2 Coríntios 7
Xtidxcoob Dios ni biädnä dad Jesucrist (ZAWNT) vs ARA
1 Ni'cni, la'tu ni sanälazä, sa'csi abia'n Dios diidxre loonu, do'o guisia xcäriejnnu, lastoonu näjza tiejxhnu, do'o cuäcaj guiraa rexhigabguijdx, guiraa redojḻ, te gac sanu lo rexnezyudxan Dios con xcäḻrdxejb Dios.
1 Tendo, pois, ó amados, tais promessas, purifiquemo-nos de toda impureza, tanto da carne como do espírito, aperfeiçoando a nossa santidade no temor de Deus.
2 ¡Coḻchanälajz nuunu neṉ lastootu! Xhet latsiajdi biennu lojtu. Rut baxhiṉdinu. Rutza basgueedinu.
2 Acolhei-nos em vosso coração; a ninguém tratamos com injustiça, a ninguém corrompemos, a ninguém exploramos.
3 Dina guiniä rediidxre te cue'cä xquejtu; ni aguniä lojtu galooli, la'tu yu'tu neṉ lastoonu palga tejsi guetnu, o palga tejsi guibajṉrunu.
3 Não falo para vos condenar; porque já vos tenho dito que estais em nosso coração para, juntos, morrermos e vivermos.
4 La'tu nadip lazä, rniduxhä didxsa'c xcuenttu lo bejṉ, rbedxi lastoä, rbalazduxhä loj guiraa retrabajw ni cadeednu.
4 Mui grande é a minha franqueza para convosco, e muito me glorio por vossa causa; sinto-me grandemente confortado e transbordante de júbilo em toda a nossa tribulação.
5 Ni'cni che guyu'nu reguedx Macedonia, di niajcdi nusilajznu sa'csi guiralajt cadejdnu trabajw, xcuent yäḻrdijḻ ni guyu' guideb gabinu, xcuentza yäḻrdxejb ni guyu' lastoonu.
5 Porque, chegando nós à Macedônia, nenhum alívio tivemos; pelo contrário, em tudo fomos atribulados: lutas por fora, temores por dentro.
6 Niluxh Dios ni racnäj rebejṉ ni rac-huin lajzreni, gucnäj nuure, sa'csi che bidzujṉ Tito guredxi lastoä.
6 Porém Deus, que conforta os abatidos, nos consolou com a chegada de Tito;
7 Luxh xhet sa'csi bidzujṉtis Tito, näjza sa'csi gulecdxitu lastoo Tito, näjza sa'csi biädnäni diidx xho yu'tu, xho rlajztu fiitu narä, xho yu' xliajs lastootu xcuent xtojḻtu, xho rlazduxhtu guntu si'cni guniä lojtu, ni'cni bibalasduxhäru.
7 e não somente com a sua chegada, mas também pelo conforto que recebeu de vós, referindo-nos a vossa saudade, o vosso pranto, o vosso zelo por mim, aumentando, assim, meu regozijo.
8 Acananä guc-huin lajztu che biḻtu guijtz ni bacuaä lojtu, niluxh di lazä niac-huin mase che baxhaḻäni guc-huin lazä, sa'csi ṉaj nanä mase bejn guijtzga guc-huin lajztu, xhet xchejdi guc-huin lajztu.
8 Porquanto, ainda que vos tenha contristado com a carta, não me arrependo; embora já me tenha arrependido (vejo que aquela carta vos contristou por breve tempo),
9 Niluxh ṉaj rbalazä, et sa'csi guc-huindi lajztu, alga sa'csi guc-huin lajztu te basiejch lajztu xcuent xtojḻtu, sa'csi guc-huin lajztu si'cni rlajz Dios, te di yu' xhi gunijttu xcuent nuunu.
9 agora, me alegro não porque fostes contristados, mas porque fostes contristados para arrependimento; pois fostes contristados segundo Deus, para que, de nossa parte, nenhum dano sofrêsseis.
10 Sa'csi yäḻrac-huin ni ruxhaḻ Dios loonu rujn rusiejch lajznu, te rusḻaa Dios nuurnu lo dojḻ ni'cni rbaalazä che bejnni si'c. Niluxh yäḻrac-huin xten guedxliuj dini gun gusiejch lajz rebejṉ rextojḻreni, alga rujnni nitloj bejṉ tejpas.
10 Porque a tristeza segundo Deus produz arrependimento para a salvação, que a ninguém traz pesar; mas a tristeza do mundo produz morte.
11 La'tu bejntu huant xliajs ni baxhaḻ Dios si'cni rchaglajz Dios gac. N̲aj ¡coḻhuii gaṉ! ¡Lacti xhi cossa'c bejnni par la'tu! Bejnni bahuisa'cpactu xhini'c gujc, te gac gusulegajctu xcuentni; dxejc bejnni bidxe'chtu, näjza bejnni bidxejbtu, ni'cni basaantu dojḻga, dxejcti bejnni rlajzpactu nuhuiitu loä, bejnzani guyu'tu yärsia' xcuentä, bejnzani rlajztu guntu yäḻguxhtis bejṉ nani bejn dojḻga. Guiraa redee baluiloj et la'ditu bejn dojḻ.
11 Porque quanto cuidado não produziu isto mesmo em vós que, segundo Deus, fostes contristados! Que defesa, que indignação, que temor, que saudades, que zelo, que vindita! Em tudo destes prova de estardes inocentes neste assunto.
12 Ni'cni, che bacuaä guijtzga, dina nucuaäni loj bejṉ ni bejn dojḻga, niluxh bacuaä guijtzga lojtu te guiluiloj xcäḻrsia'tu ni rajptu xcuent narä nez loj Dios.
12 Portanto, embora vos tenha escrito, não foi por causa do que fez o mal, nem por causa do que sofreu o agravo, mas para que a vossa solicitude a nosso favor fosse manifesta entre vós, diante de Deus.
13 Ni'cni aguredxi xcäriejnnu.
13 Foi por isso que nos sentimos confortados. E, acima desta nossa consolação, muito mais nos alegramos pelo contentamento de Tito, cujo espírito foi recreado por todos vós.
14 Sa'csi palga yu' xhi didxsa'c ni räpä lojni xcuenttu, ditu nusanxtujy narä nez lojni. Niluxh sigajcni guniinu ganax didxgulii, sigajcza najc guiraa redidxsa'c xcuenttu ni guniä loj Tito, guliipacni.
14 Porque, se nalguma coisa me gloriei de vós para com ele, não fiquei envergonhado; pelo contrário, como, em tudo, vos falamos com verdade, também a nossa exaltação na presença de Tito se verificou ser verdadeira.
15 Ni'cni maazru sanälajzni la'tu, che rnaj lajzni xho basoobtu diidx, xho bejntu cua'tuni che bidzujṉnu, racsejslitu cadxejbtu.
15 E o seu entranhável afeto cresce mais e mais para convosco, lembrando-se da obediência de todos vós, de como o recebestes com temor e tremor.
16 N̲aj rbaalazä sa'csi loj guira'ti la'tu nadip lazä.
16 Alegro-me porque, em tudo, posso confiar em vós.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar 2 Coríntios 7, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.