2 Coríntios 7
Xtidxcoob Dios ni biädnä dad Jesucrist (ZAWNT) vs BKJ
1 Ni'cni, la'tu ni sanälazä, sa'csi abia'n Dios diidxre loonu, do'o guisia xcäriejnnu, lastoonu näjza tiejxhnu, do'o cuäcaj guiraa rexhigabguijdx, guiraa redojḻ, te gac sanu lo rexnezyudxan Dios con xcäḻrdxejb Dios.
1 Tendo, portanto, amados, essas promessas, purifiquemo-nos de toda a imundícia da carne e do espírito, aperfeiçoando a santidade no temor de Deus.
2 ¡Coḻchanälajz nuunu neṉ lastootu! Xhet latsiajdi biennu lojtu. Rut baxhiṉdinu. Rutza basgueedinu.
2 Recebei-nos; a nenhum homem injustiçamos, a nenhum homem corrompemos, a nenhum homem defraudamos.
3 Dina guiniä rediidxre te cue'cä xquejtu; ni aguniä lojtu galooli, la'tu yu'tu neṉ lastoonu palga tejsi guetnu, o palga tejsi guibajṉrunu.
3 Eu não falo isto para vossa condenação; porque eu havia dito antes que estais em nossos corações para morrer e viver convosco.
4 La'tu nadip lazä, rniduxhä didxsa'c xcuenttu lo bejṉ, rbedxi lastoä, rbalazduxhä loj guiraa retrabajw ni cadeednu.
4 Grande é a minha ousadia no falar convosco; grande é a minha alegria em vós; estou cheio de conforto; transbordo de alegria em todas as nossas tribulações.
5 Ni'cni che guyu'nu reguedx Macedonia, di niajcdi nusilajznu sa'csi guiralajt cadejdnu trabajw, xcuent yäḻrdijḻ ni guyu' guideb gabinu, xcuentza yäḻrdxejb ni guyu' lastoonu.
5 Porque, quando chegamos à Macedônia, a nossa carne não teve descanso; mas fomos atribulados por todo lado: por fora lutas, por dentro temores.
6 Niluxh Dios ni racnäj rebejṉ ni rac-huin lajzreni, gucnäj nuure, sa'csi che bidzujṉ Tito guredxi lastoä.
6 Mas Deus, que consola aqueles que estão abatidos, nos confortou com a vinda de Tito;
7 Luxh xhet sa'csi bidzujṉtis Tito, näjza sa'csi gulecdxitu lastoo Tito, näjza sa'csi biädnäni diidx xho yu'tu, xho rlajztu fiitu narä, xho yu' xliajs lastootu xcuent xtojḻtu, xho rlazduxhtu guntu si'cni guniä lojtu, ni'cni bibalasduxhäru.
7 e não somente por sua vinda, mas também pela consolação com que foi confortado por vós, contando-nos os vossos desejos sinceros, o vosso pranto, a vossa mente fervorosa por mim, de maneira que me regozijei muito.
8 Acananä guc-huin lajztu che biḻtu guijtz ni bacuaä lojtu, niluxh di lazä niac-huin mase che baxhaḻäni guc-huin lazä, sa'csi ṉaj nanä mase bejn guijtzga guc-huin lajztu, xhet xchejdi guc-huin lajztu.
8 Porque embora vos tenha entristecido com a minha carta, eu não me arrependo, mesmo se me arrependesse, por perceber que a mesma carta vos entristeceu, ainda que por pouco tempo.
9 Niluxh ṉaj rbalazä, et sa'csi guc-huindi lajztu, alga sa'csi guc-huin lajztu te basiejch lajztu xcuent xtojḻtu, sa'csi guc-huin lajztu si'cni rlajz Dios, te di yu' xhi gunijttu xcuent nuunu.
9 Agora me regozijo, não de que fostes entristecidos, mas de que fostes entristecidos para o arrependimento; porque fostes entristecidos segundo a maneira de Deus; para que em nada recebêsseis dano por causa de nós.
10 Sa'csi yäḻrac-huin ni ruxhaḻ Dios loonu rujn rusiejch lajznu, te rusḻaa Dios nuurnu lo dojḻ ni'cni rbaalazä che bejnni si'c. Niluxh yäḻrac-huin xten guedxliuj dini gun gusiejch lajz rebejṉ rextojḻreni, alga rujnni nitloj bejṉ tejpas.
10 Porque a tristeza segundo Deus opera arrependimento para a salvação, da qual ninguém se arrepende; mas a tristeza do mundo opera a morte.
11 La'tu bejntu huant xliajs ni baxhaḻ Dios si'cni rchaglajz Dios gac. N̲aj ¡coḻhuii gaṉ! ¡Lacti xhi cossa'c bejnni par la'tu! Bejnni bahuisa'cpactu xhini'c gujc, te gac gusulegajctu xcuentni; dxejc bejnni bidxe'chtu, näjza bejnni bidxejbtu, ni'cni basaantu dojḻga, dxejcti bejnni rlajzpactu nuhuiitu loä, bejnzani guyu'tu yärsia' xcuentä, bejnzani rlajztu guntu yäḻguxhtis bejṉ nani bejn dojḻga. Guiraa redee baluiloj et la'ditu bejn dojḻ.
11 Porque isto mesmo que, segundo Deus, vos entristeceu, quanto cuidado vos produziu; sim, que apologia, sim, que indignação, sim, que temor, sim, que desejo veemente, sim, que zelo, sim, que vingança! Em todas as coisas provastes ser inocentes nesta questão.
12 Ni'cni, che bacuaä guijtzga, dina nucuaäni loj bejṉ ni bejn dojḻga, niluxh bacuaä guijtzga lojtu te guiluiloj xcäḻrsia'tu ni rajptu xcuent narä nez loj Dios.
12 Portanto, embora eu tenha escrito a vós, o fiz não por causa do que errou, nem por causa do que foi tratado injustamente, mas para que o nosso cuidado por vós pudesse ser manifesto diante de Deus.
13 Ni'cni aguredxi xcäriejnnu.
13 Portanto, fomos confortados pelo vosso conforto. Sim, e muito mais nos alegramos pela alegria de Tito, porque o seu espírito foi renovado por vós todos.
14 Sa'csi palga yu' xhi didxsa'c ni räpä lojni xcuenttu, ditu nusanxtujy narä nez lojni. Niluxh sigajcni guniinu ganax didxgulii, sigajcza najc guiraa redidxsa'c xcuenttu ni guniä loj Tito, guliipacni.
14 Porque, se nalguma coisa me gloriei de vós para com ele, não me envergonho; mas, como todas as coisas que eu falei de vós foram verdadeiras, assim também se confirmou como verdadeiro aquilo de que nos gloriamos de vós diante de Tito.
15 Ni'cni maazru sanälajzni la'tu, che rnaj lajzni xho basoobtu diidx, xho bejntu cua'tuni che bidzujṉnu, racsejslitu cadxejbtu.
15 E o seu íntimo afeto é mais abundante para convosco, ao lembrar-se da obediência de todos vós, e de como o recebestes com temor e tremor.
16 N̲aj rbaalazä sa'csi loj guira'ti la'tu nadip lazä.
16 Regozijo-me, portanto, de ter confiança em vós em todas as coisas.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar 2 Coríntios 7, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.