Apocalipse 18

Xtidxcoob Dios ni biädnä dad Jesucrist (ZAWNT) vs ARA

Sair da comparação
ARA Almeida Revista e Atualizada 1993
1 Dxejcti bahuiä loj stee xangl Dios ni siädyäjt xhaguibaa. Siädnäni yäḻrnibeduxh, xcäḻrdimbicha'ni bazanij loj guedxliujre.
1 Depois destas coisas, vi descer do céu outro anjo, que tinha grande autoridade, e a terra se iluminou com a sua glória.
2 Dxejcti dipduxh gunii anglga, guredxa'ni:
2 Então, exclamou com potente voz, dizendo: Caiu! Caiu a grande Babilônia e se tornou morada de demônios, covil de toda espécie de espírito imundo e esconderijo de todo gênero de ave imunda e detestável,
3 Sa'csi guiraa rebeṉ guedxliuj agusojzreni xcuent dojḻ ni bennäjreni gunadxabga, guiraa reṟeii loj guedxliuj bejn dojḻ guläsnäjreni gunadxabga, luxh guiraa rebeṉ guedxliuj ni ruto' abejnreni ganduxh, agujcreni ri'cw xcuent recosdxab ni rujn gunabdxabga.
3 pois todas as nações têm bebido do vinho do furor da sua prostituição. Com ela se prostituíram os reis da terra. Também os mercadores da terra se enriqueceram à custa da sua luxúria.
4 Dxejcti biejn diagä xse' stee nani canii xhaguibaa:
4 Ouvi outra voz do céu, dizendo: Retirai-vos dela, povo meu, para não serdes cúmplices em seus pecados e para não participardes dos seus flagelos;
5 Sa'csi yuduxh rextojḻni, abidzujṉreni xhaguibaali, luxh abanajza lajz Dios rextojḻni.
5 porque os seus pecados se acumularam até ao céu, e Deus se lembrou dos atos iníquos que ela praticou.
6 Coḻgudeed loj gunaaga sigajc ni badeedni lojreni. Coḻquijx loj gunaaga tio'pli huält lo ni bejnni laani. Neṉ co'p cadro badeedni gu' bejṉ (te trabajw ni bateedni bejṉ), lagajc neṉga coḻyejn te ni najc tio'p huält maazru fuert yä gunadxabga, nalajznu tedni trabajw tio'p huält.
6 Dai-lhe em retribuição como também ela retribuiu, pagai-lhe em dobro segundo as suas obras e, no cálice em que ela misturou bebidas, misturai dobrado para ela.
7 Lacti gulä'p gunaaga xpala'nni, gubajṉni si'ctis ni rlajzni lo guedxliuj. N̲aj coḻguteed gunaaga trabajw, si'cti mediid ni gulä'pni xpala'nni; si'cti mediidza ni bibalaznäjni mood ni gubajṉni, sigajcza gac-huin lastooni sa'csi bejnni xhigab neṉ lastooni: “Narä sobga'ä ree si'c te reiṉ, te beṉroduxh, dina gacä biuud, niclaza gac-huin lazä.”
7 O quanto a si mesma se glorificou e viveu em luxúria, dai-lhe em igual medida tormento e pranto, porque diz consigo mesma: Estou sentada como rainha. Viúva, não sou. Pranto, nunca hei de ver!
8 Ni'cni tejsi dxej siajb yejcni guiraa replaag xten Dios: yäḻgujt, yäḻhuin lajz, näj yäḻrliaan, luxh sejczani lo balguiboo, sa'csi rnibeduxh Dad Dios ni gun xcäḻguxhtisni.
8 Por isso, em um só dia, sobrevirão os seus flagelos: morte, pranto e fome; e será consumida no fogo, porque poderoso é o Senhor Deus, que a julgou.
9 Guiraa reṟeii lo guedxliujre ni bennäj gunaadxabga cosguijdx, reni cuansanäjnini, sonduxhreni, siaduxhreni che fiireni gujxh ni carii cadro cayejcni.
9 Ora, chorarão e se lamentarão sobre ela os reis da terra, que com ela se prostituíram e viveram em luxúria, quando virem a fumaceira do seu incêndio,
10 Zijtru sisiujreni sa'csi rdxejbreni replaag xten gunadxabga, dxejc siniizareni:
10 e, conservando-se de longe, pelo medo do seu tormento, dizem: Ai! Ai! Tu, grande cidade, Babilônia, tu, poderosa cidade! Pois, em uma só hora, chegou o teu juízo.
11 Rebejṉ ni ruto' loj guedxliuj sonduxhreni, siareni guejdxga sa'csi rutru rsiidi xhixtenreni ni ruto'reni.
11 E, sobre ela, choram e pranteiam os mercadores da terra, porque já ninguém compra a sua mercadoria,
12 Laareni ruto'reni oor, pla't, guiraloj reguisa'c, perl, ladliṉ, ladmuraad, ladseed, näjza guiraloj baräjd yagdoo, näj guiraloj cos saru, ni nacchee läi elefant, näj cos saru ni nacchee bronz, näj guiib, näj márm,
12 mercadoria de ouro, de prata, de pedras preciosas, de pérolas, de linho finíssimo, de púrpura, de seda, de escarlata; e toda espécie de madeira odorífera, todo gênero de objeto de marfim, toda qualidade de móvel de madeira preciosíssima, de bronze, de ferro e de mármore;
13 näjza caneel, guiraloj laj comiid, näjza yalnejxh, näj perfum, näjza yaal, näjza bin, näjza se't oliib, näjza arinsa'c, näjza triuu, näjza gon, näjza rexiil, näjza cabaii, näjza gare't, näjza bejṉ ni ruto'reni tiejxhreni, xaimreni. Guiraa reni'c ruto'reni.
13 e canela de cheiro, especiarias, incenso, unguento, bálsamo, vinho, azeite, flor de farinha, trigo, gado e ovelhas; e de cavalos, de carros, de escravos e até almas humanas.
14 Dxejc guniiza xse' ni canii xhaguibaali, najni:
14 O fruto sazonado, que a tua alma tanto apeteceu, se apartou de ti, e para ti se extinguiu tudo o que é delicado e esplêndido, e nunca jamais serão achados.
15 Reni ruto' guiraloj recosga, nani gujcreni ri'cw xcuent guedxroga, zijtru sisiujreni sa'csi rdxejbreni trabajw ni cadeed guejdxga, sonduxhreni, sac-huinduxh lajzreni,
15 Os mercadores destas coisas, que, por meio dela, se enriqueceram, conservar-se-ão de longe, pelo medo do seu tormento, chorando e pranteando,
16 säjbreni:
16 dizendo: Ai! Ai da grande cidade, que estava vestida de linho finíssimo, de púrpura, e de escarlata, adornada de ouro, e de pedras preciosas, e de pérolas,
17 tera'tbäztis baralii recosro ni najc xhixtenni, guxhijṉreni.
17 porque, em uma só hora, ficou devastada tamanha riqueza! E todo piloto, e todo aquele que navega livremente, e marinheiros, e quantos labutam no mar conservaram-se de longe.
18 näjza laareni cahuiireni cayäjs gujxh guejdxga, cabedxa'reni, caniireni:
18 Então, vendo a fumaceira do seu incêndio, gritavam: Que cidade se compara à grande cidade?
19 Bachajreni yuyoḻ yejcreni sa'csi rac-huin lajzreni, binduxhreni, guredxa'reni:
19 Lançaram pó sobre a cabeça e, chorando e pranteando, gritavam: Ai! Ai da grande cidade, na qual se enriqueceram todos os que possuíam navios no mar, à custa da sua opulência, porque, em uma só hora, foi devastada!
20 Guniiza xse' ni yu' xhaguibaa, najni:
20 Exultai sobre ela, ó céus, e vós, santos, apóstolos e profetas, porque Deus contra ela julgou a vossa causa.
21 Dxejcti te xangl Dios ni rajp yäḻrnibee, guläs te guiro ni najc si'c te guij ni ro't dojb, bacuaanini loj nisdoo, dxejc najni:
21 Então, um anjo forte levantou uma pedra como grande pedra de moinho e arrojou-a para dentro do mar, dizendo: Assim, com ímpeto, será arrojada Babilônia, a grande cidade, e nunca jamais será achada.
22 Diru guibi' jiejn cayeḻ nez xladcaiilu reharp, reflaut, retrompe't; diru guibi' chu tej ni gun xhitis dzuun; diruza guibi' chubej molin ni cayo't.
22 E voz de harpistas, de músicos, de tocadores de flautas e de clarins jamais em ti se ouvirá, nem artífice algum de qualquer arte jamais em ti se achará, e nunca jamais em ti se ouvirá o ruído de pedra de moinho.
23 Diru guibi' jieṉ xcäḻrdimbicha' te bajl ni cagusanij; diruza guibi' jiejn xse' bi'n näj dxa'p loj te sa' sa'csi rexpejṉlu ni ruto' gujcreni beṉroduxh lo guedxliuj sa'csi basgueezalu rebeṉ guedxliuj xcuent rextzundxablu.
23 Também jamais em ti brilhará luz de candeia; nem voz de noivo ou de noiva jamais em ti se ouvirá, pois os teus mercadores foram os grandes da terra, porque todas as nações foram seduzidas pela tua feitiçaria.
24 Neṉ guejdxga bidxäjlza xtiejn renani gunii xtidx Dios, näjza xtiejn rexpejṉ Dios, näjza xtiejn guiraa rebeṉ guedxliuj ni bagu'treni.
24 E nela se achou sangue de profetas, de santos e de todos os que foram mortos sobre a terra.

Ler em outra tradução

Comparar com outra

Estude este capítulo no WhatsApp

Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Apocalipse 18, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.