Depois de muito tempo, tendo-se tornado a navegação perigosa, e já passado o tempo do Dia do Jejum, admoestava-os Paulo,
10 I' ulsisu, “Ami yenti lǝtinǝn u nǝn dǝmti ulki ki ci' bulti, bǝ hwotl lǝɓa nǝ kundǝlǝn ki malu katlwai, nǝ dli inǝn ma.”
10 dizendo-lhes: Senhores, vejo que a viagem vai ser trabalhosa, com dano e muito prejuízo, não só da carga e do navio, mas também da nossa vida.
11 Amma bal mul ki ndǝ'dlom a ndǝ' nǝ ulnǝ Bulus dlǝmi u wai, tǝ gǝtli nǝ kub shilǝn ki mul kundǝlǝni nǝ mul dǝtl kundǝlǝn u.
11 Mas o centurião dava mais crédito ao piloto e ao mestre do navio do que ao que Paulo dizia.
12 Nǝ dǝm niki lu hwuntu a mbuni kundǝlǝn i' sǝ' ci watlǝn agimbi wai u, mbalǝn diɓǝli is mbǝl shilǝn sǝ'tlǝ ɗǝki, kowongi si ngashti bi mbǝci tya Ponokiya sǝ'dǝm tya ka. Age' lu hwu ki calgalt ki Kalita, gunǝ ɗǝya' bǝgasi ki alewa nǝ kudu u.
12 Não sendo o porto próprio para invernar, a maioria deles era de opinião que partissem dali, para ver se podiam chegar a Fenice e aí passar o inverno, visto ser um porto de Creta, o qual olhava para o nordeste e para o sudeste.
13 Nǝ yetǝlu gop hotti te'ɗi ten ten u, tǝn lati mbadl ki mbalǝnisi sambi ulnǝ si lyamti u i; is dǝl kundǝlǝn ki mali nǝ kali nǝ zhim dom is bǝli tya malgǝn calgalt ki Kalita nja nǝ bigasi.
13 Soprando brandamente o vento sul, e pensando eles ter alcançado o que desejavam, levantaram âncora e foram costeando mais de perto a ilha de Creta.
14 Alǝm dǝmtwai, i bal etǝl tlǝtoh ge' calgatli gunǝ ɗǝ mbeti ki Yulokilidon.
14 Entretanto, não muito depois, desencadeou-se, do lado da ilha, um tufão de vento, chamado Euroaquilão;
15 Nǝ etǝl li' ku ndǝllǝn ki malisi u, hal taman nga'ti etǝli ndan wai, in zaki katl i etǝlli si go' jakǝnmi.
15 e, sendo o navio arrastado com violência, sem poder resistir ao vento, cessamos a manobra e nos fomos deixando levar.
16 Nǝn bǝli kal yakǝn calgatlon u mulshin Kauda, lu unǝ etǝl bosɗa u, nǝngeskǝn mi dlǝl ya kǝn kundǝllǝni.
16 Passando sob a proteção de uma ilhota chamada Cauda, a custo conseguimos recolher o bote;
17 Is sul yakǝn kundǝllǝnni swa ge' bali u, si kupɓanti is kǝ'kǝndǝ zhim is gandǝl bal kundǝllǝni ɗa, gaki ɓa suge tisǝn ki bǝgasi ki Siltis mul sǝga' mus lǝɓa, iki is shit luluti ki tǝn kǝndǝlǝnnisikǝ tǝn gaki tǝ yetǝl jakǝn kundǝlǝni siɗa.
17 e, levantando este, usaram de todos os meios para cingir o navio, e, temendo que dessem na Sirte, arriaram os aparelhos, e foram ao léu.
18 Gaki bundǝlǝn mul ndǝlti ɗǝ kundǝlǝnni eye', nǝ citlkǝlu i mi' ndǝtl kundǝllǝni gop utti kaya taka swage'mal.
18 Açoitados severamente pela tormenta, no dia seguinte, já aliviavam o navio.
19 Nǝ mutti maki nǝ toh wasan kǝn sǝdla' ul kyautǝn ki kundǝllǝni taka.
19 E, ao terceiro dia, nós mesmos, com as próprias mãos, lançamos ao mar a armação do navio.
20 Mutti di ɓǝli mayen cin nǝ cadlǝllwai, sai bal yetǝlon kǝn ɗǝ li'ti mi, in pe'kǝl mbadl ki pe'ti.
20 E, não aparecendo, havia já alguns dias, nem sol nem estrelas, caindo sobre nós grande tempestade, dissipou-se, afinal, toda a esperança de salvamento.
21 Nǝ dǝm niki alǝm mutti ba ɗap ulki ɗami, i Bulus hilya gal adlom ɗa si i'usu: “Mbalǝn, tǝ'ka kumǝn shilǝn i u tǝn bǝ zakǝn calgatl ki Kalita wai u, da kǝ'kǝn ndati ge' ulkǝ ci' bultuwai nǝ hwol lǝɓa u wai.
21 Havendo todos estado muito tempo sem comer, Paulo, pondo-se em pé no meio deles, disse: Senhores, na verdade, era preciso terem-me atendido e não partir de Creta, para evitar este dano e perda.
22 Ammi ndǝllǝn mbadli, gaki nǝgu mullǝn gudǝl nǝm kǝn gǝtl age' kini wai, sai dai tǝ hwol ku ndǝlǝni.
22 Mas, já agora, vos aconselho bom ânimo, porque nenhuma vida se perderá de entre vós, mas somente o navio.
23 Age' gaski hwuɗi mul shikǝn ki Lya shilǝn nǝ ami. Ami zheli ki Lya kǝni, ti ami pǝlitti bǝna. I' shin mul shinkǝ wassuɗi tǝm mbǝ makǝni.
23 Porque, esta mesma noite, um anjo de Deus, de quem eu sou e a quem sirvo, esteve comigo,
24 I usu, ‘Bǝkum ɓantwai Bulus. Kǝn dlǝlti kina ɗǝ Kaisal, i ngu Lya a kumki ta ndǝgi mus yelǝnsi lǝtwagi sǝn pe'ti.’
24 dizendo: Paulo, não temas! É preciso que compareças perante César, e eis que Deus, por sua graça, te deu todos quantos navegam contigo.
25 Gaki nǝgu ndǝllǝn mbadlwakǝn, kini mbalǝn, a la' mbatl nǝ Lya tǝn ussu, kan u nǝs dlǝmi u, nǝgu tǝ pǝldli.
25 Portanto, senhores, tende bom ânimo! Pois eu confio em Deus que sucederá do modo por que me foi dito.
26 Amma nǝ ngeti etǝl nǝn la'timin tya tǝn bǝgasi.”
26 Porém é necessário que vamos dar a uma ilha.
27 Age' gas ki mutti kutl nǝ upsi asi dǝtl mi age' dlǝlka ki Adaliya, abal gasi mi'dǝtl kundǝlǝni siyenti mǝ ɓal nja nǝ bǝgasi i.
27 Quando chegou a décima quarta noite, sendo nós batidos de um lado para outro no mar Adriático, por volta da meia-noite, pressentiram os marinheiros que se aproximavam de alguma terra.
28 Is cimbǝl lolu' ki mali is mbi asan kutl cen nǝm nǝ kutl lǝbi lop. Nǝn lǝ kina ten ngulen u is cimbǝli ɗaɗanu is mbi lolu tisi asan kutl lǝbi nǝtapsi.
28 E, lançando o prumo, acharam vinte braças; passando um pouco mais adiante, tornando a lançar o prumo, acharam quinze braças.
29 Gaki kitǝli' li'ti zǝnga, is la' dom gudǝl upsi ki kal kundǝlǝni, is shilǝn nǝ Lya tǝ lu dlewti ɗǝ cilti.
29 E, receosos de que fôssemos atirados contra lugares rochosos, lançaram da popa quatro âncoras e oravam para que rompesse o dia.
30 Mi'dǝtl kundǝlǝni is ngau kitǝl ɗǝ ge' kundǝlǝni, hal sashi' yakǝn kundǝlǝn age' mali, gaki tǝ yen dli kǝnǝ sǝ shit dom ki bikina ki kundǝlǝni ni is za'si.
30 Procurando os marinheiros fugir do navio, e, tendo arriado o bote no mar, a pretexto de que estavam para largar âncoras da proa,
31 I Bulus ul bal mul kǝndǝ dlom ki Loma su nǝ mi'kǝndǝ dlom, in mbalǝn i adlǝl ge' kundǝlǝn uwai u, ka mbǝ'cini ki' pe' twai.”
31 disse Paulo ao centurião e aos soldados: Se estes não permanecerem a bordo, vós não podereis salvar-vos.
32 I mi'kǝndǝ dlomi is ɓaɓatl zhim ki tǝn yakǝn kundǝlǝni is za' kundǝlǝni i mal kami.
32 Então, os soldados cortaram os cabos do bote e o deixaram afastar-se.
33 Nǝ lu ɓal nja tǝ cilu. I Bulus ulsisu sǝn na'ɗam ulǝn, “A sǝti mutti kutl nǝ upsi ngu, aki dǝp ki ɓutti, bǝ ka ɗamǝn ulǝn wai.”
33 Enquanto amanhecia, Paulo rogava a todos que se alimentassem, dizendo: Hoje, é o décimo quarto dia em que, esperando, estais sem comer, nada tendo provado.
34 Gaki nǝgu ami shetl kini ki'ɗamini, gaki dliwakǝn, gaki nǝgu mulǝn gudǝl nǝm medlǝn ki gawakǝn kǝn gǝltwai.
34 Eu vos rogo que comais alguma coisa; porque disto depende a vossa segurança; pois nenhum de vós perderá nem mesmo um fio de cabelo.
35 Nǝtl dlǝmi nǝgu u, i' kan biledi i' shilǝn nǝ Lya akina wasan, i' chali it gop ɗamti.
35 Tendo dito isto, tomando um pão, deu graças a Deus na presença de todos e, depois de o partir, começou a comer.
36 Musswasǝn is kum ndǝlti, sima is ɗam ulki ɗami.
36 Todos cobraram ânimo e se puseram também a comer.
37 Musi nǝn age' kundǝlǝni mi kutl cen lop nǝ kutl lǝbi ningi nǝ mǝ'ka ni.
37 Estávamos no navio duzentas e setenta e seis pessoas ao todo.
38 Nǝs ɗami nǝ kǝmsi u, is gop bosi' kundǝlǝni di ɓǝtl taka, is gop utti alkama swa ge' mali.
38 Refeitos com a comida, aliviaram o navio, lançando o trigo ao mar.
39 Nǝlucilu, saman atlu nǝsi lǝbi uwai, amma is yen luwon multisǝn is kǝndǝ shilǝn is ussu in mul pǝkkǝn u as tǝla kundǝlǝni atǝn tisǝni.
39 Quando amanheceu, não reconheceram a terra, mas avistaram uma enseada, onde havia praia; então, consultaram entre si se não podiam encalhar ali o navio.
40 Is ɓaɓatl zhim domi taka is zaki age' mali, age' cini a si tǝngǝl ul jakkǝ kundǝlǝni, is tlǝl lulut ki tǝn kina ki kundǝlǝni tǝn kina yetǝl. Is nga bigasi tya.
40 Levantando as âncoras, deixaram-no ir ao mar, largando também as amarras do leme; e, alçando a vela de proa ao vento, dirigiram-se para a praia.
41 Amma nǝm mbǝci gelu unǝ dlǝlka pǝl dandle u, is jakǝn kundǝlǝni i gami te'ge' tisǝn, hal kundǝlǝni taman utti nuwai i kal kundǝlǝni kan tatlti gaki tlitti ki bǝs ki mal.
41 Dando, porém, num lugar onde duas correntes se encontravam, encalharam ali o navio; a proa encravou-se e ficou imóvel, mas a popa se abria pela violência do mar.
42 Amma mi'kǝndǝ dlomi lyami sǝ'tlwa mi' ginǝ ge'lu kǝndǝ mbalǝn i, ɓas pe' ge' mali as kitǝli.
42 O parecer dos soldados era que matassem os presos, para que nenhum deles, nadando, fugisse;
43 Amma nǝ bal mul kǝndǝ dlom ki Loma lyami tǝ pekǝl Bulus su, in nge. I' balsi zhil i' ulsisu mulnǝ man malu as ndaswa ge' malu as lǝ tǝn bigasi,
43 mas o centurião, querendo salvar a Paulo, impediu-os de o fazer; e ordenou que os que soubessem nadar fossem os primeiros a lançar-se ao mar e alcançar a terra.
44 Gen ne is to'tǝn ancin ki kunɗǝlǝn genne tǝn use ki kundǝlǝnisi. Nǝnǝgu is mbǝci lau.
44 Quanto aos demais, que se salvassem, uns, em tábuas, e outros, em destroços do navio. E foi assim que todos se salvaram em terra.

Ler em outra tradução

Comparar com outra

Estude este capítulo no WhatsApp

Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Atos 27, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.