Atos 27
zbu (ZBU) vs ARIB
1 Nǝ kǝndi ɗǝ hilya ɗǝ su' Italiya ge' kundǝlǝn ki malu, is ta' Bulus a toh ɗǝ bal mul kǝndǝ' dlom ne' na mi' ginǝ ge' kǝs kǝndǝ' mbalen u, mulshin Yuliyas, nǝm age' mi' kǝndǝ' dlom ki domga ki Agusta.
1 E, como se determinou que navegássemos para a Itália, entregaram Paulo e alguns outros presos a um centurião por nome Júlio, da corte augusta.
2 Nǝn te ge' kundǝlǝn te' Adalamatiya mul lyap su'ge' gatlen a malgǝn Asiya u, in gob lǝti, a Alistalkus mul Tasolonika won ki atl ki Makidoniya, tine' mi.
2 E, embarcando em um navio de Adramítio, que estava prestes a navegar em demanda dos portos pela costa da Ásia, fizemo-nos ao mar, estando conosco Aristarco, macedônio de Tessalônica.
3 Nǝ lucilu in mbǝci a Sidom. Yuliyas ne ippǝli Bulus ulki zoki, is za'ti tǝs su ma yelǝnsi wasi gaki sǝ' ɗǝlti ɗa.
3 No dia seguinte chegamos a Sidom, e Júlio, tratando Paulo com bondade, permitiu-lhe ir ver os amigos e receber deles os cuidados necessários.
4 Nǝn tlǝ aki age' kundǝllǝn ki mallu gaki ki etǝl tlǝtl tetǝn kina inǝn, in gandǝl tu kal calgatl ki Kublus.
4 Partindo dali, fomos navegando a sotavento de Chipre, porque os ventos eram contrários.
5 Nǝn peɗǝ ge bal mallu nǝ nja nǝ atl ki Kilikiya nǝki Bampiliya u, in mbǝ'ci Mila a ge' atl ki Likiya.
5 Tendo atravessado o mar ao longo da Cilícia e Panfília, chegamos a Mirra, na Lícia.
6 Bal mul kǝndǝ' dlom mbi kundǝlǝn ki Iskandaliya mul lǝ' ge' altki Italiya, illa'mi a giɓi.
6 Ali o centurião achou um navio de Alexandria que navegava para a Itália, e nos fez embarcar nele.
7 In lǝm mutti ami lǝti' ten ten, nǝ ngeskǝn mǝ mbǝci nja nǝ Kinidas. Nǝ bǝ yetǝl a zamiwai u, in gandǝli akal calgatl ki Kalita nja nǝ Salmoni.
7 Navegando vagarosamente por muitos dias, e havendo chegado com dificuldade defronte de Cnido, não nos permitindo o vento ir mais adiante, navegamos a sotavento de Creta, à altura de Salmone;
8 Nǝ nges kǝn mǝ ɓew nja nǝ bǝgasi in mbǝci ge' lu u nǝ ɗǝ mbeti hwu' ki zoki, nja nǝ gatlt ki Lisiya.
8 e, costeando-a com dificuldade, chegamos a um lugar chamado Bons Portos, perto do qual estava a cidade de Laséia.
9 Nǝ dǝmniki lǝtisi a dlewtwai u, lǝti sima i' dǝm ulki ci' ɓanti, cinkǝ ngaptibima a ɓewyi, i Bulus dǝlisi kǝm,
9 Havendo decorrido muito tempo e tendo-se tornado perigosa a navegação, porque já havia passado o jejum, Paulo os advertia,
10 I' ulsisu, “Ami yenti lǝtinǝn u nǝn dǝmti ulki ki ci' bulti, bǝ hwotl lǝɓa nǝ kundǝlǝn ki malu katlwai, nǝ dli inǝn ma.”
10 dizendo-lhes: Senhores, vejo que a viagem vai ser com avaria e muita perda não só para a carga e o navio, mas também para as nossas vidas.
11 Amma bal mul ki ndǝ'dlom a ndǝ' nǝ ulnǝ Bulus dlǝmi u wai, tǝ gǝtli nǝ kub shilǝn ki mul kundǝlǝni nǝ mul dǝtl kundǝlǝn u.
11 Mas o centurião dava mais crédito ao piloto e ao dono do navio do que às coisas que Paulo dizia.
12 Nǝ dǝm niki lu hwuntu a mbuni kundǝlǝn i' sǝ' ci watlǝn agimbi wai u, mbalǝn diɓǝli is mbǝl shilǝn sǝ'tlǝ ɗǝki, kowongi si ngashti bi mbǝci tya Ponokiya sǝ'dǝm tya ka. Age' lu hwu ki calgalt ki Kalita, gunǝ ɗǝya' bǝgasi ki alewa nǝ kudu u.
12 E não sendo o porto muito próprio para invernar, os mais deles foram de parecer que daí se fizessem ao mar para ver se de algum modo podiam chegar a Fênice, um porto de Creta que olha para o nordeste e para o sueste, para ali invernar.
13 Nǝ yetǝlu gop hotti te'ɗi ten ten u, tǝn lati mbadl ki mbalǝnisi sambi ulnǝ si lyamti u i; is dǝl kundǝlǝn ki mali nǝ kali nǝ zhim dom is bǝli tya malgǝn calgalt ki Kalita nja nǝ bigasi.
13 Soprando brandamente o vento sul, e supondo eles terem alcançado o que desejavam, levantaram ferro e iam costeando Creta bem de perto.
14 Alǝm dǝmtwai, i bal etǝl tlǝtoh ge' calgatli gunǝ ɗǝ mbeti ki Yulokilidon.
14 Mas não muito depois desencadeou-se do lado da ilha um tufão de vento chamado euro-aquilão;
15 Nǝ etǝl li' ku ndǝllǝn ki malisi u, hal taman nga'ti etǝli ndan wai, in zaki katl i etǝlli si go' jakǝnmi.
15 e, sendo arrebatado o navio e não podendo navegar contra o vento, cedemos à sua força e nos deixávamos levar.
16 Nǝn bǝli kal yakǝn calgatlon u mulshin Kauda, lu unǝ etǝl bosɗa u, nǝngeskǝn mi dlǝl ya kǝn kundǝllǝni.
16 Correndo a sota-vento de uma pequena ilha chamada Clauda, somente a custo pudemos segurar o batel,
17 Is sul yakǝn kundǝllǝnni swa ge' bali u, si kupɓanti is kǝ'kǝndǝ zhim is gandǝl bal kundǝllǝni ɗa, gaki ɓa suge tisǝn ki bǝgasi ki Siltis mul sǝga' mus lǝɓa, iki is shit luluti ki tǝn kǝndǝlǝnnisikǝ tǝn gaki tǝ yetǝl jakǝn kundǝlǝni siɗa.
17 o qual recolheram, usando então os meios disponíveis para cingir o navio; e, temendo que fossem lançados na Sirte, arriaram os aparelhos e se deixavam levar.
18 Gaki bundǝlǝn mul ndǝlti ɗǝ kundǝlǝnni eye', nǝ citlkǝlu i mi' ndǝtl kundǝllǝni gop utti kaya taka swage'mal.
18 Como fôssemos violentamente açoitados pela tempestade, no dia seguinte começaram a alijar a carga ao mar.
19 Nǝ mutti maki nǝ toh wasan kǝn sǝdla' ul kyautǝn ki kundǝllǝni taka.
19 E ao terceiro dia, com as próprias mãos lançaram os aparelhos do navio.
20 Mutti di ɓǝli mayen cin nǝ cadlǝllwai, sai bal yetǝlon kǝn ɗǝ li'ti mi, in pe'kǝl mbadl ki pe'ti.
20 Não aparecendo por muitos dia nem sol nem estrelas, e sendo nós ainda batidos por grande tempestade, fugiu-nos afinal toda a esperança de sermos salvos.
21 Nǝ dǝm niki alǝm mutti ba ɗap ulki ɗami, i Bulus hilya gal adlom ɗa si i'usu: “Mbalǝn, tǝ'ka kumǝn shilǝn i u tǝn bǝ zakǝn calgatl ki Kalita wai u, da kǝ'kǝn ndati ge' ulkǝ ci' bultuwai nǝ hwol lǝɓa u wai.
21 Havendo eles estado muito tempo sem comer, Paulo, pondo-se em pé no meio deles, disse: Senhores, devíeis ter-me ouvido e não ter partido de Creta, para evitar esta avaria e perda.
22 Ammi ndǝllǝn mbadli, gaki nǝgu mullǝn gudǝl nǝm kǝn gǝtl age' kini wai, sai dai tǝ hwol ku ndǝlǝni.
22 E agora vos exorto a que tenhais bom ânimo, pois não se perderá vida alguma entre vós, mas somente o navio.
23 Age' gaski hwuɗi mul shikǝn ki Lya shilǝn nǝ ami. Ami zheli ki Lya kǝni, ti ami pǝlitti bǝna. I' shin mul shinkǝ wassuɗi tǝm mbǝ makǝni.
23 Porque esta noite me apareceu um anjo do Deus de quem eu sou e a quem sirvo,
24 I usu, ‘Bǝkum ɓantwai Bulus. Kǝn dlǝlti kina ɗǝ Kaisal, i ngu Lya a kumki ta ndǝgi mus yelǝnsi lǝtwagi sǝn pe'ti.’
24 dizendo: Não temas, Paulo, importa que compareças perante César, e eis que Deus te deu todos os que navegam contigo.
25 Gaki nǝgu ndǝllǝn mbadlwakǝn, kini mbalǝn, a la' mbatl nǝ Lya tǝn ussu, kan u nǝs dlǝmi u, nǝgu tǝ pǝldli.
25 Portanto, senhores, tende bom ânimo; pois creio em Deus que há de suceder assim como me foi dito.
26 Amma nǝ ngeti etǝl nǝn la'timin tya tǝn bǝgasi.”
26 Contudo é necessário irmos dar em alguma ilha.
27 Age' gas ki mutti kutl nǝ upsi asi dǝtl mi age' dlǝlka ki Adaliya, abal gasi mi'dǝtl kundǝlǝni siyenti mǝ ɓal nja nǝ bǝgasi i.
27 Quando chegou a décima quarta noite, sendo nós ainda impelidos pela tempestade no mar de Ádria, pela meia-noite, suspeitaram os marinheiros a proximidade de terra;
28 Is cimbǝl lolu' ki mali is mbi asan kutl cen nǝm nǝ kutl lǝbi lop. Nǝn lǝ kina ten ngulen u is cimbǝli ɗaɗanu is mbi lolu tisi asan kutl lǝbi nǝtapsi.
28 e lançando a sonda, acharam vinte braças; passando um pouco mais adiante, e tornando a lançar a sonda, acharam quinze braças.
29 Gaki kitǝli' li'ti zǝnga, is la' dom gudǝl upsi ki kal kundǝlǝni, is shilǝn nǝ Lya tǝ lu dlewti ɗǝ cilti.
29 Ora, temendo irmos dar em rochedos, lançaram da popa quatro âncoras, e esperaram ansiosos que amanhecesse.
30 Mi'dǝtl kundǝlǝni is ngau kitǝl ɗǝ ge' kundǝlǝni, hal sashi' yakǝn kundǝlǝn age' mali, gaki tǝ yen dli kǝnǝ sǝ shit dom ki bikina ki kundǝlǝni ni is za'si.
30 Procurando, entrementes, os marinheiros fugir do navio, e tendo arriado o batel ao mar sob pretexto de irem lançar âncoras pela proa,
31 I Bulus ul bal mul kǝndǝ dlom ki Loma su nǝ mi'kǝndǝ dlom, in mbalǝn i adlǝl ge' kundǝlǝn uwai u, ka mbǝ'cini ki' pe' twai.”
31 disse Paulo ao centurião e aos soldados: Se estes não ficarem no navio, não podereis salvar-vos.
32 I mi'kǝndǝ dlomi is ɓaɓatl zhim ki tǝn yakǝn kundǝlǝni is za' kundǝlǝni i mal kami.
32 Então os soldados cortaram os cabos do batel e o deixaram cair.
33 Nǝ lu ɓal nja tǝ cilu. I Bulus ulsisu sǝn na'ɗam ulǝn, “A sǝti mutti kutl nǝ upsi ngu, aki dǝp ki ɓutti, bǝ ka ɗamǝn ulǝn wai.”
33 Enquanto amanhecia, Paulo rogava a todos que comessem alguma coisa, dizendo: É já hoje o décimo quarto dia que esperais e permaneceis em jejum, não havendo provado coisa alguma.
34 Gaki nǝgu ami shetl kini ki'ɗamini, gaki dliwakǝn, gaki nǝgu mulǝn gudǝl nǝm medlǝn ki gawakǝn kǝn gǝltwai.
34 Rogo-vos, portanto, que comais alguma coisa, porque disso depende a vossa segurança; porque nem um cabelo cairá da cabeça de qualquer de vós.
35 Nǝtl dlǝmi nǝgu u, i' kan biledi i' shilǝn nǝ Lya akina wasan, i' chali it gop ɗamti.
35 E, havendo dito isto, tomou o pão, deu graças a Deus na presença de todos e, partindo-o começou a comer.
36 Musswasǝn is kum ndǝlti, sima is ɗam ulki ɗami.
36 Então todos cobraram ânimo e se puseram também a comer.
37 Musi nǝn age' kundǝlǝni mi kutl cen lop nǝ kutl lǝbi ningi nǝ mǝ'ka ni.
37 Éramos ao todo no navio duzentas e setenta e seis almas.
38 Nǝs ɗami nǝ kǝmsi u, is gop bosi' kundǝlǝni di ɓǝtl taka, is gop utti alkama swa ge' mali.
38 Depois de saciados com a comida, começaram a aliviar o navio, alijando o trigo no mar.
39 Nǝlucilu, saman atlu nǝsi lǝbi uwai, amma is yen luwon multisǝn is kǝndǝ shilǝn is ussu in mul pǝkkǝn u as tǝla kundǝlǝni atǝn tisǝni.
39 Quando amanheceu, não reconheciam a terra; divisavam, porém, uma enseada com uma praia, e consultavam se poderiam nela encalhar o navio.
40 Is ɓaɓatl zhim domi taka is zaki age' mali, age' cini a si tǝngǝl ul jakkǝ kundǝlǝni, is tlǝl lulut ki tǝn kina ki kundǝlǝni tǝn kina yetǝl. Is nga bigasi tya.
40 Soltando as âncoras, deixaram-nas no mar, largando ao mesmo tempo as amarras do leme; e, içando ao vento a vela da proa, dirigiram-se para a praia.
41 Amma nǝm mbǝci gelu unǝ dlǝlka pǝl dandle u, is jakǝn kundǝlǝni i gami te'ge' tisǝn, hal kundǝlǝni taman utti nuwai i kal kundǝlǝni kan tatlti gaki tlitti ki bǝs ki mal.
41 Dando, porém, num lugar onde duas correntes se encontravam, encalharam o navio; e a proa, encravando-se, ficou imóvel, mas a popa se desfazia com a força das ondas.
42 Amma mi'kǝndǝ dlomi lyami sǝ'tlwa mi' ginǝ ge'lu kǝndǝ mbalǝn i, ɓas pe' ge' mali as kitǝli.
42 Então o parecer dos soldados era que matassem os presos para que nenhum deles fugisse, escapando a nado.
43 Amma nǝ bal mul kǝndǝ dlom ki Loma lyami tǝ pekǝl Bulus su, in nge. I' balsi zhil i' ulsisu mulnǝ man malu as ndaswa ge' malu as lǝ tǝn bigasi,
43 Mas o centurião, querendo salvar a Paulo, estorvou-lhes este intento; e mandou que os que pudessem nadar fossem os primeiros a lançar-se ao mar e alcançar a terra;
44 Gen ne is to'tǝn ancin ki kunɗǝlǝn genne tǝn use ki kundǝlǝnisi. Nǝnǝgu is mbǝci lau.
44 e que os demais se salvassem, uns em tábuas e outros em quaisquer destroços do navio. Assim chegaram todos à terra salvos.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Atos 27, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.