Atos 27
zbu (ZBU) vs ACF
1 Nǝ kǝndi ɗǝ hilya ɗǝ su' Italiya ge' kundǝlǝn ki malu, is ta' Bulus a toh ɗǝ bal mul kǝndǝ' dlom ne' na mi' ginǝ ge' kǝs kǝndǝ' mbalen u, mulshin Yuliyas, nǝm age' mi' kǝndǝ' dlom ki domga ki Agusta.
1 E, como se determinou que havíamos de navegar para a Itália, entregaram Paulo, e alguns outros presos, a um centurião por nome Júlio, da coorte augusta.
2 Nǝn te ge' kundǝlǝn te' Adalamatiya mul lyap su'ge' gatlen a malgǝn Asiya u, in gob lǝti, a Alistalkus mul Tasolonika won ki atl ki Makidoniya, tine' mi.
2 E, embarcando nós em um navio adramitino, partimos navegando pelos lugares da costa da Ásia, estando conosco Aristarco, macedônio, de Tessalônica.
3 Nǝ lucilu in mbǝci a Sidom. Yuliyas ne ippǝli Bulus ulki zoki, is za'ti tǝs su ma yelǝnsi wasi gaki sǝ' ɗǝlti ɗa.
3 E chegamos no dia seguinte a Sidom, e Júlio, tratando Paulo humanamente, lhe permitiu ir ver os amigos, para que cuidassem dele.
4 Nǝn tlǝ aki age' kundǝllǝn ki mallu gaki ki etǝl tlǝtl tetǝn kina inǝn, in gandǝl tu kal calgatl ki Kublus.
4 E, partindo dali, fomos navegando abaixo de Chipre, porque os ventos eram contrários.
5 Nǝn peɗǝ ge bal mallu nǝ nja nǝ atl ki Kilikiya nǝki Bampiliya u, in mbǝ'ci Mila a ge' atl ki Likiya.
5 E, tendo atravessado o mar, ao longo da Cilícia e Panfília, chegamos a Mirra, na Lícia.
6 Bal mul kǝndǝ' dlom mbi kundǝlǝn ki Iskandaliya mul lǝ' ge' altki Italiya, illa'mi a giɓi.
6 E, achando ali o centurião um navio de Alexandria, que navegava para a Itália, nos fez embarcar nele.
7 In lǝm mutti ami lǝti' ten ten, nǝ ngeskǝn mǝ mbǝci nja nǝ Kinidas. Nǝ bǝ yetǝl a zamiwai u, in gandǝli akal calgatl ki Kalita nja nǝ Salmoni.
7 E, como por muitos dias navegássemos vagarosamente, havendo chegado apenas defronte de Cnido, não nos permitindo o vento ir mais adiante, navegamos abaixo de Creta, junto de Salmone.
8 Nǝ nges kǝn mǝ ɓew nja nǝ bǝgasi in mbǝci ge' lu u nǝ ɗǝ mbeti hwu' ki zoki, nja nǝ gatlt ki Lisiya.
8 E, consteando-a dificilmente, chegamos a um lugar chamando Bons Portos, perto do qual estava a cidade de Laséia.
9 Nǝ dǝmniki lǝtisi a dlewtwai u, lǝti sima i' dǝm ulki ci' ɓanti, cinkǝ ngaptibima a ɓewyi, i Bulus dǝlisi kǝm,
9 E, passado muito tempo, e sendo já perigosa a navegação, pois, também o jejum já tinha passado, Paulo os admoestava,
10 I' ulsisu, “Ami yenti lǝtinǝn u nǝn dǝmti ulki ki ci' bulti, bǝ hwotl lǝɓa nǝ kundǝlǝn ki malu katlwai, nǝ dli inǝn ma.”
10 Dizendo-lhes: Senhores, vejo que a navegação há de ser incômoda, e com muito dano, não só para o navio e carga, mas também para as nossas vidas.
11 Amma bal mul ki ndǝ'dlom a ndǝ' nǝ ulnǝ Bulus dlǝmi u wai, tǝ gǝtli nǝ kub shilǝn ki mul kundǝlǝni nǝ mul dǝtl kundǝlǝn u.
11 Mas o centurião cria mais no piloto e no mestre, do que no que dizia Paulo.
12 Nǝ dǝm niki lu hwuntu a mbuni kundǝlǝn i' sǝ' ci watlǝn agimbi wai u, mbalǝn diɓǝli is mbǝl shilǝn sǝ'tlǝ ɗǝki, kowongi si ngashti bi mbǝci tya Ponokiya sǝ'dǝm tya ka. Age' lu hwu ki calgalt ki Kalita, gunǝ ɗǝya' bǝgasi ki alewa nǝ kudu u.
12 E, como aquele porto não era cômodo para invernar, os mais deles foram de parecer que se partisse dali para ver se podiam chegar a Fenice, que é um porto de Creta que olha para o lado do vento da África e do Coro, e invernar ali.
13 Nǝ yetǝlu gop hotti te'ɗi ten ten u, tǝn lati mbadl ki mbalǝnisi sambi ulnǝ si lyamti u i; is dǝl kundǝlǝn ki mali nǝ kali nǝ zhim dom is bǝli tya malgǝn calgalt ki Kalita nja nǝ bigasi.
13 E, soprando o sul brandamente, lhes pareceu terem já o que desejavam e, fazendo-se de vela, foram de muito perto costeando Creta.
14 Alǝm dǝmtwai, i bal etǝl tlǝtoh ge' calgatli gunǝ ɗǝ mbeti ki Yulokilidon.
14 Mas não muito depois deu nela um pé de vento, chamado Euro-aquilão.
15 Nǝ etǝl li' ku ndǝllǝn ki malisi u, hal taman nga'ti etǝli ndan wai, in zaki katl i etǝlli si go' jakǝnmi.
15 E, sendo o navio arrebatado, e não podendo navegar contra o vento, dando de mão a tudo, nos deixamos ir à toa.
16 Nǝn bǝli kal yakǝn calgatlon u mulshin Kauda, lu unǝ etǝl bosɗa u, nǝngeskǝn mi dlǝl ya kǝn kundǝllǝni.
16 E, correndo abaixo de uma pequena ilha chamada Clauda, apenas pudemos ganhar o batel.
17 Is sul yakǝn kundǝllǝnni swa ge' bali u, si kupɓanti is kǝ'kǝndǝ zhim is gandǝl bal kundǝllǝni ɗa, gaki ɓa suge tisǝn ki bǝgasi ki Siltis mul sǝga' mus lǝɓa, iki is shit luluti ki tǝn kǝndǝlǝnnisikǝ tǝn gaki tǝ yetǝl jakǝn kundǝlǝni siɗa.
17 E, levado este para cima, usaram de todos os meios, cingindo o navio; e, temendo darem à costa na Sirte, amainadas as velas, assim foram à toa.
18 Gaki bundǝlǝn mul ndǝlti ɗǝ kundǝlǝnni eye', nǝ citlkǝlu i mi' ndǝtl kundǝllǝni gop utti kaya taka swage'mal.
18 E, andando nós agitados por uma veemente tempestade, no dia seguinte aliviaram o navio.
19 Nǝ mutti maki nǝ toh wasan kǝn sǝdla' ul kyautǝn ki kundǝllǝni taka.
19 E ao terceiro dia nós mesmos, com as nossas próprias mãos, lançamos ao mar a armação do navio.
20 Mutti di ɓǝli mayen cin nǝ cadlǝllwai, sai bal yetǝlon kǝn ɗǝ li'ti mi, in pe'kǝl mbadl ki pe'ti.
20 E, não aparecendo, havia já muitos dias, nem sol nem estrelas, e caindo sobre nós uma não pequena tempestade, fugiu-nos toda a esperança de nos salvarmos.
21 Nǝ dǝm niki alǝm mutti ba ɗap ulki ɗami, i Bulus hilya gal adlom ɗa si i'usu: “Mbalǝn, tǝ'ka kumǝn shilǝn i u tǝn bǝ zakǝn calgatl ki Kalita wai u, da kǝ'kǝn ndati ge' ulkǝ ci' bultuwai nǝ hwol lǝɓa u wai.
21 E, havendo já muito que não se comia, então Paulo, pondo-se em pé no meio deles, disse: Fora, na verdade, razoável, ó senhores, ter-me ouvido a mim e não partir de Creta, e assim evitariam este incômodo e esta perda.
22 Ammi ndǝllǝn mbadli, gaki nǝgu mullǝn gudǝl nǝm kǝn gǝtl age' kini wai, sai dai tǝ hwol ku ndǝlǝni.
22 Mas agora vos admoesto a que tenhais bom ânimo, porque não se perderá a vida de nenhum de vós, mas somente o navio.
23 Age' gaski hwuɗi mul shikǝn ki Lya shilǝn nǝ ami. Ami zheli ki Lya kǝni, ti ami pǝlitti bǝna. I' shin mul shinkǝ wassuɗi tǝm mbǝ makǝni.
23 Porque esta mesma noite o anjo de Deus, de quem eu sou, e a quem sirvo, esteve comigo,
24 I usu, ‘Bǝkum ɓantwai Bulus. Kǝn dlǝlti kina ɗǝ Kaisal, i ngu Lya a kumki ta ndǝgi mus yelǝnsi lǝtwagi sǝn pe'ti.’
24 Dizendo: Paulo, não temas; importa que sejas apresentado a César, e eis que Deus te deu todos quantos navegam contigo.
25 Gaki nǝgu ndǝllǝn mbadlwakǝn, kini mbalǝn, a la' mbatl nǝ Lya tǝn ussu, kan u nǝs dlǝmi u, nǝgu tǝ pǝldli.
25 Portanto, ó senhores, tende bom ânimo; porque creio em Deus, que há de acontecer assim como a mim me foi dito.
26 Amma nǝ ngeti etǝl nǝn la'timin tya tǝn bǝgasi.”
26 É contudo necessário irmos dar numa ilha.
27 Age' gas ki mutti kutl nǝ upsi asi dǝtl mi age' dlǝlka ki Adaliya, abal gasi mi'dǝtl kundǝlǝni siyenti mǝ ɓal nja nǝ bǝgasi i.
27 E, quando chegou a décima quarta noite, sendo impelidos de um e outro lado no mar Adriático, lá pela meia-noite suspeitaram os marinheiros que estavam próximos de alguma terra.
28 Is cimbǝl lolu' ki mali is mbi asan kutl cen nǝm nǝ kutl lǝbi lop. Nǝn lǝ kina ten ngulen u is cimbǝli ɗaɗanu is mbi lolu tisi asan kutl lǝbi nǝtapsi.
28 E, lançando o prumo, acharam vinte braças; e, passando um pouco mais adiante, tornando a lançar o prumo, acharam quinze braças.
29 Gaki kitǝli' li'ti zǝnga, is la' dom gudǝl upsi ki kal kundǝlǝni, is shilǝn nǝ Lya tǝ lu dlewti ɗǝ cilti.
29 E, temendo ir dar em alguns rochedos, lançaram da popa quatro âncoras, desejando que viesse o dia.
30 Mi'dǝtl kundǝlǝni is ngau kitǝl ɗǝ ge' kundǝlǝni, hal sashi' yakǝn kundǝlǝn age' mali, gaki tǝ yen dli kǝnǝ sǝ shit dom ki bikina ki kundǝlǝni ni is za'si.
30 Procurando, porém, os marinheiros fugir do navio, e tendo já deitado o batel ao mar, como que querendo lançar as âncoras pela proa,
31 I Bulus ul bal mul kǝndǝ dlom ki Loma su nǝ mi'kǝndǝ dlom, in mbalǝn i adlǝl ge' kundǝlǝn uwai u, ka mbǝ'cini ki' pe' twai.”
31 Disse Paulo ao centurião e aos soldados: Se estes não ficarem no navio, não podereis salvar-vos.
32 I mi'kǝndǝ dlomi is ɓaɓatl zhim ki tǝn yakǝn kundǝlǝni is za' kundǝlǝni i mal kami.
32 Então os soldados cortaram os cabos do batel, e o deixaram cair.
33 Nǝ lu ɓal nja tǝ cilu. I Bulus ulsisu sǝn na'ɗam ulǝn, “A sǝti mutti kutl nǝ upsi ngu, aki dǝp ki ɓutti, bǝ ka ɗamǝn ulǝn wai.”
33 E, entretanto que o dia vinha, Paulo exortava a todos a que comessem alguma coisa, dizendo: É já hoje o décimo quarto dia que esperais, e permaneceis sem comer, não havendo provado nada.
34 Gaki nǝgu ami shetl kini ki'ɗamini, gaki dliwakǝn, gaki nǝgu mulǝn gudǝl nǝm medlǝn ki gawakǝn kǝn gǝltwai.
34 Portanto, exorto-vos a que comais alguma coisa, pois é para a vossa saúde; porque nem um cabelo cairá da cabeça de qualquer de vós.
35 Nǝtl dlǝmi nǝgu u, i' kan biledi i' shilǝn nǝ Lya akina wasan, i' chali it gop ɗamti.
35 E, havendo dito isto, tomando o pão, deu graças a Deus na presença de todos; e, partindo-o, começou a comer.
36 Musswasǝn is kum ndǝlti, sima is ɗam ulki ɗami.
36 E, tendo já todos bom ânimo, puseram-se também a comer.
37 Musi nǝn age' kundǝlǝni mi kutl cen lop nǝ kutl lǝbi ningi nǝ mǝ'ka ni.
37 E éramos ao todo, no navio, duzentas e setenta e seis almas.
38 Nǝs ɗami nǝ kǝmsi u, is gop bosi' kundǝlǝni di ɓǝtl taka, is gop utti alkama swa ge' mali.
38 E, refeitos com a comida, aliviaram o navio, lançando o trigo ao mar.
39 Nǝlucilu, saman atlu nǝsi lǝbi uwai, amma is yen luwon multisǝn is kǝndǝ shilǝn is ussu in mul pǝkkǝn u as tǝla kundǝlǝni atǝn tisǝni.
39 E, sendo já dia, não conheceram a terra; enxergaram, porém, uma enseada que tinha praia, e consultaram-se sobre se deveriam encalhar nela o navio.
40 Is ɓaɓatl zhim domi taka is zaki age' mali, age' cini a si tǝngǝl ul jakkǝ kundǝlǝni, is tlǝl lulut ki tǝn kina ki kundǝlǝni tǝn kina yetǝl. Is nga bigasi tya.
40 E, levantando as âncoras, deixaram-no ir ao mar, largando também as amarras do leme; e, alçando a vela maior ao vento, dirigiram-se para a praia.
41 Amma nǝm mbǝci gelu unǝ dlǝlka pǝl dandle u, is jakǝn kundǝlǝni i gami te'ge' tisǝn, hal kundǝlǝni taman utti nuwai i kal kundǝlǝni kan tatlti gaki tlitti ki bǝs ki mal.
41 Dando, porém, num lugar de dois mares, encalharam ali o navio; e, fixa a proa, ficou imóvel, mas a popa abria-se com a força das ondas.
42 Amma mi'kǝndǝ dlomi lyami sǝ'tlwa mi' ginǝ ge'lu kǝndǝ mbalǝn i, ɓas pe' ge' mali as kitǝli.
42 Então a idéia dos soldados foi que matassem os presos para que nenhum fugisse, escapando a nado.
43 Amma nǝ bal mul kǝndǝ dlom ki Loma lyami tǝ pekǝl Bulus su, in nge. I' balsi zhil i' ulsisu mulnǝ man malu as ndaswa ge' malu as lǝ tǝn bigasi,
43 Mas o centurião, querendo salvar a Paulo, lhes estorvou este intento; e mandou que os que pudessem nadar se lançassem primeiro ao mar, e se salvassem em terra;
44 Gen ne is to'tǝn ancin ki kunɗǝlǝn genne tǝn use ki kundǝlǝnisi. Nǝnǝgu is mbǝci lau.
44 E os demais, uns em tábuas e outros em coisas do navio. E assim aconteceu que todos chegaram à terra a salvo.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Atos 27, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.