Apocalipse 18
Xtidxcoob Dios ni biädnä dad Jesucrist (ZAWNT) vs NAA
1 Dxejcti bahuiä loj stee xangl Dios ni siädyäjt xhaguibaa. Siädnäni yäḻrnibeduxh, xcäḻrdimbicha'ni bazanij loj guedxliujre.
1 Depois destas coisas, vi descer do céu outro anjo, que tinha grande autoridade, e a terra se iluminou com a sua glória.
2 Dxejcti dipduxh gunii anglga, guredxa'ni:
2 Então exclamou com potente voz, dizendo: — Caiu! Caiu a grande Babilônia! Ela se tornou morada de demônios, refúgio de toda espécie de espírito imundo e esconderijo de todo tipo de ave imunda e detestável,
3 Sa'csi guiraa rebeṉ guedxliuj agusojzreni xcuent dojḻ ni bennäjreni gunadxabga, guiraa reṟeii loj guedxliuj bejn dojḻ guläsnäjreni gunadxabga, luxh guiraa rebeṉ guedxliuj ni ruto' abejnreni ganduxh, agujcreni ri'cw xcuent recosdxab ni rujn gunabdxabga.
3 pois todas as nações beberam do vinho do furor da sua prostituição. Com ela se prostituíram os reis da terra. Também os mercadores da terra se enriqueceram à custa da sua luxúria.
4 Dxejcti biejn diagä xse' stee nani canii xhaguibaa:
4 Ouvi outra voz do céu, dizendo: “Saiam dela, povo meu, para que vocês não sejam cúmplices em seus pecados e para que os seus flagelos não caiam sobre vocês.
5 Sa'csi yuduxh rextojḻni, abidzujṉreni xhaguibaali, luxh abanajza lajz Dios rextojḻni.
5 Porque os pecados dela se acumularam até o céu, e Deus se lembrou das injustiças que ela praticou.
6 Coḻgudeed loj gunaaga sigajc ni badeedni lojreni. Coḻquijx loj gunaaga tio'pli huält lo ni bejnni laani. Neṉ co'p cadro badeedni gu' bejṉ (te trabajw ni bateedni bejṉ), lagajc neṉga coḻyejn te ni najc tio'p huält maazru fuert yä gunadxabga, nalajznu tedni trabajw tio'p huält.
6 Retribuam-lhe como também ela retribuiu, paguem-lhe em dobro segundo as suas obras e, no cálice em que ela misturou bebidas, misturem dobrado para ela.
7 Lacti gulä'p gunaaga xpala'nni, gubajṉni si'ctis ni rlajzni lo guedxliuj. N̲aj coḻguteed gunaaga trabajw, si'cti mediid ni gulä'pni xpala'nni; si'cti mediidza ni bibalaznäjni mood ni gubajṉni, sigajcza gac-huin lastooni sa'csi bejnni xhigab neṉ lastooni: “Narä sobga'ä ree si'c te reiṉ, te beṉroduxh, dina gacä biuud, niclaza gac-huin lazä.”
7 O quanto a si mesma glorificou e viveu em luxúria, deem a ela em igual medida tormento e pranto. Porque ela pensa assim: ‘Estou sentada como rainha. Não sou viúva. Nunca saberei o que é pranto!’
8 Ni'cni tejsi dxej siajb yejcni guiraa replaag xten Dios: yäḻgujt, yäḻhuin lajz, näj yäḻrliaan, luxh sejczani lo balguiboo, sa'csi rnibeduxh Dad Dios ni gun xcäḻguxhtisni.
8 Por isso, em um só dia sobrevirão os seus flagelos: morte, pranto e fome; e será queimada no fogo, porque poderoso é o Senhor Deus, que a julga.”
9 Guiraa reṟeii lo guedxliujre ni bennäj gunaadxabga cosguijdx, reni cuansanäjnini, sonduxhreni, siaduxhreni che fiireni gujxh ni carii cadro cayejcni.
9 Os reis da terra, que com ela se prostituíram e viveram em luxúria, vão chorar e se lamentar por causa dela, quando virem a fumaça do seu incêndio.
10 Zijtru sisiujreni sa'csi rdxejbreni replaag xten gunadxabga, dxejc siniizareni:
10 E, conservando-se de longe, com medo do seu tormento, dizem: “Ai! Ai de você, grande cidade, Babilônia, cidade poderosa! Pois em uma só hora chegou o seu juízo.”
11 Rebejṉ ni ruto' loj guedxliuj sonduxhreni, siareni guejdxga sa'csi rutru rsiidi xhixtenreni ni ruto'reni.
11 E, por causa dela, choram e pranteiam os mercadores da terra, porque ninguém mais compra a sua mercadoria,
12 Laareni ruto'reni oor, pla't, guiraloj reguisa'c, perl, ladliṉ, ladmuraad, ladseed, näjza guiraloj baräjd yagdoo, näj guiraloj cos saru, ni nacchee läi elefant, näj cos saru ni nacchee bronz, näj guiib, näj márm,
12 mercadoria de ouro, de prata, de pedras preciosas, de pérolas, de linho finíssimo, de púrpura, de seda, de escarlate; e toda espécie de madeira odorífera, todo gênero de objeto de marfim, toda qualidade de móvel de madeira cara, de bronze, de ferro e de mármore;
13 näjza caneel, guiraloj laj comiid, näjza yalnejxh, näj perfum, näjza yaal, näjza bin, näjza se't oliib, näjza arinsa'c, näjza triuu, näjza gon, näjza rexiil, näjza cabaii, näjza gare't, näjza bejṉ ni ruto'reni tiejxhreni, xaimreni. Guiraa reni'c ruto'reni.
13 e canela de cheiro, especiarias, incenso, perfume, mirra, vinho, azeite, boa farinha, trigo, gado e ovelhas; e de cavalos, de carruagens, de escravos e até almas humanas.
14 Dxejc guniiza xse' ni canii xhaguibaali, najni:
14 Eles dizem: “O fruto que tanto lhe apeteceu se afastou de você, e para você se extinguiu tudo o que é delicado e esplêndido, e nunca mais serão achados.”
15 Reni ruto' guiraloj recosga, nani gujcreni ri'cw xcuent guedxroga, zijtru sisiujreni sa'csi rdxejbreni trabajw ni cadeed guejdxga, sonduxhreni, sac-huinduxh lajzreni,
15 Os mercadores destas coisas, que, por meio dela, se enriqueceram, ficarão de longe, com medo do seu tormento, chorando e pranteando,
16 säjbreni:
16 dizendo: “Ai! Ai da grande cidade, que estava vestida de linho finíssimo, de púrpura e de escarlate, enfeitada com ouro, pedras preciosas e pérolas,
17 tera'tbäztis baralii recosro ni najc xhixtenni, guxhijṉreni.
17 porque em uma só hora ficou devastada tamanha riqueza!” E todos os pilotos, e todos aqueles que viajam pelo mar, e marinheiros, e os que ganham a vida no mar ficaram de longe.
18 näjza laareni cahuiireni cayäjs gujxh guejdxga, cabedxa'reni, caniireni:
18 Então, vendo a fumaça do seu incêndio, gritavam: — Que cidade se compara à grande cidade?
19 Bachajreni yuyoḻ yejcreni sa'csi rac-huin lajzreni, binduxhreni, guredxa'reni:
19 Lançaram pó sobre a cabeça e, chorando e pranteando, gritavam: “Ai! Ai da grande cidade, na qual se enriqueceram todos os que possuíam navios no mar, à custa da sua riqueza, porque em uma só hora foi devastada!
20 Guniiza xse' ni yu' xhaguibaa, najni:
20 Alegrem-se por causa dela, ó céus, e também vocês, santos, apóstolos e profetas, porque Deus julgou a causa de vocês contra ela.”
21 Dxejcti te xangl Dios ni rajp yäḻrnibee, guläs te guiro ni najc si'c te guij ni ro't dojb, bacuaanini loj nisdoo, dxejc najni:
21 Então um anjo forte levantou uma pedra do tamanho de uma grande pedra de moinho e lançou-a no mar, dizendo: “Assim, com ímpeto, será lançada Babilônia, a grande cidade, e nunca mais será achada.
22 Diru guibi' jiejn cayeḻ nez xladcaiilu reharp, reflaut, retrompe't; diru guibi' chu tej ni gun xhitis dzuun; diruza guibi' chubej molin ni cayo't.
22 Em você nunca mais será ouvido o som de harpistas, de músicos, de tocadores de flauta e de trombeta. Em você nunca mais se achará artífice nenhum de qualquer arte que seja, e nunca jamais se ouvirá em você o ruído de pedra de moinho.
23 Diru guibi' jieṉ xcäḻrdimbicha' te bajl ni cagusanij; diruza guibi' jiejn xse' bi'n näj dxa'p loj te sa' sa'csi rexpejṉlu ni ruto' gujcreni beṉroduxh lo guedxliuj sa'csi basgueezalu rebeṉ guedxliuj xcuent rextzundxablu.
23 Também nunca mais brilhará em você a luz de uma lamparina, e nunca mais se ouvirá em você uma voz de noivo ou de noiva, pois os seus mercadores foram os grandes da terra, porque com a sua feitiçaria você seduziu todas as nações.
24 Neṉ guejdxga bidxäjlza xtiejn renani gunii xtidx Dios, näjza xtiejn rexpejṉ Dios, näjza xtiejn guiraa rebeṉ guedxliuj ni bagu'treni.
24 E nela foi encontrado sangue de profetas, de santos e de todos os que foram mortos sobre a terra.”
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Apocalipse 18, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.