2 Coríntios 7
Xtidxcoob Dios ni biädnä dad Jesucrist (ZAWNT) vs NVI
1 Ni'cni, la'tu ni sanälazä, sa'csi abia'n Dios diidxre loonu, do'o guisia xcäriejnnu, lastoonu näjza tiejxhnu, do'o cuäcaj guiraa rexhigabguijdx, guiraa redojḻ, te gac sanu lo rexnezyudxan Dios con xcäḻrdxejb Dios.
1 Amados, visto que temos essas promessas, purifiquemo-nos de tudo o que contamina o corpo e o espírito, aperfeiçoando a santidade no temor de Deus.
2 ¡Coḻchanälajz nuunu neṉ lastootu! Xhet latsiajdi biennu lojtu. Rut baxhiṉdinu. Rutza basgueedinu.
2 Concedam-nos lugar no coração de vocês. A ninguém prejudicamos, a ninguém causamos dano, a ninguém exploramos.
3 Dina guiniä rediidxre te cue'cä xquejtu; ni aguniä lojtu galooli, la'tu yu'tu neṉ lastoonu palga tejsi guetnu, o palga tejsi guibajṉrunu.
3 Não digo isso para condená-los; já lhes disse que vocês estão em nosso coração para juntos morrermos ou vivermos.
4 La'tu nadip lazä, rniduxhä didxsa'c xcuenttu lo bejṉ, rbedxi lastoä, rbalazduxhä loj guiraa retrabajw ni cadeednu.
4 Tenho grande confiança em vocês, e de vocês tenho muito orgulho. Sinto-me bastante encorajado; minha alegria transborda em todas as tribulações.
5 Ni'cni che guyu'nu reguedx Macedonia, di niajcdi nusilajznu sa'csi guiralajt cadejdnu trabajw, xcuent yäḻrdijḻ ni guyu' guideb gabinu, xcuentza yäḻrdxejb ni guyu' lastoonu.
5 Pois, quando chegamos à Macedônia, não tivemos nenhum descanso, mas fomos atribulados de toda forma: conflitos externos, temores internos.
6 Niluxh Dios ni racnäj rebejṉ ni rac-huin lajzreni, gucnäj nuure, sa'csi che bidzujṉ Tito guredxi lastoä.
6 Deus, porém, que consola os abatidos, consolou-nos com a chegada de Tito,
7 Luxh xhet sa'csi bidzujṉtis Tito, näjza sa'csi gulecdxitu lastoo Tito, näjza sa'csi biädnäni diidx xho yu'tu, xho rlajztu fiitu narä, xho yu' xliajs lastootu xcuent xtojḻtu, xho rlazduxhtu guntu si'cni guniä lojtu, ni'cni bibalasduxhäru.
7 e não apenas com a vinda dele, mas também com a consolação que vocês lhe ministraram. Ele nos falou da saudade, da tristeza e da preocupação de vocês por mim, de modo que a minha alegria se tornou ainda maior.
8 Acananä guc-huin lajztu che biḻtu guijtz ni bacuaä lojtu, niluxh di lazä niac-huin mase che baxhaḻäni guc-huin lazä, sa'csi ṉaj nanä mase bejn guijtzga guc-huin lajztu, xhet xchejdi guc-huin lajztu.
8 Mesmo que a minha carta lhes tenha causado tristeza, não me arrependo. É verdade que a princípio me arrependi, pois percebi que a minha carta os entristeceu, ainda que por pouco tempo. 9 Agora, porém, me alegro, não porque vocês foram entristecidos, mas porque a tristeza os levou ao arrependimento. Pois vocês se entristeceram como Deus desejava, e de forma alguma foram prejudicados por nossa causa.
9 Niluxh ṉaj rbalazä, et sa'csi guc-huindi lajztu, alga sa'csi guc-huin lajztu te basiejch lajztu xcuent xtojḻtu, sa'csi guc-huin lajztu si'cni rlajz Dios, te di yu' xhi gunijttu xcuent nuunu.
9 A tristeza segundo Deus produz um arrependimento que leva à salvação e não remorso, mas a tristeza segundo o mundo produz morte.
10 Sa'csi yäḻrac-huin ni ruxhaḻ Dios loonu rujn rusiejch lajznu, te rusḻaa Dios nuurnu lo dojḻ ni'cni rbaalazä che bejnni si'c. Niluxh yäḻrac-huin xten guedxliuj dini gun gusiejch lajz rebejṉ rextojḻreni, alga rujnni nitloj bejṉ tejpas.
10 Vejam o que esta tristeza segundo Deus produziu em vocês: que dedicação, que desculpas, que indignação, que temor, que saudade, que preocupação, que desejo de ver a justiça feita! Em tudo vocês se mostraram inocentes a esse respeito.
11 La'tu bejntu huant xliajs ni baxhaḻ Dios si'cni rchaglajz Dios gac. N̲aj ¡coḻhuii gaṉ! ¡Lacti xhi cossa'c bejnni par la'tu! Bejnni bahuisa'cpactu xhini'c gujc, te gac gusulegajctu xcuentni; dxejc bejnni bidxe'chtu, näjza bejnni bidxejbtu, ni'cni basaantu dojḻga, dxejcti bejnni rlajzpactu nuhuiitu loä, bejnzani guyu'tu yärsia' xcuentä, bejnzani rlajztu guntu yäḻguxhtis bejṉ nani bejn dojḻga. Guiraa redee baluiloj et la'ditu bejn dojḻ.
11 Assim, se lhes escrevi, não foi por causa daquele que cometeu o erro nem daquele que foi prejudicado, mas para que diante de Deus vocês pudessem ver por si próprios como são dedicados a nós.
12 Ni'cni, che bacuaä guijtzga, dina nucuaäni loj bejṉ ni bejn dojḻga, niluxh bacuaä guijtzga lojtu te guiluiloj xcäḻrsia'tu ni rajptu xcuent narä nez loj Dios.
12 Por isso tudo fomos revigorados.
13 Ni'cni aguredxi xcäriejnnu.
13 de encorajados, ficamos mais contentes ainda ao ver como Tito estava alegre, porque seu espírito recebeu refrigério de todos vocês.
14 Sa'csi palga yu' xhi didxsa'c ni räpä lojni xcuenttu, ditu nusanxtujy narä nez lojni. Niluxh sigajcni guniinu ganax didxgulii, sigajcza najc guiraa redidxsa'c xcuenttu ni guniä loj Tito, guliipacni.
14 Eu lhe tinha dito que estava orgulhoso de vocês, e vocês não me decepcionaram. Da mesma forma como era verdade tudo o que lhes dissemos, o orgulho que temos de vocês diante de Tito também mostrou-se verdadeiro.
15 Ni'cni maazru sanälajzni la'tu, che rnaj lajzni xho basoobtu diidx, xho bejntu cua'tuni che bidzujṉnu, racsejslitu cadxejbtu.
15 E a afeição dele por vocês fica maior ainda, quando lembra que todos vocês foram obedientes, recebendo-o com temor e tremor.
16 N̲aj rbaalazä sa'csi loj guira'ti la'tu nadip lazä.
16 Alegro-me por poder ter plena confiança em vocês.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar 2 Coríntios 7, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.