Atos 10

zbu (ZBU) vs ARC

Sair da comparação
ARC Almeida Revista e Corrigida 2009
1 A Kaisaliya i pǝl mulǝn mul shin Kaliniyas, mul kumti nǝ gawasi age' mi' dobga ki sojoji gunǝ ɗǝ mbetti ki dobga ki Ataliya.
1 E havia em Cesareia um varão por nome Cornélio, centurião da coorte chamada Italiana,
2 Ti mulbǝlt Lya kǝni nǝ ɓulti Lya nǝ mbalǝn ki libiwasi ti bǝlt mbalǝn ulkǝ toh wasi nǝ mbalt nǝm, ati shilǝn ngwash ngwash nǝ Lya.
2 piedoso e temente a Deus, com toda a sua casa, o qual fazia muitas esmolas ao povo e, de contínuo, orava a Deus.
3 Gason dom maki ki su'ti, i' en mul shinkǝn ki Lya age' tluti, immbǝ i' ultisu, ki “Kaliniyas!”
3 Este, quase à hora nona do dia, viu claramente numa visão um anjo de Deus, que se dirigia para ele e dizia: Cornélio!
4 Kaliniyas utti dwaɗǝn nǝ ɓanti, i' usu mulban yakǝni? I mul shinkǝn ki Lya ultisu, shilǝn nǝ Lya nǝ bǝlti wagi a mbǝ kina ɗǝ Lya i.
4 Este, fixando os olhos nele e muito atemorizado, disse: Que é, Senhor? E o anjo lhe disse: As tuas orações e as tuas esmolas têm subido para memória diante de Deus.
5 Nǝ gun u pǝl shinkǝn swa Yapa sǝ' taki Saminu bi gunǝ si mbetti ki Bitlus su.
5 Agora, pois, envia homens a Jope e manda chamar a Simão, que tem por sobrenome Pedro.
6 Ishiti ma' Saminu mul motti bati guna libi was nja ma' bal malu.”
6 Este está com um certo Simão, curtidor, que tem a sua casa junto do mar. Ele te dirá o que deves fazer.
7 Nǝ mul shinkǝn ki Lya nǝ shin nitu zǝga u, i Kaniliyas taki zheli was lob bi, nǝ mul kǝndǝtl dlomon mul bǝtl shilǝn ki Lya ge' ginǝ ɗǝ pǝlliti kyautǝn hu gasi u kǝni.
7 E, retirando-se o anjo que lhe falava, chamou dois dos seus criados e a um piedoso soldado dos que estavam ao seu serviço.
8 Nǝdl dlimisi mus ulnǝ nda u is shinsi tya Yapa.
8 E, havendo-lhes contado tudo, os enviou a Jope.
9 Lucili a dloncin ɓal nja i, sǝ ɓal nja nǝ gatlu ngu, i Bitlus toge' kǝpsi ki lya ɗǝ shilǝn nǝ Lya.
9 E, no dia seguinte, indo eles seu caminho e estando já perto da cidade, subiu Pedro ao terraço para orar, quase à hora sexta.
10 Kuzǝn a gobti, ti lyap ɗamti, amma ɗǝ pǝtl ulki ɗami i, i tluti mbiti.
10 E, tendo fome, quis comer; e, enquanto lhe preparavam, sobreveio-lhe um arrebatamento de sentidos,
11 I'en lya a ɓuli, ulǝn ɗǝ sussuɗi kǝnǝ bal ul idlam mbalǝn, ɗǝ shitti su' atli ge' zheltwas upsi.
11 e viu o céu aberto e que descia um vaso, como se fosse um grande lençol atado pelas quatro pontas, vindo para a terra,
12 A giɓi mus lǝɓa ki dǝlgǝn nǝki ban, nǝmi' dǝtl tugi, nǝ gala'sa nǝ yadli.
12 no qual havia de todos os animais quadrúpedes, répteis da terra e aves do céu.
13 I yalon ultisu, “Bitlus hilya, ki' poci a' ɗami.”
13 E foi-lhe dirigida uma voz: Levanta-te, Pedro! Mata e come.
14 Amma i Bitlus usu o o, a ɗam bezǝn ulǝn gason wai ko ulnǝ bǝ mbunwai u.
14 Mas Pedro disse: De modo nenhum, Senhor, porque nunca comi coisa alguma comum e imunda.
15 I' kum yali ɗaɗanu, ki lop, usu, “Ulnǝ Lya a li'ni' u, bǝ palli besniwai.”
15 E segunda vez lhe disse a voz: Não faças tu comum ao que Deus purificou.
16 I gu pǝ asǝn maki, alǝbǝ alǝbǝ i dǝl ulisi twalya.
16 E aconteceu isto por três vezes; e o vaso tornou a recolher-se no céu.
17 Uli ɗǝ hwotti Bitlus kǝn ngu tǝn tlutu nǝs pǝlitu, iki i mbalǝn i nǝ Kaliniyas shinsi teɗu, tǝn dlabi, sa lǝge sa ngem libi ki Saminu i.
17 E, estando Pedro duvidando entre si acerca do que seria aquela visão que tinha visto, eis que os varões que foram enviados por Cornélio pararam à porta, perguntando pela casa de Simão.
18 Is tabi is ngemi Saminu gunǝ ɗǝ mbetti ki Bitlus nǝn ɗawa.
18 E, chamando, perguntaram se Simão, que tinha por sobrenome Pedro, morava ali.
19 Tun a Bitlus ɗǝ dambǝtlti tǝn tlutu, i Yal ki mbatl ki Lya ultisu, “I ngu mbalǝn maki ɗǝ ngauki.
19 E, pensando Pedro naquela visão, disse-lhe o Espírito: Eis que três varões te buscam.
20 Hilya ki' pe'swai, ki bǝlsi kali. Bǝkum ɓantwai, gaki ami shinsi teɗi.
20 Levanta-te, pois, e desce, e vai com eles, não duvidando; porque eu os enviei.
21 I Bitlus pe'swa ma' mbalǝni, i' ulsisu, “Ami ki ngautǝma. Ya mbǝlkini?”
21 E, descendo Pedro para junto dos varões que lhe foram enviados por Cornélio, disse: Sou eu a quem procurais; qual é a causa por que estais aqui?
22 Mbalǝni usu, “Mǝ mbǝni te'ma' ndǝl mulǝn mul kina ki mil kǝndǝ dlom gǝni ɗǝ mbetti ki Kaliniyas, mul zo' mbadli, mul ɓanti Lya, gunǝ mus mbalǝn ki Yahudawa ɗǝ ndwa'titi, mul shinkǝn ki Lya mul gunti ultisu, ti ta shinkǝn, ki lǝ libi ɗakka, tǝ' kum ulnǝ ki' dlimi u.”
22 E eles disseram: Cornélio, o centurião, varão justo e temente a Deus e que tem bom testemunho de toda a nação dos judeus, foi avisado por um santo anjo para que te chamasse a sua casa e ouvisse as tuas palavras.
23 I Bitlus mbǝlsi a libini. Nǝ lucilu i' hilya is zǝga ne'si is dǝm sǝmbǝlswasi, ge' mi' bǝtl Yesu kal ki Yapa is la'ti shitu.
23 Então, chamando-os para dentro, os recebeu em casa. No dia seguinte, foi Pedro com eles, e foram com ele alguns irmãos de Jope.
24 Lucili im mbǝkǝci a Kaisaliya. Kaliniyas ɗǝ la'ti mbatl ki mbǝ twasǝn, im mbe yelsǝni bi nǝ yelǝnsi wasi.
24 E, no dia imediato, chegaram a Cesareia. E Cornélio os estava esperando, tendo já convidado os seus parentes e amigos mais íntimos.
25 Bitlus ɗǝ te' libi ni ngu, i Kaliniyas njeti in nda kina ɗa'ka, in nalti.
25 E aconteceu que, entrando Pedro, saiu Cornélio a recebê-lo e, prostrando-se a seus pés, o adorou.
26 Amma i Bitlus tlǝlti lya, i' usu, “Hilya, amima yakǝn mbalǝn kǝni.”
26 Mas Pedro o levantou, dizendo: Levanta-te, que eu também sou homem.
27 Nǝ Bitlus ɗǝ shilǝn situ, it te' giɓi in mbi mbalǝn diɓǝli a domga i.
27 E, falando com ele, entrou e achou muitos que ali se haviam ajuntado.
28 I' ulsisu, “Kini nǝ gawakǝn ki manini, a mbunwai tǝ mul Yahudiya maga ko sǝl le' shinni mulnǝ bǝ biwas kǝn wai u. Amma Lya a mboki toh ba ul mulǝnsu mul bezǝn mbadlwai, ko mul ulkǝ ci'zhentwai.
28 E disse-lhes: Vós bem sabeis que não é lícito a um varão judeu ajuntar-se ou chegar-se a estrangeiros; mas Deus mostrou-me que a nenhum homem chame comum ou imundo.
29 Gaki nǝgu, nǝs ta shinkǝn ta mbǝ u, a ngewai. To nǝgun ami lyamti ta kumi ya laki i' takinǝn biɗa.”
29 Pelo que, sendo chamado, vim sem contradizer. Pergunto, pois: por que razão mandastes chamar-me?
30 I Kaliniyas usu, “Asǝti mutti maki ngu, lu nǝguni, ami shilǝn nǝ Lya ki dom maki ki su'ti a libi ɗa ka, bǝnǝ mantiwai sai mulǝn kǝn ngu ki dlili nǝ hwol lulǝgǝl akina ɗa ka.
30 E disse Cornélio: Há quatro dias estava eu em jejum até esta hora, orando em minha casa à hora nona.
31 I muli usu, Kaliniyas, Lya akum shilǝn nǝtiwagi, bǝlti wagi a dǝm ulki dambǝlti akina ɗǝ Lya.
31 E eis que diante de mim se apresentou um varão com vestes resplandecentes e disse: Cornélio, a tua oração foi ouvida, e as tuas esmolas estão em memória diante de Deus.
32 Gaki nǝgu a' shin shinkǝ tya Yapa ti taki Saminu bi, gunǝ ɗǝ mbetti ki Bitlus su, am mbǝ a libi ɗǝ Saminu mul pǝtl bati abi bal mal.’
32 Envia, pois, a Jope e manda chamar Simão, o que tem por sobrenome Pedro; este está em casa de Simão, curtidor, junto do mar, e ele, vindo, te falará.
33 Alǝbi alǝbi ya taki' shinkǝn, a mbuni ni' mbǝ u, to nǝguni i ngu mus ma mbǝ a kina ɗǝ Lya i, gaki tǝn kum undi zhili u nǝ Lya piku.”
33 E logo mandei chamar-te, e bem fizeste em vir. Agora, pois, estamos todos presentes diante de Deus, para ouvir tudo quanto por Deus te é mandado.
34 I Bitlus pisi i' usu “Nǝgun amani balini Lya ɗa nge mbalǝnwai.
34 E, abrindo Pedro a boca, disse: Reconheço, por verdade, que Deus não faz acepção de pessoas;
35 Amma mus mbalǝn milɓantiti nǝ mul pǝl ulki zoki ulkǝ kamini amatti.
35 mas que lhe é agradável aquele que, em qualquer nação, o teme e faz o que é justo.
36 Lya ta shinkǝn tu'ma' mbalǝn ki Isilaila, asi pitsi shilǝn multǝmti ki holtugi tu'ma' Yesu Almasihu, tikǝ Lya kǝ kowagi.
36 A palavra que ele enviou aos filhos de Israel, anunciando a paz por Jesus Cristo (este é o Senhor de todos),
37 Kǝmanǝn shilǝn u nǝ dla'ga age' alt ki Yahudiya, tun te' Galili kal ki pǝli' mbalǝn batisma ki Yahaya atipi' mbalǝn shilǝn ki Lya
37 esta palavra, vós bem sabeis, veio por toda a Judeia, começando pela Galileia, depois do batismo que João pregou;
38 mǝkum shilǝn ki Yesu Banazalat gunǝ Lya swati nǝ Yal ki mbalt ki Lya kǝ zoki mul ndǝltti, i' gobduti ati pǝtl ulkǝ zoki, ati ndokǝl mus ginǝ sheɗan ɗǝ bǝlsi kalu gaki Lya matti.
38 como Deus ungiu a Jesus de Nazaré com o Espírito Santo e com virtude; o qual andou fazendo o bem e curando a todos os oprimidos do diabo, porque Deus era com ele.
39 Mine mi'enti nǝ dwaɗǝkǝni ki Yesu nǝ mus ulnǝ pǝli age' alt ki Yahudiya nǝ Ulshelima u. Iki is tlotti atǝn gadlǝtga,
39 E nós somos testemunhas de todas as coisas que fez, tanto na terra da Judeia como em Jerusalém; ao qual mataram, pendurando-o num madeiro.
40 Amma i Lya tlǝti age' mutti maki i' mbǝlgawas ge' mbalǝn.
40 A este ressuscitou Deus ao terceiro dia e fez que se manifestasse,
41 Ma' mbalǝn mus kǝn tǝ mbǝlgawa swai, se mami' enti nǝ dwaɗǝnwasi ginǝ Lya oli tun te'ɗi wato mini u nǝn ɗamini i' tle ne' tu kal ki hilyawas ge' mi'mǝshti.
41 não a todo o povo, mas às testemunhas que Deus antes ordenara; a nós que comemos e bebemos juntamente com ele, depois que ressuscitou dos mortos.
42 Ippimini tǝn dlǝmi mbalǝn shilǝn ki Lya, mini ne mi'enti nǝ dwaɗǝnwaskǝni tǝn ti Lya latti mul pǝli' mbalǝn mi'dli nǝ mi'mǝshti shilǝn.
42 E nos mandou pregar ao povo e testificar que ele é o que por Deus foi constituído juiz dos vivos e dos mortos.
43 Mus milnjeshinkǝn is pǝl enti nǝ dwaɗǝn ɗǝ ussu tu' ma shin wasi mus mulnǝ alambatl tu' ma'tu tǝn mbi' pekǝlti.”
43 A este dão testemunho todos os profetas, de que todos os que nele creem receberão o perdão dos pecados pelo seu nome.
44 Bitlus age' shilǝn kǝngu, i Yal ki mbatl ki Lya i nde mus mi' kubti suɗi.
44 E, dizendo Pedro ainda estas palavras, caiu o Espírito Santo sobre todos os que ouviam a palavra.
45 I Yahudawa mi' ndǝti nǝ sǝlkǝn is mbǝ ne' Bitlus su is kub gagashiti hal ginǝ bǝ Yahudawa wai u is mbi bǝlti ki Yal ki mbatl ki Lya ki gunti.
45 E os fiéis que eram da circuncisão, todos quantos tinham vindo com Pedro, maravilharam-se de que o dom do Espírito Santo se derramasse também sobre os gentios.
46 Ama is kubmi si shilǝn nǝ bi diɓǝli asi natl Lya. I Bitlus usu,
46 Porque os ouviam falar em línguas e magnificar a Deus.
47 “Mul ma' hana pǝlit mbalǝn i baptisma nǝ mal nǝn ɗaya? Sima sa mbi Yal ki mbalt ki Lya i kan u nǝn mbini u.”
47 Respondeu, então, Pedro: Pode alguém, porventura, recusar a água, para que não sejam batizados estes que também receberam, como nós, o Espírito Santo?
48 I Bitlus bǝlsi zhil sǝpǝlisi Baptisma age' shin ki Yesu Almasihu is ngemti tǝdǝm kǝ mutti lob ne' si.
48 E mandou que fossem batizados em nome do Senhor. Então, rogaram-lhe que ficasse com eles por alguns dias.

Ler em outra tradução

Comparar com outra

Estude este capítulo no WhatsApp

Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Atos 10, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.